Overzicht:

- Nieuwe partners: Just Entertainment & Publishers
- STIWOT Reizen Battlefield Tour "Bastogne" 2008
- STIWOT op Wings and Wheels
- Boeken- en filmnieuws
- De actualiteit van de Tweede Wereldoorlog
- Vacatures Go2War2.nl
- Uitgelezen!
- Verhoor Kesselring op Go2War2.nl

Nieuwe partners: Just Entertainment & Publishers (Redactie Nieuwsbrief)
STIWOT heeft er twee nieuwe partners bij: Just Entertainment en zusterbedrijf Just Publishers. De in Hilversum gevestigde dvd-distributeur Just Entertainment en de boekenuitgeverij Just Publishers hebben een groot assortiment oorlogstitels.

We organiseerden samen met Just Entertainment al enkele prijsvragen waarbij DVD’s te winnen waren. Met Just Publishers hielden we reeds enkele kortingsacties en werken we samen aan het magazine Wereld in Oorlog. Meteen met de bekendmaking van dit nieuwe partnerschap mogen we een nieuwe actie organiseren, speciaal voor STIWOT-donateurs.

Donateursactie

Voor STIWOT-donateurs heeft Just Publishers de volgende actie: zij stellen 6 exemplaren van "Voor Führer, Volk en vaderland" ter beschikking. Mail je donateursnummer & adresgegevens naar nieuwsbrief@stiwot.nl en misschien maak jij kans op dit schitterende naslagwerk. Deelnemen kan tot 31 augustus.

Meer info
Voor meer informatie over beide bedrijven verwijzen we u naar de partnerpagina en de daar weergegeven links.

STIWOT Reizen Battlefield Tour "Bastogne" 2008 (Redactie STIWOT Reizen)
Na het organiseren van vele ééndaagse Battlefield Tours in Nederland en België bieden wij u in samenwerking met "Militaria Bastogne" de kans om in twee dagen alles te weten te komen over de Slag om Bastogne.

Breng met STIWOT Reizen een tweedaags bezoek aan Bastogne en haar omgeving en krijg een duidelijk beeld van de gevechten van de 101st Airborne Division en andere betrokken eenheden tijdens de Slag om de Ardennen. U krijgt achtergrondinformatie over de posities en troepenbewegingen, persoonlijke verhalen van de veteranen en meer. En dat alles in originele WOII-voertuigen die met gemak op bospaden rijden waar een touringcar niet kan komen!

Momenteel is nog maar een zeer beperkt aantal plaatsen beschikbaar.  Wanneer u nog wilt deelnemen, en nog niet ingeschreven staat, willen we u dan ook aanraden snel te boeken. Breng een bezoek aan onze website voor het volledige programma en de mogelijkheid tot inschrijven!

STIWOT op Wings and Wheels (Gerd van der Auwera)
STIWOT begint zich de laatste tijd zich steeds meer buiten het internet te profileren. Op steeds meer WOII-gerelateerde evenementen kan u ons terugvinden. Zo waren we onder meer aanwezig op in het Liberty Park te Overloon en op Santa Fé in Roermond.

Op 9 en 10 augustus vindt u ons op de 7de editie van Wings and Wheels, een groots opgezette military history show te Ursel (België). Het aanbod is ronduit indrukwekkend: een militariabeurs met 350 stands, een static show met 350 hedendaagse en historische legervoertuigen, demonstraties van re-enactmentgroepen (waaronder een re-enactparachutesprong), muziekoptredens en randanimatie voor klein en groot,… U krijgt zelfs de kans om een dag lid te zijn van de Scandinavian Historical Flight en zodoende een vlucht mee te maken met de bekendste Amerikaanse jager uit de Tweede Wereldoorlog, de P-51 Mustang!

Kortom, een ruim en gevarieerd aanbod zodat iedereen hier zijn gading vindt. Meer info vindt u op de website van Wings and Wheels.

Boeken- en filmnieuws (Redactie Go2War2.nl)
Op 1 mei 2008 overleed baron Philipp von Boeselager op 90-jarige leeftijd. De voormalige Wehrmacht-officier was de laatste nog levende deelnemer aan het complot tegen Hitler in juli 1944 (operatie Walküre). Zijn autobiografie werd kort na zijn dood uitgebracht door uitgeverij Balans met als titel "Wij wilden Hitler vermoorden". Voor het eerst vertelt de laatste overlevende van het fameuze julicomplot tegen Hitler hoe hij en andere jonge aristocraten in het Duitse leger in 1944 probeerden het naziregime omver te werpen. Het is niet de eerste gevaarlijke onderneming waar Von Boeselager aan meewerkt. Samen met zijn broer Georg was hij al betrokken bij de moordaanslag op Hitler die gepland was voor maart 1943, maar niet doorging.
Von Boeselager leverde de explosieven, waardoor Hitler op 20 juli 1944 had moeten omkomen. De samenzwering stond onder leiding van Claus von Stauffenberg. Voor de aanslag werd een bomkoffer onder het bureau van Hitler geplaatst, in diens hoofdkwartier de Wolfsschanze in Oost-Pruisen. Doordat de koffer achter een houten tafelpoot stond, raakte Hitler alleen lichtgewond.
Von Stauffenberg en vier andere samenzweerders werden binnen enkele dagen terechtgesteld. Dat Von Boeselager het juli-complot overleefde, was een kwestie van puur geluk - en van de snelle dood, of het moedige zwijgen, van zijn medestanders.

Een ander boek over deze aanslag op Hitler verschijnt binnenkort, in principe voordat de film "Valkyrie" in februari 2009 in de bioscoop draait. Het is een boek, uitgegeven door VCL/West-Friesland, van de bekende Duitse historicus Guido Knopp met als titel "Complot tegen Hitler". Knopp schreef een helder en beknopt boek over de aanslag van Von Stauffenberg op het leven van Hitler. In het boek komen ook de eerdere mislukte aanslagen aan bod. Knopp portretteert hen, die met inzet van eigen leven, een daad wilden stellen tegen het naziregime. Zo schetst hij de lange aanloop naar 20 juli 1944 en geeft hij een gedetailleerd verslag van de voorbereidingen, de aanslag en de naweeën daarvan.
De gerenommeerde Duitse historicus Guido Knopp leidt de redactie "eigentijdse geschiedenis" van de ZDF. Hij heeft meerdere titels op zijn naam staan, waaronder "De oorlog van de eeuw", "Hitlers moordenaars" en "Hitlers Holocaust". Vermoedelijk in augustus verschijnt er ook een ander nieuw boek van zijn hand over de geschiedenis van de Wehrmacht, maar daarover meer in een volgende STIWOT-nieuwsbrief.

We besluiten met het dagboek van Rutka Laskier dat onlangs is gepubliceerd door uitgeverij De Geus. De titel is "Dagboek januari-april 1943". Het boek werd vorig jaar pas ontdekt. De schrijfster werd toen in de media de Poolse Anne Frank genoemd.
Rutka Laksier is veertien jaar oud als ze in 1943 in het Poolse getto Bedzin een dagboek begint bij te houden. De buitenwereld sluit haar langzaam in, maar haar dagboek geeft het gehele universum weer van een Joodse tiener over wie de schaduw van de dood zich al uitstrekt. In het getto beleeft Rutka haar eerste verliefdheden, haar eerste teleurstellingen, vriendschappen, jaloezie. Te midden van de deportaties, de angst en andere verschrikkingen doet ze verslag van haar dagelijkse leven.
Haar dagboek biedt niet alleen een ontroerende, menselijke en historische weerslag van Rutka's leven en dood, het vertegenwoordigt het leven en de dood van tienduizenden jongens en meisjes tijdens de Holocaust.

De actualiteit van de Tweede Wereldoorlog (Egbert van de Schootbrugge)
In deze maand willen we in deze rubriek stilstaan bij een gebeurtenis die plaatsvond op 20 juli 1944. Op deze dag pleegde het Duitse verzet een aanslag op Adolf Hitler. Deze dag wordt ook wel het ‘hoogtepunt' uit het Duitse verzet genoemd.

De eigenlijke leiding van het complot, dat voornamelijk bestond uit leden van de Wehrmacht en diverse andere organisaties, stond eigenlijk onder leiding van Henning von Tresckow. Aangezien deze niet in staat was om actief deel te nemen aan de uitvoering van de aanslag, lag de leiding vanaf dat moment bij Oberst (kolonel) Claus von Stauffenberg. De datum van de uitvoering was, na enkele keren uitstel, bepaald op 20 juli 1944. Het was Von Stauffenberg zelf die de aanslag zou uitvoeren tijdens militaire stafbespreking. Door bij zo'n bespreking een bom af te laten gaan, zou niet alleen Hitler, maar ook enkele van zijn naaste medewerkers gedood worden. De plaats voor de aanslag was de Wolfsschanze bij Rastenburg in Oost-Pruisen, een enorm groot en goed beveiligd bunkercomplex.

Om 12:30 uur zou de bespreking plaats vinden. Er werd gehoopt dat de bespreking in een bunker zou worden gehouden. In een dikke betonnen bunker zou de uitwerking groter zijn geweest dat in de houten barak waar de besprekingen sinds 15 juli 1944 werden gehouden.

Een kwartier voor het begin van de aanslag ging Von Stauffenberg zich opfrissen in het toilet. Onderweg naar het toilet kreeg hij van onderofficier Werner von Haeften een aktetas met daarin twee bommen. In het toilet activeerde hij één van de twee bommen. Op het moment dat hij de tweede bom wilde activeren werd hij geroepen dat de vergadering ging beginnen. De vergadering begon enkele minuten later. Von Stauffenberg vroeg of hij dicht bij Hitler mocht staan, zodat hij hem goed kon horen. Terwijl hij dichtbij Hitler stond, zette hij de aktetas met de bom erin onder de tafel. Enkele minuten later wist hij op het nippertje uit de kamer weg te komen, bijna werd hij tegen gehouden door Veldmaarschalk Wilhelm Keitel.

Toen Von Stauffenberg om 12:39 uur buiten kwam, passeerde hij zonder moeite de eerste controlepost. Hij was onderweg naar Erich Fellgiebel. Om 12:42 uur hoorden beiden een enorme explosie. Gezien de kracht van de explosie verkeerden zij in de veronderstelling dat alle aanwezigen wel dood moesten zijn. Dit bleek niet waar te zijn: 4 aanwezigen werden gedood en 9 aanwezigen waren zo gewond dat ze in het ziekenhuis moesten worden opgenomen. Het merendeel, met daaronder Adolf Hitler zelf, raakten lichtgewond.

De aanslag op Hitler was mislukt. De daarna geplande staatsgreep stond daarmee op losse schroeven. Voor een uitgebreid artikel over de voorbereiding en uitvoering van de aanslag op Adolf Hitler, én voor meer informatie over de daarop volgende staatsgreep: klik hier.

Dit boek is het eerste gedenkboek van de LO en LKP. Voor dit niet bijzonder uitgebreide boek is zelfs een 12-koppige commissie opgericht met daaronder bekende namen als: Liepke Scheepstra (bekende verzetsstrijder), Ds. Frits Slomp (beter bekend als Frits de Zwerver, ook een bekende verzetsstrijder) en Anne de Vries (vriend van Johannes Post en tevens schrijver van het bekende boek: "De levensroman van Johannes Post").

Het boek is echter geen korte geschiedschrijving van de LO (Landelijke Organisatie voor hulp aan onderduikers), de grootste verzetsorganisatie van Nederland. Het boek is samengesteld uit een aantal onderwerpen, die niet in chronologische volgorde staan en niet persé verband met elkaar houden. Enkele onderwerpen die in een hoofdstuk behandeld worden zijn: "Joden", "Onderduikerswerk", "Zeg, Anne-Marieke", en "De tweede overval op de Weteringschans". De manier waarop deze onderwerpen gebracht worden is per schrijver verschillend. Een schrijver als Anne de Vries kiest bij de overval op de Weteringschans, een andere stijl dan in zijn boek "De levensroman van Johannes Post", in dit boek is de overval op de Weteringschans met meer inhoud gebracht, niet te romantiserend.

Waarschijnlijk heeft dit boek moeten dienen als voorloper voor het grote gedenkboek wat in 1951 uitkwam: "Het grote gebod". Mocht dit het geval zijn, dan is de opzet van dit boekje zeker geslaagd. We kunnen in ieder geval met zekerheid zeggen dat dit één van de eerste boeken is dat over het Nederlandse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog is verschenen.

Verhoor Kesselring op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we een passage geselecteerd uit het verhoor van Generalfeldmarschall Albert Kesselring. Hij werd als getuige opgeroepen. In de onderstaande passage wordt hij ondervraagd over de besluitvorming binnen het opperbevel van de Wehrmacht (OKW) en de rol van Adolf Hitler en Alfred Jodl (chef operaties van het OKW) daarin.

Dr. HERMANN JAHRREISS (plaatsvervangend raadsman van Alfred Jodl): Getuige, u zei eerder dat de opperbevelhebbers, waar het militaire zaken betrof, het recht en de mogelijkheid hadden hun eisen en standpunten aan Hitler, Opperbevelhebber van de Wehrmacht, kenbaar te maken. Heb ik dat goed begrepen?
KESSELRING: Ja.
Dr. JAHRREISS: Had u persoonlijk verschil van mening met Hitler?
KESSELRING: Aanzienlijke verschillen van mening over operationele en tactische kwesties.
Dr. JAHRREISS: Kwam het tot een echte uitbarsting?
KESSELRING: Uitbarsting is misschien te sterk uitgedrukt; eerder een verschil van opvatting van beide kanten.
Dr. JAHRREISS: Zullen we zeggen geschillen? Kwamen die vaak voor?
KESSELRING: Ja.
Dr. JAHRREISS: Na alles wat we hier hebben gehoord moet Adolf Hitler een nogal lastige klant zijn geweest.
KESSELRING: Dat moet ik toegeven. Aan de andere kant vond ik hem – ik weet niet waarom – begripvol in de meeste kwesties die ik hem voorlegde.
Dr. JAHRREISS: Legde u zelf deze verschillen van mening met Hitler bij.
KESSELRING: In kritieke gevallen riep Kolonel Generaal Jodl mij binnen als hij zijn punt niet kon maken.
Dr. JAHRREISS: Als u uw punt niet kon maken?
KESSELRING: Nee, als Jodl zijn punt niet kon maken.
Dr. JAHRREISS: Als Jodl zijn punt niet kon maken, werd u binnen geroepen?
KESSELRING: Ja.
Dr. JAHRREISS: Verschilden de meningen van Jodl ook van die van Hitler?
KESSELRING: Bij de diverse gelegenheden waarop ik aanwezig was om rapport uit te brengen merkte ik zeer duidelijke verschillen van mening op tussen beide heren en dat Jodl – die onze spreekbuis was binnen het OKW – zijn standpunt energiek kenbaar maakte en daar tot op het laatst aan vast hield.
[…]

Dr. JAHRREISS: Wie was het OKW? Wie gaf de orders?
KESSELRING: Orders van principiële aard werden slechts door een persoon gegeven en dat was Adolf Hitler. Alle anderen waren slechts uitvoerende officieren. Dit weerhield deze officieren er niet van er hun eigen opvattingen op na te houden of de opvattingen van de legergroepen onder hen te delen. Zij presenteerden die opvattingen energiek aan Adolf Hitler.
Dr. JAHRREISS: Wat u nu zegt verbaast me enigszins want de mening is geuit dat Jodl, van wie u zegt dat hij een soort spreekbuis van de opperbevelhebbers was, een gewillig instrument van Adolf Hitler was.
KESSELRING: Ik denk dat het een het ander niet uitsluit. Ik kan me geen huwelijk van zes jaar voorstellen zonder dat beide partners hebben geprobeerd elkaar te begrijpen. Aan de andere kant kan ik me goed voorstellen dat er zelfs in het gelukkigste huwelijk ernstige ruzies ontstaan.
Dr. JAHRREISS: Maar in het gemiddelde huwelijk hoeft de echtgenoot niet noodzakelijk een gewillig instrument te zijn.
KESSELRING: De situatie ligt hier toch iets anders. Zoals met alle vergelijkingen gaat deze vergelijking met het huwelijk niet helemaal op. Bovendien heerst er binnen het leger het principe van onvoorwaardelijke gehoorzaamheid.
Dr. JAHRREISS: Ja, maar wat u ons net hebt verteld over Jodl’s positie als spreekbuis voor de opperbevelhebbers, dat klinkt toch alsof Jodl als bemiddelaar optrad, niet waar.
KESSELRING: Jodl behartigde onze belangen op uitstekende wijze en trad zodoende op als bemiddelaar voor ons allemaal.
Dr. JAHRREISS: Verdedigde hij ook zijn standpunten tegenover Adolf Hitler wanneer Hitler, in een van zijn beroemde driftbuien, een bevel had gegeven?
KESSELRING: Ik kan alleen maar zeggen dat ik bij gelegenheid van mijn weinige bezoeken aan het hoofdkwartier Kolonel Generaal Jodl rood aan zag lopen, als ik het zo mag zeggen en in het uitdrukken van zijn mening ging hij tot op de grens van wat voor een militair toelaatbaar is.

Lees het complete verhoor.