Overzicht:
- STIWOT Meeting: zaterdag 8 november 2008 -
STIWOT op promotietour - Verkiezing beste historische website -
De actualiteit van de Tweede Wereldoorlog - Medewerker onder de
loep - Uitgelezen! - Boeken- en
filmnieuws - WW2Awards.com zoekt
medewerkers voor grote en kleine klussen -
'De verzwegen graven van de oorlog' - Auteurs gezocht voor
Go2War2.nl - Herdenkingsweekend Heteren
2008 - Vonnis Von Ribbentrop op Go2War2.nl
STIWOT
Meeting: zaterdag 8 november 2008 (Comité STIWOT Meeting) Op zaterdag 8 november 2008 zal de jaarlijkse STIWOT Meeting
plaatsvinden. Na het succes van vorig jaar maken we ook dit jaar weer
gebruik van de aula van het Liberty Park te Overloon.
Het
dagprogramma zal starten om 11.30 uur. Naast diverse interessante lezingen
zal er natuurlijk ook weer een informatiemarkt zijn. Diverse STIWOT
projecten, externe partijen en sponsoren zullen hun werk weer presenteren
in stands met interessante uitstallingen. Het officiële programma zal
rond 16.00 uur afgesloten worden met de prijsuitreiking van een kleine
quiz. De inhoud van de lezingen...? Tsja, die houden we nog even onder
de pet. In de komende STIWOT Nieuwsbrieven maar ook op de websites komen we
hier zeker op terug! Wil je weten wat je te wachten staat, lees dan het
verslag van de STIWOT Meeting 2007.
Dus
wil je naar een interessante lezing, een dagje met die STIWOT-fanaten
doorbrengen of gewoon gezellig discussiëren over WOII? Noteer dan de
STIWOT Meeting alvast in je agenda. Zaterdag 8 november 2008,
Overloon.
STIWOT op promotietoer (Lars
van Lier & Gerd Van der Auwera) Na enkele vergaderingen met de
STIWOT-medewerkers en -bestuur werd besloten een heuse PR-afdeling op te
richten. Lars van Lier werd bereid gevonden om hiervan de leiding op zich
te nemen. STIWOT vindt deze PR belangrijk omdat, naast onze activiteiten op
het internet - en die blijven de belangrijkste - het ook nuttig is om onze
boodschap onder de aandacht te brengen bij een geschikte doelgroep die ons
nog niet heeft gevonden via de digitale snelweg.
Daarom werd
vanaf januari 2008 tijd gestoken in het leggen van contacten en
voorbereiden van dit nieuw stukje activiteit binnen STIWOT. Hiervoor zijn 2
nieuwe activiteiten op poten gezet die vallen onder de noemer PR: het
uitbreiden en onderhouden van de externe contacten én het plaatsen
van infostands op WOII-gerelateerde evenementen.
Met betrekking
tot de eerste pijler zochten we naar een mogelijkheid om in daarvoor
geschikte bladen en magazines ruimte te krijgen onder gunstige voorwaarden
om via een advertentie of interview STIWOT op positieve wijze onder de
aandacht te brengen. Voorbeelden hiervan zijn onder andere advertenties in
het magazine Armex, het Keep Them Rolling-magazine, Pijler, Wapenbroeders,
en een interview met Checkpoint (Veteraneninstituut).
Voor de
tweede pijler trokken we erop uit. Zo waren we te vinden op het
vrijheidsdéfilé in Wageningen, in Roermond bij het grote
Santa Fé-evenement en in Overloon bij een grote beurs in het Liberty
Park. Ook in België waren we actief: op de opendeurdag van de kazerne
Leopoldsburg en op het mega-evenement Wings and Wheels op de vliegbasis van
Ursel.

Opvallend voor al onze PR-activiteiten waren de
vele positieve reacties die we kregen. Vele mensen kenden ons van onze
websites, anderen vonden onze projecten uitermate interessant, sommigen
zegden hun medewerking toe. Na enige tijd herkenden mensen ons van andere
evenementen. De herkenbaarheid is dus groot en dat op zich is al een
positief resultaat. Ook leuk om vast te stellen was dat meerdere
STIWOT-medewerkers vlot bereid waren om deze infostands te bemannen.
We zijn ook kritisch en een aantal dingen kunnen nog echt beter.
Ons standje kan zeker nog een stuk professioneler, zodat we minder
afhankelijk zijn van de plaatselijke organisatoren. Daarnaast moeten we ook
vaststellen dat, ondanks toezeggingen, er niet echt nieuwe medewerkers en
donateurs zijn bijgekomen.
Natuurlijk zijn we nog niet lang
geleden van start gegaan met deze PR-activiteiten en dit alles moet nog
groeien. Globaal gezien zijn we zeker tevreden over de respons die we
kregen van redacteurs van magazines, organisatoren en bezoekers van
evenementen. 2008 was vooral pionieren in onbekend terrein, veel zaken
kunnen beter en zullen ook anders worden opgezet in het komende jaar. U
hoort dus nog van ons!
Verkiezing beste historische website (Redactie
Nieuwsbrief) Historisch Nieuwsblad organiseert samen met DE REE-archiefsystemen de
Archieven.nl Prijs 2008. Lezers mogen hun favoriete historische websites
voordragen en maken zelf ook kans op een prijs. Go2War2.nl, WW2Awards.com,
Oorlogsmusea.nl en STIWOT.nl zijn aangemeld. De Archieven.nl
Prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan de makers van de beste historische
website van Nederland. De jury bestaat dit jaar uit historica en columnist
Amanda Kluveld en Tweede-Kamerlid en historicus Ronald van Raak. Samen met
een redactielid van Historisch Nieuwsblad beoordelen zij websites in vier
categorieën: musea, verenigingen, archieven en themasites. In elke categorie valt een eervolle vermelding te verdienen. Wie
onbetwistbaar de beste historische website van Nederland maakt, krijgt de
Archieven.nl-Prijs 2008. Die bestaat uit een geldbedrag van 2500 euro. De
winnaar zal worden bekendgemaakt in Historisch Nieuwsblad nummer 1 van
2009. Om een zo goed mogelijk beeld te krijgen van wat er aan
geschiedenis op internet te vinden is, mogen lezers van Historisch
Nieuwsblad hun favoriete websites aandragen. Een mailtje – met link
naar de desbetreffende website – sturen naar
redactie@historischnieuwsblad.nl is voldoende. Uiterlijk 10 oktober moeten
de voordrachten binnen zijn. Alleen Nederlandse websites maken kans op de
Archieven.nl-Prijs 2008. Inzenders maken zelf ook
kans op een prijs. Wie een website aandraagt, dingt mee naar een van de
vijfentwintig prijzen naar eigen keuze: óf de Historische
Scheurkalender 2009 (winkelwaarde € 14,95) óf het boek De
Tweede Gouden Eeuw van Frederik H. Krueger (winkelwaarde € 19,95),
plus één paar professionele archiefhandschoenen. Wie de
winnende website nomineert, maakt kans op de dvd-box De Loopgravenoorlog
(winkelwaarde € 39,95).
De actualiteit van de Tweede Wereldoorlog
(Egbert van de Schootbrugge) Precies 64 jaar geleden was operatie
“Market Garden”, beter bekend als “De Slag om
Arnhem” in volle gang. Dit plan van de fameuze Britse veldmaarschalk
Bernard Law Montgomery had tot
hoofddoel om vanuit België, via Nederland een snelle doorstoot naar
Berlijn te maken, om zodoende nog voor kerst 1944 de oorlog in Europa te
beëindigen.

Na de landingen in
Normandië op 6 juni 1944, vochten de geallieerden zich in enkele
maanden tijd een weg door Europa. Begin september 1944 stonden de
geallieerde troepen voor de Belgisch-Nederlandse grens opgesteld. Het was
in deze periode dat Montgomery het plan ontwikkelde om de geallieerde
troepen als een speerpunt Nederland binnen te laten dringen. Eenmaal
aangekomen ter hoogte van het IJsselmeer, zouden de geallieerde troepen
afzwenken naar het oosten en dwars door het Roergebied (het
industriële hart van Duitsland) doorstoten naar Berlijn.
Het slagen of falen van deze gewaagde operatie hing voor een groot
deel af van het veroveren van een aantal bruggen in Nederland. Hieronder
vallen onder andere de bruggen bij Nijmegen, Son, Grave en natuurlijk de
brug Arnhem. Montgomery’s plan was een omvangrijke en gecompliceerde
samenwerking tussen luchtlandingstroepen en grondtroepen. Het uiteindelijke
plan kreeg de codenaam: “Market Garden”. Deze codenaam is op te
splitsen in:
Operatie Market: Amerikaanse, Engelse en
Poolse luchtlandingstroepen zouden volgens het plan springen bij vitale
bruggen in Holland, ze veroveren en vasthouden. Tevens was hun taak om de
wegen richting deze bruggen te veroveren en vast te houden, zodat de
grondtroepen een snelle opmars richting Arnhem konden maken.
Operatie Garden: De grondtroepen, het Britse XXX Corps, onder
leiding van Brian Horrocks zou vanuit hun
bruggenhoofd bij Neerpelt (België) over de door de
luchtlandingstroepen gelegde loper, oprukken via Eindhoven, Sint Oedenrode,
Veghel, Uden, Grave, Nijmegen, Arnhem en daarna doorstoten naar het
IJsselmeer om de Duitse troepen in West-Nederland af te snijden. Daarna zou
het XXX Corps bruggenhoofden over de IJssel moeten slaan bij Doesburg,
Zutphen en Deventer van waaruit men in het Roergebied zou kunnen
doordringen.
Het begin van de operatie werd
vastgesteld op zondag 17 september 1944. Na goedkeuring van de Amerikaanse
Generaal Eisenhower op 10 september, was er slechts een week tijd om deze
gewaagde en omvangrijke operatie voor te bereiden. De eerste problemen
deden zich voor…
Lees voor verdere details
over de voorbereiding en het uiteindelijke verloop van Operatie Market
Garden het artikel op Go2War2.nl.
Medewerker onder de loep (Redactie
Nieuwsbrief) Naam: Fedor de Vries E-mailadres:
fedor@oorlogsmusea.nl
Hoe ben je bij STIWOT
terechtgekomen? Google wees me op de entries in www.oorlogsmusea.nl (OM): een flinke
bron van informatie wat betreft WW2 en tevens een medium waar ik mijn eigen
foto’s op kon (in eerste instantie laten) plaatsen
Wat doe je zoal voor STIWOT? Vrijwel alleen entries
verwerken in OM, en al dan niet zelf foto’s maken en
achtergrondinformatie zoeken. Laatst bezig geweest met het uitzetten van
routes over het Hürtgenwald (samen met Barry en Jeroen) om dit als
reisbestemming te “promoten”.
Hoe lang
werk je al voor STIWOT? Sinds begin 2008.
Hoeveel tijd ben je per week kwijt aan STIWOT? Nu heel
veel: zo’n 20-30 uur per week. Dit komt door het vergaren van heel
veel info (met toestemming) van andere sites zoals die van de VDK en CWGC
om op die manier OM te verbreden. Die bronnen raken nu langzaam
“uitgeput”, daarna zal het aantal benodigde uren wel afnemen al
heb ik nog veel in de planning om zelf weer foto’s te gaan maken en
die te verwerken.
Wat is het leukste dat je tot nu
toe met STIWOT hebt meegemaakt? De Hürtgenwald-tocht: 2 dagen
met z’n drieën info en foto’s vergaren in een mooi
wandelgebied met veel historie en met perfect weer. Was overigens niet door
STIWOT georganiseerd maar een “spontaan” initiatief.
Met welke STIWOT medewerkers heb je het meeste
contact? De mensen die bij OM betrokken zijn.
Wat doe je naast STIWOT op WO2 gebied? Voornamelijk
lezen (sites en boeken). En natuurlijk van alles bezoeken, dat doe ik uit
eigen interesse. Dat daarna de foto’s op OM komen is mooi meegenomen
;-)
Wat doe je naast STIWOT op persoonlijk gebied
(werk/studie)? Momenteel ben ik teamleider van een
ICT-applicatieteam (12 personen) dat het landelijke meldkamersysteem voor
politie, brandweer en ambulancediensten onderhoudt.
Welk aspect van WO2 interesseert je het meest? Verschillende kanten interesseren mij. De veldslagen (en dan m.n. de
“vergeten” slag in het Hürtgenwald) maar ook de
Holocaust.
Wat vind je omgeving van je
hobby? Mijn vrouw vindt het wel interessant maar gaat niet mee in
mijn “fanatisme” ;-). Mijn voorkeur voor begraafplaatsen heeft
echter wel veel wenkbrauwen doen fronsen.
Wat is
je favoriete Internet site (gelieve geen STIWOT site te noemen)? Op WW2-gebied is dat waarschijnlijk wel de site van Scorpio over het
Hürtgenwald. Daar zit heel veel kennis in verwerkt. Maar ik bekijk
veel sites. Naast WW2 heb ik de afgelopen jaren (naast alle nieuwssites)
het meest op www.motor-forum.nl
gezeten. Verder schrijf ik soms reisverslagen voor www.wereldfietser.nl (al had ik
daar nu even wat minder tijd voor ;-)).
Op welke
dag in de week is het even geen wo2? Zaterdag, althans wat
Internet betreft. Bij weekendjes weg telt deze natuurlijk wel mee.
Wat zou je nog een keer willen bezoeken/zien of
meemaken? Ik ben nog nooit in Polen geweest om de concentratie- en
vernietigingskampen daar te bezoeken. Planning was er wel maar toentertijd
werd het zeer afgeraden om alleen met de motor die kant op te gaan.
Misschien dat het nog wel eens zal gebeuren. Waarom bezoeken? Tja, ik weet
niet… die plaatsen ademen hun gruwelijke historie. Ik denk dat er
weinig plaatsen zijn waar WW2, en speciaal de Holocaust, zo
“voelbaar” zijn als daar… zolang de originaliteit
gehandhaafd blijft.
Wil je nog wat kwijt? Mwah ik denk dat ik het meeste wel verteld heb. Misschien hobby's naast
WW2? Motorrijden, fietsen & wandelen (goed te combineren met WW2
natuurlijk) en (metal-)muziek. Vakanties zijn vaak duikvakanties of
stedenbezoek.
Uitgelezen! (Egbert
van de Schootbrugge) Op 24 januari 1932 vond er in Berlijn een
treffen plaats tussen de Hitlerjugend en Duitse communisten. Tijdens deze
onenigheid werd een lid van de Hitlerjugend vermoordt, Het was de slechts
15 jaar oude Herbert Norkus. In de daarop volgende jaren zou Norkus als
symbool voor de Hitlerjugend gebruikt worden. Zijn dood is veelvuldig als
propagandamiddel gebruikt door de nazi’s. Verschillende schrijvers
hebben boeken geschreven over de Hitlerjugend en hebben als rolmodel
Herbert Norkus gebruikt. Zo zijn meerdere boektitels bekend met zijn naam
erin verwerkt. Niet alleen boeken, maar ook scholen, straten en wijken
werden naar hem vernoemd.
In 1944 verscheen bij de
“Volksche Uitgeverij Westland Amsterdam”, het
boek:”Herbert Norkus, de Hitlerjongen”. Het is de
Nederlandse vertaling van de Duitse versie die geschreven is door Gerhard
Mondt. Mondt was eind jaren ’20, begin jaren ’30 zelf een
actief lid van de Hitlerjugend. Hij kende Herbert Norkus persoonlijk en was
aanwezig bij de onenigheid die resulteerde in de dood van Herbert
Norkus.

Mondt geeft
duidelijk aan dat zijn boek als doel heeft om de herinnering aan Herbert
Norkus in leven te houden. Het spreekt dan ook voor zich dat dit boek vol
staat met allerlei propaganda uitingen voor de nazi’s. Vlak na de
moord op Herbert Norkus is er veel over hem geschreven, uiteraard vol met
propaganda. Daardoor is het moeilijk om na te gaan in hoeverre de
geschiedenis die bijvoorbeeld door Gerhard Mondt geschetst wordt,
klopt.
Het boek is volledig geschreven vanuit het
oogpunt van de Mondt zelf. De titel is dus een misleiding. Wie denkt een
boek over Herbert Norkus te lezen, komt bedrogen uit. Natuurlijk wordt er
in dit boek aandacht besteed aan de persoon, het handelen en het overlijden
van Norkus, maar het is niet persé een boek over Norkus.
Tijdens het lezen van diverse verhalen blijven voor de lezer
veel vragen onbeantwoord. Om een voorbeeld te noemen: op de dag van de
moord op Norkus was een groep van de Hitlerjugend aanwezig in een
communistische wijk. In deze wijk verbleven ze in achtertuinen van de
communisten. Wat het doel daarvan was, of wat ze er deden wordt niet
vermeldt. Hierdoor is het niet goed te begrijpen waarom de communisten zich
tegen de groep jonge jongens richtten. Wel is het prettig dat de verhalen
ordelijk en chronologisch verhaald worden. Het boek is geen brei van
allerlei korte verhalen die door elkaar gehutseld zijn.
Opvallend is om te lezen dat de schrijver verteld dat direct na de
moord duidelijk was dat Herbert Norkus voor de Hitlerjugend zou worden wat
Horst Wessel voor de SA geworden was, een symbool en een voorbeeld. Hij
werd aldus de schrijver: “Het zinnebeeld van hun leven en sterven
in dienst der Beweging. Daarover worden niet veel woorden gesproken, dat is
zoo vanzelfsprekend als het groot en heilig is. Zoo namen ook wij, zoo nam
de geheele Hitlerjugend, zoo namen de vader en de SA, de Beweging en de
Führer dit offer aan… …En voor de kameraden was het als
een nieuwe eed, toen zij op een wekdag daarna de handen strekten, om den
dooden Herbert Norkus op zijn laatste weg naar het graf te groeten:
‘Wij vechten je vrij, Duitsland’.”
Door
de vele pathetiek leest het boek niet prettig. Het overdreven zwartmaken
van de communisten en aan de andere kant het bijna belachelijke pochen,
maken dit boek behoorlijk ongeloofwaardig. Kortom: een hebbeding voor de
verzamelaar en een irritatie voor mensen die een beschrijving verwachten
van het leven van Herbert Norkus.
Boeken- en filmnieuws (Redactie
Go2War2.nl) In oktober verschijnt bij
uitgeverij BZZTôH een nieuw boek van auteur Alex Kershaw die we onder
andere kennen van “De Bedford
Boys” en “Het
Verbond”. De titel van zijn nieuwste boek is “De
overlevenden” en gaat over de overlevenden van de ramp met de
Amerikaanse onderzeeër USS Tang. Op 25 oktober 1944 voerde de
Amerikaanse onderzeeër zijn vijftiende gevechtsmissie uit. Met nog
slechts twee torpedo’s werd er een laatste beschieting uitgevoerd,
waarna de bemanning begon met de voorbereiding van de terugreis. Maar het
onverstelbare gebeurde: de torpedo veranderde van koers en raakte de
onderzeeër, die daarop 180 meter naar de zeebodem zonk. Slechts
een handvol bemanningsleden overleefde deze ramp, waarop hun een
angstaanjagende vlucht naar de oppervlakte wachtte. Maar daarmee waren ze
nog niet gered – de overlevenden werden opgepikt door een Japans
oorlogsschip en geïnterneerd in een krijgsgevangenkamp.
In “De kinderen van de tuinder”, nieuw
verschenen bij uitgeverij Artemis & co, ontrafelen twee kleindochters
de geschiedenis van hun grootouders, een Hollandse familie van tuinders in
de tumultueuze periode vanaf de jaren dertig tot aan hun emigratie naar
Canada in de jaren vijftig. Uit mondelinge overlevering, brieven en
dagboekaantekeningen hebben Kristen den Hartog en Tracy Kasaboski een
prachtig familieportret samengesteld van een gezin dat haar eigen strijd
voerde tegen de bezetting. Zij verweven hierin ook het verhaal van de
Koninklijke familie tijdens de donkere dagen van de oorlog en plaatsen
historische gebeurtenissen in een persoonlijk perspectief. Het boek ontving
lovende recensies in Canada waar het eerder dit jaar is verschenen. Voor
een indruk van dit verhaal en een collectie foto’s kunt u de volgende
website bezoeken: www.dekinderenvandetuinder.nl.
We besluiten met een controversiële, maar historisch
interessante film die in oktober uitgebracht wordt op DVD:
Leni Riefenstahls “Triumph des
Willens”. Het is onmiskenbaar een
propagandafilm, gewijd aan de verheerlijking van Adolf Hitler.
Tegelijkertijd zijn de wapperende hakenkruisbanieren, zeeën van
marcherende nazi-uniformen en Duitsers in vervoering zo geraffineerd en met
zulk baanbrekende camera- en montagetechnieken in beeld gebracht dat
Riefenstahl niet alleen nazi-propaganda maakte, maar tegelijkertijd
filmgeschiedenis schreef. Leni Riefenstahl, die op 101 jarige leeftijd
overleed, had alleen oog voor schoonheid. Wat niet mooi was, negeerde ze.
De indrukwekkende partijdag die de nazi's in 1934 in Neurenberg hielden
bracht ze schitterend in beeld in “Triumph des
Willens”.
WW2Awards.com zoekt
medewerkers voor grote en kleine klussen (Redactie
WW2Awards.com Het team van WW2Awards.com werkt bijna dagelijks aan het uitbreiden
en verbeteren van de website. Een flinke klus, want nog heel wat ontvangers
ontbreken op de website. Ook moeten er nog bij vele personen en
onderscheidingen die al op de website staan de nodige aanvullingen worden
gedaan. Voor al dit werk kunnen we zeker hulp gebruiken. Het maakt niet uit
of je dagelijks of bijvoorbeeld maar een uurtje per week mee kan helpen:
iedere hulp is welkom!
Wat kan er dan zoal worden
gedaan? We kunnen mensen gebruiken die grote en kleine klussen aanpakken.
Dit is zeer uiteenlopend. Zo zou je bijvoorbeeld alle ontvangers van
een specifieke onderscheiding kunnen aanvullen of die specifieke
onderscheiding aanvullen bij personen die al op de website staan. Of je
kunnen richten op een specifiek land, of een specifieke veldslag en daar
personen en onderscheidingen van opzoeken. Je zou ook de personen die al op
de website staan kunnen voorzien van geboorte- en sterftedata die van veel
personen gewoon op internet te vinden zijn. En dan hebben we het nog
niet eens gehad over het speuren naar bruikbare foto's, het schrijven van
stukken over de onderscheidingen of zelfs het maken van biografieën
bij de personen.
Misschien ben jij wel net diegene die dat
ontbrekende stukje kan aanvullen wat wij nog missen of kan je ons gewoon
helpen met het nog beter en nog mooier maken van de website.
Lijkt het je wat, of wil je eerst nog meer weten. Neem dan
contact op met wilco@stiwot.nl of egbert@ww2awards.com. We vertellen
je graag meer of helpen je op weg.
Niet aarzelen hoor, gewoon
doen ;-)!
‘De
verzwegen graven van de oorlog’ ( René ten Dam) Deze bijdrage is geschreven door René ten Dam,
eindredacteur van Go2War2.nl en beheerder van de website Dodenakkers.nl.Elk onderwerp kun
je vanuit verschillende invalshoeken benaderen, zo ook zaken die zich rond
de Tweede Wereldoorlog hebben afgespeeld. Soms raken verschillende
disciplines elkaar daarbij. Zo ook met een tweetal verhalen die in het
verleden op Go2War2.nl zijn verschenen, te weten ‘ Onbedoelde
aanslag op Rauter bij Woeste Hoeve’ en ‘ Robert
van Genechten’. Beide artikelen zijn in eerste instantie
geschreven voor de website ‘ Dood in Nederland,
maar wekten de interesse van anderen. Omdat ‘Dood in Nederland’
en Go2War2.nl beiden twee verschillende doelgroepen dienen, leek er ook
geen bezwaar om beide artikelen op Go2War2.nl te plaatsen, hoewel het niet
gebruikelijk is artikelen te plaatsen die eerst elders verschenen zijn. Beide artikelen zijn voor ‘Dood in Nederland’
geschreven vanuit een funerair perspectief, de focus ligt op de dood van de
betrokkenen, hun begrafenis en hun graf. Het artikel over de gebeurtenissen
bij Woeste Hoeve is een inleidend artikel over de slachtoffers. Het
oorspronkelijke
artikel over Robert van Genechten heeft een tweetal extra
paragrafen handelend over de gestorven zoon van Van Genechten en over hun
gedeelde graf in Utrecht. Het artikel over Van Genechten was een
eerste in een nieuwe reeks getiteld “De verzwegen graven van de
oorlog – ‘fout’ funerair erfgoed” op ‘Dood in
Nederland’. Deze reeks wil een deel van de geschiedenis laten zien
dat over het algemeen liever vergeten wordt, namelijk die van collaboratie
en verraad. Duizenden Nederlanders kozen in de Tweede Wereldoorlog voor de
kant van de Duitse bezetter. Sommigen verloren daarbij hun leven door
aanslagen van het verzet, een kleine groep werd na de oorlog terechtgesteld
en gefusilleerd. Van enkelen van hen bestaan de graven nog, van anderen
werden de graven geruimd. Soms uit schaamte, vaak ook om die donkere kant
van de oorlogsjaren te vergeten. Wil je echter het verhaal van de Tweede
Wereldoorlog volledig vertellen, dan horen daar ook zaken bij die liever
niet verteld worden. In de reeks ‘De verzwegen graven van de
oorlog’ verschenen onlangs een viertal artikelen die weliswaar niet
op Go2War2.nl zullen verschijnen, maar die voor tal van lezers van
Go2War2.nl ook interessant kunnen zijn. Een tweetal artikelen
handelt over de verdwenen graven van een aantal vooraanstaande
NSB-er’s die na de oorlog zijn gefusilleerd. De graven van Max Blokzijl
en Meinoud Rost van Tonningen zijn geruimd. Over de laatste
rustplaats van Anton
Mussert is meer te doen geweest. Zo hebben aanhangers in de
jaren vijftig geprobeerd de resten van Mussert te roven. Over het succes
van die poging bestaat nog steeds discussie. In Groningen liggen
de graven
van vijf gefusilleerde oorlogsmisdadigers. Van een van hen is
een aanwijsbaar graf bekend, over de andere graven, ondermeer dat van
Robert Lehnhof, wordt uitermate geheimzinnig gedaan. Het vierde
artikel verhaalt over de dood en begrafenis van Peter
Ton. Deze WA-man was de eerste NSB-er die tijdens de bezetting
gewelddadig om het leven kwam. Zijn graf is één van de
bekendste NSB-graven in Nederland. Toekomstige artikelen zullen gaan
over graven met NSB-symboliek en de graven van Hermannus Reydon, Pieter
Johan Faber en nog andere geëxecuteerde oorlogsmisdadigers.
Auteurs gezocht voor
Go2war2.nl (redactie Go2War2.nl) Ben je net als
wij gefascineerd door de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en wil je
je kennis graag delen met een groot publiek? Dan kunnen we je heel goed
gebruiken als auteur voor Go2War2.nl, de grootste
Nederlandstalige website over de Tweede Wereldoorlog.
Auteurs
van historische artikelen schrijven over meestal zelfgekozen onderwerpen
over de zeer diverse geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog.
Objectiviteit, een goede bronvermelding en een goed leesbaar en correct
taalgebruik zijn enkele belangrijke eisen die wij stellen aan de artikelen.
Een beginnende auteur wordt, indien nodig, begeleid door een ervaren
auteur.
Om te kunnen beoordelen of iemand geschikt is als auteur
verlangen we bij aanmelding een proefartikel. Het
onderwerp wordt in overleg bepaald. Wil je meer informatie of meteen aan de
slag? Stuur dan een mailtje naar: redactie@go2war2.nl.
Herdenkingsweekend Heteren 2008 (Redactie
Nieuwsbrief) Al een paar jaar heeft er geen herdenking meer
plaatsgevonden bij het 101st Airborne Division monument langs de dijk onder
de snelweg A50 bij Heteren. De Tweede Wereldoorlog mag dan al meer dan 63
jaar geleden tot een einde gekomen zijn, toch is het nog geen tijd om dit
te vergeten. Zo vindt ook de organisatie "Never Forget Them". Tijd dus
om deze herdenking dus weer eens groots aan te pakken. Dit zal gebeuren met
een speciaal herdenkingsweekend dat zal plaatsvinden op zaterdag 4 en
zondag 5 oktober 2008.
Tijdens dit weekend zal een militair kamp
zoals in de Tweede Wereldoorlog worden opgebouwd aan de Bretagnesingel in
Heteren. Op dit kamp zullen alle spullen inclusief de kleren van de
deelnemers eruit zien zoals in de Tweede Wereldoorlog. Op zaterdag 4
oktober zal er een herdenking zijn bij het monument. Naast schoolkinderen
zal ook wethouder Ruud Mooij van de gemeente Overbetuwe aanwezig zijn.
Iedereen is uitgenodigd om op deze dag naar onze activiteiten te komen
kijken. Zondag 5 oktober zullen er nabij Heteren parachutesprongen met
militaire parachutes plaatsvinden, en aansluitend kan het publiek het
militaire kamp bezichtigen. De deenemers die er rondlopen kunnen over alle
spullen wel wat vertellen. Er zal ook informatie gegeven worden over toen,
een leerzaam en leuk bezoek voor jong en oud dus.
Voor meer
informatie kunt u kijken op never-forget-them.nl.
Vonnis Von Ribbentrop op Go2War2.nl
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een
stuk uit een verhoor van het Internationale
Militaire Tribunaal in Neurenberg. Net als de vorige keer maken we
hierop een uitzondering door een passage uit een vonnis te plaatsen, dit
keer uit het vonnis van Joachim von Ribbentrop, Hitlers minister van
Buitenlandse Zaken. Weergegeven is het deel dat betrekking heeft op
Ribbentrops betrokkenheid bij ‘misdaden tegen de
vrede’.
“Von Ribbentrop was niet aanwezig
bij de Hossbach conferentie gehouden op 5 november 1937 maar op 2 januari
1938, toen hij nog Ambassadeur in Engeland was stuurde hij een memorandum
aan Hitler waarin hij als zijn mening gaf dat een wijziging in Duitse zin
in de status quo in het Oosten alleen maar met geweld kon worden
doorgevoerd en hij stelde methoden voor om Engeland en Frankrijk ervan te
weerhouden tussenbeide te komen in een Europese oorlog die werd gevoerd om
een dergelijke wijziging tot stand te brengen. Toen Von Ribbentrop Minister
van Buitenlandse Zaken werd, zei Hitler hem dat Duitsland nog vier
problemen had: Oostenrijk, het Sudetenland, het Memelland en Danzig en hij
stipte de mogelijkheid aan van een soort van krachtmeting of een militaire
regeling om die op te lossen.
Op 12 februari 1938 woonde Von
Ribbentrop de vergadering tussen Hitler en Schuschnigg bij waar Hitler door
te dreigen met een invasie, Schuschnigg dwong een aantal concessies te doen
die bedoeld waren om de Nazis in Oostenrijk te versterken, waaronder de
benoeming van Seyss-Inquart tot Minister van Veiligheid en Binnenlandse
Zaken met controle over de politie. Von Ribbentrop was in Londen toen de
bezetting van Oostenrijk werkelijk werd uitgevoerd en deelde de Britse
regering mee, op basis van informatie die hem door Göring was
verstrekt, dat Duitsland geen ultimatum aan Oostenrijk had overhandigd maar
in Oostenrijk alleen maar tussenbeide was gekomen om een burgeroorlog te
voorkomen. Op 13 maart 1938 ondertekende Von Ribbentrop de wet waardoor
Oostenrijk werd opgenomen in het Deutsches Reich.
Von
Ribbentrop had deel aan de agressieve plannen tegen Tsjechoslowakije. Vanaf
maart 1938 stond hij in nauw contact met de SudetenDuitse partij en gaf
instructies die tot gevolg hadden dat de SudetenDuitse kwestie een heikele
kwestie bleef en als excuus zou kunnen dienen voor de aanval die Duitsland
op Tsjechoslowakije aan het voorbereiden was. In augustus 1938 nam hij deel
aan een conferentie met als doel de steun van Hongarije te verkrijgen in
geval van een oorlog met Tsjechoslowakije. Na de Overeenkomst van
München bleef hij diplomatieke druk uitoefenen met het doel de rest
van Tsjechoslowakije te bezetten. Hij hielp de Slovaken bij het uitroepn
van hun onafhankelijheid. Hij was aanwezig op de conferentie van 14 en 15
maart 1939 waar Hitler, door met een invasie te dreigen, President Hacha
dwong in te stemmen met de bezetting van Tsjechoslowakije door Duitsland.
Nadat de Duitse troepen waren binnengetrokken ondertekende Von Ribbentrop
de wet waardoor de Protektoraten Bohemen en Moravië werden
gesticht.
Von Ribbentrop speelde een bijzonder belangrijke rol
in de diplomatieke activiteiten die leidden tot de aanval op Polen. Hij nam
op 12 augustus deel aan een conferentie die werd gehouden met het doel
Italiaanse steun te verkrijgen als de aanval tot een algemene Europese
oorlog zou leiden. In de periode tussen 25 en 30 augustus 1939 besprak Von
Ribbentrop de Duitse eisen met betrekking tot Danzig en de Poolse Corridor
met de Britse ambassadeur toen hij al wist dat de Duitse plannen om Polen
aan te vallen slechts tijdelijk waren uitgesteld in een poging de Britten
te bewegen hun garanties aan de Polen op te geven. De manier waarop hij
deze onderhandelingen voerde maakt duidelijk dat hij die niet aanging met
de goede bedoeling een regeling te treffen om de problemen tussen Duitsland
en Polen op te lossen. Von Ribbentrop werd tevoren ingelicht over de
aanval op Noorwegen en Denemarken en de aanval op de Lage Landen en stelde
de officiële memoranda van het Ministerie van Buitenlandse Zaken op
waarin werd geprobeerd deze agressieve acties te rechtvaardigen.
Von Ribbentrop woonde op 20 januari 1941 een conferentie bij waar Hitler
en Mussolini de voorgenomen aanval op Griekenland bespraken en in januari
1941 een conferentie waar Hitler van Antonescu toestemming kreeg voor deze
aanval Duitse troepen door Roemenië te laten trekken. Op 25 maart
1941, toen Joegoslavië toetrad tot het Tripartite Pact van de As, had
Von Ribbentrop Joegoslavië verzekerd dat Duitsland haar
onafhankelijkheid en territorium zou respecteren. Op 27 maart 1941 woonde
hij de vergadering bij, die na de staatsgreep in Joegoslavië werd gehouden en
waarop plannen werden gemaakt om Hitler's voornemen uit te voeren
Joegoslavië te vernietigen.
Von Ribbentrop woonde in mei
1941 een conferentie bij met Hitler en Antonescu met betrekking tot de
Roemeense deelname aan de aanval op de Sovjet Unie. Hij overlegde ook met
Rosenberg over de voorlopige voorbereiding op de politieke exploitatie van
Sovjet gebieden en in juli 1941, na het uitbreken van de oorlog, drong hij
er bij Japan op aan Rusland aan te vallen.” Lees
het complete vonnis.
| STIWOT
Nieuwsbrief
8e jaargang, 9e
editie
september 2008
De schrijvers in deze Nieuwsbrief
zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of
groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er
iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige
basis.
Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken
wij u om contact op te nemen met STIWOT. |