Overzicht: 
- STIWOT Battlefieldtour "Ardennenoffensief" 2015
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Recensie: De Geheime Oorlog
- Auteurs gezocht voor Go2War2.nl
- Dodenspoorweg-overlevende Fred Seiker vierde 100e verjaardag
- Bastogne Historic Walk 2015 op 12 december 2015
- Recensie: Het Ardennenoffensief
- Verhoor Göring op Go2War2.nl
 

 
STIWOT Battlefieldtour "Ardennenoffensief" 2015 (Redactie STIWOT Reizen)
Van donderdag 24 tot en met zondag 27 september 2015 organiseerde STIWOT Reizen een 4-daagse Battlefield Tour naar de Belgische Ardennen. Deze Battlefield Tour stond in het teken van het Duitse Ardennenoffensief van december 1944. Onder leiding van de STIWOT Reizen gidsen Barry van Veen en Jeroen Niels bezochten we de locaties die tijdens het Ardennenoffensief een belangrijke rol hebben gespeeld. Tijdens deze Battlefield Tour hadden we de beschikking over een luxe VIP-touringcar van Triomf Tours en overnachten we in Domaine Ol Fosse D'outh te Houffalize.

We verzamelden ons in de ochtend van 24 september 2015 op het NS-Station Veenendaal-de Klomp. Nadat we onze deelnemers hadden ontvangen met een kop koffie gingen we op pad. De eerste stop die we maakten was op de Amerikaanse militaire begraafplaats Henri-Chapelle. Een groot deel van de mannen die hier begraven liggen, sneuvelden tijdens de gevechten in de Ardennen. Na een inleidend verhaal, waarin het offensief in grote lijnen werd uitgelegd, bezochten we de begraafplaats zelf. Hier stonden we stil bij het graf van Truman Kimbro, die vanwege zijn uitzonderlijke optreden, werd onderscheiden met de hoogste Amerikaanse dapperheidonderscheiding, de Medal of Honor. Met de voordracht van zijn ‘citation’ werd alvast een voorschot genomen op onze volgende stop, bij de tweelingdorpen Krinkelt en Rocherath, daar waar zijn actie van buitengewone dapperheid plaatsvond.
 


Lees het complete verslag op WO2Actueel.



Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)

Atoombommen op Hiroshima en Nagasaki

6 augustus 1945 begon mooi en zonnig in Hiroshima. De stad verging het tot dan toe vrij goed. Net als in geheel Japan kampte de stad weliswaar met een gebrek aan grond- en voedingsstoffen, maar over het algemeen waren de mensen nog best tevreden. Hiroshima was tot dan toe nog gespaard voor grootschalige Amerikaanse luchtaanvallen, waar de andere steden in Japan zo veel van te lijden hadden, maar daar zou snel verandering in komen.

 
Joodse onderduikers in Oekraïense grotten
In 1972 verbleef de Franse speleoloog Michel Siffre 205 dagen zonder onderbreking in een grot in Texas. Daarmee vestigde hij een officieel record, want niet eerder zou iemand zo lang aan één stuk onder de grond geleefd hebben. Zo lang leven in voortdurende duisternis en isolatie, zonder besef van dag en nacht, vergt zowel geestelijk als lichamelijk een onvoorstelbaar doorzettingsvermogen. Toch zouden verschillende Joodse onderduikers tijdens de Tweede Wereldoorlog in Oekraïne nog veel langer ononderbroken ondergronds geleefd hebben, namelijk 344 dagen. De Amerikaanse speleoloog Chris Nicola ontdekte hun opmerkelijke overlevingsverhaal.
 
 
Joods Hospitaal Berlijn tijdens de nazi-periode
Tijdens de Slag om Berlijn in 1945 moet het ziekenhuis op de hoek van de Exerzierstrasse en de Schulstrasse in de wijk Wedding eruit gezien hebben als ieder willekeurig fronthospitaal. Terwijl de grond trilde van de granaatinslagen en buiten het geluid van vuurgevechten klonk, deden artsen en verplegers in met bloed besmeurde witte uniformen hun best om het leven van de binnengebrachte gewonden te redden. Het enige ongebruikelijke was dat het medische personeel een Jodenster droeg en dat terwijl de Duitse hoofdstad al in 1943 vrij van Joden was verklaard.
 
 
Joodse begraafplaats Weissensee tijdens de nazi-periode
Verweerde grafstenen en imposante praalgraven bevinden zich in een groene zee van klimop, varens en opgeschoten boompjes. Zonnestralen komen ‘s zomers nauwelijks door het dichte bladerdek van hoge bomen heen, waardoor op de schemerige begraafplaats een mystieke sfeer heerst. Het plotselinge zicht op de Berlijnse televisietoren, die een paar kilometer verderop naar de hemel reikt, contrasteert met de sprookjesachtige omgeving. Midden in de agglomeratie van de Duitse hoofdstad vormt de uitgestrekte Joodse begraafplaats Weissensee, met circa 115.600 graven, een wereld op zich, die getuigt van een rijke Joodse geschiedenis, maar ook van de ondergang van de Berlijnse Joden tijdens het nazitijdperk.
 


Recensie: De Geheime Oorlog (Wesley Dankers)
Geheime diensten en alles wat daarmee samenhangt (het breken van codes, infiltratie, spionage en verraad) zijn altijd al zeer intrigerende onderwerpen geweest. Niet voor niets zijn er talrijke fictieve en non-fictieve boeken over geschreven en speelfilms over gemaakt. Max Hastings (1945) tracht in "De geheime oorlog" een overzicht van al het geheime werk tijdens de Tweede Wereldoorlog te geven. De schrijver is een van de bekendste Britse historici. Hij heeft meer dan twintig boeken op zijn naam staan. Acht hiervan gaan over de Tweede Wereldoorlog.
 
Max Hastings behandelt de inlichtingendiensten van de belangrijkste landen van tijdens de Tweede Wereldoorlog. De eersten die een moderne en goed functionerende inlichtingendienst wisten op te zetten, waren verrassend genoeg de Tsjechen. Onder leiding van Frantisek Moravec wisten zij vanaf 1937 enkele successen te boeken. Zo beschikte Moravec over een bron in hoge Wehrmachtkringen, die hem belangrijke informatie verschafte. Nadat zijn land was geannexeerd door de Duitsers week Moravec uit Naar Londen waar vanuit hij zijn werk, gedurende de rest van de oorlog, zou voortzetten.
 

 
De NKVD en de Gru (de militaire inlichtingendienst van het Rode Leger) beschikten voor de oorlog over de meest uitgebreide financiële middelen. Terwijl in de Sovjet-Unie miljoenen mensen omkwamen van de honger, werd er veel geld uitgetrokken om het land te beschermen tegen vermeende verraders. Een zwakte was wel dat de diensten beter op hun eigen bevolking letten dan op het buitenland. Ook hadden de geheime diensten te lijden van de zuiveringen waar het hele land onder gebukt ging. De Sovjet-Unie wist desondanks enkele belangrijke spionagenetwerken in Duitsland op te bouwen. Ook beschikte zij over een belangrijke spion in Japan, Richard Sorge. Het optreden van de Russische inlichtingendiensten illustreert echter ook het bekende probleem, dat je weinig hebt aan goede bronnen als je de verworven informatie niet goed inschat. Zo ontving Stalin voor de aanvang van operatie Barbarossa, de Duitse invasie van Rusland op 22 juni 1941, talloze waarschuwingen die aangaven dat er iets te gebeuren stond. Hij deed hier echter niets mee en bestempelde ze alle als onbetrouwbaar.
 
Op spionagegebied hadden de Britten voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog nog weinig klaargespeeld, zo constateert Hastings. Na de val van Frankrijk en door de nasleep van het Venlo-incident raakten zij bovendien een groot deel van het opgebouwde netwerk kwijt. De Britten zouden op spionagegebied nooit zoveel bereiken als de Russen. Op andere gebieden boekten zij wel grote successen. Het bekendste voorbeeld hiervan is het kraken van de Enigma-code, wat een grote bijdrage leverde aan de overwinning in de slag om de Atlantische Oceaan. De auteur laat zien dat de waarheid over Enigma complexer is dan dat in andere werken wordt gesuggereerd. De Duitsers gebruikten bijvoorbeeld tientallen sleutels en de Britten konden ze lang niet allemaal lezen. De stelling die door sommige historici wordt ingenomen, dat Ultra (de verzamelnaam voor al het vijandelijke ontcijferde materiaal) de oorlog met drie jaar heeft verkort is volgens Hastings sterk overdreven. Zelfs op het hoogtepunt van de operatie werd slechts de helft van alle onderschepte codeberichten gelezen en dan nog kwam de informatie vaak te laat om van praktisch nut te zijn. Zoals de schrijver het zelf uitdrukt: "Wat in Bletchley Park werd gepresteerd, was zeker een wonder, maar de codebrekers konden nooit over al het water lopen." Lang niet alle geheimen konden uit Ultra worden afgeleid. De geallieerden konden de inzet van de V2 of het Ardennenoffensief bijvoorbeeld niet voorspellen.
 
Lees verder op Go2War2.nl

 
Auteurs gezocht voor Go2War2.nl (Redactie Go2War2)
Erik Hazelhoff Roelfzema, Michael Wittmann, Koningin Wilhelmina, Douglas MacArthur, vernietigingskamp Chelmno, de Hongerwinter, kamp Amersfoort, de bombardement op Londen, de slagen om El Alamein, de slag om Guadalcanal, de Mosin-Nagant en de conferentie van Casablanca. Het zijn zomaar wat onderwerpen die op Go2War2.nl nog onbeschreven zijn.
 
Ben je net als wij gefascineerd door de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en wil je je kennis graag delen met een groot publiek? Dan kunnen we je heel goed gebruiken als auteur voor Go2War2.nl, de grootste Nederlandstalige website over de Tweede Wereldoorlog.
 
Auteurs van historische artikelen schrijven over meestal zelfgekozen onderwerpen over de zeer diverse geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Objectiviteit, een goede bronvermelding en een goed leesbaar en correct taalgebruik zijn enkele belangrijke eisen die wij stellen aan de artikelen. Een beginnende auteur wordt, indien nodig, begeleid door een ervaren auteur.
 
Om te kunnen beoordelen of iemand geschikt is als auteur verlangen we bij aanmelding een proefartikel. Het onderwerp wordt in overleg bepaald. Wil je meer informatie of meteen aan de slag? Stuur dan een mailtje naar: redactie@go2war2.nl.

 
Dodenspoorweg-overlevende Fred Seiker vierde 100e verjaardag (Redactie Go2War2.nl)
Op 20 november 2015 vierde Fred Seiker zijn honderdste verjaardag. Tijdens de Tweede Wereldoorlog trad hij op Java in dienst van het Nederlandse leger, waarna hij al snel door de Japanners krijgsgevangen werd gemaakt. Hij werd ingezet als dwangarbeider bij de aanleg van de zogenoemde Dodenspoorweg. Zijn met aquareltekeningen geïllustreerde oorlogservaringen werden in 2013 op Go2War2.nl gepubliceerd.
 

 
Fred Seiker werd geboren in Rotterdam in Nederland in 1915. Zijn lagere school en verdere opleiding werden in Rotterdam voltooid hetgeen uiteindelijk leidde tot een plaatsing op de Rotterdamse Zeevaartschool voor Machinisten. Hij diende in de Nederlandse Koopvaardij voor en tijdens de oorlog. In vredestijd was hij aangemonsterd op schepen die voornamelijk voeren op het Verre Oosten, Zuid Afrika, Canada en de Oostkust van de USA. In oorlogstijd voer hij op de Noord Atlantische routes en tussen het Verre Oosten en de UK.
 
In 1942 raakte Fred betrokken in de Japanse invasie van Java. Omdat hij niet in staat was om het eiland te verlaten, meldde hij zich als vrijwilliger bij het Nederlandse leger op Java en werd vervolgens krijgsgevangene gemaakt door de Japanners. Hij werd getransporteerd op een schip naar de Changi gevangenis in Singapore waarvandaan hij naar Thailand werd gestuurd om als dwangarbeider slavenwerk te verrichten aan de beruchte Spoorweg des Doods. Hij bracht de resterende oorlogstijd door aan de spoorweg en slaagde erin te overleven.
 
Ofschoon de oorlog op de 15de augustus van 1945 eindigde, werd het Nederlandse contingent van krijgsgevangenen niet vóór mei 1946 gerepatrieerd! In dat jaar kwam Fred in het Verenigd Koninkrijk aan met de bedoeling zich daar te vestigen. Hij heeft daar sindsdien verbleven en heeft er nooit spijt van gekregen. Nadat hij een jaar nodig had gehad om weer op krachten te komen nam hij zich voor om zijn loopbaan in de techniek te ontwikkelen. Hij werkte in verschillende functies bij welbekende technische firma’s en besloot zijn carrière op Project Management niveau.
 
Na zijn pensionering in 1985 verhuisden zijn vrouw Elizabeth en hijzelf naar Worcester. Fred begon te schilderen als hobby en is nu een veelomvattende aquarellist. Zijn werk bestaat gewoonlijk uit landschappen, schepen, stadsgezichten en aanverwante onderwerpen. Hij heeft zijn geheel eigen stijl, totaal verschillend van de lijn tekeningen zoals afgebeeld in zijn schetsen van krijgsgevangenen.
 

 
Bastogne Historic Walk 2015 op 12 december 2015 (Redactie WO2Actueel)
De 38ste Bastogne Historic Walk zal plaatsvinden op zaterdag 12 december 2015. De route van de mars (PDF) zal door de oostelijke sector van de perimeter rondom Bastogne lopen met onder andere een passage door het Bois Jacques. Wandelaars kunnen kiezen uit de afstanden 7, 14 of 20 kilometer.

Inschrijving tegen betaling van € 6,00 op zaterdag 12 december 2015 vanaf 07:00 tot 09:30 uur en vertrek vanaf 08:00 tot 09:30 uur vanuit het Centre Sportif, Rue Gustave Delperdange, 6600 Bastogne. In de gemeenschappelijke zaal in het sportcentrum is er ook de mogelijkheid tot overnachting en ontbijt. Hiervoor dient u dit formulier (PDF) in te vullen en op te sturen.

- Voor ons fotoverslag van 2014: Fotoverslag Bastogne Historic Walk 2014

 
Recensie: Het Ardennenoffensief (John Smeets)
Al vele boeken zijn er geschreven over het Ardennenoffensief. Dit boek is niet geschreven door de eerste de beste. Antony Beevor heeft een reputatie opgebouwd met fantastische meesterwerken als "Stalingrad", "Berlijn" en "D-day".
 

 
Met "Het Ardennenoffensief" laat Beevor zien dat hij een meester is in gedetailleerd onderzoek en de uitwerking ervan op papier. Het boek is op een zeer prettige wijze geschreven. De lezer wordt meegezogen in een zeer leesbaar verhaal. De strijd in de Ardennen (16 december 1944 - 25 januari 1945) is een praktisch onuitputtelijke geschiedenis van grote en kleine veldslagen, persoonlijke anekdotes, drama en heroïek. Om daar een allesomvattend boek van te maken is een haast ondoenlijke opgave. Beevor heeft zich daarom wat meer geconcentreerd op een aantal highlights in de strijd: de gevechten rondom Bastogne, de Kampfgruppe Peiper, Pattons Third Army en de rivaliteit tussen de opperbevelhebbers, vooral die tussen Montgomery en Bradley. Natuurlijk komen ook andere gebeurtenissen aan bod, maar in minder gedetailleerde mate.
 
Het boek begint uitstekend doordat Beevor een duidelijke omschrijving geeft van de feiten en omstandigheden aan de vooravond van The Battle of the Bulge. Een verhelderend beeld wordt er gegeven van de situatie in West-Europa aan de vooravond van het offensief. Indrukwekkend is ook de aandacht die Beevor geeft aan de Slag in het Hürtgenwald, een slag die vaak letterlijk en figuurlijk ondergesneeuwd is door het Ardennenoffensief. Beevor geeft verder uitleg over militaire symbolen op kaarten, die hier en daar het verhaal op prima wijze illustreren.
 
Ook biedt Beevor een verklarende woordenlijst en zijn achterin het boek alle legereenheden die deelnamen aan de slag in de Ardennen, uitgewerkt. Ook de militaire rangen van de deelnemende legers worden uitgelegd en met elkaar vergeleken.
 
De foto’s die Beevor gebruikt in het boek zijn aan de andere kant weinig verheffend. De foto’s zijn al in vele andere boeken verschenen en hebben derhalve voor de ervaren Tweede Wereldoorlog-enthousiasteling geen meerwaarde. Daar komt bij dat bij een aantal foto’s fouten zijn gemaakt over de feitelijkheden. Slordig en onnodig.
 
Lees verder op Go2War2.nl


Verhoor Göring op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg, dat overigens deze maand precies 70 jaar geleden van start ging. Dit keer hebben we gekozen voor een fragment uit het verhoor van Rijksmaarschalk Hermann Göring, opperbevelhebber van de Luftwaffe en president van de Rijksdag. Hieronder wordt hij door de Sovjetaanklager Rudenko ondervraagd over zijn rol bij de voorbereidingen van de Duitse invasie van de Sovjet-Unie, oftewel operatie Barbarossa.
 
GEN. RUDENKO: Dat is duidelijk. Laten we nu overgaan op de volgende serie vragen.
Wanneer precies begon u het plan van actie uit te werken voor de inzet van de Luftwaffe tegen de Sovjet Unie in het kader van Fall Barbarossa?
GÖRING: De inzet van de Luftwaffe voor Fall Barbarossa werd door mijn Generale Staf uitgewerkt na het eerste decreet van de Führer, met andere woorden, na het decreet van november.
GEN. RUDENKO: In 1940?
GÖRING: In 1940. Maar ik zou eraan willen toevoegen dat ik al had overwogen voorbereidingen te treffen niet alleen in afwachting van een mogelijke dreiging van Rusland maar van alle andere landen die nog niet in oorlog waren maar die er eventueel bij betrokken zouden raken.
GEN. RUDENKO: Goed. Het was in november 1940 dat Duitsland een aanval op de Sovjet Unie voorbereidde? De plannen voor deze aanval werden met uw medewerking voorbereid?
GÖRING: Ik heb onlangs duidelijk uitgelegd dat er destijds een plan voor het omgaan met de politieke situatie en de mogelijke dreiging vanuit Rusland was uitgewerkt.
GEN. RUDENKO: Ik verzoek u de vraag kort te beantwoorden met ja of nee. Ik denk dat het mogelijk is een kort antwoord op de vraag te geven.
Ik zeg nog een keer, in november 1940 meer dan een half jaar voor de aanval op de Sovjet Unie waren er, met uw deelname al plannen voorbereid voor een aanval op de Sovjet Unie. Kunt u hier een kort antwoord op geven?
GÖRING: Ja, maar niet in de zin waarin u het voorstelt.
GEN. RUDENKO: Het lijkt mij toe dat ik de vraag heel duidelijk gesteld heb en hier is geen enkele dubbelzinnigheid. Hoe lang duurde het om Fall Barbarossa voor te bereiden?
GÖRING: In welke sector, lucht, land of zee?
GEN. RUDENKO: Als u op de hoogte bent van alle fasen van het plan, betreffende de Luftwaffe, de Wehrmacht en de Kriegsmarine zou ik graag willen dat u antwoord gaf voor alle fasen van Fall Barbarossa.
GÖRING: Algemeen gesproken kan ik alleen maar antwoorden voor de Luftwaffe, waar het redelijk kort duurde.
GEN. RUDENKO: Alstublieft, hoe lang duurde het om Fall Barbarossa voor te bereiden?
GÖRING: Na zoveel jaren kan ik u de precieze duur niet noemen zonder te verwijzen naar documenten maar ik heb uw vraag beantwoord toen ik u zei dat waar het de Luftwaffe betrof het een betrekkelijk korte tijd duurde; voor wat betreft de Wehrmacht duurde het waarschijnlijk langer.
GEN. RUDENKO: U geeft dus toe dat de aanval op de Sovjet Unie enkele maanden voor de aanval zelf werd voorbereid en dat u, als Chef van de Duitse Luftwaffe en Reichsmarschall direct deel hebt gehad aan de voorbereidingen voor die aanval.
GÖRING: Mag ik uw vele vragen opsplitsen? Allereerst was het niet enkele maanden ......
GEN. RUDENKO: Dat waren niet te veel vragen in een keer. Het was maar één vraag. U hebt toegegeven dat in november 1940 Fall Barbarossa werd voorbereid en ontwikkeld voor de Luftwaffe. Dat vraag ik u in uw hoedanigheid van Opperbevelhebber van de Duitse Luftwaffe.
GÖRING: Dat is juist.
GEN. RUDENKO: U hebt het eerste deel van mijn vraag al beantwoord. Nu het volgende deel: U geeft toe dat u als chef van de Duitse Luftwaffe en Reichsmarschall deel nam aan de voorbereidingen op de aanval op de Sovjet Unie?
GÖRING: Ik herhaal nogmaals dat ik voorbereidingen trof voor de mogelijkheid van een aanval, voornamelijk vanwege Hitler’s veronderstelling dat Sovjet Rusland een gevaarlijke houding aan begon te nemen. In het begin werd de zekerheid van een aanval niet besproken en dat staat duidelijk vermeld in het decreet van november 1940.
Ten tweede wil ik benadrukken dat mijn positie van Reichsmarschall hier niet van belang is. Dat is een titel en een rang.
GEN. RUDENKO: Maar u ontkent niet – liever, u geeft toe – dat het plan al in november 1940 werd voorbereid?
GÖRING: Ja.
GEN. RUDENKO: Het lijkt me toe dat deze kwestie al tot in zoveel bijzonderheden voor dit Tribunaal is behandeld dat we niet te lang hoeven te praten over Fall Barbarossa, dat helemaal duidelijk is. Ik stap over op de volgende vraag:
Geeft u toe dat de doelen van de oorlog tegen de Sovjet Unie bestonden uit het binnenvallen in en veroveren van Sovjet grondgebied tot aan het Oeral gebergte en dat bij het Deutsche Reich te voegen, inclusief de Baltische staten, De Krim, de Kaukasus; ook de onderdrukking door Duitsland van de Oekraïne, Wit-Rusland en andere gebieden van de Sovjet Unie? Geeft u toe dat dat de doelen van dat plan waren?
GÖRING: Dat geef ik zeker niet toe.
GEN. RUDENKO: U geeft dat niet toe? Herinnert u zich niet dat tijdens die conferentie in Hitler’s hoofdkwartier, waarbij u aanwezig was evenals Bormann, Keitel, Rosenberg en anderen, dat Hitler de doelen van de aanval op de Sovjet Unie precies zo noemde als ik ze heb genoemd? Dat is aangetoond door het document dat bij het Tribunaal is ingediend. Bent u dat document vergeten? Bent u dat vergeten?
GÖRING: Ik kan me dat document heel goed herinneren en ik kan me de discussie tijdens die conferentie ook nog vrij goed herinneren. Ik heb de eerste keer gezegd dat dit document, zoals opgesteld door Bormann mij sterk overdreven lijkt voor wat betreft de eisen. Hoe dan ook, aan het begin van de oorlog werden die eisen niet besproken en die zijn ook niet eerder besproken.
 
 
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

15de jaargang, 11e editie
  november 2015



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.