Overzicht:
- Nieuwe functies op TracesOfWar.com en WW2Awards.com
- Go2War2.nl geeft korting op "Kinderen van Theresienstadt"
- Medewerker onder de loep
- ZDF-miniserie moet Duits oorlogsverleden helpen verwerken
- Auteurs gezocht voor Go2War2.nl
- Bezienswaardigheid uitgelicht
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Fotoverslag "In the footsteps of the 82nd Airborne Division 2013"
- Verhoor Hans Lammers op Go2War2.nl 


 
Nieuwe functies op TracesOfWar.com en WW2Awards.com (Redactie WW2Awards.com)
In het kader van de samenhang tussen onze projecten en de verbetering van de informatie aan onze bezoekers, zijn op onze websites TracesOfWar.com en WW2Awards.com een aantal aanvullende functionaliteiten doorgevoerd.
 
Grafgegevens
Al enige tijd konden zowel op TracesOfWar.com als op WW2Awards.com gegevens van graven op WO2 begraafplaatsen gevonden worden. Indien een persoon waarvan een graf in de TracesOfWar.com database stond ook een onderscheiding had in de WW2Awards.com database, kon over en weer via links naar beide websites geschakeld worden voor infomatie. Aanvullend hierop waren op TracesOfWar.com ook graven van andere personen te zien, echter zonder nadere gegevens (alleen geboorte, overlijdens- en grafdata werden weergegeven). Vanaf heden zijn alle personen waarvan een afzonderlijk graf op TracesOfWar.com staat aangegeven, aanklikbaar. Hierdoor kunnen wij u nog meer informatie geven over deze personen. Ook indien geen onderscheiding bekend is.
 
Google Maps
Op WW2Awards.com zullen nu ook Google Maps kaartjes aanwezig zijn, indien de coördinaten bekend zijn die bij de actie van een bepaalde onderscheiding horen. De kaartjes zijn tevens gekoppeld aan de gegevens in diezelfde omgeving vanuit TracesOfWar.com. Ook in TracesOfWar.com zijn op de kaartjes deze onderscheidingsgegevens te vinden in de vorm van sterretjes op de kaarten.
 
Met deze twee aanvullingen zijn onze websites nog multifunctioneler geworden en kunnen wij u van nog meer nadere informatie voorzien. De komende jaren zal deze informatie nog verder worden uitgebreid zodat via TracesOfWar.com van de vele begraafplaatsen op de website, zo compleet mogelijke lijsten van de aldaar begraven personen ontstaan, met alle informatie over die personen die wij kunnen vinden.
 
Uiteraard zijn aanvullingen op de gegevens die wij al hebben altijd welkom. Ook kunnen wij afbeeldingen gebruikten van individuele graven en namen op gedenkmuren die wij nog niet op de website hebben staan. Ook portretfoto's van de personen, gemaakt tijdens of direct rond de Tweede Wereldoorlog zijn meer dan welkom. Zo kunnen we gezamenlijk met u als bezoeker, de informatie nog verder uitbouwen!

 
Go2War2.nl geeft korting op “Kinderen van Theresienstadt” (Redactie Go2War2.nl)
Binnenkort wordt het boek Kinderen van Theresienstadt gerecenseerd op Go2War2.nl. Amper 100 van de circa 15.000 kinderen overleefden het kamp/getto. Vandaag zijn er nog een tiental in leven, waarvan de meesten oorspronkelijk uit Nederland komen. Herman Vandormael sprak met de overlevenden.
 

 
Go2war2.nl geeft u in samenwerking met Uitgeverij Lannoo € 4,00 korting* op de aankoop van dit boek. In plaats van € 22,99 betaalt u nu € 18,99 (+ € 2,50 verzendkosten). Bestellen en betalen kan eenvoudig online. Surf hiervoor naar: www.lannooshop.com/go2war2
 
*De korting: (1) is enkel geldig via de webshop van de uitgeverij en dus niet in de reguliere boekhandel; (2) wordt verrekend nadat u het boek in de webshop hebt toegevoegd aan uw winkelmandje; (3) geldt enkel indien u gebruik maakt van bovenstaande actie-url en dit (4) zolang de voorraad strekt.

 
Medewerker onder de loep (Redactie Nieuwsbrief)
Naam: Kaj Metz
 
Hoe ben je bij STIWOT terechtgekomen?
Ik ben in 2006 als beginnend hobbyist op het STIWOT Forum gekomen om mijn enthousiasme te delen met anderen. Mijn enthousiasme werd met de dag groter en daarmee ook mijn liefde voor de geschiedenis van deze oorlog. Via het forum ben ik benaderd om als medewerker voor STIWOT te werken.
 
Wat doe je zoal voor STIWOT?
Momenteel ben ik betrokken bij meerdere projecten binnen STIWOT. Ik schrijf artikelen voor Go2War2.nl en TracesofWar.com. Ook zorg ik geregeld voor fotoverslagen op WO2Actueel.nl en sinds kort ben ik ook aan de slag gegaan als medewerker WW2Awards.com.
 
Hoe lang werk je al voor STIWOT?
Ik ben sinds 2010 actief als medewerker voor Oorlogsmusea.nl (nu TracesofWar.com).
 
Hoeveel tijd ben je per week kwijt aan STIWOT?
Ik probeer elke dag iets te doen. Soms lukt dit, soms niet. Ik denk dat ik toch wel minimaal een uurtje per dag besteed aan STIWOT.
 
Wat is het leukste dat je tot nu toe met STIWOT hebt meegemaakt?
Ik heb nog niet echt een ‘leukste moment’ ervaren met STIWOT. Medewerker voor STIWOT zijn is al sinds 2010 een aaneenschakeling van leuke momenten. De behaalde mijlpalen voor Oorlogsmusea.nl/ TracesofWar.com zijn altijd leuk om mee te maken.
 
Met welke STIWOT medewerkers heb je het meeste contact?
Op formeel-gebied momenteel zal dat Kevin Prenger zijn. Via hem gaan mijn geschreven artikels voor Go2War2.nl naar de eindredactie. Daarnaast heb ik ook een aantal STIWOT-medewerkers op Facebook, waar ik regelmatig een (informeel) praatje mee hou.
 
Wat doe je naast STIWOT op WO2 gebied?
WO2-bezienswaardigheden (slagvelden, musea en verborgen geschiedenis) bezoeken en boeken lezen.
 
Wat doe je naast STIWOT op persoonlijk gebied (werk/studie)?
Ik volg momenteel de studie Cultureel Erfgoed aan de Reinwardt Academie en loop daarvoor nu een stage bij het Teylers Museum in Haarlem. Naast mijn WO2-interesse ben ik ook actief als freelance digitale kunstenaar. 
 
Welk aspect van WO2 interesseert je het meest?
De gevechten aan het Oostfront tussen 1941 en 1945 interesseren mij al enkele jaren. Vooral de gevechten in 1945 op Duits grondgebied boeien mij enorm. Ik ben van mening dat dit aspect van de Tweede Wereldoorlog meer interesse verdiend, maar nu nog helaas onderbelicht is. Zo weten veel mensen niet dat Breslau en Königsberg belegerd werden en er verschrikkelijk veel doden bij deze gevechten zijn gevallen.
 
Wat vind je omgeving van je hobby?
Mijn omgeving ondersteunt mij hierin en volgt mijn activiteiten voor STIWOT met veel interesse. Ook heb ik veel vrienden die wat betreft interesse op één lijn met mij staan.
 
Wat is je favoriete internet site (gelieve geen STIWOT site te noemen)?
Dat is sinds eind vorig jaar Behance.com. Als freelance kunstenaar kan ik daar op een ideale manier mijn ‘art’ tonen en ook is het een perfecte plaats om inspiratie op te doen.
 
Op welke dag in de week is het even geen WO2?
Dat is vaak de vrijdag. Rock ’n Roll.
 
Wat zou je nog een keer willen bezoeken/zien of meemaken?
Ik zou heel graag de voormalige slagvelden van het oostfront willen bezoeken. Op niet-WO2 gebied staat Japan bovenaan mijn verlanglijstje. 
 
Wil je nog wat kwijt?
Ik ben erg blij met mijn STIWOT-collega’s. Het zijn stuk voor stuk slimme en boeiende personen, waar ik nog veel van kan leren. Zet ‘m op jongens. Laten we er een leuk en boeiend jaar van maken! : -)

 
ZDF-miniserie moet Duits oorlogsverleden helpen verwerken (Kevin Prenger)
In maart zendt de Duitse televisiezender ZDF een driedelige miniserie uit waarin de ervaringen van vijf Duitse jongeren met het nazisme en de Tweede Wereldoorlog centraal staan. De titel is “Unsere Mütter, Unsere Väter”. Het is de bedoeling van de filmmakers om het belastende Duitse verleden beter bespreekbaar te maken en een open en genuanceerde dialoog tussen oudere en jonge Duitsers op gang te brengen. De serie wordt in april in Nederland op DVD en Blu-ray uitgegeven.
 

 
Hoofdrollen in de serie zijn de broers Wilhelm en Friedhelm en hun vrienden Charlotte, Greta en Viktor. De vrienden treffen elkaar in 1941 in Berlijn en beloven elkaar eeuwige vriendschap. Ze staan aan het begin van hun volwassen leven en de wereld lijkt aan hun voeten te liggen. De oorlog zien ze slechts een tijdelijke onderbreking. Ze kunnen nog niet vermoeden hoe de Duitse inval in de Sovjet-Unie in juni 1941 en de daarop volgende gruwelijke oorlogsjaren hun levens zouden beïnvloeden. De broers worden opgeroepen in de Wehrmacht en belanden aan het Oostfront. Viktor heeft als Jood andere zorgen en probeert zijn moederland alsnog te verlaten om aan vervolging te ontsnappen. Charlotte maakt haar vriendin Greta ondertussen warm voor het nationaalsocialisme.
 
Het is de bedoeling van de filmmakers om aan de hand van deze fictieve levensgeschiedenissen inzichtelijk te maken wat de oorlog voor de jonge generatie van toen betekend heeft, zowel aan het front als in Duitsland. De personages staan symbool voor de ouders en grootouders van nu die het nog steeds moeilijk vinden om met hun kinderen en kleinkinderen te spreken over hun oorlogsverleden. Om niet geconfronteerd te worden met hun verdriet of schuldgevoelens zwijgen ze nog altijd over deze belangrijke periode in hun leven. Vrijwel elke Duitse familie heeft tot op de dag van vandaag te maken met het collectieve trauma van de Tweede Wereldoorlog. Behalve de oorlogsgeneratie worden ook kinderen en kleinkinderen hierdoor getroffen.
 

 
Het is niet toevallig dat de miniserie nu wordt uitgezonden. Hoewel het aantal steeds verder terugloopt, leven er nu nog veel Duitsers die tijdens de oorlog aan het begin van hun volwassenheid stonden. Het driedelige oorlogsdrama moet de dialoog tussen hen en hun kinderen en kleinkinderen op gang brengen over alles dat verdrongen en verzwegen is. In het bijzonder het Auschwitz-proces in Frankfurt van 1963-1965 zorgde er al voor dat er niet langer gezwegen werd over de nazimisdaden en de rol van gewone Duitsers daarbij. Jongeren kwamen in opstand tegen de generatie van toen. Documentaires van bijvoorbeeld Guido Knopp zorgden de afgelopen decennia voor een collectief bewustzijn van het besmette verleden van Duitsland. Maar de nadruk is volgens de filmmakers te vaak blijven liggen op daders versus slachtoffers en schuldigen versus onschuldigen.
 
 De hoofdpersonen in de ZDF-serie zijn niet in te delen in goed en fout. Ze zijn geen heldhaftige verzetsmensen, maar ook geen fervente nazischurken. De serie wil zich onderscheiden door de nadruk juist te leggen op de gewone Duitse jonge mannen en jonge vrouwen die in de maalstroom van de geschiedenis terecht kwamen. Stefan Kolditz, de schrijver van het script, beschouwt de miniserie als “een gesprek met onze moeders, onze vaders, een generatie die veel dichterbij ons staat dan we misschien denken.” Zonder “valse eigengerechtigheid” en “moralistische superioriteit” hoopt hij te kunnen bijdragen aan het verwerken van deze zwarte periode uit de Duitse geschiedenis. Bijna acht jaar werkte hij aan het script, geholpen door deskundigen. Eerder schreef hij het script van de speelfilm “Dresden” (2006) over het Amerikaanse bombardement op Dresden in de nacht van 13 op 14 februari 1945.
 
Opnames voor de dramareeks, met een budget van € 15.000.000 de duurste Duitse miniserie ooit, vonden grotendeels plaats in Litouwen. De regie was in handen van Philipp Kadelbach, die eerder de miniserie “Hindenburg” (2011) regisseerde over de ramp met de Duitse zeppelin de Hindenburg op 6 mei 1937. De hoofdrollen in de miniserie worden vervuld door de jonge Duitse acteurs Volker Bruch, Tom Schilling, Katharina Schüttler, Miriam Stein en Ludwig Trepte. De drie afleveringen worden door ZDF op 17, 18 en 20 maart aanstaande uitgezonden om 20:15 uur. Gehoopt wordt dat op dit prominente tijdstip Duitsers van alle leeftijden massaal aan de buis gekluisterd zullen zijn. Op 16 april 2013 wordt “Unsere Mütter, Unsere Väter” in Nederland op DVD en Blu-ray uitgebracht door Dutch Film Works.

 
Auteurs gezocht voor Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Erik Hazelhoff Roelfzema, Michael Wittmann, Koningin Wilhelmina, Albert Speer, vernietigingskamp Chelmno, de Hongerwinter, kamp Amersfoort, het bombardement op Dresden, de slagen om El Alamein, de slag om Guadalcanal, de Luger P08 en de conferentie van Jalta. Het zijn zomaar wat onderwerpen die op Go2War2.nl nog onbeschreven zijn.
 
Ben je net als wij gefascineerd door de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en wil je je kennis graag delen met een groot publiek? Dan kunnen we je heel goed gebruiken als auteur voor Go2War2.nl, de grootste Nederlandstalige website over de Tweede Wereldoorlog.
 
Auteurs van historische artikelen schrijven over meestal zelfgekozen onderwerpen over de zeer diverse geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Objectiviteit, een goede bronvermelding en een goed leesbaar en correct taalgebruik zijn enkele belangrijke eisen die wij stellen aan de artikelen. Een beginnende auteur wordt, indien nodig, begeleid door een ervaren auteur.
 
Om te kunnen beoordelen of iemand geschikt is als auteur verlangen we bij aanmelding een proefartikel. Het onderwerp wordt in overleg bepaald. Wil je meer informatie of meteen aan de slag? Stuur dan een mailtje naar projectleider Kevin Prenger: kevin@go2war2.nl

 
Bezienswaardigheid uitgelicht (Redactie TracesOfWar.com)
De website Tracesofwar.com (het voormalige Oorlogsmusea.nl) bevat duizenden entries. Al deze bezienswaardigheden hebben hun eigen verhaal, het ene verhaal bekender dan het andere. In deze rubriek wordt maandelijks één van deze entries uitgelicht. Deze maand is dat het  Australian War Memorial, een groot en indrukwekkend Memorial.
 
Het Australian War Memorial herdenkt alle Australische militairen, mannen en vrouwen, die zijn omgekomen in de Eerste en Tweede Wereldoorlog en de koloniale conflicten waar Australië bij was betrokken. Direct al bij binnenkomst van het Australian War Memorial is rondom de binnenplaats de Roll of Honour te zien. Meer dan 102.000 namen zijn hier op bronzen panelen te lezen van vrijwel iedere Australiër die in één van de twee Wereldoorlogen, in regionale conflicten of internationale vredeshandhaving is omgekomen sinds het jaar 1885.
 
 
 
In het centrum van de Hall of Memory ligt het Graf van de Onbekende Australische Soldaat en hij vertegenwoordigt alle Australiërs die hun leven hebben gegeven in die oorlogen, conflicten of tijdens internationale vredesmissies. De vier pijlers achter het graf staan voor de vier elementen en deze elementen; aarde, lucht, vuur en water vertegenwoordigen alle landschappen en klimaten waar Australiërs hebben gediend en waar zij sneuvelden. Hoog in de koepel is een mozaïek te zien met een uitbeelding van de zielen van de doden. Oprijzend uit de aarde stijgen zij op naar hun geestelijk thuis wat vertegenwoordigd wordt door een gloeiende zon binnen het Southern Cross.
 
In het kort zijn dit wat onderwerpen van het Australian War Memorial waar nog veel meer te zien is. Bent u in de gelegenheid dan is het Memorial zeker een bezoek waard.


Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Amerikaanse slagschepen van de South Dakota-klasse
De Amerikaanse slagschepen van de South Dakota-klasse, USS South Dakota, USS Indiana, USS Massachusetts en USS Alabama vormden een klasse snelle slagschepen, die eind jaren `30 ontworpen werd onder de beperkingen van de vlootverdragen van Washington en Londen. In vergelijking met de voorgaande North Carolina-klasse, waren de vier slagschepen van de South Dakota-klasse compacter en beter bepantserd, maar beschikten over dezelfde primaire bewapening van 3 x 3 41cm 45-kaliber kanonnen. De twee klassen schepen leken daarom veel op elkaar, maar konden eenvoudig onderscheiden worden doordat de beide schepen van de North Carolina-klasse twee schoorstenen hadden en die van de South Dakota-klasse slechts één.
 
 
 
2e Poolse Leger
Het 2e Poolse Leger (Druga Armia Wojska Polskiego of 2. AWP) was een strijdmacht die in 1944 in het bevrijde gedeelte van Polen werd opgericht als onderdeel van het Poolse Volksleger (Ludowe Wojsko Polskie). Het was vanaf januari 1945 betrokken bij gevechten aan het Oostfront, als onderdeel van het Sovjet 1e Wit-Russische Front en vanaf april 1945 als onderdeel van het 1e Oekraïense Front. Het 2e Poolse Leger werd in augustus 1945 ontbonden.
 
 
 
Anders, Wladyslaw
Wladyslaw Anders was een Poolse generaal die tijdens de Eerste Wereldoorlog, de Groot-Poolse Opstand (1918-1919), de Sovjet-Poolse Oorlog (1919-1921) en de Tweede Wereldoorlog gediend heeft. Tijdens zijn militaire dienst is hij maar liefst acht keer gewond geraakt. Zijn grootste wapenfeit is de overwinning op de Duitsers in de beroemde slag om Monte Cassino in 1944. Na de oorlog leefde hij in ballingschap en overleed hij uiteindelijk in 1970.
 

 
Fotoverslag "In the footsteps of the 82nd Airborne Division 2013" (Redactie WO2Actueel.nl)
Op zaterdag 23 januari 2013 was uw reporter aanwezig bij de 31e editie van de mars “In the footsteps of the 82nd Airborne Division”. De deelnemers traden ditmaal in de voetsporen van het 505th Parachute Infantry Regiment en het 551st Parachute Infantry Battalion. Het was koud, veel bospaden waren veranderd in ijsbanen en het sneeuwde zo nu en dan in de Ardennen. De ideale omstandigheden om een beetje te voelen wat de paratroopers van de 82nd Airborne Division gevoeld moeten hebben tijdens de gevechten in de Ardennen.
 
"I'm the 82nd Airborne, and this is as far as the bastards are going."
 
De paratroopers van de 82nd Airborne Division, waaronder het 505th Parachute Infantry Regiment, arriveerden op 18 december 1944 per vrachtwagen vanuit Reims in Werbomont. Hun opdracht was om de opmars van het 6. Panzer-Armee onder bevel van Josef "Sepp" Dietrich te stoppen. Het 551st Parachute Infantry Battalion behoorde organisatorisch niet tot een bepaalde divisie en diende in de Tweede Wereldoorlog in totaal onder 6 verschillende divisies. Zij arriveerde op 21 december 1944 in Werbomont en ging de strijd in met 643 officieren en soldaten. Op 9 januari 1945 waren nog 14 officieren en 96 soldaten in actie…

Lees meer...

 
Verhoor Hans Lammers op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een passage uit een verhoor van het Internationaal Militair Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we een passage geselecteerd uit het verhoor van Hans Lammers. Hij was van 1933 tot 1945 chef van de Rijkskanselarij onder Hitler en in die functie een belangrijke spil in het nationaalsocialistische bestuur. Zelf zou hij in 1949 tot 20 jaar gevangenisstraf veroordeeld worden. Hieronder wordt hij door dr. Seidl (de raadsman van de beklaagden Rudolf Hess en Hans Frank) ondervraagd over de rolverdeling en moeizame verhouding tussen Hans Frank en de SS in het Generalgouvernement in Polen, waar eerstgenoemde Frank was.
 
Dr. SEIDL: Getuige, u zei eerder dat de hele Sicherheitsdienst en de SS in het Generaal-gouvernement direct onder Himmler vielen of onder de HSSPF. Probeerde Gouverneur-generaal Frank niet te protesteren tegen het beleid van geweld dat door deze twee werd gevoerd en om de situatie te verlichten?
 LAMMERS: Op dit punt diende hij regelmatig klachten bij mij in zodat ik ze wellicht aan de Führer kon doorgeven wat ik echter slechts gedeeltelijk kon doen. Op een punt wilden we hem echter wel helpen. In het Generaal-gouvernement was een staatssecretaris voor veiligheid benoemd. Die viel onder Krüger, toen de HSSPF. Dit functioneerde maar ongeveer 4 tot 6 weken en toen ontstonden er weer meningsverschillen op dit terrein. De staatssecretaris voor veiligheid, Krüger beweerde: "Ik krijg mijn orders van Himmler". Als de Gouverneur-generaal daarover klaagde zei Himmler: “Dat is allemaal onbelangrijk. Ik moet beslist in staat zijn daarover directe beslissingen te nemen.” De Gouverneur-generaal zei: “Maar voor mij zijn ze niet onbelangrijk; zelfs die dingen zijn voor mij belangrijk.”
Er werd geen rekening gehouden met de communicatielijnen en de samenwerking met de Gouverneur-generaal en het is daarom volkomen begrijpelijk dat de heer Frank voor wat betreft het politiesysteem in een moeilijke positie zat.
 Dr. SEIDL: Is het juist dat de Gouverneur-generaal herhaaldelijk, zowel schriftelijk als mondeling, aangaf dat hij wilde aftreden en de redenen daarvoor?
 LAMMERS: Hij diende herhaaldelijk zijn ontslag in vanwege die heftige conflicten die hij had, in het bijzonder met Himmler en omdat Hitler gewoonlijk besloot dat hij het bij het verkeerde eind had en Himmler bij het rechte. Veel van zijn verklaringen of wensen om af te treden kwamen bij mij terecht, sommige ervan mocht ik niet eens aan de Führer overhandigen. Maar ik informeerde de Führer vaak over de wens van de Gouverneur-generaal om af te treden en de Führer wees diverse malen Frank’s verzoek om af te treden af.
 Dr. SEIDL: Weet u of Reichsführer SS Himmler stappen nam om Frank af te laten zetten?
 LAMMERS: Reichsführer Himmler was ongetwijfeld een tegenstander van Frank. Ik heb redenen om uit diverse afkeurende verklaringen van Himmler over Frank aan te nemen dat Himmler graag zou hebben gezien dat Frank uit zijn functie zou worden gezet; Reichsleiter Bormann, die Frank ook bepaald niet goed gezind was, zou dat ook prettig hebben gevonden.
 Dr. SEIDL: Wie in het Generaal-gouvernement had zeggenschap over de concentratiekampen en was de bevoegde autoriteit waar het de oprichting en bestuur betrof?
 LAMMERS: De concentratiekampen vielen onder Himmler en organen en afdelingen onder Himmler’s gezag waren verantwoordelijk voor het bestuur en de organisatie. Er bestond meen ik een economische afdeling, toegevoegd aan de SS die verantwoordelijk was voor het bestuur maar de concentratiekampen als zodanig vielen onder Himmler’s gezag.
 Dr. SEIDL: Wie was verantwoordelijk voor alle kwesties betreffende het zogenaamde Joodse beleid in het Generaal-gouvernement?
 LAMMERS: In de bezette gebieden werd het Joodse beleid, zou ik zeggen, in zijn algemeenheid bepaald door Himmler die er ook leiding aan gaf. Maar natuurlijk was de Gouverneur-generaal ook betrokken bij kwesties op het terrein van het Joodse beleid of met maatregelen tegen de Joden, bijvoorbeeld de bestrijding van tyfus en meen ik het merken door middel van een zichtbaar teken. Al die persoonlijke maatregelen werden door de politie aan de Gouverneur-generaal voorgesteld. Maar het belangrijkste beleid in Joodse vraagstukken werd, zoals ik later hoorde uitsluitend door Himmler bepaald die die bevoegdheden van de Führer had gekregen.
 Dr. SEIDL: Is het waar dat al in 1940 de Gouverneur-generaal voortdurend klachten uitte betreffende de activiteiten van de HSSF Krüger?
 LAMMERS: Dat kan ik bevestigen. Dat gebeurde diverse keren. In het bijzonder werden deze klachten geuit omdat de hoven van de SS en de politie in het Generaal-gouvernement bevoegdheden naar zich toe trokken die ze in feite niet hadden. Ze ontnamen de Gouverneur-generaal dus, de enige bevoegde autoriteit op dit gebied, het bestuur over de rechtspraak. Er werden ook gijzelaars gefusilleerd. Daarover klaagde hij regelmatig. Ik moet zeggen dat alle klachten aan mij waren geadresseerd – er werden geen klachten aan mij gericht maar alleen altijd naar mij gestuurd zodat ik ze kon doorgeven aan de Führer.
 Dr. SEIDL: Is het juist dat de Gouverneur-generaal regelmatig bezwaar maakte tegen de buitensporige eisen die het Reich aan de Gouverneur-generaal stelde, in het bijzonder met betrekking tot leveranties van graan?
 LAMMERS: Daar heeft hij vaak tegen geprotesteerd maar de eisen die aan hem werden gesteld werden zelfs zwaarder. Hij willigde die wel voor het grootste deel in wat bijzonder moeilijk voor hem moet zijn geweest.
 Dr. SEIDL: Weet u of de Gouverneur-generaal protesteerde tegen het weghalen van kunstvoorwerpen door Himmler’s organisatie?
 LAMMERS: Ja, dat herinner ik me vaag. Het is mogelijk dat hij ook klaagde over het weghalen van kunstvoorwerpen maar ik kan me in dat verband geen details herinneren.
 Dr. SEIDL: En nu mijn laatste vraag. Is het waar dat de Gouverneur-generaal in vele documenten, al vanaf 1940 aan de Führer voorstellen deed betreffende verbetering van de leefomstandigheden van de bevolking in het Generaal-gouvernement en dat de Führer pas veel later erkende dat het goede beleid dat Frank vanaf het begin had gepropageerd correct was?
 LAMMERS: Meneer Frank heeft vaak bezwaar gemaakt tegen een beleid van uitbuiting en verklaarde zich voor een beleid van wederopbouw, ook van culturele zaken. Hij had bijvoorbeeld voorgesteld dat aan de autoriteiten onder de Gouverneur-generaal en aan de hoofden van de districten Poolse adviescommissies zouden worden toegevoegd; dat werd geweigerd. Hij uitte zich ten gunste van de vorming van hoge scholen, theologische seminaries en gelijksoortige culturele instellingen; dat werd allemaal geweigerd.
 Bij een gelegenheid had hij een lang memorandum ingediend. Dit betrof een Poolse organisatie die zich “Ploeg en Zwaard” noemde. Die had aangeboden met de Duitsers samen te werken en Frank deed in een lang memorandum gedetailleerde voorstellen, hij zei dat deze Polen alleen tot samenwerking konden worden overgehaald mits ze op de juiste wijze werden benaderd. Al die voorstellen, afkomstig van Frank, werden door Hitler afgewezen. Het is niet juist, Dr. Seidl, wanneer u zegt dat het pas op het laatste moment was dat Hitler met deze voorstellen instemde; al wat ik kan zeggen is dat ze zonder uitzondering allemaal werden afgewezen.
 Dr SEIDL: Ik heb verder geen vragen.
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

13de jaargang, 2e editie
  februari 2013



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.