Overzicht:
- Oorlogsmusea.nl passeert de grens van 20.000 bezienswaardigheden
- Beeldverhaal "Slag om Arnhem"
- Go2War2.nl Quiz nr. 32 geopend
- Uitgeverij De Duivelsberg laat veteranen debuteren als schrijver
- Recensie: De ramp in de Lübecker bocht
- De koningin sprak
- Bezienswaardigheid uitgelicht
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Recensie: Exorcising Hitler
- Verhoor Julius Streicher op Go2War2.nl



Oorlogsmusea.nl passeert de grens van 20.000 bezienswaardigheden (Redactie Nieuwsbrief)
Op 15 augustus 2011 passeerde Oorlogsmusea.nl de grens van 20.000 bezienswaardigheden. Een overzicht met data en aantallen:

Start website: 01-02-2002
1000 entries: 22-10-2007
2388 entries: 02-06-2008
3000 entries: 17-08-2008
4000 entries: 23-03-2009
5000 entries: 28-05-2009
6000 entries: 13-07-2009
7000 entries: 20-10-2009
8000 entries: 03-12-2009
9000 entries: 22-01-2010
10.000 entries: 03-03-2010
20.000 entries: 25-08-2011
 
Nog steeds zijn er veel bezienswaardigheden die nog niet op de site staan, dus mochten jullie nog teksten of foto's hebben: ze zijn welkom!


Beeldverhaal "Slag om Arnhem" (Redactie Nieuwsbrief)
Twee september om 16:30 uur wordt deel één van een serie beeldverhalen over de “Slag om Arnhem” gepresenteerd in selexyz dekker  in Arnhem.

 
Bij deze presentatie zijn Pauline Krikke en Hennie Vaessen aanwezig. Hennie Vaessen is de tekenaar en schrijver van het boek. Hij zal een korte toelichting geven op het boek.
 
Het idee om een beeldverhaal te maken over de Slag om Arnhem ligt voor de hand. De gebeurtenissen zijn namelijk uitermate dramatisch en beeldend.
 
Deel één handelt over de luchtlandingen in Wolfheze, de tocht naar de brug in Arnhem en de hevige strijd rondom de brug.
 
Tekenstudio Studio Vaessen uit Oosterbeek heeft één jaar aan dit boek gewerkt. Het is een boek geworden dat bijdraagt aan het levend houden van een verleden wat nooit mag worden vergeten
 
Er verschijnen twee versies. Een authentieke versie waarin iedereen zijn eigen taal spreekt met Nederlands commentaar. De Britten spreken Engels, de Duitsers Duits en de Nederlanders Nederlands.
De tweede versie is geheel Engelstalig. De doelgroep is twaalf jaar en ouder. Voor meer informatie:
- Beeldverhaal "Slag om Arnhem"


Go2War2.nl Quiz nr. 32 geopend (redactie Go2War2.nl)
Na vier maanden hebben wij quiz nummer 31 gesloten. De antwoorden staan inmiddels online. Als winnaar hebben we Erwin Grimme uitgeloot. Hij heeft het boekenpakket van Osprey Publishing inmiddels ontvangen.

Wij hebben op hetzelfde moment een nieuwe quiz geopend. Test opnieuw uw kennis van de Tweede Wereldoorlog in quiz nummer 32! Er staan weer 25 lastige vragen (en een mooie prijs voor de winnaar) op u te wachten. U kunt deelnemen aan deze quiz tot en met tot en met 1 december 2011. Veel succes!


De winnaar ontvangt de hierboven afgebeelde boeken. Klik hier om deel te nemen aan de quiz!


 
Uitgeverij De Duivelsberg laat veteranen debuteren als schrijver (Redactie Nieuwsbrief)
Uitgeverij De Duivelsberg startte in 2010 in Nijmegen als uitgeverij en geeft met succes boeken uit over de Tweede Wereldoorlog. Nu breidt de uitgeverij het aantal genres uit en opent zij haar deuren voor onbekende en debuterende fictie en non-fictie schrijvers.
 
Elke schrijver schrijft om uitgegeven te worden. Nu komt die droom echt dichtbij. De werkwijze van Uitgeverij De Duivelsberg geeft deze schrijvers een platform en een zeer grote kans dat hun werk ook daadwerkelijk gepubliceerd wordt. De manuscripten die binnenkomen hebben 85% kans om daadwerkelijk uitgegeven te worden en dat zonder dat de schrijver ook maar één Euro hoeft te investeren
Het is voor onbekende schrijvers vaak erg moeilijk om hun manuscript aan de man te brengen. Het gebeurd niet zelden dat een manuscript tientallen malen opgestuurd wordt aan verschillende uitgevers, die het dan om verschillende redenen afwijzen. Dit is frustrerend voor de schrijver die veel tijd, energie en creativiteit in zijn boek heeft gestoken.
 
De schrijver hoeft geen grote kennis te hebben van computers en software, omdat het manuscript niet drukklaar hoeft te worden ingeleverd. De uitgeverij zorgt voor de professionele opmaak en de contacten met de drukker. Dit is een groot gemak voor een schrijver, die zich volgens de uitgeverij vooral bezig moet houden met schrijven.
 
Het nieuws van deze nieuwe werkwijze is afgelopen dagen uitgelekt en Uitgeverij De Duivelsberg is al op enthousiaste wijze benaderd door schrijvers die met de laatste fase van hun manuscript bezig zijn. Schrijvers die geïnteresseerd zijn in de werkwijze kunnen alles hierover nalezen op de website www.uitgeverijdeduivelsberg.nl, of met vragen bellen met 0900-20.9.1944.
 
Voor onze veteranen biedt de uitgeverij een afwijkende royalty regeling. Normaal gesproken ontvangt een schrijver 10% aan royalty, maar de veteranenregeling van Uitgeverij De Duivelsberg biedt direct al een royalty van 12%. Evenals de standaard royaltyregeling kan de royalty stapsgewijs oplopen tot 17,5% afhankelijk van het aantal verkochte exemplaren.
 
Uitgeverij De Duivelsberg is een kleine uitgeverij die haar werk serieus neemt en veel ruimte laat voor anderen om hun manuscript in te sturen, met de bedoeling om het uitgegeven te krijgen. Afwijzen doen ze bij de uitgeverij niet graag en wanneer het manuscript zich daartoe leent, kan de uitgeverij ook zorgen voor vertaling zodat het boek internationaal uitgegeven kan worden.


Recensie: De ramp in de Lübecker bocht (Peter Kimenai)
Tijdens het Britse bombardement op de drijvende concentratiekampen Cap Arcona en Thielbeck kwamen ruim 7.000 mensen om onder wie meer dan 300 Nederlanders. Die ramp in de Lübeckerbocht, een baai in het zuidwesten van de Oostzee, vond plaats in de allerlaatste fase van de Tweede Wereldoorlog in Europa. De uiterst gewelddadige doodstrijd van het naziregime bestond uit een complete chaos van Duitse achterhoedegevechten, geallieerde bombardementen en zinloze verplaatsingen van tienduizenden concentratiekampgevangenen. Op twee van de drie schepen in de Lübeckerbocht die op 3 mei 1945 door Britse gevechtsvliegtuigen bestookt werden, bevonden zich voornamelijk gevangenen uit concentratiekamp Neuengamme, ongeveer 25 kilometer ten zuidoosten van Hamburg, en zijn vele nevenkampen.
 
Aan de ramp van 3 mei 1945 in de Lübeckerbocht is door de Nederlandse autoriteiten geen aandacht besteed. Dit bombardement wordt in Nederland niet officieel herdacht. Er bestaat ook geen monument van steen, metaal, hout of glas voor in Nederland. Tot voor kort was er zelfs geen Nederlands boek dat alleen aan deze ramp gewijd was. In het boek “Nederlanders in Neuengamme”, in 2005 door de Stichting Vriendenkring Neuengamme gepubliceerd, wordt wel aandacht aan de ramp besteed. Dit boek is bedoeld als een papieren monument voor de landgenoten die in Neuengamme vastzaten.
 

 
Een eerste reden voor het verschijnen van “De ramp in de Lübeckerbocht” is dan ook om een papieren monument te creëren voor de Nederlanders die betrokken zijn geweest bij de ondergang van de drijvende concentratiekampen in de Lübeckerbocht. Een tweede reden is om de Britse autoriteiten ervan te overtuigen om eindelijk de volledige waarheid over de Britse luchtaanval op de Cap Arcona en de Thielbeck te openbaren. Deze openheid is nodig om de acceptatie van de ramp in de Lübeckerbocht voor de, nog schaarse, overlevenden en hun nabestaanden vorm te geven.
 
“De Ramp in de Lübeckerbocht” is geschreven onder auspiciën van de Stichting Vriendenkring Neuengamme. De redactie was in handen van Theo Broers, Wil van den Elzen, Wim Vermeulen (beeldredactie) en Sietse Geertsema, die de eindredactie voor zijn rekening nam en op de kaft gecrediteerd wordt als auteur.
 

 
De koningin sprak (Egbert van de Schootbrugge)
In deze rubriek worden proclamaties en radiotoespraken van koningin Wilhelmina uit de Tweede Wereldoorlog integraal weergegeven. Afhankelijk van de lengte van de teksten zullen iedere maand één of meerdere proclamaties of toespraken worden gepubliceerd.
 
- Radiotoespraak 28 juli 1940 - Uitgezonden tijdens de eerste uitzending van Radio Oranje -
 
Het verheugt mij bijzonder, dat dankzij de welwillende medewerking van de Engelse autoriteiten, dit Nederlandse kwartier in de uitzendingen van de Britse radio is ingelast, en ik spreek de hoop uit dat vele landgenoten, waar zij zich ook mogen bevinden, voortaan getrouwe luisteraars zullen zijn van de vaderlandse gedachten, die hen langs deze weg bereiken. En thans is het mij een waar genoegen, met dit korte woord de eerste te zijn, die in dit kwartier tot u spreekt.
 
In de eerste plaats wil ik met u allen in diepe ontroering het vaderland gedenken, dat zo zwaar getroffen is door de ramspoed van de oorlog. Wij gedenken daarbij het onnoemelijke leed, dat over ons volk is gekomen en dat het bij voortduring drukt. Wij willen hulde brengen aan de helden, die bij de verdediging van ons Nederland ten offer vielen aan hun plicht; hulde aan de moed van onze weermacht, die te land, ter zee en in de lucht, met inspanning van haar uiterste kracht, de zoveel sterkere aanrander veel langer heeft weten te weerstaan dan deze had verwacht. Na al hetgeen er reeds over de oorlog, waarin wij gewikkeld zijn, gezegd en geschreven is, zult ge zeker niet verwachten, dat ik in dit korte ogenblik zal ingaan op de krijg zelf en de vele vraagstukken die darmee verband houden. Maar wel moeten wij ons er rekenschap van geven, dat de oorlog hoe langer hoe meer zich openbaart, als zijnde in zijn diepste wezen voor ons een strijd tussen het goede en het kwade, een strijd tussen God en ons geweten enerzijds en anderzijds de duistere machten die in deze wereld hoogtij vieren. Het betreft een strijd, die –behoef ik het te zeggen- op geestelijk gebied thuis behoort en diep verborgen in het hart van de mens wordt uitgevochten, maar die thans op de meest onstellende wijze aan het daglicht is getreden in de gedaante van deze grote wereldworsteling, waarvan wij de ongelukkige slachtoffers zijn en waaronder alle volken lijden.
 
Bij deze oorlog gaat het er om aan de wereld een waarborg te geven, dat zij die het goede willen, niet belet worden dat tot stand te brengen. Zij die menen, dat de geestelijke waarden, die de mensheid zich heeft verworven, door de scherpte des zwaards kunnen worden vernietigd, moeten de ijdelheid daarvan leren beseffen. Ruw geweld is niet in staat een volk zijn overtuiging te ontnemen.
 
Gelijk eertijds noch wapengeweld, noch de vlammen van de brandstapel, noch verarming en lijden onze vrijheidszin, onze gewetensvrijheid en onze geloofsvrijheid ooit hebben kunnen uitroeien, zo houd ik mij overtuigd, dat ook in het huidige tijdperk wij en allen, die denken zoals wij –tot welk volk zij ook mogen behoren- uit deze beproeving gesterkt en gelouterd in en door al wat hun heilig is, zullen herrijzen. Dat het voor dit verheven doel is, dat reeds duizenden van onze dapperen het offer van hun leven brachten en dat dit offer dus niet vergeefs is geweest, strekke hun nabestaanden en ons allen tot troost. Al heeft de vijand de vaderlandse bodem bezet, Nederland zal de strijd volhouden zolang tot voor ons een vrije gelukkige toekomst opdaagt. Onze geliefde driekleur wappert fier op de zeeën, in groter Nederland in Oost en West; en zij aan zij met onze bondgenoten zetten onze wakkere mannen de strijd voort.
 
De delen van het Rijk overzee, die zo treffend in hun denken en voelen blijk gaven van hun medeleven in de ramp, die het moederland trof, zijn meer dan ooit nauw met ons verbonden in hun denken en voelen. In onverbrekelijke eenheid willen wij handhaven onze vrijheid, onze onafhankelijkheid en het grondgebied van het gehele Rijk.
 
Ik wek mijn landgenoten in het vaderland en overal waar zij zich bevinden, op om, hoe donker en moeilijk de tijden ook zijn, te blijven vertrouwen in de eindoverwinning van onze zaak, die niet alleen sterk staat door kracht van wapenen, doch niet minder door het besef, dat het thans gaat om onze heiligste goederen.
 
Ik heb gezegd.

 
Bezienswaardigheid uitgelicht (Mia van den Berg)
De website Oorlogsmusea.nl bevat duizenden entries. Al deze bezienswaardigheden hebben hun eigen verhaal, het ene verhaal bekender dan het andere. In deze rubriek wordt maandelijks een van deze entries uitgelicht. Deze maand is zijn dat drie monumentjes voor omgekomen kinderen, een stille aanklacht tegen de zinloosheid van oorlog en geweld.
 

Foto: Rob en Cobie Kuiper 
 
In de Boswachterij van Borger – Odoorn in Drenthe staan drie kleine monumenten voor omgekomen kinderen. Deze onschuldige kinderen verloren na afloop van de Tweede wereldoorlog het leven door met achtergebleven munitie te spelen. De tekst op de monumenten voor de drie kinderen:
 
De Tweede Wereldoorlog maakte ook na afloop slachtoffers.
Op 22 juli 1945 verloor op deze plaats
DERK PEPPING
veertien jaar oud, samen met zijn broertje
en vriendje het leven bij het spelen met
achtergebleven Duitse munitie.
 
De Tweede Wereld oorlog maakte ook na afloop slachtoffers.
Op 22 juli 1945 verloor op deze plaats
KORNELIUS PEPPING
negen jaar oud samen met zijn broer
en vriendje het leven bij het spelen met
achtergebleven Duitse munitie.
 
De Tweede Wereldoorlog maakte ook na afloop slachtoffers.
Op 22 juli 1945 verloor op deze plaats
REMMELT GROENWOLD
veertien jaar oud samen met zijn twee
vriendjes het leven bij het spelen met
achtergebleven Duitse munitie.
 
Bezoek voor meer informatie en foto's: Monument omgekomen kinderen.

 
Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (redactie Go2War2.nl)
Onderstaande artikelen zijn de afgelopen weken op Go2War2.nl verschenen:

Onoda, Hiroo
Hiroo Onoda werd in maart 1974 wereldberoemd toen hij als een van de laatste Japanse militairen capituleerde op het eiland Lubang in de Filippijnen. De dertig jaren hiervoor was hij er heilig van overtuigd dat de Tweede Wereldoorlog nog steeds aan de gang was.
 
Hoe kan het dat iemand zich dertig jaar in de jungle verschuilt en zich bezig houdt met guerrilla-activiteiten, in de overtuiging dat hij hiermee zijn land dient en dat de oorlog nog steeds aan de gang is? In dit artikel wordt geprobeerd hier een antwoord op te geven. Tevens wordt het verdere leven van tweede luitenant Onoda beschreven.
 
 
 
Zbigniew Stefan Fialkowski, het verhaal van een Poolse officier
De Poolse officier Zbigniew Stefan Fialkowski (1910-1997) is de overgrootvader van STIWOT-medewerker Kaj Metz. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Fialkowski onder andere actief in de Poolse luchtafweer tijdens de Duitse invasie, was hij gestationeerd in Palestina en Irak en deed hij mee aan de geallieerde invasie in Italië.
 
Kaj Metz onderzocht de militaire carrière van zijn overgrootvader en geeft hieronder een overzicht van zijn overplaatsingen, militaire trainingen en de strijdtonelen waar hij actief was. Het is het verhaal van een officier uit het Poolse leger dat symbool staat voor de verhalen van vele andere Polen die dapper vochten tegen de nazi-bezetting van Europa.
 


Recensie: Exorcising Hitler (Kevin Prenger)
Nadat op 8 mei 1945 in Europa een eind gekomen was aan het wapengekletter brak voor Duitsland wat de Duitsers Stunde Null noemden aan. Een tijd van grote onzekerheid en vrees voor de toekomst van Duitsland. De nazipropagandamachine had de afgelopen maanden de bevolking het doembeeld ingeprent dat na de nederlaag Duitsland van de kaart geveegd zou worden. En inderdaad waren de tekenen aan de wand onheilspellend voor het Duitse volk. In het Oosten waren vele Duitse burgers ten prooi gevallen aan het geweld van het Rode Leger, in het bijzonder de vrouwen die massaal verkracht werden door de op wraak beluste Sovjetsoldaten. De geallieerde leiders waren tijdens de conferenties van Teheran en Jalta overeengekomen dat een groot deel van het oostelijke territorium van Duitsland afgestaan moest worden aan buurlanden binnen de communistische invloedsfeer. De toestand aan het westelijk front was naar verhouding minder gewelddadig, maar westerse politici lieten zich eveneens meeslepen door rancune. Het door de Amerikaanse minister van Financiën, Henry Morgenthau jr., opgestelde plan voor het naoorlogse Duitsland zou het land in stukken delen en reduceren tot een haast Middeleeuws plattelandsgebied zonder enig recht van spreken op het wereldtoneel. Alleen zo kon volgens Morgenthau voorkomen worden dat Duitsland de wereld opnieuw in een oorlog zou doen storten.
 

 
Een paar jaar na de gewelddadige Sovjetinval en het draconische Morgenthau-plan was Duitsland weliswaar in tweeën gedeeld, maar het was niet vernederd en gedegradeerd tot een agrarische gemeenschap. In West-Duitsland, het gebied dat na de oorlog bezet werd door de Amerikanen, Britten en Fransen, was in 1949 de Bondsrepubliek Duitsland tot stand gebracht. Vanuit de puinhopen van het Derde Rijk ontwikkelde zich daar een economisch voortvarende en democratisch gezinde natie. In datzelfde jaar ontstond in Oost-Duitsland de Duitse Democratische Republiek. Weliswaar was de republiek economisch gezien bij lange na niet zo succesvol als haar westerbuur, was het slechts in naam democratisch en viel het land onder het juk van de Sovjet-Unie, maar aan het geweld en de verkrachtingen van het Rode Leger was al snel na de oorlog een einde gekomen. Ook hier had het leven vlot zijn normale verloop hervonden, voor zover dat natuurlijk mogelijk was onder een communistisch regime. Duitsland was niet langer een verliezer of een schurkenstaat, maar het middelpunt van de Koude Oorlog. Voor het westen was de BRD een belangrijke bondgenoot tegen het oprukkende “rode gevaar”, terwijl de DDR een partner was van de Sovjet-Unie in strijd voor het communisme.
 
Aan de verzoening van het westen en de Sovjet-Unie met hun voormalige gezamenlijke vijand was een periode van bezetting en denazificatie voorafgegaan, die door de Britse historicus Frederick Taylor in zijn nieuwste boek, “Exorcising Hitler”, beschreven wordt. De in Duitsland gespecialiseerde schrijver verdiende zijn sporen met boeken over onder meer het geallieerde bombardement op Dresden en over de Berlijnse Muur, die beide ook in het Nederlands uitgegeven werden. Net als die boeken is ook zijn nieuwste werk geschreven in een populaire stijl zonder afbreuk te doen aan wetenschappelijke normen. Taylor begint zijn verhaal zesennegentig dagen na de geallieerde invasie in Normandië, wanneer Amerikaanse troepen voor het eerst voet zetten op Duitse grond. Meerdere verbeten gevechten zouden nog gevoerd worden en nog vele slachtoffers zouden vallen voordat een einde kwam aan de oorlog. Taylor beschrijft de angst die er in die periode bij de westerse geallieerden bestond voor de Duitse verzetsgroep die luisterde naar de naam Werwolf. Fanatieke nazi’s zouden in het door de geallieerden bezette deel van Duitsland een guerrillastrijd voeren. Veel kwam daar niet van terecht, hoewel een weerwolfeenheid er wel in slaagde de door de geallieerden benoemde burgemeester van Aken, Frans Oppenhoff, te liquideren. Deze afrekening wordt door Taylor uitgelicht. Ook de gebeurtenissen aan het Oostfront, waaronder de misdaden van het Rode Leger en de massale vlucht van Duitse burgers naar het westen, komen in het begin van zijn boek aan bod.
 

 
Verhoor Julius Streicher op Go2War2.nl (redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we gekozen voor een stuk uit het verhoor van Julius Streicher, uitgever van het antisemitische tijdschrift “Der Stürmer” en Gauleiter van Frankenland. Ter sprake komt de antisemitische inhoud van “Der Stürmer” en de vraag in hoeverre Streicher met dit periodiek aanzette tot massamoord. Tevens zien we hoe de rechtbank probeert te beletten dat Steicher lange monologen voert zonder de aan hem gestelde vragen concreet te beantwoorden.
 
Dr. MARX: […] Beklaagde, welke doelen streefde u na met uw toespraken en uw artikelen in Der Stürmer?
STREICHER: De toespraken en de artikelen die ik schreef waren bedoeld om het publiek te informeren over een kwestie die mij een van de belangrijkste toescheen. Het was niet mijn bedoeling om opruiend te zijn of opschudding te veroorzaken maar slechts om voor te lichten.
Dr. MARX: Afgezien van uw wekelijkse uitgave, en in het bijzonder nadat de Partei aan de macht was gekomen, bestonden er in Duitsland andere publicaties die de Joodse kwestie op een antisemitische manier behandelden?
STREICHER: Antisemitische publicaties hebben al eeuwenlang in Duitsland bestaan. Een boek dat ik had, geschreven door Dr. Martin Luther werd in beslag genomen. Dr. Martin Luther zou vandaag zeer waarschijnlijk op mijn plaats op de beklaagdentribune hebben gezeten als dat boek door de Aanklager zou zijn ingediend. In dat boek, "Die Juden und ihre Lügen," schrijft Dr. Luther dat de Joden een addergebroed zijn en dat hun synagogen in brand moeten worden gestoken en vernietigd ........
Dr. MARX: Meneer Streicher, dat is mijn vraag niet. Ik vraag u antwoord te geven op mijn vraag zoals ik hem stel. Antwoordt u nu alstublieft met ja of nee of er .....
Mr. JUSTICE JACKSON: Ik zou willen protesteren tegen deze methode van het geven van antwoorden die nergens op slaan en het houden van toespraken. We zijn tijdens dit proces absoluut niet in staat bezwaren te maken wanneer er antwoorden worden gegeven op vragen die geen antwoord zijn. We hebben in dit proces, door Streicher's vrijwillige toespraken, al een aanval op de Verenigde Staten gehad die een aanzienlijke hoeveelheid bewijsmateriaal vereist als we de willen weerleggen. Het lijkt me erg onbehoorlijk wanneer een getuige alles doet behalve het geven van ter zake doende antwoorden op vragen, zodat we kunnen voorkomen dat dit proces verzandt in zaken die er niets mee te maken hebben. Het zal het Tribunaal bij het bepalen van Streicher's schuld of onschuld niet helpen als wij ingaan op kwesties waarvan hij ons hier heeft beschuldigd – kwesties die eenvoudig verklaard kunnen worden, als we er de tijd voor nemen. Het lijkt me toe dat deze beklaagde een reprimande moet krijgen, en wel zodanig dat hij, indien mogelijk, begrijpt dat hij alleen antwoord moet geven en stoppen zodat wij op tijd toespraken over onbelangrijke zaken kunnen opmerken en er tegen protesteren.
De PRESIDENT: Dr. Marx, wilt u, wanneer u vragen aan beklaagde stelt, proberen hem te stoppen wanneer hij geen antwoord geeft op de vragen die u hem stelt?
Dr. MARX: Jawel, Meneer de President, ik was net bezig met ......
De PRESIDENT: Beklaagde Streicher, u begrijpt, u hebt gehoord wat hier net allemaal is gezegd en u begrijpt dat het Tribunaal niet langer genoegen neemt met uw lange verhandelingen die geen antwoord zijn op de vragen die wij u stellen.
[…]
Dr. MARX: De Aanklager beschuldigt u van indirecte deelname aan het aanzetten tot massamoord en volgens de notulen van 10 januari 1946 is de volgende beschuldiging tegen u geuit: Geen regering ter wereld zou een beleid van massale uitroeiing, zoals dat hier gebeurde, hebben kunnen voeren zonder dat daar een natie achter stond die ermee instemde en u wordt verondersteld dat te weeg te hebben gebracht. Wat hebt u daarop te zeggen?
STREICHER: Daarop heb ik het volgende te zeggen: Aanzetten tot betekent het brengen van een persoon in een toestand van opwinding waardoor hij een onverantwoordelijke daad pleegt. Zette de inhoud van Der Stürmer aan tot …., dat is de vraag? Kort gezegd moet de vraag worden beantwoord: "Wat schreef Der Stürmer?" Er zijn diverse exemplaren van Der Stürmer hier beschikbaar maar men zou alle uitgaven over 20 jaar moeten inzien om die vraag uitgebreid te beantwoorden. In die 20 jaar publiceerde ik informatieve artikelen over het ras, over wat de Joden zelf schrijven in het Oude Testament, in hun geschiedenis, wat ze in de Talmud schrijven. Ik publiceerde uittreksels uit historische werken, werken bijvoorbeeld geschreven door een Professor Dr. Graetz en door een Joodse wetenschapper, Gutnot.
In Der Stürmer verscheen geen redactioneel stuk, geschreven door mij of een van mijn belangrijke medewerkers waarin ik geen citaten opnam uit de vroege geschiedenis van de Joden, uit het Oude Testament of uit Joods historische werken van recente datum.
Het is belangrijk, en ik moet benadrukken dat ik er in alle artikelen op heb gewezen dat vooraanstaande Joden, zelf belangrijke schrijvers, hebben toegegeven dat wat ik in 20 jaar openbaar heb verkondigd, ik dat gedaan heb als schrijver en als spreker.
Sta mij toe eraan toe te voegen dat het mijn overtuiging is dat de inhoud van Der Stürmer als zodanig niet opruiend was. In die 20 jaar heb ik in dat verband nooit geschreven: "Steek Joodse huizen in brand, sla ze dood," Een dergelijke ophitsing heeft nooit in Der Stürmer gestaan.
Nu komt de vraag: kan er enig bewijs voor worden geleverd dat er daden werden begaan, vanaf het moment dat Der Stürmer voor het eerst verscheen, daden waarvan men kan zeggen dat die het resultaat van ophitsing waren? Als een daad ten gevolge van ophitsing noem ik een pogrom. Dat is een spontane daad wanneer delen van de bevolking plotseling in opstand komen en andere mensen doden. Gedurende die 20 jaar vond er geen pogrom plaats in Duitsland, gedurende die 20 jaar werd er, voor zover ik weet, geen enkele Jood omgebracht. Er werd geen moord gepleegd waarvan men kon zeggen: "Dit is het resultaat van een ophitsing die veroorzaakt werd door antisemitische schrijvers of sprekers."
Heren, we zijn in Neurenberg. In het verleden bestond er een gezegde dat nergens in Duitsland de Joden zo veilig waren en zo met rust gelaten werden als in Neurenberg.
 
Klik hier voor het complete verhoor
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

11de jaargang, 8e editie
  augustus 2011



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.