Overzicht: 
- In Memoriam - Kees Jan Koster (1964 - 2014)
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- STIWOT Reizen Battlefield Tour "Normandië"
- Interview met Ad van Liempt
- Wereld in Oorlog nr.37 is verschenen
- Publieke opinie tijdens de jaren '30 en '40 op Twitter
- Recensie: Bomber Command Reflections of War Volume 2
- STIWOT Reizen Battlefield Tour "Arhem 1944, De Polen van Driel"
- Verhoor Albert Speer op Go2War2.nl 


 
In Memoriam - Kees Jan Koster (1964 - 2014) (Bestuur STIWOT)
Helaas kregen we op 15 februari 2014 het slechte nieuws te horen dat Kees Jan Koster is overleden. Hij was al langere tijd ziek en kon niet meer doen waar zijn passie lag. Kees Jan was jaren als vrijwilliger betrokken bij STIWOT, vooral bij ons WW2Awards.com project. Tijdens vergaderingen en bijeenkomsten wist hij altijd met zijn gedrevenheid de rest van ons te inspireren. Naast een goede vrijwilliger verliezen we vooral een vriend. Vele van ons hebben hem persoonlijk gekend en zijn bijdrage wordt niet vergeten.
 
 
Namens alle vrijwilligers van STIWOT wensen wij vooral zijn vrouw, kinderen, familieleden, vrienden en kennissen heel veel sterkte met dit enorme verlies.

 
Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Slag om de Dukla-pas
De slag om de Dukla-pas (ook bekend als het Dukla-Karpaten Offensief) was een bloedige veldslag die eind 1944 in het zuidoosten van Polen en het noordoosten van Slowakije tussen het Rode Leger en een Duits-Hongaarse troepenmacht plaatsvond. Het Rode Leger lanceerde dit offensief om de Slowaakse Nationale Opstand bij te staan. Zij mislukte hierin, maar wist wel ten koste van grote verliezen het Karpaten-gebied (en de pas) te veroveren en een bruggenhoofd te creëren van waaruit de rest van Slowakije bevrijd kon worden. Toch wordt het Sovjet-offensief gezien als een mislukking, resulterend in een defensieve Duitse overwinning.
 
 
 
Wilhelm Bittrich
Wilhelm Bittrich werd op 26 februari 1894 geboren in Wernigerode in de Harz, in de huidige Duitse deelstaat Saksen-Anhalt. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog meldde Wilhelm Bittrich zich als vrijwilliger en werd hij ingedeeld bij het Infanterie Regiment 77. Hij raakte in 1914 ernstig gewond. Op 15 oktober 1915 werd hij bevorderd tot Leutnant der Reserve. In 1916 stapte Bittrich over naar de Fliegertruppe en behaalde hij als piloot bij Jagdstaffel 37 totaal drie luchtoverwinningen. Vanwege zijn verdiensten tijdens de Eerste Wereldoorlog ontving Bittrich het Eisernes Kreuz 2.Klasse en 1.Klasse.
 
 
 
Kampfgeschwader KG 200
Het heeft lang geduurd voor er ook maar iets duidelijk werd over de taken en de gevechtsacties van deze speciale eenheid. Ook nu nog wordt men bij onderzoek naar deze eenheid geconfronteerd met veel vraagtekens. Dit artikel, dat bij bekend worden van nieuwe feiten zeker zal worden aangevuld, probeert die feiten welke op dit moment bekend zijn, weer te geven. KG 200 werd opgericht op 20 februari 1944 met als doel het uitvoeren van geheime operaties zoals droppen van geheime agenten, verkenningsvluchten enz. Het lijkt vreemd dat zo laat in de Tweede Wereldoorlog pas door Duitsland aan de opbouw van een dergelijke eenheid werd begonnen. Het zal menigeen dan ook niet verbazen te lezen dat dit natuurlijk niet het geval was. Vanaf dat moment echter werden de verschillende Duitse Luftwaffe-eenheden, die zich met geheime operaties bezighielden, samengevoegd tot één eenheid. De geschiedenis hiervan gaat echter terug tot in het begin van de jaren dertig.
 
 
 
Tip: via Twitter en Facebook blijft u dagelijks op de hoogte van de nieuwste artikelen en recensies op Go2War2.nl.

 
STIWOT Reizen Battlefield Tour "Normandië" - 4 tot en met 8 oktober 2014 (STIWOT Reizen)
Van zaterdag 4 tot en met woensdag 8 oktober 2014 organiseert STIWOT Reizen een Battlefield Tour naar Normandië. Tijdens deze Battlefield Tour bezoekt u onder de deskundige begeleiding van Jeroen Niels en Barry van Veen alle vijf de invasiestranden, inclusief de luchtlandingsgebieden aan weerszijden van het invasiegebied. Het centraal gelegen Campanile Hotel in Bayeux, het gezelligste stadje van Normandië, is de uitvalsbasis van deze zeer complete reis.

Het programma bestaat globaal uit de volgende onderdelen:
Dag 1 - Heenreis per luxe touringcar
Dag 2 - Britse luchtlandingsoperatie en Sword Beach
Dag 3 - Juno, Gold en Omaha Beach
Dag 4 - Amerikaanse luchtlandingsoperatie en Utah Beach
Dag 5 - Terugreis per luxe touringcar

     

Deze Battlefield Tour is ook in 2013 georganiseerd, klik hier voor het reisverslag van 2013 of de recensies op onze website WO2Actueel. Het maximum aantal deelnemers aan deze Battlefield Tour zal ongeveer 25 personen zijn zodat wij garant kunnen staan voor de persoonlijke benadering, zoals u die van STIWOT Reizen gewend bent.

Spreekt deze STIWOT Reizen Battlefield Tour u wel aan? Ga dan naar onze website voor het gehele programma en de mogelijkheid tot inschrijven!


Interview met Ad van Liempt (Vincent Krabbendam)
Voor de tentoonstelling ‘De Tweede Wereldoorlog in 100 voorwerpen’ maakte journalist en auteur Ad van Liempt een selectie van objecten uit de collecties van 25 Nederlandse oorlogs- en verzetsmusea. Deze werden aangevuld met voorwerpen uit privébezit en vormen tezamen een beeld van de Tweede Wereldoorlog zoals die door de Nederlanders werd ervaren. Van een noodkacheltje en wapens tot de laarzen van een kampcommandant, en van een fiets met houten band en allerlei documenten tot een ring, een vermommingsbril en uiteraard de tot op het laatst geheim gehouden knikkerverzameling van Anne Frank. Die geheimhouding staat in de ogen van Van Liempt voor de sterke mate van samenwerking inzake deze tentoonstelling, die tot en met 5 mei te zien is in de Kunsthal Rotterdam.
 
 
Lees het interview met Ad van Liempt op: WO2Actueel.

 
Wereld in Oorlog nr. 37 is verschenen
Onlangs is de 37e editie van Wereld in Oorlog verschenen. Het tweemaandelijks verschijnende magazine Wereld in Oorlog vertelt opmerkelijke, aangrijpende en dramatische verhalen achter belangrijke gebeurtenissen, ontwikkelingen en militaire operaties in de recente oorlogsgeschiedenis.
 
In dit nummer kunt u een artikel van Go2War2.nl-medewerker Kevin Prenger lezen over hoe Joodse onderduikers zich tijdens de Tweede Wereldoorlog ononderbroken 344 dagen verborgen hielden in een ondergrondse grot in Oekraïne.
 
Verder artikelen over de vuurdoop van Patton, Denen in WO1 en de Belgische piloot en oorlogsheld Michel Donnet. En ook het verhaal van een Fries die stierf in Sachsenhausen en een artikel over de mobilisatie in Friesland tijdens WO1.
 
 
 
Bezoek de nieuwe website op www.wereldinoorlog.com, volg WIO op Twitter, 'like' de Facebookpagina of wordt lid van de actieve LinkedIn-groep, waar u relevante links kunt delen met andere lezers of met elkaar in gesprek kunt gaan.

 
Publieke opinie tijdens de jaren '30 en '40 op Twitter (Kevin Prenger)
 “Als je moet kiezen welke dictator je voorkeur heeft, Mussolini, Stalin of Hitler, wie kies je dan?” Deze vraag werd in oktober 1938 door het American Institute of Public Opinion aan een representatieve groep Amerikanen gesteld. 42% koos voor de Italiaanse dictator Mussolini en 27% voor zijn Russische evenknie Stalin. Met 10% was Hitler minst favoriet, terwijl de Tweede Wereldoorlog nog geeneens begonnen was.
 
 
Deze enquêtevraag en vele anderen worden in mooie diagrammen weergegeven in het Twitter-account @HistOpinion, dat beheerd wordt door de Amerikaanse historicus Peter A. Shulman. De informatie is hoofdzakelijk afkomstig van polls van Public Opinion Surveys uit 1935-1946 en Hadley Cantril's Public Opinion uit 1935 tot 1946. Behalve Amerikaanse opinies zijn ook peilingen met onder meer Canadese, Italiaanse en Britse deelnemers opgenomen. De onderwerpen zijn zeer divers van aard: behalve naar politieke en economische kwesties werd de geënquêteerden ook gevraagd naar persoonlijke onderwerpen, zoals opvoeding en religie.
 


Recensie: Bomber Command Reflections of War Volume 2 (Pieter Schlebaum)
Sergeant Arthur Johnson was nog maar kort geleden ingedeeld bij het Britse 142 Squadron toen hij in de nacht van 24 op 25 augustus 1942 een missie vloog naar Frankfurt. De negentienjarige staartschutter zou nooit meer vergeten wat hij die nacht zag. "Ik zag een andere Wellington. Toen was er een enorme explosie. Vuurballen, brokstukken en gekleurd licht viel overal om mij heen uit de lucht. Ik zocht opnieuw naar de Wellington, hij was verdwenen." De volgende nacht wist een andere bemanning van 142 Squadron maar ternauwernood Engeland te bereiken. Sergeant Norman Childs herinnerde zich: "ons vliegtuig was een puinhoop! Vol gaten en grote stukken eraf. Tot onze afschuw ontdekten we de volgende dag dat wij,van de zes vliegtuigen, de enige overlevenden waren." Het zijn slechts twee willekeurige citaten, maar ze laten zien dat dergelijke ervaringen aan de orde van de dag waren voor de jongemannen van RAF Bomber Command. Zeventig jaar later is het voor ons moeilijk om daar een goede voorstelling van te maken. Martin Bowman bundelde daarom zoveel mogelijk van deze verhalen in zijn vijfdelige reeks 'Bomber Command reflections of war', waarvan dit het tweede deel is.
 
 
 
Martin Bowman is één van de meest vooraanstaande Britse luchtvaarthistorici. Met een eigen verleden in de luchtmacht, begon hij zich ruim twintig jaar geleden te verdiepen in de geschiedenis van de militaire luchtvaart. Inmiddels heeft hij tientallen boeken geschreven over zowel de Britse, de Amerikaanse als de Duitse luchtmacht. Dit is het tweede boek uit een reeks van uiteindelijk vijf delen, waarin hij ervaringen van vliegers van Bomber Command bundelt en deze tegelijkertijd in het perspectief van de verschillende fases van de oorlog plaatst.
 
Deel 1 beschrijft de periode van het begin van de Tweede Wereldoorlog tot mei 1942. Dit nieuwe boek heeft zijn beginpunt dan ook in de zomer van 1942, de start van een periode waarin Bomber Command een ingrijpende transformatie doormaakte. Het eerste gedeelte van de oorlog had de tekortkomingen van de bommenwerpers blootgelegd en daarom werden er diverse veranderingen doorgevoerd. Nieuwe vliegtuigen, zoals de Lancaster en de Halifax, begonnen de ruggengraat te vormen van de vloot en nieuwe navigatietechnieken als 'H2S' en 'Oboe' moesten de resultaten verbeteren. Desondanks bleven de verliezen enorm hoog, hoewel dit geen vergaande gevolgen had voor het moreel. Bowman laat aan de hand van de verslagen en herinneringen van veteranen zien dat de meeste jongemannen het rotsvaste geloof hadden dat zij, ondanks de grote verliezen, zouden overleven. Angst bestond weliswaar wel degelijk onder deze vrijwilligers, maar nieuwe rekruten bleven zich gedurende de gehele oorlog in grote getale aanmelden.
 

 
STIWOT Reizen Battlefield Tour "Arnhem 1944, de Polen van Driel" - Zaterdag 12 april 2014
Op zaterdag 12 april 2014 organiseert STIWOT Reizen een Battlefield Tour in het kader van de Slag om Arnhem, waarbij de gevechten van de 1ste Poolse Onafhankelijke Parachutistenbrigade in het Betuwse dorp Driel centraal zullen staan.

Voor aanvang van operatie Market Garden had generaal Stanislaw Sosabowski zich kritisch uitgelaten over de plannen. Met name het feit dat zijn parachutisten ver van het doel afgeworpen zouden worden waarbij het overrompelingseffect nihil zou zijn én het feit dat de Britten geen acht sloegen op de Nederlandse inlichtingen over Duitse tanks in de nabijheid, vond hij zeer onverstandig.

    

Desondanks landde de Poolse Parachutistenbrigade uiteindelijk op 21 september 1944 bij Driel. De brigade had tot doel het versterken van de Britse luchtlandingstroepen die bij Oosterbeek dreigden te worden omsingeld. Ter hoogte van De Westerbouwing zouden de Polen de Rijn oversteken met behulp van het Drielse veer. Alleen bij aankomst bleek de veerpont er niet meer te liggen… De Polen trokken zich daarna terug naar het dorp Driel, alwaar zij verschillende Duitse aanvallen kregen te verduren. Pogingen om de rivier over te steken brengen niet het verlossende resultaat. Toch bleek de positie van de Polen bij Driel niet geheel zinloos. Doordat zij stand hielden konden de restanten van de Britse luchtlandingsdivisie uiteindelijk in de nacht van 25 op 26 september over de Rijn worden geëvacueerd.

Spreekt deze STIWOT Reizen Battlefield Tour u wel aan? Ga dan naar onze website voor het gehele programma en de mogelijkheid tot inschrijven!

 
Verhoor Albert Speer op Go2War2.nl (Redactie Go2War2)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een passage uit een verhoor van het Internationaal Militair Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we een passage geselecteerd uit het verhoor van Albert Speer, Hitlers favoriete architect en tijdens de oorlog minister van Bewapening en Oorlogsproductie. Hij wordt hier door zijn advocaat gevraagd naar de plannen die hij gehad beweerde te hebben om Hitler, Bormann en Goebbels te vermoorden, nadat de eerdere aanslagpoging door Claus von Stauffenberg op 20 juli 1944 mislukt was.
 
Dr. FLÄCHSNER: Meneer Speer, getuige Stahl heeft in zijn schriftelijke vragenlijst gezegd dat u hem ongeveer midden februari om een voorraad van het nieuwe gifgas had gevraagd met het doel Hitler, Bormann en Goebbels te vermoorden. Waarom was u dat eigenlijk van plan?
 SPEER: Ik vond dat er geen andere uitweg was. In mijn wanhoop wilde ik die stap zetten om dat het mij vanaf begin februari duidelijk was geworden dat Hitler ten koste van alles de oorlog wenste voort te zetten, meedogenloos en zonder zich iets van de Duitse bevolking aan te trekken. Het was mij duidelijk dat hij bij het verliezen van de oorlog zijn eigen lot verwarde met dat van de Duitse bevolking en dat hij in zijn eigen einde ook het einde van het Duitse volk zag. Het was ook duidelijk dat de oorlog zo totaal was verloren dat zelfs een onvoorwaardelijke overgave zou moeten worden aanvaard.
 Dr. FLÄCHSNER: Wilde u deze aanslag zelf plegen en waarom werd uw plan niet uitgevoerd?
 SPEER: Ik wil hier niet getuigen over de details. Ik kon het alleen maar zelf uitvoeren omdat vanaf de 20ste juli slechts een heel beperkte kring mensen nog toegang had tot Hitler. Ik ontmoette diverse technische problemen .....
 De PRESIDENT: Het Tribunaal zou de bijzonderheden graag willen vernemen maar zal ze na de schorsing aanhoren.
 (de zitting wordt geschorst)
Dr. FLÄCHSNER: Meneer Speer, wilt u het Tribunaal vertellen welke factoren u verhinderden uw plan uit te voeren?
 SPEER: Ik ben hoogst onwillig om de bijzonderheden te beschrijven want er is altijd iets afschrikwekkends aan dergelijke kwesties. Ik doe het alleen maar omdat het de wens van het Tribunaal is.
 Dr. FLÄCHSNER: Gaat u alstublieft verder.
 SPEER: In die dagen had Hitler na de Lagebesprechung vaak gesprekken in zijn bunker met Ley, Goebbels en Bormann die bijzonder dicht bij hem stonden omdat zij zijn radicale acties steunden en eraan meewerkten. Na de 20ste juli kwamen zelfs Hitler's allernaaste medewerkers de bunker niet in voordat hun zakken en tassen door de SS waren onderzocht op explosieven. Als architect kende ik deze bunker grondig. Hij had een luchtverversingsinstallatie, net zo een als in deze rechtszaal is geplaatst.
 Het zou niet moeilijk zijn het gas in de ventilator van de luchtverversingsinstallatie, die in de tuin van de Reichskanzlei stond, te laten stromen. Dat gas zou zich dan zeker binnen een heel korte tijd door de hele bunker verspreiden. Daarom liet ik midden februari 1945 Stahl bij mij komen, de chef van mijn hoofdafdeling "Munitie," met wie ik een bijzonder nauwe band had omdat ik nauw met hem had samengewerkt tijdens de voorbereidingen voor de verwoestingen. Ik vertelde hem openlijk over mijn bedoelingen, zoals zijn getuigenis aantoont. Ik vroeg hem mij dit nieuwe gifgas te bezorgen uit de productie van munitie. Hij deed navraag bij een van zijn medewerkers, Oberstleutnant Stoika van het Heereswaffenamt hoe aan dit gas te komen; het bleek dat dit nieuwe gas alleen werkzaam was wanneer het tot ontploffing gebracht werd omdat daardoor de hoge temperatuur kon worden bereikt die nodig was voor de vorming van het gas. Ik weet niet of ik nu te diep op bijzonderheden in ga.
 Een explosie was echter niet mogelijk omdat deze verversingsinstallatie was gemaakt van dunne platen zink die aan stukken zouden worden geblazen door de explosie. Daarop voerde ik vanaf midden maart 1945 overleg met Hanschel, het hoofd onderhoud van de Reichskanzlei. Door dit overleg kon ik er voor zorgen dat de anti-gasfilters niet voortdurend zouden zijn ingeschakeld. Op die manier zou ik het normale soort gas hebben kunnen gebruiken. Natuurlijk had Hanschel geen idee van de bedoeling van het overleg dat ik met hem had. Toen de tijd daar was, inspecteerde ik met Hanschel het ventilatiekanaal in de tuin van de kanselarij en daar ontdekte ik dat op persoonlijk bevel van Hitler deze ventilator kort geleden in een vier meter hoge schoorsteen was geplaatst. Dat kan nu nog worden nagegaan. Vanwege dat was het niet langer mogelijk mijn plan uit te voeren.
 
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

14de jaargang, 2e editie
  februari 2014



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.