Overzicht: 
- Columnisten gezocht voor WO2Actueel.nl
- Recensie: Hitler aan het Westfront
- Quiznieuws: D-Day miniquiz en nieuwe WO2-quiz
- Interview: Het fascinerende verhaal van Josef Ganz
- Medewerker onder de loep
- Recensie: Two Fronts, One War
- Nieuw artikel op Go2War2.nl: Heinrich Hoffmann
- Verhoor Bernd Gisevius op Go2War2.nl


 
Columnisten gezocht voor WO2Actueel.nl (Redactie WO2Actueel.nl)
WO2Actueel.nl is de plek bij uitstek om actualiteiten aangaande de Tweede Wereldoorlog te volgen. Daarnaast leest u er interviews en vindt u er reis- en excursieverslagen van onze medewerkers en bezoekers. Een tv-gids en agenda maken de website compleet. Althans, bijna compleet…
 
Graag zouden we op WO2Actueel.nl namelijk ook columns publiceren. Geen geestige teksten over alledaagse gebeurtenissen of satirische stukjes over de politiek en maatschappij, maar onderhoudende, korte teksten over de Tweede Wereldoorlog in al zijn facetten.
 
Bent u bijvoorbeeld medewerker van een WO2-museum en wilt u schrijven over uw ervaringen in het museum? Of spreekt u vaak veteranen en denkt u daar mooie, korte verhalen over te kunnen schrijven? Of bent u gewoon erg geïnteresseerd in de oorlog en wilt u boeiende stukjes schrijven over de onderwerpen die u raken of fascineren? We staan open voor gevarieerde bijdragen, mits ze aansluiten bij het objectieve en neutrale karakter van STIWOT en goed bevonden worden door onze kritische, maar behulpzame redactie.
 
Heeft het bovenstaande uw belangstelling getrokken en overweegt u voor ons aan de slag te gaan als columnist? Stuur dan een proefcolumn of leg ons de onderwerpen voor waarover u zou willen schrijven. U kunt de redactie van WO2Actueel.nl bereiken via: info@wo2actueel.nl. Als u nog vragen heeft, beantwoorden we die graag.

 
Recensie: Hitler aan het Westfront (Frans van den Muijsenberg)
Het duo Van Cappelle en Van de Bovenkamp heeft een duidelijke fascinatie voor Adolf Hitler. Eerder verschenen van hen de volgende publicaties: Het Adelaarsnest, Hitlers Handlangers, Hitlers Berlijn 1933-1945 en Hitlers Machtscentrum. De eerste en beide laatste boeken zijn op deze site al gerecenseerd. Ditmaal hebben de beide auteurs zich gericht op de jaren 1914-1918, toen de Oostenrijkse ansichtkaartenschilder aan het Westfront gelegerd was. In het boek wordt bijna van dag tot dag het wel en wee beschreven van Regiment List, waarvan korporaal Hitler deel uitmaakte.
 


In juli 1914 stortten de Europese grootmachten zich in een proces dat onomkeerbaar moest leiden tot een grote oorlog, dit door een stelsel van onderlinge verdragen en vanuit de optimistische gedachte bij alle partijen dat het een "kurze und fröhliche Krieg" zou worden. De Eerste Wereldoorlog begon officieel op 28 juli toen Oostenrijk-Hongarije de oorlog verklaarde aan het kleine buurland Servië en al de andere dag de Servische hoofdstad Belgrado onder vuur nam. Dat leidde weer een dag later tot een algehele mobilisatie in Oostenrijk-Hongarije en Rusland, waarna op zaterdag 1 augustus 1914 Duitsland aan Rusland de oorlog verklaarde. Daarop kondigde Frankrijk een algehele mobilisatie af om haar verbond met Rusland gestand te doen. De Duitse oorlogsplannen (het zgn. Von Schlieffenplan) voorzagen in een tweefrontenoorlog, waarbij eerst via een omtrekkende beweging door België de Fransen snel verslagen zouden worden, waarna men zich kon richten op Rusland. Verondersteld werd dat de Russen veel tijd nodig zouden hebben om te mobiliseren, maar de Duitsers werden al op 1 augustus 1914 verrast door een aanval van Russische eenheden in Oost-Pruisen. Op hun beurt bezetten de Duitsers op 1 augustus 1914 Luxemburg en stelden ze op zondag 2 augustus 1914 aan het neutrale België een ultimatum hen vrije doorgang te verlenen. Een eis die door de Belgen direct werd afgewezen, vanuit de veilige gedachte dat hun neutraliteit door Frankrijk en Groot-Brittannië werd gegarandeerd.
 
Op die zondag 2 augustus 1914 vond op de Odeonplatz in het centrum van München een patriottische manifestatie plaats, waar volgens de overlevering Adolf Hitler een van de velen was in de grote, uitzinnige menigte. In zijn "Adolf Hitler en de Eerste Wereldoorlog" toont Thomas Weber overtuigend aan dat helemaal geen sprake was van een grote en uitzinnige menigte en dat het zeker is dat Adolf Hitler op dat moment niet in de menigte aanwezig was, waarschijnlijk niet eens in de buurt van het plein. De beide auteurs hebben echter nog steeds amper twijfel over de betrouwbaarheid van de beroemde foto van Hitlers privéfotograaf Heinrich Hoffmann. Ze wijzen er wel op dat Hitlers latere bewering dat hij zich al op maandag 3 augustus 1914 had aangemeld als vrijwilliger voor het Beierse leger niet klopt met latere data. Hij zou zich pas op zondag 16 augustus 1914 hebben aangemeld. Ze verbinden er echter geen conclusies aan, zoals in het hele boek het maken van analyses en het trekken van conclusies slechts een marginale rol speelt.
 

 
Quiznieuws: D-Day miniquiz en nieuwe WO2-quiz (Redactie Go2War2.nl)
Ter gelegenheid van de 70ste herdenking van de geallieerde landing in Normandië kon u in juni deelnemen aan een speciale miniquiz over D-Day, 6 juni 1944. TDM Entertainment stelde drie exemplaren van de BBC-documentaire “D-Day: The Last Heroes” op DVD beschikbaar voor de winnaars. Uit de 38 goede inzendingen hebben we de volgende drie winnaars geloot: B. Pieters, C.F. van Zanten en E. Woertman. Zij hebbende DVD intussen thuis ontvangen. Nogmaals gefeliciteerd!
 
Vanaf 1 augustus kunt u op Go2War2.nl ook weer deelnemen aan een nieuwe WO2-quiz (nr. 41) met 25 vragen. Leuk om uw kennis te testen of om via internet en in literatuur te zoeken naar de juiste antwoorden. De Britse uitgeverij Pen & Sword stelt voor de winnaar een schitterend boekenpakket samen, onder andere met de nieuwste uitgave van de D-Day Normandy Landing Beaches Battlefield Guide van Major & Mrs. Holt. Een aanrader voor iedereen die de landingsstranden in Normandië bezoekt.
 
Hou de quizpagina in de gaten en doe vanaf 1 augustus tot 1 december mee aan de nieuwe quiz. Tot 1 augustus heeft u nog de kans om deel te nemen aan de nog lopende quiz (nr. 40).

 
Interview: Het fascinerende verhaal van Josef Ganz (Vincent Krabbendam)
Van de Volkswagen Kever weten veel mensen niet beter of deze auto is in opdracht van Adolf Hitler door Ferdinand Porsche ontworpen. Paul Schilperoord stuitte echter op het verhaal dat de Joodse ingenieur Josef Ganz de geestelijk vader was van het concept waar de nazi’s mee aan de haal gingen. Uitgebreid onderzoek wees uit dat dit inderdaad het geval was. Ganz legde het fundament voor de auto die meer dan 21 miljoen keer werd geproduceerd, maar hij kreeg er nooit de erkenning voor. Met zijn boek ‘Het geheim van Hitlers Volkswagen – het geesteskind van de Joodse ontwerper Josef Ganz’ vertelt Schilperoord het verhaal van Ganz.
 

 
In de inleiding van het boek schrijf je altijd al belangstelling te hebben gehad voor de Volkswagen Kever. Kun je daar wat meer over vertellen?
 
“Ik vond de Kever als kind al leuk, ik denk gewoon omdat het een aparte auto was. Later vond ik ook het geschiedkundige aspect interessant. Ik heb zelf een behoorlijke belangstelling voor de Tweede Wereldoorlog en wat er binnen dat Derde Rijk allemaal plaatsvond. Het staat buiten kijf dat er verschrikkelijke dingen zijn gebeurd, maar daarnaast gebeurde er in die periode ook veel interessants op het vlak van bijvoorbeeld architectuur en technologie.”
 
Waarvan de Kever een goed voorbeeld is, want voor zover iedereen weet werd die in opdracht van Hitler door Ferdinand Porsche ontwikkeld
 
“Als kind las ik ook boeken over de Kever, en dan was het verhaal dat Ferdinand Porsche een droom had van een wagen voor het hele volk. Hij bouwde diverse prototypes, kwam met Hitler in contact en die gaf Porsche geld en fabrieken waarmee hij de Volkswagen kon gaan bouwen. En dat klopt in grote lijnen ook wel, maar er bleek meer achter te zitten. Ik was als journalist bezig met een artikel waarin ook de geschiedenis van de Kever aan bod zou komen. Bij mijn onderzoek kwam ik artikel tegen uit het tijdschrift Automobile Quarterly. Dat stuk was in de vroege jaren ’80 gepubliceerd en ging helemaal over de ware oorsprong van de Volkswagen Kever, en waar alle technische aspecten van deze auto nu eigenlijk vandaan kwamen. Het ging dan om de motor achterin, pendelassen, het chassis, de constructie, enzovoorts. Daarbij kwam ook de naam van de Josef Ganz voorbij, en het was duidelijk dat hij in dit verhaal een belangrijke rol had gespeeld. Dat een Joodse ingenieur jaren eerder dan Porsche al prototypes bouwde en door de nazi’s uit de geschiedenisboeken was verwijderd fascineerde mij enorm. Van de redactie van De Ingenieur, voor wie ik het artikel schreef, kreeg ik de ruimte om het verhaal van Ganz verder uit te zoeken.”
 

 
Medewerker onder de loep (Redactie Nieuwsbrief)
Naam: Arjan Vrieze
 
Hoe ben je bij STIWOT terechtgekomen?
Ik ben al surfend een keer op oorlogsmusea.nl terecht gekomen. Ik vond dat een interessante website. Ik zag ook dat ik fotomateriaal had, wat nog niet op OM stond. Ik heb een mailtje gestuurd en ben daarna door Ewoud benaderd. Ik heb me laten overhalen om medewerker te worden.
 
Wat doe je zoal voor STIWOT?
Ik maak bladzijden voor TracesOfWar.com en maak wel eens een fotospecial voor WO2Actueel. Verder lever ik soms foto’s voor anderen en heb ik net een opzet gemaakt voor een online Battlefieldtour.
 
Hoe lang werk je al voor STIWOT?
Sinds maart 2008
 
Hoeveel tijd ben je per week kwijt aan STIWOT?
Gemiddeld is dat een paar uur per week. Dat betekent dat ik soms een maand niets doe en soms wel eens 10-20 uur in een week aan Stiwot-projecten werk.
 
Wat is het leukste dat je tot nu toe met STIWOT hebt meegemaakt?
Uiteindelijk is de waardering voor je inspanningen het leukst. Dat kan van collega-medewerkers zijn, maar ook wel van reacties op de websites/facebook. Zo ontdekte ik pas op de Engelstalige bladzijde van een monument voor een gecrahste Short Stirling, een reactie van de dochter van de omgekomen piloot.
 
Met welke STIWOT medewerkers heb je het meeste contact?
Ik werk tamelijk autonoom, maar heb momenteel waarschijnlijk het meeste contact met Jeroen Koppes. En dat niet vanwege technische problemen!
 
Wat doe je naast STIWOT op WO2 gebied?
Ik ben erg geïnteresseerd in de luchtvaart uit de periode 1940-1945 en in de Slag om Arnhem. Daar verdiep ik mij in en ik bezoek evenementen die daarmee te maken hebben. Dit jaar krijgen we voor de 8e keer een veteraan van de Slag om Arnhem te logeren tijdens de herdenkingsperiode in september.
 
Wat doe je naast STIWOT op persoonlijk gebied (werk/studie)?
Ik werk als senior projectleider bij NedTrain. Grootste hobby’s zijn verder fotograferen en zweefvliegen.
 
Welk aspect van WO2 interesseert je het meest?
Dit is een wedstrijd tussen de luchtoorlog in het algemeen (boven Europa in het bijzonder) en de Slag om Arnhem. De mix: de inzet van de Airbornes heeft alles wel zo’n beetje in zich.
 
Wat vind je omgeving van je hobby?
De meeste mensen vinden het wel bijzonder als je zo’n hobby op zo’n manier invult. Mijn gezin vindt het af en toe wel een beetje genoeg als ik onderweg weer ergens een monumentje meen te bespeuren.
 
Wat is je favoriete internet site (gelieve geen STIWOT site te noemen)?
Forum.keypublishing.com
 
Op welke dag in de week is het even geen WO2?
Geen speciale dag.
 
Wat zou je nog een keer willen bezoeken/zien of meemaken?
USAF museum te Dayton en een vliegshow op Chino.
 
Wil je nog wat kwijt?
Voordat ik bij STIWOT begon, heb ik overwogen een eigen website te maken voor de dingen die me interesseren. Ik ben daar niet aan toegekomen, en dat is wellicht maar goed ook. Bij STIWOT kan ik een bijdrage leveren aan een fantastisch geheel.

 
Recensie: Two Fronts, One War (Peter Kimenai)
"Two Fronts, One War" is een verzameling waargebeurde verhalen die zich afspelen tijdens gevechtshandelingen, of directe gevolgen daarvan, in de Tweede Wereldoorlog. Auteur Charles W. Sasser (1942, Sallisaw, Oklahoma), sinds 1979 een full-time freelance schrijver, journalist en fotograaf, interviewde hiervoor tientallen Amerikaanse oorlogsveteranen uit de periode 1940-1945. Omdat Sasser zelf ook een veteraan is, kan hij zich goed verplaatsen in de personages van de ondervraagden. Als ervaren schrijver en journalist kan hij bovendien de vertelde verhalen omzetten in dramatische ooggetuigenverslagen zoals beloofd wordt door de lange ondertitel "Dramatic Eyewitness Accounts of Major Events in the European and Pacific Theaters of Operations on Land, Sea and Air in WWII".
 

 
Zowel de titel van het boek als de lange ondertitel wijzen tevens op het feit dat de Tweede Wereldoorlog zich voor de Amerikanen op twee fronten afspeelde: Europa en de Pacific. Van beide oorlogstheaters zijn uiteraard verhalen in "Two Fronts, One War" opgenomen. Deze verhalen worden in chronologische volgorde gepresenteerd beginnende met de Japanse overwinningen in 1941-1942 en de zee- en veldslagen op en rond de Middellandse Zee en eindigend met het Proces van Neurenberg en de vergelijkbare processen in Tokyo. Daartussenin komen alle voor de Amerikanen iconische gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog aan bod; van de geallieerde bombardementen op Duitsland, de invasie van Europa, operatie Market Garden, het Ardennenoffensief tot de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki.
 

 
Nieuw artikel op Go2War2.nl: Heinrich Hoffmann (Redactie Go2War2.nl)
Havoleerling Joni van Essen schreef in zijn examenjaar een artikel over Hitlers hoffotograaf Heinrich Hoffmann. Zijn leraar Nederlands, tevens een medewerker van onze website, was onder de indruk en raadde hem aan om het artikel naar de redactie van Go2War2.nl toe te sturen. Ook wij vonden het een knappe prestatie van de middelbare scholier en na samen met hem de tekst ingekort en bijgeschaafd te hebben, plaatsten we deze op onze website. Het is naar onze mening een mooie toevoeging aan ons online naslagwerk over de Tweede Wereldoorlog. Bovendien is de schrijver ook voor zijn examen geslaagd, waarmee we hem nogmaals van harte feliciteren! Hieronder volgt een fragment uit zijn artikel.
 

 
Heinrich Hoffmann, lijffotograaf van de Führer, was een man die niet vaak op de voorgrond trad, maar die desalniettemin een prominente figuur was binnen het naziregime. Naast het feit dat hij belangrijk was binnen de propagandamachine van het Derde Rijk was hij ook een veel geziene figuur in de nabijheid van naziprominenten, een vertrouweling van Hitler en zelfs een concurrent van Goebbels in de strijd om de engste vertrouwensband met de Führer. Na zijn arrestatie in 1945 zou de man die tientallen jaren foto’s maakte ter verheerlijking van het nationaalsocialisme, met behulp van diezelfde foto’s gedwongen worden te helpen bij de berechting van het na afloop van de oorlog resterende deel van de nazi’s die hij voor zijn lens had gehad.
 
Heinrich Hoffmann werd op 12 oktober 1885 als zoon van de fotograaf Robert Hoffmann en zijn vrouw Maria geboren in de provinciestad Fürth, dat gelegen is in de huidige Duitse deelstaat Beieren. Fotografie werd hem met de paplepel ingegoten. Op elfjarige leeftijd was hij al te vinden in de fotografiestudio van zijn oom, waar hij de kunst van de portretfotografie leerde waarderen. Hij bleek talent te hebben en van zijn oom kreeg hij de mogelijkheid om die aanleg te ontwikkelen. Hoffmann besloot om zijn horizon te verbreden en hij vertrok op zestienjarige leeftijd naar verscheidene Duitse steden zoals Darmstad, Heidelberg, Frankfurt, Zürich en Bad Homburg om hier in de leer te gaan bij andere fotografen. Onder deze fotografen bevonden zich ook Anita Augspurg en Sophia Goudstikker, de eigenaressen van het beroemde Atelier Elvira in München, het eerste Duitse bedrijf dat was opgericht door vrouwen. ''Ausgezeichnete Fotografinnen'' (uitstekende fotografes), zoals Hoffmann ze noemde. Door deze keuze om als leerling bij andere fotografen te gaan werken had Hoffmann zich voor eens en voor altijd op de nationale kaart gezet, maar ook zijn internationale succes volgde snel.
 
In 1907 besloot Hoffmann om zijn heil in het buitenland te zoeken. Hij stak het Kanaal over om in Groot-Brittannië in de leer te gaan bij de beroemdste kunstfotograaf van Groot-Brittannië, Emil Otto Hoppé. Zijn eerste succes had hij tijdens de Frans-Duitse Expositie van 1908 in Londen, waar hij door Hoppé naartoe was gestuurd om een foto te maken van de koloniale afdeling. Hij was hier nog maar net, toen een enorme knal klonk en mensen in paniek rondrenden. Een ballon, bedoeld om bezoekers een rondvlucht te geven, was geëxplodeerd. Hoffmann maakte een foto van de nog brandende resten van de ballon, en deze foto verscheen de volgende dag op de voorpagina van de Daily Mirror. Aangezien Hoppé Hoffmann op pad had gestuurd om de foto te maken kreeg Hoppé alle waardering, en niet Hoffmann. Zijn leerplek binnen het Hoppé-atelier was echter verzekerd, en hij werd er nu vaker op uitgestuurd om foto’s te maken van speciale gebeurtenissen. Ook maakte Hoffmann de foto’s voor een prentenboek dat hij samen met Hoppé uitbracht onder de titel ''Männer des 20. Jahrhunderts'' (Mannen van de Twintigste Eeuw). Hierdoor kreeg Hoffmann de kans om beroemdheden te fotograferen, waaronder leden van het Britse Koninklijk Huis. Daarnaast maakte hij foto’s in opdracht van Scotland Yard en van één van de eerste vluchten van luchtvaartpioniers Wilbur en Orville Wright.
 
Na lang genoeg bij anderen in de leer te zijn geweest bij Hoppé opende Hoffmann in Londen zijn eigen atelier op het adres Uxbridge Road 298. Het atelier bezorgde hem een groot deel van de middelen die hij nodig had om zijn droom uit te laten komen: een eigen fotoatelier in Duitsland. Al van kinds af aan had Hoffmann de droom om een atelier te openen in zijn geboorteland. Hij had het gevoel dat zijn kansen op succes hier groter waren dan in welk land dan ook. Deze droom realiseerde hij in 1909, op 24-jarige leeftijd. Er werd een pand gehuurd en het eerste Hoffmann-atelier werd geopend aan de Schellingstraße 33 in München. In 1911 trouwde hij met Therese ''Nelly'' Baumann, met wie hij twee kinderen kreeg: Heinrich en Henriette. De laatste zou op 31 maart 1932 trouwen met de Reichsjugendführer Baldur von Schirach.
 
Lees verder op Go2War2.nl

 
Verhoor Bernd Gisevius op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Op 20 juli was het precies 70 jaar geleden dat er om 12:42 uur een oorverdovende explosie klonk op de Wolfschanze, het hoofdkwartier van Hitler waar hij op dat moment vergaderde met zijn officieren. De ontploffing werd veroorzaakt door een bom, geplaatst door kolonel Claus von Stauffenberg met als doel het doden van Hitler. Het was de bedoeling van Von Stauffenberg en zijn medestanders een einde te maken aan de naziheerschappij. Bernd Gisevius, een voormalige medewerker van de Gestapo, de Duitse politie en de Abwehr was één van de betrokkenen bij het verzet tegen Hitler. In Neurenberg werd hij als getuige verhoord. Hieronder krijgt hij van de Amerikaanse hoofdaanklager Jackson gelegenheid om te spreken over de grote offers die het verzet bracht.
 
Mr. JUSTICE JACKSON: Nu was er binnen de Duitse verzetsbeweging, zoals ik u begrijp, overeenstemming dat u bepaalde wijzigingen tot stand wilde brengen in het Verdrag van Versailles en u wenste ook diverse economische verbeteringen voor Duitsland, net zoals anderen die wensten. Daarover bestond altijd overeenstemming, niet waar?
GISEVIUS: We waren het er allemaal over eens dat er alleen een evenwichtige en redelijke balans in Europa kon worden bereikt wanneer er door vreedzame onderhandelingen bepaalde wijzigingen in het Verdrag van Versailles zouden worden doorgevoerd.
Mr. JUSTICE JACKSON: U verschilde van de Nazi kliek met betrekking tot die kwestie in hoofdzaak met de methode?
GISEVIUS: Ja.
Mr. JUSTICE JACKSON: Vanaf het begin was, zoals ik u begrepen heb, het standpunt van uw groep dat een oorlog rampzalige gevolgen zou hebben voor Duitsland en ook voor de rest van de wereld?
GISEVIUS: Ja.
Mr. JUSTICE JACKSON: En dat de noodzakelijke wijzigingen, met een beetje geduld met vreedzame middelen tot stand konden worden gebracht?
GISEVIUS: Absoluut.
Mr. JUSTICE JACKSON: Nu was het, gezien in dat licht van verschil van mening neem ik aan, dat uw verzetsbeweging tegen het regime dat in Duitsland aan de macht was, die voorstellen voor Putsche deed en moordaanslagen uitvoerde die u hebt beschreven?
GISEVIUS: Ja, maar ik zou eraan willen toevoegen dat we niet alleen dachten aan de grote gevaren van buitenaf maar we waren ons ook bewust welke gevaren in een dergelijk stelsel van terreur scholen. Vanaf het begin was er een groep in Duitsland die zelfs nog niet eens dacht aan de mogelijkheid van een oorlog en die niettemin protesteerde tegen het onrecht, de vrijheidsberoving en de strijd tegen de religie.
In het begin was het daarom geen strijd tegen oorlog maar als ik het zo mag zeggen was het een strijd om mensenrechten. Vanaf het allereerste moment waren er onder alle klassen van de bevolking, in alle professionele kringen en in alle leeftijdsgroepen mensen die bereid waren voor dat idee te strijden, te lijden en te sterven.
Mr. JUSTICE JACKSON: Nu kan de vraag rijzen wat uw motieven en uw doelstellingen binnen die verzetsbeweging waren met betrekking tot het Duitse volk en ik zal u vragen voor het Tribunaal te verklaren wat uw uiteindelijke doel was van uw weerstand tegen de zittende regering in uw land.
GISEVIUS: Ik zou willen zeggen dat de dood zo’n rijke oogst heeft binnengehaald onder de leden van de verzetsbeweging dat ik alleen om die reden hier kan zitten en dat anders waardiger en deskundiger mannen dat antwoord konden geven. Dat gezegd hebbende meen ik dat ik kan antwoorden dat er, of het nu om Joden of Christenen gaat, in Duitsland mensen waren die geloofden in de vrijheid van godsdienst, in gerechtigheid, in menselijke waarden, niet alleen voor Duitsland maar ook, op grond van hun grote verantwoordelijkheid als Duitser, voor het bredere concept van Europa en de wereld.
Mr. JUSTICE JACKSON: Er was een groep die dat verzet maakte, zoals ik heb begrepen.
GISEVIUS: Het was niet zo maar een groep maar vele personen moesten het geheim van hun tegenstand zwijgend meenemen in het graf liever dan dat toe te vertrouwen aan de dossiers van de Gestapo en slechts zeer weinig personen hebben de erkenning genoten nu een groep genoemd te worden.
Mr. JUSTICE JACKSON: Het merendeel van de mensen die met u verbonden waren aan die verzetsbeweging zijn dood, niet waar?
GISEVIUS: Bijna allemaal.
Mr. JUSTICE JACKSON: Is er iets dat u zou willen toevoegen om uw positie aan het Tribunaal duidelijk te maken, Dr. Gisevius?
GISEVIUS: Neemt u mij niet kwalijk, ik begreep u niet.
Mr. JUSTICE JACKSON: Is er iets dat u zou willen toevoegen zodat het Tribunaal uw positie in deze begrijpt, uw gevoelens, uw zeer sterke gevoelens in deze kwestie; om uw positie in deze situatie te begrijpen en op waarde te schatten?
GISEVIUS: Ik praat niet graag over mijzelf maar ik wil u bedanken, Meneer de Aanklager mij de kans te geven met nadruk getuigenis af te leggen namens de doden en de levenden.
MR. JUSTICE JACKSON: Ik ben klaar met mijn verhoor.
 
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

14de jaargang, 7e editie
  juli 2014



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.