Overzicht:
- Nieuwe functionaliteit Oorlogsmusea.nl
- Verloting: luistercollege WO2 voor jongeren
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Winnaars Go2War2.nl filmquiz bekend
- Recensie: Tot de laatste man
- De koningin sprak
- Verhoor Erhard Milch op Go2War2.nl



Nieuwe functionaliteit Oorlogsmusea.nl (Redactie Oorlogsmusea.nl)
De website Oorlogsmusea.nl is uitgebreid met een waardevolle nieuwe functie die het toelaat om slachtoffergegevens en grafstenen te tonen bij begraafplaatsartikelen. Bij de gegevens worden indien bekend, de volledige namen van het slachtoffer, de geboorte- en sterftedatum en de graflocatie getoond. De nieuwe functie vergroot de samenwerking met de website WW2Awards.com. Op de nieuwe pagina’s, zijn naast de grafsteenfoto’s vaak kleine onderscheidingen afgebeeld. Deze onderscheidingen kunt u aanklikken waarna u op de website WW2Awards.com de gegevens van deze onderscheiding kan bekijken. De naam van het slachtoffer is tevens groen gekleurd, na een klik op deze naam gaat u naar de persoonlijke WW2Awards.com pagina van het slachtoffer.

De nieuwe functie wordt automatisch weergegeven in een begraafplaatsartikel wanneer persoonsgegevens of foto’s zijn ingevoerd.  Indien er bij het betreffende begraafplaatsartikel meerdere gegevens beschikbaar zijn, dan verschijnt er onder de standaard tekst een lijst met namen en overlijdensdata. Boven deze gegevens staat in de grijze balk de tekst:  “Hier liggen o.a. de volgende personen begraven” en onderaan de gegevens staat: “Klik hier voor meer personen...”.  Als u vervolgens op deze link klikt gaat u naar de pagina waar de grafstenen en gegevens worden getoond. U ziet indien beschikbaar meteen welke personen een persoonlijke pagina hebben op de website ww2awards.com. U zult ook zien, indien er geen graffoto is dat er dan een grijs kruis getoond wordt. We stellen het erg op prijs als u ons de ontbrekende foto zou kunnen toesturen zodat we deze kunnen plaatsen.

Momenteel hebben we reeds enkele tientallen begraafplaatsen volledig of gedeeltelijk voorzien van foto’s en gegevens. Het aantal pagina’s groeit zoals u gewend bent van onze andere projecten snel. Neem dus regelmatig eens een kijkje op een van de vele begraafplaatsartikelen op Oorlogsmusea.nl.

Zie voor een aantal voorbeelden:


Verloting: luistercollege WO2 voor jongeren (Redactie Nieuwsbrief)
Home Academy Publishers geeft hoorcolleges uit op cd en in mp3. Interessante onderwerpen, van geschiedenis tot natuurwetenschappen, voorgedragen door boeiende sprekers. Zo kan de luisteraar kennis opdoen in de file, in de trein, op de fiets, tijdens het fitnessen of thuis op de bank.
 
Recent werd Home Academy een cd uitgebracht met een luistercollege over Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Hieronder een samenvatting:
 
Op 10 mei viel het Duitse leger het neutrale Nederland binnen. Het was het begin van een 5 jaar durende bezetting. Waarom werd Nederland aangevallen en hoe was het om te leven onder de Duitse bezetter. Wat waren de gevolgen van de bezetting, toen en nu? En door wie werd Nederland in 1945 bevrijd?

Luister naar de verhalen over Adolf Hitler, het verloop van de oorlog, de NSB, de Jodenvervolging, Anne Frank, het verzet, de bevrijding en andere gebeurtenissen uit deze periode van onze vaderlandse geschiedenis.

Young Home Academy richt zich op jongeren vanaf 10 jaar. De luistercolleges zijn speciaal geschreven om zowel jong als oud te boeien en bestaan uit studio-opnames van 1 CD met een totale speelduur van 75 minuten. De onderwerpen voor deze serie richten zich op de canon van de vaderlandse geschiedenis.
 
Via deze STIWOT-nieuwsbrief mogen we drie exemplaren van dit luistercollege verloten. Om hierop kans te maken, kunt u een e-mail te sturen aan quiz@go2war2.nl met vermelding van “Verloting luistercollege” en uw adresgegevens.


Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Nazischip Wilhelm Gustloff
5 Mei 1937 was een belangrijke datum voor het naziregime in Duitsland. Op deze dag werd het nieuwe passagiers- en cruiseschip Wilhelm Gustloff gedoopt op de werf van Blohm & Voss te Hamburg en genoemd naar Gauleiter Wilhelm Gustloff, leider van de Zwitserse nazipartij. Adolf Hitler had zelf de opdracht gegeven het schip te bouwen, dat het vlaggenschip moest worden van de beweging Kraft durch Freude (KdF). Tijdens de oorlog deed het schip eerst dienst als hospitaalschip en later als opleidingsschip voor U-bootbemanningen. Op 30 januari 1945 vervoerde het schip Duitse evacués die op de vlucht waren voor het Rode Leger. Die avond werd het schip getorpedeerd door een Sovjetonderzeeboot. Het schip zonk in het ijskoude water van de Oostzee. Duizenden opvarenden kwamen om. Hiermee werd de naam van de Wilhelm Gustloff tot op heden verbonden aan de grootste scheepsramp in de geschiedenis. Dit was niet naar de verwachting van Hitler die het schip bekendheid had willen laten genieten als één van de symbolen van het Derde Rijk.
 


Zware tank IS-serie
De IS (Iosif Stalin - 'Joseph' is de verengelsing van 'Iosif') zware tank serie was het antwoord van de Sovjets op de nieuwe generatie Duitse tanks aan het front in 1944, zoals de Tiger I, de Panther en de Tiger II tank. Tussen 1943 en 1945 werden drie verschillende varianten in deze serie (IS-1, IS-2 en IS-3) ontworpen en gefabriceerd. In tegenstelling tot de IS-1 en IS-2 is de IS-3 nooit aan het front ingezet tegen het Duitse leger.
 


Beelaerts van Blokland, Jan
De capitulatie van het Nederlandse leger in mei 1940 betekende niet het eind van de Nederlandse deelname aan de oorlog. Al tijdens de meidagen kwamen er Nederlanders in Engeland aan, omdat zij de capitulatie niet wilden aanvaarden. Tijdens de oorlogsjaren kwamen er enkele duizenden mannen naar Engeland. Zij ondernamen gevaarlijke vluchtpogingen om Engeland te bereiken en werden bekend onder de naam ‘Engelandvaarders’. Eén van de meest spectaculaire ontsnappingen vond plaats met een Duits watervliegtuig op 6 mei 1941. Jonkheer Jan Jacob Gerard Beelaerts van Blokland (Jan Beelaerts, bijnaam Mickey) was één van de vier mannen die aan deze gewaagde operatie heeft deelgenomen. Hij werd hiervoor in 1941 onderscheiden met het Bronzen Kruis. Later was hij in Engeland één van de grondleggers van de Prinses Irene Brigade.
 

 
Winnaars Go2War2.nl filmquiz bekend (Redactie Nieuwsbrief)
Tot 9 oktober kon u meedoen aan een filmquiz op Go2War2.nl. Door deel te nemen maakte u kans op de 8 DVD-box Oorlogsklassiekers + 2 vrijkaartjes voor het oorlogs- en verzetsmuseum Liberty Park in Overloon. Onder de 47 deelnemers die de prijsvraag foutloos beantwoordden hebben we de volgende winnaars uitgeloot:
 
- R. Heijsters
- W. Vermeerden
- P. Hart
 
Helaas is er enige vertraging opgelopen bij de verzending van de prijs. Zodra de DVD-box weer beschikbaar is, zullen de winnaars deze via de post ontvangen met vier vrijkaartjes (i.p.v. twee) voor het Liberty Park.


Recensie: Tot de laatste man (Kevin Prenger)
“Uitgehongerd, uitgeput en door gekken uitgemergeld. Arm en vermoeid, doodop en verzenuwd. Nee, nee, nee! Het gaat niet meer.” Deze wanhopige woorden werden verkondigd door een Duitse officier aan het westelijke front in september 1944. De door hem verwoorde uitzichtloosheid ten spijt, duurde het toen nog acht maanden voordat nazi-Duitsland capituleerde. Het continueren van de oorlog vergde een hoge tol: tussen juli 1944 en mei 1945 kwamen meer Duitse burgers om dan in de voorgaande oorlogsjaren, vooral als gevolg van de aanhoudende geallieerde bombardementen op Duitse steden. De militaire verliezen waren in diezelfde periode even hoog als het totaal van de vier jaar daarvoor. Waarom bleef Duitsland, ondanks de grote verliezen en de uitzichtloze situatie, doorvechten? Die vraag beantwoordt de Britse historicus Ian Kershaw, vooral bekend door zijn weergaloze tweedelige Hitler-biografie, in zijn nieuwste boek.


Kershaws beginpunt is de mislukte bomaanslag door Claus Schenk Graf von Stauffenberg op 20 juli 1944. Hij constateert dat de poging om Hitler te vermoorden door een groot deel van de Duitse bevolking afgekeurd werd. Hitler genoot op dat moment dan nog wel voldoende steun, maar dat betekent niet dat de conclusie getrokken kan worden dat de Duitsers de daarop volgende maanden eensgezind het regime steunden en dat soldaten fanatiek doorvochten in de overtuiging dat Hitlers bevelen het tij nog konden keren. Trouwe gelovigen in Hitler bestonden natuurlijk, maar Kershaw vond ook diverse bronnen waaruit een grote mate van moedeloosheid en oorlogsmoeheid blijkt, zowel onder burgers als militairen. “Als deze idiote oorlog maar eens mocht eindigen”, zo luidde de mening van een Duitse soldaat tijdens het Ardennenoffensief. “Waarom zou ik vechten? Het gaat alleen maar om het voortbestaan van de nazi’s.” Zelfs in officiële nazi-rapporten werd melding gemaakt van het bestaan van dergelijke wanhopige geluiden onder het volk. De verklaring voor het voortzetten van de oorlog moet dus elders gezocht worden.
 
Een voor de hand liggende uitleg is de vrees voor het oprukkende Rode Leger. Wanneer de Wehrmacht aan het Oostfront de strijd al eerder opgegeven had, waren honderdduizenden Duitse burgers overgeleverd geweest aan de alom gevreesde vijand. Kershaw geeft meerdere voorbeelden van de gruweldaden die Sovjetsoldaten pleegden in het door hen veroverde Duitse territorium in het oosten, waaronder de moord op bejaarden en kinderen in Nemmersdorf in Oost-Pruisen in oktober 1944. De wreedheden werden, alsof de feiten al niet erg genoeg waren, uitvergroot door het propaganda-apparaat van Joseph Goebbels. Nemmersdorf ging symbool staan voor wat het Duitse volk moest verwachten als het Rode Leger het Rijk zou veroveren. Om dit vooruitzicht uit de weg te gaan, vluchtten honderdduizenden Duitsers naar het westen, onder erbarmelijke winterse omstandigheden en met vele doden als gevolg. Vele duizenden of tienduizenden kozen ervoor om zelfmoord te plegen. Aangrijpend zijn de door Kershaw beschreven gebeurtenissen in de stad Demmin in Pommeren, waar meer dan 900 vrouwen drie dagen voor de komst van het Rode Leger zelfmoord pleegden. Een moeder nam haar twee jongste kinderen in een kinderwagen mee naar een grote eikenboom, terwijl haar kind van zes gedwee volgde op zijn fietsje. Onder de boom vergiftigde ze haar kinderen en probeerde ze zichzelf op te hangen, maar Sovjetsoldaten sneden haar los.
 

 
De koningin sprak (Egbert van de Schootbrugge)
In deze rubriek worden proclamaties en radiotoespraken van koningin Wilhelmina uit de Tweede Wereldoorlog integraal weergegeven. Afhankelijk van de lengte van de teksten zullen iedere maand één of meerdere proclamaties of toespraken worden gepubliceerd.
 
- Radiotoespraak 25 december 1940 - Uitgezonden door Radio Oranje -
 
In deze zware tijd, nu Nederlands grondgebied in Europa onder de dwingelandij van de overweldiger ligt, voel ik mij gedrongen, heden een bijzonder woord te richten, vooreerst tot allen, die onder onze eigen driekleur leven in Oost- en West-Indië en daarnaast tot alle landgenoten, die deze driekleur vrij ontplooien kunnen onder vreemde, maar bevriende volkeren.
 
Ik ben diep onder de indruk van uw gevoelens van medeleven en vooral van uw daden, die zo duidelijk spreken van saamhorigheid met het overweldigde Nederland. Bij voortduring vloeien die bewijzen van medeleven mij toe; zij vinden uiting in het uwerzijds even onvermoeid als door onze bondgenoten en ons bewonder streven, om zelf bij te dragen tot de bevrijding van het bezette gebied en tot leniging van de nood der zwaar beproefde bevolking,
 
De grote persoonlijke offers, die zovelen ook uit alle kringen van het Koninkrijk buiten Europa brengen, hebben mij zeer getroffen. Boven alles bewijzen zij mij, hoe sterk alle Nederlandse onderdanen, zonder onderscheid en waar zij zich ook bevinden zich zo één gevoelen met de velen uit ons midden, met name onze wakkere mannen van oorlogs-, handels-, vissers-, en luchtvloten, die hun levens offerden of dagelijks wagen voor de zaak van recht en vrijheid.
 
Ik weet met wat weemoed velen van u denken aan verbroken betrekkingen, hoe velen in onrust verkeren over het lot van hun geliefden, hoe velen treuren over smartelijke verliezen en vooral welk leed door velen gedragen wordt over het wegvoeren in ballingschap van talrijken van uw nabestaanden en bekenden. Indien iets de band van saamhorigheid tussen de Rijksdelen heeft samengesmeed, dan is het dit lijden, dat wij samen doorstaan en dat ons allen zo onuitsprekelijk ontroert.
 
Gemeenschappelijk lijden en gemeenschappelijk gevaar hebben ons allen, die ons zo veilig wisten en weten onder de Nederlandse vlag, van welke godsdienst, van welk ras of van welke kleur wij ook zijn, tot nog nauwer aaneensluiting gebracht. Zij hebben ons één gemaakt tin onze wil om het grondgebied en de vrijheid van alle onze gewesten ongeschonden te handhaven en met onze bondgenoten de ons opgedrongen strijd tot een zegevierend einde te brengen. Met spanning de loop der gebeurtenissen volgend, geloof ik te mogen vaststellen, dat de vooruitzichten in de laatste maanden aanmerkelijk verbeterd zijn. Met nog versterkt vertrouwen in de uiteindelijke zegen gaan wij de toekomst tegemoet.
 
Velen van ons worden in deze dagen van kerstmis er meer dan anders aan herinnerd, dat het in waarheid gaat om de strijd tussen het goede en het kwade, een strijd van het duisternis tegen het licht. Het is dezelfde strijd, die in elk mensenhart wordt gevoerd en waarbij de overwinning alleen mogelijk is, indien de krachtige wil daartoe door het geloof wordt gestaald. Moge die sterke wil ons allen blijvend bezielen en moge ieder onzer al zijn krachten inzetten om de macht van de boze te overwinnen. Dan mogen wij hopen, dat het ogenblik niet ver meer zal zijn, waarop het Licht de duisternis zal doorbreken en, met Gods hulp, vrijheid en recht wederom heersen.
 
En hoe natuurlijk is ook niet veler gevoel, om bij de wisseling van het jaar de balans op te maken, niet slechts van het eigen streven nu, maar ook de strijd, die om het bestaan van het Koninkrijk zelf wordt gevoerd.
 
Tot de miljoenen, die in andere werelddelen, maar vast verbonden met Nederland leven, tot de velen, die op zee varen, of die in den vreemde leven en zich daar met trots Nederlanders noemen, ook nu het land in nood is, tot u allen, die mij nu hoort, zeg ik, dat wij het oude jaar uitgaan met diepe dank voor uw aller aandeel in de reeds ten dele achter ons liggende wereldworsteling en dat wij het nieuwe jaar gezamenlijk ingaan met het vaste vertrouwen, dat God de ware vrede schenken zal aan mijn Koninkrijk en aan de gehele wereld.

 
Verhoor Erhard Milch op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we gekozen voor een stuk uit het verhoor van Erhard Milch. Van 1933 tot 1945 was hij staatssecretaris van het Rijksluchtvaartministerie en sinds 1940 Generalfeldmarschall in de Luftwaffe. Hij werd tijdens het IMT opgeroepen als getuige, maar stond van 2 januari tot 17 april 1947 zelf terecht voor het Amerikaanse militaire tribunaal in Neurenberg. Hij kreeg  levenslange gevangenisstraf. In het onderstaande fragment komt de opbouw van de Luftwaffe en de vooroorlogse relatie met andere luchtmachten, waaronder de Britse en de Belgische, aan bod.
 
Dr. STAHMER: Welke functie had u toen de Tweede Wereldoorlog begon?
MILCH: Ik was generaal en inspecteur-generaal van de Luftwaffe.
Dr. STAHMER: Wanneer begon de militaire opbouw van de Luftwaffe?
MILCH: 1935.
Dr. STAHMER: Tot in welke mate?
MILCH: Er werd een defensieve luchtmacht gevormd.
Dr. STAHMER: Kunt u ons daarover wat meer bijzonderheden vertellen?
MILCH: In het jaar 1933 was Duitsland uit de Volkenbond getreden en dus ook uit de Ontwapeningsconferentie. Hitler probeerde met afzonderlijke naties te bespreken of ontwapening wel of niet door zou moeten gaan. Deze pogingen tot ontwapening mislukten en Duitsland begon zich te herbewapenen. Het was twijfelachtig of de andere naties daarmee in zouden stemmen. Duitsland overwoog dus dat het van het allergrootste belang was om ook in de lucht over militaire sterkte te beschikken en om dat te bereiken moest de Luftwaffe zelf luchtstrijdkrachten vormen die voldoende zouden zijn voor de verdediging van Duitsland. Dat blijkt uit het feit dat er in principe in jagers en luchtdoelgeschut werd voorzien. Op dezelfde manier was de organisatie van de Duitse Luftwaffe ook gericht op verdediging. Die bestond destijds uit vier Luftkreise, die men zich kan voorstellen als een soort kruis over Duitsland. Er bestond een noordoostelijke sector, een zuidoostelijke, een noord- en een zuidwestelijke sector. Bovendien was de slagkracht van de Luftwaffe, zoals die werd opgezet, niet bedoeld voor een aanvalsoorlog of een oorlog op grote schaal. Naast jagers waren er ook bommenwerpers maar we noemden die formaties bommenwerpers altijd de Risiko Luftwaffe, anders gezegd, hun functie was zo mogelijk te voorkomen dat een van Duitsland’s buurlanden een oorlog tegen Duitsland zou beginnen.
Dr. STAHMER: Wat waren de betrekkingen tussen de Duitse Luftwaffe en de luchtmachten van vreemde mogendheden tijdens de periode die met het jaar 1935 begint?
MILCH: In de eerste jaren na 1935 bezat Duitsland geen luchtmacht die het vermelden waard was. Er bestonden alleen de eerste eenheden en de grotere scholen die waren opgericht. Tijdens deze jaren werd ook onze industrie opgebouwd. Voordat de herbewapening begon was onze industrie slechts zeer kleinschalig. Ik weet toevallig dat het aantal werknemers in de gehele Duitse luchtvaartindustrie ten tijde van de machtsovername door de Nationaal Socialisten ongeveer 3.000 tot 3.300 man bedroeg, constructeurs, zakenlieden, technici en arbeiders.
De eerste contacten met vreemde landen op het gebied van luchtvaart werden in 1937 gelegd. Dat was toen in januari 1937 een Engelse commissie, geleid door Air Vice Marshal Courtney en drie andere hoge officieren – Courtney was het hoofd inlichtingen van de Britse luchtmacht – naar Duitsland kwam. Ik vergezelde die commissie en fungeerde gedurende de hele tijd als gids. We voldeden aan ieder verzoek van deze heren met betrekking tot wat ze wilden zien. Dat waren de eerste eenheden die toen waren gevormd. We lieten in het bijzonder onze opleidingseenheden zien waar alle nieuwe typen en modellen eerst werden getest; de fabrieken, de scholen en alles wat de heren wilden weten. Aan het einde van het bezoek stelde de Engelse Vice Marshal voor dat we een onderlinge uitwisseling van plannen moesten opzetten. Ik vroeg daarvoor toestemming aan mijn opperbevelhebber en die werd verleend. Destijds stuurden we de Britten de plannen van de Duitse Luftwaffe voor 1937, 1938 en ik meen ook 1939 en aan de andere kant ontvingen we van de Britten de overeenkomstige gegevens. We spraken af dat er ook in de toekomst, mochten er wijzigingen komen in plannen of nieuwe eenheden gevormd worden, gegevens zouden worden uitgewisseld. Het bezoek werd verlevendigd door een geest van kameraadschap en was het begin van verdere contacten.
In mei van dat jaar, 1937 werd ik door België uitgenodigd, samen met andere heren als vertegenwoordiger van mijn opperbevelhebber, om de luchtmacht daar te bezoeken. Toen, in juli......
Dr. STAHMER: Wat gebeurde er tijdens dat bezoek aan België? Kunt u ons daar wat meer bijzonderheden over vertellen?
MILCH: Het was een zeer vriendelijke ontvangst. Ik heb kennis gemaakt met de Ministers van Oorlog en van Buitenlandse Zaken, met de Premier en ook met Zijne Majesteit de Koning, naast de officieren van de luchtmacht die voor mij natuurlijk van groter belang waren. De gesprekken waren van beide kanten vriendelijk en de Belgen verzekerden ons van hun persoonlijke gevoelens van vriendschap voor Duitsland.
Dr. STAHMER: Werden er ook gegevens uitgewisseld?
MILCH: Nee. Niet op dezelfde manier, maar later in Duitsland lieten we de Belgen ook alles zien toen de bevelhebber van de luchtmacht, Generaal Duvier ons een tegenbezoek bracht. Dan was er een grote internationale bijeenkomst in de zomer, in juli 1937 ter gelegenheid van de luchtvaarttentoonstelling in Zürich die om de vijf jaar werd gehouden. Bij die bijeenkomst toonden we opzettelijk onze laatste modellen jagers, bommenwerpers en STUKA’s en ook onze nieuwste motoren die net waren gemaakt en al het andere dat van internationaal belang kon zijn. Er waren naast de Duitse grote delegaties Fransen, Italianen, Tsjechen en Belgen aanwezig; er was ook een commissie van Britse officieren aanwezig om het materiaal te bekijken dat wij toonden maar ze namen als vertegenwoordigers van Groot-Brittannië geen deel aan de wedstrijden.
We toonden in een geest van kameraadschap ons materiaal aan de Fransen, de Britten en de andere landen. We hadden bijvoorbeeld de Messerschmidt 109 jager met de verbeteringen van die tijd, ongeveer zoals die tot het einde werd gevlogen; het nieuwste model bommenwerper van Dornier, de nieuwste STUKA van Junkers; ook de Daimler-Benz type 600 en 601 motoren en ook van Junkers.....
De PRESIDENT: Ik geloof niet dat deze grote hoeveelheid details van enig belang is voor het Tribunaal.
Dr. STAHMER: Getuige, alstublieft geen bijzonderheden; houdt u het kort.
MILCH: Ja. Toen, in oktober 1937 kwam er een uitnodiging van de Franse regering om ook hun luchtmacht te inspecteren. De inspectie schijnt in een zeer vriendschappelijke geest te zijn verlopen. Korte tijd daarna, ongeveer een week later vond er op uitnodiging van Engeland een tegenbezoek plaats voor het bezoek van Air Vice Marshal Courtney. Hier werden ook fabrieken, instellingen, scholen en de War Academy getoond; ook, voor wat betreft de industrie werden de schaduwfabrieken getoond, anders gezegd fabrieken die in vredestijd bepaalde goederen produceren maar in oorlogstijd overschakelen op de productie van vliegtuigen en vliegtuigmotoren. Er werden ook wederzijdse bezoeken aan Zweden gebracht. Ik denk dat ik het hierbij kan laten.
 
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

11de jaargang, 10e editie
  oktober 2011



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.