Overzicht:
- Go2War2.nl Quiz nr. 34 geopend
- Duitse vliegboot wordt 67 jaar na tragedie geborgen
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Bezienswaardigheid uitgelicht 
 
- WO2 Tweets van de maand
- Recensie: Mussert & Co - De NSB-leider en zijn vetrouwelingen
- Herstel begraafplaats Benghazi begonnen
- Verhoor Albert Speer op Go2War2.nl



Go2War2.nl Quiz nr. 34 geopend (Redactie Go2War2.nl)
Na vier maanden hebben wij quiz nummer 33 gesloten. De antwoorden staan inmiddels on-line. Onder de 9 foutloze inzendingen hebben we E. Ernes uitgeloot als winnaar. Hij heeft zijn prijzenpakket inmiddels toegezonden gekregen.

Wij hebben op hetzelfde moment een nieuwe quiz geopend. Test opnieuw uw kennis van de Tweede Wereldoorlog in quiz nummer 34! Er staan weer 25 lastige vragen (en een mooie prijs voor de winnaar) op u te wachten. U kunt deelnemen aan deze quiz tot en met tot en met 1 augustus 2012. Veel succes!

De winnaar is degene met de meeste antwoorden goed, indien er meerdere personen zijn, dan zal er een winnaar worden geloot. De winnaar ontvangt de onderstaande luxe box "Nederland in de Tweede Wereldoorlog" (6 dvd's + boek), beschikbaar gesteld door Source1 Media:
 


 
Duitse vliegboot wordt 67 jaar na tragedie geborgen (Redactie Wo2Actueel.nl)
Een vliegboot met aan boord tientallen Duitse kinderen stortte tijdens de Tweede Wereldoorlog op 5 maart 1945 neer in een meer aan de Oostzeekust in Pommeren, een gebied dat tegenwoordig gedeeld wordt door Duitsland en Polen. Alle inzittenden kwamen om. 67 jaar later worden het vliegtuigwrak en de lichamen geborgen op Pools-Duits initatief.
 
Pommeren, dat in 1945 nog volledig tot het Duitse Rijk behoorde, werd tegen het einde van de oorlog bedreigd door het oprukkende Rode Leger. De Sovjet-soldaten werden door de Duitsers gevreesd vanwege hun wreedheid die in de nazi-propaganda nog eens uitvergroot werd. Duitse burgers in het Oosten vluchtten massaal in westelijke richting. Vanuit de stad Kolberg (tegenwoordig het Poolse Kolobrzeg) kwam de evacuatie in februari 1945 op gang.
 
Voor de vluchtelingen uit Kolberg was een luchtbrug opgezet bij de Oostzeekust. Vanuit een vliegveld bij een meer aan de Oostzee stegen driemotorige vliegboten van het type Dornier Do 24 op richting het westelijker gelegen Duitse eiland Rügen. De evacuatievlucht ging over het meer, de Kamper See (tegenwoordig Resko Przymorskie). Tot wel 90 passagiers, hoofdzakelijk burgers, werden in de vliegboten vervoerd, terwijl het gebruikelijke aantal passagiers 14 tot 16 bedroeg.

Een vliegboot van het type Dornier Do 24. (Karl Kössler / Wikipedia)
 
Veel van de passagiers waren Duitse kinderen, vooral afkomstig uit de kinderverblijven die zich aan de Oostzeekust bevonden. De kinderen waren daar ondergebracht in het kader van de Kinderlandverschickung, een door de nazi’s tijdens de oorlog opgezette evacuatie van kinderen uit de door geallieerde luchtbombardementen bedreigde Duitse steden.

Aan boord van de fatale vlucht op 5 maart 1945 bevonden zich kinderen met enkele begeleiders. Het exacte aantal passagiers is onbekend, maar vermoed dat het er 70 tot 80 waren. De juist opgestegen vliegboot werd volgens ooggetuigen onder vuur genomen door drie vanuit het oosten gearriveerde pantservoertuigen van het Rode Leger en op 80 meter hoogte getroffen. Nadat de staart van de vliegboot vuur vatte, stortte het toestel in zee. Alle passagiers, inclusief de vierkoppige bemanning, verdronken in het ijskoude water.

Lees verder op Wo2Actueel.nl


Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Hitler tijdens de Duitse inval in het Westen
Waar was Adolf Hitler in mei en juni van 1940? Van Hitlers lotgevallen tijdens de aanval op het westen (die de codenaam 'Fall Gelb' kreeg) bestaat propagandamateriaal, dat voornamelijk van de hand is van Hitlers hoffotograaf Heinrich Hoffmann. Het werd ooit gepubliceerd onder de titel 'Hitler im Westen'. Aan de hand van het chaotisch gerangschikte en ongedateerde fotomateriaal is toch te reconstrueren waar Hitler verbleef in mei en juni 1940. De foto's geven niet alleen een beeld van Hitler aan het begin van de Tweede Wereldoorlog maar ook van zijn bezoekjes aan de Belgische en Noord-Franse regio's die hij kende uit de tijd dat hij soldaat was in de Eerste Wereldoorlog.
 
 
 
Operatie Pegasus 2
Een groep van 130 militairen (parachutisten en vliegtuigbemanningen) en 8 burgers wist in de nacht van 22 op 23 oktober 1944 de Rijn over te steken. Zowel tijdens als na de Tweede Wereldoorlog was er veel belangstelling voor deze succesvol verlopen operatie. Dit in tegenstelling tot de ontsnappingspoging ruim een maand later onder de codenaam Pegasus 2. Deze operatie mislukte om verschillende redenen volledig. Slechts enkelen van de ruim 100 geallieerde militairen die deelnamen aan deze operatie, bereikten veilig de overkant van de Rijn. Over deze operatie was tot voor enkele jaren weinig bekend, maar het is de moeite waard om meer aandacht aan deze gebeurtenissen te geven.
 
  
 
Amerikaanse slagschepen van de Colorado-klasse
Tijdens de Japanse aanval op Pearl Harbor, 7 december 1941, lagen USS Maryland en USS West Virginia afgemeerd in Battleship Row. De Maryland lag aan de binnenzijde van USS Oklahoma en werd daardoor slechts door twee bommen getroffen. Op 26 februari 1942 was het slagschip al weer gereed voor de strijd. De West Virginia lag echter aan de buitenzijde afgemeerd langs USS Tennessee. Het slagschip werd door zeven torpedo`s en twee bommen getroffen en zonk hevig brandend in de ondiepe haven. Op 17 mei 1942 werd het slagschip gelicht en tijdelijk gerepareerd. Bijna een jaar later kon het slagschip op eigen kracht naar de Puget Sound Naval Shipyard in Bremerton, Washington, varen om volledig herbouwd te worden. USS Colorado lag op 7 december 1941 op de marinewerf in Bremerton in groot onderhoud en ontliep zo de Japanse aanval op Pearl Harbor.
 
 
 
Een overzicht van nieuw geplaatste artikelen kunt u ook volgen op onze Facebook-pagina.

 
Bezienswaardigheid uitgelicht (Redactie Oorlogsmusea.nl)
De website Oorlogsmusea.nl bevat duizenden entries. Al deze bezienswaardigheden hebben hun eigen verhaal, het ene verhaal bekender dan het andere. In deze rubriek wordt maandelijks een van deze entries uitgelicht. Deze maand is dat de Benedictijner Abdij van Monte Cassino.
 

 
De Benedictijner Abdij staat op een rots, 519 meter boven het Italiaanse dorpje Cassino. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de abdij één van de belangrijkere Duitse steunpunten tijdens de slag om Monte Cassino (17 januari - 18 mei 1944). Tijdens de 2e slag om Monte Cassino werd de abdij gebombardeerd en veranderd in een ruïne. Op 18 mei 1944 werd de abdij veroverd door Poolse troepen van het 2e Poolse Korps, na maandenlange strijd.

 
WO2 Tweets van de maand (Redactie Go2War2.nl)
De redactie van Go2War2.nl is ook te volgen op Twitter. Via onze Twitter-pagina blijft u op de hoogte van de nieuwste artikelen en recensies op onze website. Tevens informeren we u over nieuws en feiten over de Tweede Wereldoorlog. In de nieuwsbrief delen we elke maand enkele opmerkelijke, interessante en nuttige tweets van de afgelopen maand met u (van onszelf en andere twitteraars). Hieronder de oogst van april.
 
NIOD organiseert debat over Sovjetpropaganda: Lees het artikel op WO2Actueel.nl http://bit.ly/IbbSXT
 
Nieuwe stichting eert gesneuvelde Amerikaanse bevrijders: Lees het artikel op WO2Actueel.nl http://bit.ly/JbYBxS
 
 
#WereldinOorlog 27 verschijnt in mei. Vanaf 28 zetten we #militariaverzamelaars weer in de spots. Te beginnen met een hele bijzondere...
 
Verbeterde versie digitale Koninkrijk van Loe de Jong online! http://bit.ly/HVDbI9
 
Do make sure you have a look at @thehistoryguy incredible new #WW2 App, details here: http://bit.ly/JIUeXW
 
Hoess was described by a US Army psychologist as "intellectually normal" but "lacking empathy" and "a frank psychotic"
 
Bekijk nu onze digitale #WO2 brochure: http://www.wo2.digitalebrochure.com/

 
Recensie: Mussert & Co - de NSB-leider en zijn vertrouwelingen (Fred Bolle)
Dit boek met voor zichzelf sprekende titel is een beschrijving van NSB-Leider Anton Mussert vanuit een nieuwe gezichtshoek met grote aandacht voor de persoon, zijn achtergrond en familiebanden, maar ook van zijn financiële handel en wandel. De auteur is historica en journaliste dr. Tessel Pollmann.
 

 
De schrijfster begint haar boek met een belichting van de Nationaal Socialistische Beweging, die in het naoorlogse Nederland toch vaak werd afgedaan als een kudde verdwaalde, wat dommige schapen. Maar zij betuigt, dat het een politieke partij was die weliswaar uit onvrede over politiek en bestuur ontstond, maar die allerminst als dom en onbelangrijk of belachelijk kan worden beschouwd. Letterlijk: “De slechte naam van de NSB is voor het nageslacht van de NSB’ers nog altijd een bron van schaamte. Dat is zo omdat aan de ene kant de NSB is gebagatelliseerd, terwijl aan de andere kant tot op heden de familieleden van (allang overleden) NSB’ers nog altijd bang zijn te kijk gezet te worden.”
 
Dat de politiek de Beweging serieus nam, is ook af te leiden uit het feit dat, na de oprichting in 1931, al in 1934 het voor ambtenaren (dus ook voor leger en politie) verboden werd lid te zijn van de NSB.
 
In de wat meer genuanceerde beschouwingen die de laatste jaren aan het verschijnsel NSB en Mussert worden gewijd, komt de nadruk meer te liggen op het feit dat Mussert met name een zelfstandig Nederland nagestreefd zou hebben. Met hemzelf als de Grote Leider en niet als onderdeel van het Groot Duitse Rijk. In deze context wordt wel weer bevestigd, dat hij daardoor botste met Rost van Tonningen die Nederlanders in de Duitse SS wilde laten opnemen. Maar op talloze momenten wordt in dit boek duidelijk dat de Duitse bewindvoerders zoals Arthur Seyss-Inquart, maar ook Hanns Rauter of de Generalkommissar zu besonderen Verwendung Fritz Schmidt en hun consorten, Mussert en zijn Beweging niet helemaal serieus namen.
 
Wat daaraan bijdroeg was Musserts gedrag en levensstijl. Hij was als student weg- en waterbouw getrouwd met de jongste zus (18 jaar ouder dan hij zelf) van zijn moeder en onderhield, later, tamelijk openlijk, een relatie met een vele jaren jonger nichtje. Maar een belangrijk hoofdstuk van het boek is gewijd aan het financiële reilen en zeilen van de NSB Leider. Er wordt gedetailleerd beschreven welke toelages hij zichzelf toekende en hoe hij zich bezittingen toe-eigende door middel van praktijken waar chantage, bedreiging en dwang verkoop onder dreigementen niet vreemd aan waren.
 
Er wordt in het boek op gewezen, dat de bezetter vanaf 1941 per maand 300.000 gulden aan de Beweging toeschoof. Mussert ontdook stelselmatig belastingen en had in mei 1945 een belastingschuld van meer dan een half miljoen gulden. Hij kocht vastgoed, ook van gedeporteerde Joden, en richtte onder andere in Den Haag een residentie in, die hem als een soort premier tot ambtswoning diende. Ook in Amsterdam en Utrecht had de partij statige panden in bezit die alle bewaakt werden door een persoonlijke lijfwacht.
 
Lees verder op Go2War2.nl

 
Herstel begraafplaats Benghazi begonnen (Redactie Wo2Actueel.nl)
Er is een begin gemaakt met het herstellen van de oorlogsbegraafplaats van het Gemenebest in Benghazi, waar in februari dit jaar grote vernielingen aangericht werden. Dat meldt de Commonwealth War Graves Commission. De vernielingen werden in de media toegeschreven aan radicale moslims die protesteerden tegen de koranverbrandingen in Afghanistan.

Alle gebroken grafstenen zijn verwijderd en tijdelijke bordjes zijn ter vervanging neergezet. De begraafplaats is opgeruimd en oogt volgens medewerkers van de Commonwealth War Graves Commission, die naar de plek afreisden, weer toonbaar. Op de begraafplaats is geen gras aanwezig om te maaien, maar wel is meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om onkruid en vuil te verwijderen rond de graven. Nieuwe grafstenen zijn besteld en zullen de komende maand geproduceerd en verscheept worden.

De situatie in Libië is nog steeds onvoorspelbaar en het Britse ministerie van Buitenlandze Zaken ontraadt het om de regio Benghazi te bezoeken, tenzij noodzakelijk. Lokale medewerkers van de CWGC zijn echter weer in staat werkzaamheden te verrichten op de begraafplaats. Zij houden zich nu bezig met het verwijderen van de overblijfselen van de “Cross of Sacrifice” die eveneens beschadigd is tijdens de aanval.
 
Volg actuele ontwikkelingen op Wo2Actueel.nl


Verhoor Albert Speer op Go2War2.nl (Redactie Go2War2)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een passage uit een verhoor van het Internationaal Militair Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we geen passage geselecteerd uit het verhoor van Albert Speer, Hitlers favoriete architect en tijdens de oorlog minister van Bewapening en Oorlogsproductie. Ter sprake komen o.a. de Duitse  V2-raketten die werden afgevuurd op Engeland, een vermoedelijk nooit werkelijk uitgevoerd experiment met het massaal uitroeien van Joden, het Duitse atoomprogramma en de nazi-propaganda over wonderwapens. De ondervrager is hoofdaanklager tijdens het proces, Robert H. Jackson.

Mr. JACKSON: Nu, over de bommen die, nadat de oorlog duidelijk was verloren, dag in dag uit op Engeland werden afgevuurd; wie was daar voorstander van?
SPEER: U bedoelt de raketten?
Mr. JACKSON: Ja.
SPEER: Vanuit technisch oogpunt bezien waren die raketten een erg kostbare zaak voor ons en het effect ervan, vergeleken met de productiekosten, was te verwaarlozen. Als gevolg waren we er niet bijzonder in geïnteresseerd, de zaak op een grotere schaal te ontwikkelen. De persoon die in dit geval bleef aandringen, was Himmler. Hij gaf Obergruppenführer Kammler opdracht om deze raketten op Engeland af te vuren. In legerkringen koesterde men dezelfde mening als ik, namelijk dat de raketten te duur waren; en in kringen van de Luftwaffe heerste dezelfde mening, want voor één raket kon je bijna een jager bouwen. Het mag duidelijk zijn dat het voor ons veel beter was geweest als we ons niet met deze onzin hadden ingelaten.
Mr. JACKSON: Ik ga terug naar de eigenschappen van dit gas, was één van de eigenschappen ervan een extreem hoge temperatuur? Als het tot ontploffing werd gebracht veroorzaakte het een extreem hoge temperatuur zodat er geen verdediging tegen mogelijk was?
SPEER: Nee, dat is een misvatting. In feite verdampt gewoon gas bij normale temperatuur. Dit gas kon pas verdampen bij zeer hoge temperaturen en zulke temperaturen konden alleen maar worden bereikt bij een explosie; met andere woorden, wanneer de explosieven ontploften ontstond er, zoals u weet een zeer hoge temperatuur en daardoor verdampte het gas. De vaste stof veranderde in gas maar de effecten hadden niets te maken met de hoge temperatuur.
Mr. JACKSON: Werden er, voor zover u weet, proeven genomen met dit gas?
SPEER: Dat kan ik wel zeggen. Er zullen zeker proeven mee gedaan zijn.
Mr. JACKSON: Wie had de leiding bij de proeven met de gassen?
SPEER: Voor zover ik weet was dat de Versuchs und Forschungsabteilung van het OKH bij de afdeling Uitrusting van het leger. Ik kan u het niet met zekerheid zeggen.
Mr. JACKSON: En er werden ook bepaalde experimenten en onderzoek gedaan naar atoomenergie, niet waar?
SPEER: Zover waren we helaas niet gekomen omdat de beste geleerden in het atoomonderzoek naar Amerika waren geëmigreerd en dat had voor ons een grote achterstand in het onderzoek veroorzaakt, zodat we nog een jaar of twee nodig hadden om enige resultaten te bereiken bij de atoomsplitsing.
Mr. JACKSON: Het beleid, mensen te verdrijven die het niet met Duitsland eens waren, had geen bijzonder goede resultaten opgeleverd, niet waar?
SPEER: Zeker op dit gebied was het een groot nadeel voor ons.
Mr. JACKSON: Ik heb bepaalde informatie, die mij ter hand is gesteld, over een experiment dat in de buurt van Auschwitz is uitgevoerd en ik zou u willen vragen of u erover gehoord hebt of er van afwist. Het doel van het experiment was een methode te vinden voor het snel en volledig vernietigen van mensen, zonder al het oponthoud en de moeite van het neerschieten, vergassen of verbranden, zoals dat tot dan toe werd gedaan en het experiment verliep als volgt, zo is mij verteld:
Er werd een klein dorp gebouwd met provisorische gebouwen en er werden ongeveer 20.000 Joden in geplaatst. Door middel van dit pas uitgevonden vernietigingswapen werden deze 20.000 mensen bijna onmiddellijk weggevaagd en wel op zo'n manier dat er geen spoor van overbleef; dat de explosie temperaturen tussen de 400 en 500 graden Celsius veroorzaakte en dat die mensen vernietigde zonder een spoor na te laten.
Weet u iets van dit experiment?
SPEER: Nee en ik vind het hoogst onmogelijk. Als we zo'n wapen in voorbereiding hadden, moet ik ervan hebben geweten. Maar we hadden zo'n wapen niet. Het is duidelijk dat voor chemische oorlogvoering door beide partijen onderzoek werd gedaan naar alle wapens die men kon verzinnen, want men wist niet welke partij het eerst met chemische oorlogvoering zou beginnen.
Mr. JACKSON: De berichten over een nieuw en geheim wapen werden dus overdreven met het doel om het Duitse volk in de oorlog te houden?
SPEER: Dat was in de laatste fase van de oorlog meestal het geval. Vanaf augustus, of liever juni of juli ging ik vaak naar het front. Ik bezocht ongeveer 40 frontlijn divisies in hun sectoren en moest wel zien dat de troepen, net als het Duitse volk, hoop op een nieuw wapen dat zou komen in het vooruitzicht werd gesteld, nieuwe wapens en wonderwapens die een overwinning zouden verzekeren zonder hulp van soldaten, zonder gebruik van militaire macht. In dit geloof ligt de reden dat zo veel mensen in Duitsland hun leven offerden, hoewel het gezond verstand hen zei dat de oorlog voorbij was. Zij geloofden dat dit wapen er in de nabije toekomst zou komen. Ik schreef Hitler erover en heb in diverse toespraken geprobeerd, zelfs tot de propagandaleiders van Goebbels aan toe, dit geloof te ontzenuwen. Maar zowel Hitler als Goebbels vertelden me dat dit geen propaganda van hun was maar een geloof dat onder het volk was ontstaan. Pas hier, op de tribune in Neurenberg, vertelde Fritzsche mij dat deze propaganda stelselmatig, via diverse kanalen onder het volk werd verspreid en dat SS-Standartenführer Berg daar verantwoordelijk voor was. Veel dingen zijn me sindsdien duidelijk geworden want deze meneer Berg, als vertegenwoordiger van het Propagandaministerium had vaak aan vergaderingen deelgenomen, grote vergaderingen op mijn ministerie, omdat hij artikelen over deze vergaderingen schreef. Daar hoorde hij van onze toekomstplannen en gebruikte die kennis om er daarna het volk met meer fantasie dan waarheid over te berichten.
Mr. JACKSON: Wanneer werd het duidelijk dat de oorlog was verloren? Ik neem aan dat u het standpunt innam, gedeeltelijk ervoor verantwoordelijk te zijn het Duitse volk met zo min mogelijk schade eruit te krijgen. Is dat een getrouwe weergave van uw positie?
SPEER: Ja, maar ik had dat gevoel niet alleen waar het het Duitse volk betrof. Ik wist heel goed dat net zo goed voorkomen moest worden dat in de bezette gebieden verwoestingen werden aangericht. Dat was vanuit een realistisch standpunt bezien net zo belangrijk voor mij, want ik hield mij voor dat na de oorlog de verantwoordelijkheid voor al deze verwoestingen niet langer op ons zou rusten, maar op de komende Duitse regering en de komende generaties Duitsers.
 
Klik hier voor het complete verhoor
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

12de jaargang, 4e editie
  april 2012



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.