Overzicht: 
- Lezing Hendrik Hoeks, zondag 14 september 2014
- Wereld in Oorlog #40 is verschenen
- Auteurs gezocht voor Go2War2.nl
- Handtekeningen vertellen geschiedenis
- Medewerker onder de loep
- Arabische moslims en de Holocaust
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Recensie: De Holocaust monumenten van Europa
- Go2War2.nl opent Quiz nr. 41
- Verhoor Joachim von Ribbentrop op Go2War2.nl


 
Lezing Hendrik Hoeks, zondag 14 september 2014 (Redactie Nieuwsbrief)
Op 28 juli 2014 berichten wij u op onze website WO2Actueel over de lezing "Anders bekeken" over het leven en sterven van Hendrik Hoeks; broer, zoon, oom, … en lid van de Waffen SS. Deze lezing zal gehouden worden op zondag 14 september 2014. Naar aanleiding van de zoektocht naar Hendrik Hoeks werd de documentaire "Doodgezwegen" gemaakt.
 
Het is de bedoeling dat "Doodgezwegen" begin mei volgend jaar bij Omroep Brabant wordt uitgezonden. Hoewel de documentaire al is geschoten, is er nog wel zo’n 10.000 euro nodig voor de montage. De te houden lezing dient voor het werven van fondsen en inmiddels is het programma van de lezing bekend. Aan de hand van het aantal aanmelding op 4 september 2014 zal een beslissing gemaakt worden over het wel of niet plaatsvinden van de lezing. U kunt zich dus voor 4 september 2014 aanmelden bij Gert Schuurman: schuu44@planet.nl .
 
Voor meer informatie over het programma verwijzen wij u naar onze website WO2Actueel.

 
Wereld in Oorlog #40 is verschenen (Redactie Go2War2.nl)
Deze maand is de 40e editie van Wereld in Oorlog verschenen. Het tweemaandelijks verschijnende magazine Wereld in Oorlog vertelt opmerkelijke, aangrijpende en dramatische verhalen achter belangrijke gebeurtenissen, ontwikkelingen en militaire operaties in de recente oorlogsgeschiedenis.
 


Deze keer in Wereld in Oorlog:
• ‘Balloon buster’, Een Amerikaanse jachtvlieger tegen Duitse observatieballonnen
• Hitlers privé-chauffeur Julius Schreck (1898-1936): “Zo sterk als een buffel, en koelbloedig onbevreesd”
• Maisy Battery. Hoe een onbekende Duitse artilleriebatterij tot drie dagen na D-Day Omaha Beach kon beschieten
• De bewaker van het Duitse luchtruim
• Vraag & antwoord met… Paul Moeyes
• BunkerArt Muurschilderingen en tekeningen in Duitse bunkers 


 
Auteurs gezocht voor Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Julius Streicher, Joachim von Ribbentrop, de Jagdpanther, de PzKpfw IV, het Molotov-Ribbentrop Pact, de overval op de zender Gleiwitz en John Frost. Het zijn zomaar wat onderwerpen van artikelen die op Go2War2.nl herschreven moeten worden, omdat ze niet langer voldoen aan onze wensen.
 
Ben je net als wij gefascineerd door de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en wil je je kennis graag delen met een groot publiek? Dan kunnen we je heel goed gebruiken als auteur voor Go2War2.nl, de grootste Nederlandstalige website over de Tweede Wereldoorlog.
 
Als auteur kun je ons helpen met het vernieuwen van verouderde artikelen op onze website. Objectiviteit, een goede bronvermelding en een goed leesbaar en correct taalgebruik zijn enkele belangrijke eisen die wij stellen aan de artikelen. Een beginnende auteur wordt, indien nodig, begeleid door een ervaren auteur. Schrijf je liever over een zelf gekozen onderwerp? Ook dan is je bijdrage uiteraard van harte welkom!
 
Om te kunnen beoordelen of iemand geschikt is als auteur verlangen we bij aanmelding een proefartikel. Het onderwerp wordt in overleg bepaald. Nadere informatie of aanmelding: Projectleider Kevin Prenger (kevin@go2war2.nl).

 
Handtekeningen vertellen geschiedenis (Redactie WO2Actueel.nl)
In de vorige nieuwsbrief plaatsten we een oproep waarin we op zoek waren naar columnisten voor WO2Actueel.nl. De oproep geldt nog steeds, maar we hebben alvast een eerste bijdrage mogen plaatsen van Hans de Waard die handtekeningen verzamelt van personen uit de Tweede Wereldoorlog. Hieronder een fragment uit zijn eerste column:
 
Het zijn handtekeningen die geschiedenis hebben gemaakt. Een ondertekend document betekent het begin of het einde van iets. Er wordt iets bekrachtigd, gewijzigd, vastgelegd voor de eeuwigheid of zolang het duurt. De handtekening wordt in een paar seconden gezet, maar kan een enorme uitwerking hebben zoals in de geschiedenis maar al te vaak is gebleken.
 
Het verzamelen van handtekeningen is al een erg oude bezigheid. Zo was Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832) een bekende handtekeningenverzamelaar en nog steeds kent deze verzamelwoede een grote populariteit, met name buiten Nederland. Af en toe verschijnen er berichten in het nieuws als een bijzondere brief onder de hamer is gegaan en een fiks bedrag heeft opgeleverd. Uiteraard zijn er tijdens de Tweede Wereldoorlog talloze handtekeningen gezet en ook hiervan zijn er verzamelaars te vinden waar ondergetekende er een van is.
 
Sinds een ruime tien jaar heb ik mij in deze hobby gestort en de verzamelwoede is nog steeds niet gestild. Ik ben nog steeds op zoek naar verschillende namen zoals de leden van de Weiße Rose die de oorlog niet hebben overleefd. Via veilinghuizen en andere verzamelaars probeer ik mijn verzameling uit te breiden, waarin ik u voor een deel zal meenemen.
 

Gesigneerde cheque door Claus von Stauffenberg (1907-1944).
 
Deze cheque heeft hij nog met zijn rechterhand geschreven. Nadat hij in Afrika gewond was geraakt, was het voor hem een stuk moeilijker een document te ondertekenen. De handtekeningen uit die tijd zien er heel anders uit. Deze cheque komt direct van de familie Stauffenberg. Nadat de vrouw van Von Stauffenberg, Nina, overleed in april 2006, zijn er een aantal spullen van haar man zogezegd op de markt gekomen waar deze cheque er een van was.
 

 
Medewerker onder de loep (Redactie Nieuwsbrief)
Naam: Bram Dermout – 27 jaar – Asper (België)
 
Hoe ben je bij STIWOT terechtgekomen?
Ik kwam bij STIWOT terecht via het forumeerstewereldoorlog waar ik ook lid van ben.
 
Wat doe je zoal voor STIWOT?
Mijn hoofdtaak is eindredactie van WW2awards binnen STIWOT. Daarnaast help ik mee waar het kan bij andere deelsites van STIWOT.
 
Hoe lang werk je al voor STIWOT?
Ik ben sinds augustus 2013 aan de slag als STIWOTvrijwilliger.
 
Hoeveel tijd ben je per week kwijt aan STIWOT?
Per week probeer ik om een afgebakende sectie van WW2awards na te kijken. Dit kan soms langer duren dan gepland. Gemiddeld ben ik toch minstens 10 uur per week bezig.
 
Wat is het leukste dat je tot nu toe met STIWOT hebt meegemaakt?
Dankzij STIWOT kwam ik in contact met mensen die me verder konden helpen met projecten. Ook het aanbrengen van informatie en de reacties daarop zijn leuk om te ervaren.
 
Met welke STIWOT medewerkers heb je het meeste contact?
Er springt niet echt één medewerker uit, maar ik heb regelmatig contact met Barry, Jeroen en Wilco.
 
Wat doe je naast STIWOT op WO2 gebied?
Op WO2 gebied ben ik in eigen streek actief bij research van Lancaster bommenwerpers. Momenteel werk ik aan twee projecten mee in België.
 
Wat doe je naast STIWOT op persoonlijk gebied (werk/studie)?
In het dagelijkse leven, ben ik actief als begeleider in de kinderopvang. Ik werk voor de Stad Gent en heb dagelijks zo’n 40 kindjes (met mijn 2 collega’s) van 2,5 tot 8 jaar.
 
Welk aspect van WO2 interesseert je het meest?
De voorbereiding van D-Day zoals o.a Operation Fortitude interesseren me het meeste. En daarnaast ook de bombardementen door Lancaster bommenwerpers
 
Wat vind je omgeving van je hobby?
Vaak krijg ik de reactie dat men “blij” is dat de jongeren zich nog interesseren in het aspect WO2 op informatief vlak. Mensen vinden het goed dat ik dergelijke dingen opzoek en me daarin kan verdiepen.
 
Wat is je favoriete internet site (gelieve geen STIWOT site te noemen)?
Voor mij is WW2talk.com een mooie aanvulling op het forum en de websites van STIWOT. Voor verdere uitdieping kan je op dit Engelstalige forum terecht voor een schat aan informatie.
 
Op welke dag in de week is het even geen WO2?
Vaak is er op maandag geen WO2 in mijn dag.
 
Wat zou je nog een keer willen bezoeken/zien of meemaken?
Mijn ultieme droom is om ooit een herdenkingsproject te kunnen houden in België waarbij een Lancaster komt overvliegen.
 
Wil je nog wat kwijt?
Mensen die net als ik interesse hebben in Lancaster bommenwerpers mogen gerust een kijkje nemen op mijn webblog “mylancasterstories.wordpress.com”

 
Arabische moslims en de Holocaust (Kevin Prenger)
Het kan niemand ontgaan zijn dat het immer aanhoudende conflict tussen Israël en Palestina deze zomer verder is geëscaleerd. Omdat ook ver buiten Israël, onder andere in ons eigen land, de spanningen tussen joden en moslims voelbaar zijn, lijkt verzoening tussen beide partijen verder weg dan ooit.
 

Van links naar rechts: Si Ali Sakkat, Khaled Abdul Wahab en Hamza Abdul Jalil. © PBS
 
Wanneer in het heden zelfs geen kleine lichtpuntjes waarneembaar zijn, kunnen we echter proberen hoop te putten uit het verleden. Eigenaardig genoeg is de periode waar hieronder naar teruggegrepen wordt de meest duistere episode uit de recente geschiedenis, de Tweede Wereldoorlog. Drie Arabische moslims in door nazi-Duitsland bezet Tunesië sprongen toen in de bres voor hun Joodse medemens en beschermden hen tegen vervolging door de nazi’s, een vorm van medemenselijkheid die in onze tijd inspiratie kan bieden voor een betere wereld.
 
 

 
Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Panzerkampfwagen E-100
Volgens Hilter zou elke superzware tank vijandelijke zware tank de baas zijn: bepantsering en bewapening zouden voor de overwinning zorgen. Duitse fabrieken werden echter constant gebombardeerd door geallieerde bommenwerpers. Dat maakte de eventuele productie van superzware tankmodellen gecompliceerd. Het Duitse ministerie van bewapening (Waffenamt) stelde zichzelf tot doel een superzware tank te produceren. De E-100 was bedoeld als ‘concurrentiemodel’ van de Maus van Porsche.
 
 
Rudolf Hess
Over geen enkele persoon zijn na de Tweede Wereldoorlog zo veel complottheorieën ontstaan als over Rudolf Hess. Wie was deze man, die vanaf het begin van zijn politieke carrière Adolf Hitler steunde en die tot 1941 zijn trouwste dienaar was? Zijn vliegreis naar Schotland op 10 mei van datzelfde jaar was voor alle partijen een volslagen verrassing. Was Hess zoals velen beweerden krankzinnig geworden, of dacht hij werkelijk dat hij vrede kon sluiten met Groot-Brittannië?
 
Tip: via Twitter en Facebook blijft u dagelijks op de hoogte van de nieuwste artikelen en recensies op Go2War2.nl.

 
Recensie: De Holocaustmonumenten van Europa (Kevin Prenger)
Overal in Europa herinneren locaties en monumenten aan de Holocaust, ook wel de Shoah genoemd. Meest bekend is het concentratie- en vernietigingskamp Auschwitz in Polen. Een pretpark, daar wordt het wel eens mee vergeleken gezien de massa toeristen die een bezoekt brengt aan deze plek, waar meer dan 1 miljoen Joden en leden van andere bevolkingsgroepen tijdens de Tweede Wereldoorlog vermoord werden door de nazi’s. Maar wie kent plaatsen als Gurs, Maly Trostenets en Rumbula? Het zijn alle drie eveneens locaties die onderdeel uitmaakten van het netwerk van kampen en moordplaatsen van het Derde Rijk, respectievelijk in Frankrijk, Wit-Rusland en Letland. De Britse schrijver en medewerker van het Holocaust Educational Trust Martin Winstone bracht dit erfgoed van het kwaad in kaart in zijn boek "De Holocaustmonumenten van Europa".
 
 
Het boek telt 19 hoofdstukken die elk een ander land behandelen (alleen het laatste hoofdstuk behelst meerdere landen), beginnend bij Frankrijk en eindigend bij Zweden. Elk hoofdstuk start met een informatieve beschrijving van de vooroorlogse Joodse geschiedenis, het verloop van de Holocaust en de hedendaagse Joodse gemeenschap in het betreffende land. Daarna passeren allerlei kampen, moordlocaties, musea, monumenten en overblijfselen van het vooroorlogse Joodse leven de revue. Verschillende steden met voorheen grote Joodse gemeenschappen, waaronder Amsterdam, Berlijn en Warschau, worden apart besproken. Ook wordt aandacht gegeven aan monumenten en locaties die herinneren aan de moord op Sinti en Roma, gehandicapten, verzetsmensen, homoseksuelen en krijgsgevangenen.
 
Historische feiten worden afgewisseld met praktische informatie, zoals openingstijden van musea en tips met betrekking tot (openbaar) vervoer richting soms lastig te vinden plaatsen. De lezer komt ook veel te weten over de grote verschillen in hoe er na de oorlog in de Europese landen omgegaan is met Holocausterfgoed. Zo duurde het in de voormalige Oostbloklanden vaak tot na de val van de Sovjet-Unie voordat de Holocaust op een waardige manier herdacht werd. Wanneer er al een monument te vinden was op een moordlocatie dan werd daarop zelden expliciet verwezen naar de Joden, maar slechts naar "slachtoffers van het fascisme". Niet zelden werden Joodse architectuur en Joodse begraafplaatsen, die in het nazitijdperk beschadigd maar niet vernietigd waren, alsnog door communisten met de sloopkogel verwoest of met de bulldozer platgewalst.
 

 
Go2War2.nl opent Quiz nr. 41 (Redactie Go2War2.nl)
Na vier maanden hebben wij quiz nummer 40 gesloten. De antwoorden staan inmiddels online. Onder de foutloze inzendingen hebben we dhr. S.J. Swart uitgeloot als de winnaar. Hij ontvangt het prijzenpakket van S.I. Publicaties. 

Wij hebben op hetzelfde moment een nieuwe quiz geopend. Test opnieuw uw kennis van de Tweede Wereldoorlog in quiz nummer 41! Er staan weer 25 lastige vragen (en een mooie prijs voor de winnaar) op u te wachten. U kunt deelnemen aan deze quiz tot en met tot en met 1 december 2014. Veel succes!

De winnaar is degene met de meeste antwoorden goed. Indien er meerdere personen zijn, dan zal er een winnaar worden geloot. Door Pen & Sword Books is voor de winnaar een boekenpakket beschikbaar gesteld, bestaande uit de volgende titels:

• Major & Mrs. Holt's Battlefield Guide D-Day Normandy Landing Beaches
• Digging the Trenches
• Commando Despatch Rider, from D-Day to Deutschland 1944-1945
• Images of War: Hitler, a life in pictures

 
Verhoor Joachim von Ribbentrop op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we gekozen voor een stuk uit het verhoor van Joachim von Ribbentrop, de naziminister van Buitenlandse Zaken. Ter sprake komt het op 24 augustus 1939 ondertekende niet-aanvalsverdrag tussen nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie, ook wel het Molotov-Ribbentroppact genoemd. Let ook op de geuite bezwaren van de Sovjetaanklager generaal Roman Rudenko, die dit voor hem ongemakkelijke onderwerp liever vermeed.
 
De PRESIDENT: Hebben raadslieden van beklaagden nog vragen die zij aan de beklaagde willen stellen?
Dr. SEIDL: Ja, Edelachtbare. Getuige, de inleiding van het geheime pact dat op 23 augustus 1939 tussen Duitsland en de Sovjet Unie werd gesloten, luidt ongeveer als volgt:
"Gezien de huidige spanningen tussen Duitsland en Polen, wordt in geval van een conflict het volgende overeengekomen ...".
Herinnert u zich of de inleiding ongeveer zo luidde?
VON RIBBENTROP: Ik kan me de precieze tekst niet meer herinneren, maar het is bij benadering juist.
Dr. SEIDL: Is het juist dat het hoofd van de juridische afdeling van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, Ambassadeur Dr. Gaus, als juridisch adviseur deelnam aan de onderhandelingen in Moskou op 23 augustus 1939 en de overeenkomst opstelde?
VON RIBBENTROP: Ambassadeur Gaus nam gedeeltelijk deel aan de onderhandelingen en stelde de overeenkomsten samen met mij op.
Dr. SEIDL: Ik ga nu een gedeelte uit de verklaring van Ambassadeur Gaus voorlezen en u in verband daarmee een paar vragen stellen.
De PRESIDENT: Dr. Seidl, welk document gaat u voorlezen?
Dr. SEIDL: Ik zal voorlezen uit alinea drie van de verklaring, opgesteld door Dr. Gaus en in verband daarmee een aantal vragen aan getuige stellen omdat sommige punten betreffende deze overeenkomst tot nu toe nog niet geheel lijken te zijn opgehelderd.
De PRESIDENT: Ja, Generaal Rudenko?
GEN. RUDENKO: Meneer de President, ik weet niet welk verband er bestaat tussen deze vragen en Beklaagde Hess die door Dr. Seidl wordt verdedigd, of met Beklaagde Frank. Ik wens deze verklaring niet te bespreken omdat ik er geen enkel belang aan hecht. Ik wens slechts de aandacht van het Tribunaal te vestigen op het feit dat we hier niet de problemen onderzoeken die betrekking hebben op het beleid van de Geallieerde naties, maar we onderzoeken de aanklachten tegen de belangrijke Duitse oorlogsmisdadigers; dergelijke vragen door de raadsman voor de verdediging zijn een poging de aandacht van het Tribunaal af te leiden van de zaken die we hier onderzoeken. Ik vind het daarom gepast dat vragen van deze soort geweigerd moeten worden als zijnde niet ter zake doend.
(Er werd even gepauzeerd voor overleg door de rechters)
De PRESIDENT: Dr. Seidl, u kunt uw vragen stellen.
Dr. SEIDL: Gaus stelde, in de derde alinea van zijn verklaring:
"Het vliegtuig van de Reichsaussenminister, die ik als juridisch adviseur moest vergezellen bij de voorgenomen onderhandelingen, arriveerde in Moskou op 23 augustus 1939 om twaalf uur. In de middag van dezelfde dag vond het eerste gesprek plaats tussen de heer Von Ribbentrop en meneer Stalin waarbij aan Duitse zijde alleen de raadsman van de ambassade, Hilger als tolk en misschien ook de ambassadeur, Graaf Schulenburg maar ikzelf niet, aanwezig waren.
"De Reichsaussenminister kwam zeer tevreden van dit lange onderhoud terug en gaf aan dat het vrijwel zeker was dat het zou resulteren in het sluiten van overeenkomsten zoals door Duitsland gewenst. De voortzetting van het onderhoud, waarbij de te ondertekenen documenten zouden worden besproken en voltooid, stond voor later op de avond op de agenda. Aan deze tweede vergadering nam ik persoonlijk deel, evenals Ambassadeur Graaf Schulenburg en de raadsman van de ambassade Hilger. Aan Russische zijde werden de onderhandelingen gevoerd door de heren Stalin en Molotov, met als tolk de heer Pavlov. Er werd snel en zonder problemen overeenstemming bereikt over de tekst van het Sovjet-Duitse Non-agressie Pact.
"De heer Von Ribbentrop had zelf aan de inleiding tot de overeenkomst die ik had opgesteld, een nogal ver-reikende zin toegevoegd, betreffende het aangaan van Sovjet-Duitse vriendschappelijke relaties waartegen de heer Stalin bezwaar maakte door op te merken dat de Sovjet regering niet plotseling Duitse beloften van vriendschap aan het publiek kon presenteren nadat er zes jaar lang door de Nazi regering met modder naar was gegooid. Daarom werd deze zin uit de inleiding verwijderd of liever aangepast.
"Naast het Non-agressie Pact werd er een aanzienlijke tijd onderhandeld over een apart geheim document dat volgens mijn herinnering een 'geheime overeenkomst' of een 'geheime aanvullende overeenkomst' werd genoemd en de bepalingen daarin waren bedoeld als afbakening van de gezamenlijke invloedssferen in de Europese gebieden die tussen beide landen lagen.
Of de uitdrukking 'invloedssfeer' of een dergelijke uitdrukking daarin werd gebezigd herinner ik mij niet meer. In het document verklaarde Duitsland politiek geen interesse te hebben in Letland, Estland en Finland maar beschouwde Litouwen als zich bevindend binnen haar invloedssfeer.
"Gezien Duitsland's politieke desinteresse in de twee genoemde Baltische staten, ontstond er een geschil toen de Reichsaussenminister, in overeenstemming met zijn instructies, een deel van dit Baltische gebied wilde laten uitsluiten van deze politieke desinteresse; dit werd echter door de Sovjets geweigerd, in het bijzonder vanwege de ijsvrije havens in dit gebied.
"Vanwege dit punt, dat blijkbaar tijdens Von Ribbentrop's eerste onderhoud al besproken was, had de Minister een telefoongesprek met Hitler aangevraagd dat pas tijdens het tweede gesprek tot stand kwam en waarin hij, in direct overleg met Hitler, gemachtigd werd het Sovjet standpunt te aanvaarden. Er werd een demarcatielijn vastgesteld voor het Poolse territorium. Ik kan me niet herinneren of die op een kaart was aangegeven die aan het document moest worden toegevoegd, of dat die in het document alleen maar beschreven was. Bovendien werd overeenstemming bereikt met betrekking tot Polen, waarbij ongeveer werd bepaald dat beide mogendheden in gezamenlijke overeenstemming zouden handelen bij de definitieve oplossing van vraagstukken betreffende dit gebied. Het zou echter mogelijk kunnen zijn dat deze laatste overeenstemming pas werd bereikt als de verandering aan de geheime overeenkomst, verderop in alinea 5 genoemd, was gemaakt.
"Met betrekking tot de Baltische staten werd bevestigd dat Duitsland daar alleen economische belangen had. Het Non-agressie Pact en de geheime overeenkomst werden vrij laat diezelfde avond nog ondertekend."
Getuige, in de verklaring van Gaus wordt een pact genoemd waarbij de twee machten overeen komen in gezamenlijke overeenstemming te handelen met betrekking tot de definitieve oplossing van de vraagstukken betreffende Polen. Was een dergelijke overeenkomst op 23 augustus 193 al bereikt?
VON RIBBENTROP: Ja, dat is waar. In die tijd was de ernstige Duits-Poolse crisis acuut en het spreekt vanzelf dat deze kwestie grondig werd besproken. Ik zou willen benadrukken dat er noch bij Stalin, noch bij Hitler enige twijfel over bestond dat wanneer de onderhandelingen met Polen zouden mislukken, de gebieden die met kracht van wapens van de twee grootmachten waren afgenomen, ook weer met kracht van wapens konden worden teruggenomen. In overeenstemming met deze gedachte werden na een overwinning de oostelijke gebieden door Sovjet troepen bezet en de westelijke gebieden door Duitse. Er bestaat geen twijfel aan dat Stalin Duitsland nooit van agressie kon beschuldigen of van een agressieve oorlog vanwege haar optreden in Polen. Als het al beschouwd wordt als agressie, dan hebben beide kanten er schuld aan.
Dr. SEIDL: Was de demarcatielijn in deze geheime overeenkomst alleen maar beschreven of was die ingetekend op een kaart die bij de overeenkomst was gevoegd?
VON RIBBENTROP: De demarcatielijn was ruwweg op een kaart ingetekend. Hij liep langs de rivieren de Rysia, de Bug, de Narew en de San. Deze rivieren herinner ik me. Dat was de demarcatielijn die in acht moest worden genomen in geval van een gewapend conflict met Polen.
Dr. SEIDL: Is het juist dat op basis van deze overeenkomst niet Duitsland maar Sovjet Rusland het grootste deel van Polen kreeg?
VON RIBBENTROP: De juiste hoeveelheden weet ik niet maar in ieder geval luidde de overeenkomst dat de gebieden ten oosten van deze rivieren naar Sovjet Rusland zouden gaan en de gebieden ten westen van deze rivieren zouden door Duitse troepen worden bezet, terwijl het bestuur over deze gebieden, zoals door Duitsland bedoeld, nog een open vraag was en nog niet door Hitler en mij was besproken. Later werd het Generaalgouvernement gevormd toen de gebieden die Duitsland na de Eerste Wereldoorlog had verloren, weer bij Duitsland werden gevoegd.
 
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

14de jaargang, 8e editie
  augustus 2014



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.