Overzicht: 
- Lancering website WO2Slachtoffers.nl
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Wereld in Oorlog #41 is verschenen
- Doe mee aan de miniquiz The Rescuers op Go2War2.nl
- Fotoverslag 70 jarige herdenking Slag om de Schelde
- Recensie: Noord-Brabant 40-45
- Medewerker onder de loep
- Nieuw artikel op Go2War2: Franklin Roosevelt 
- Verslag STIWOT Reizen Battlefield Tour "Normandië" 2014 online
- Verhoor Wilhelm Keitel op Go2War2.nl


 
Lancering website WO2Slachtoffers.nl (Redactie Nieuwsbrief)
Vandaag lanceert STIWOT samen met Uitgeverij Penn en Jack Kooistra een nieuw project: WO2Slachtoffers.nl. De website heeft als doel het beschermen van het Kooistra-archief voor de volgende generaties. Jack Kooistra heeft zijn hele leven gewijd aan het, letterlijk, in kaart brengen van Nederlandse oorlogsslachtoffers. In zijn kaartenbakken thuis heeft hij informatie over ongeveer 160.000 a 180.000 slachtoffers. De eerste 10.000 zijn daarvan gedigitaliseerd en zullen langzaamaan op deze nieuwe website verschijnen.
 

 
STIWOT heeft de technieken voor het project beschikbaar gesteld, waarbij Uitgeverij Penn in samenwerking met Jack Kooistra en Auke Piersma de inhoud verzorgen. STIWOT hoopt met haar expertise in ieder geval te kunnen bijdragen aan het veiligstellen van dit bijzondere archief.

 
Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Amerikaanse vliegdekschepen
Op 26 september 1910 werd de marineofficier Captain Washington Irving Chambers aangewezen als contactpersoon voor alle partijen die betrokken waren bij het operationele gebruik van vliegtuigen bij de Amerikaanse marine. De aanstelling van Chambers door de Secretary of the Navy George von Lengerke Meyer, kan gezien worden als de geboorte van de Amerikaanse marineluchtvaart. Chambers was zelf geen voorstander van een aangepast schip met een vliegdek, maar zag meer in vliegtuigen die vanaf oorlogsschepen gelanceerd konden worden door middel van een katapult.
 
 
 
Slag om Le Mesnil Patry, 11 juni 1944
Norrey-en-Bessin, 1944. Lieutenant George Gordon van de 2nd Canadian Armoured Brigade rijdt zijn Sherman-tank zo snel de bocht door dat deze kantelt. Afdrukken achterlatend op het gebouwtje op de hoek. Hij trok zichzelf terug naar Norrey-en-Bessin voor een Duitse tegenaanval vanuit Le Mesnil-Patry. De afdrukken zouden nog zichtbaar moeten zijn, alleen zijn er nergens foto's van te zien.
 
 
 
Duitse lichte kruisers van de Leipzig-klasse
In het Verdrag van Versailles, dat op 28 juni 1919 ondertekend werd door de geallieerden en Duitsland en een officieel einde maakte aan de Eerste Wereldoorlog, stonden voor Duitsland onder andere zeer beperkende voorwaarden betreffende de toekomstige toegestane bewapening. Duitsland mocht maar een zeer kleine legermacht opbouwen en slechts een gelimiteerde zeemacht. De Reichsmarine, de voorloper van de Kriegsmarine, mocht bijvoorbeeld maar 15.000 manschappen omvatten. Verder mochten er alleen nieuwe schepen aan de oorlogsvloot toegevoegd worden als vervangers van afgeschreven eenheden.
 
 
 
Operatie Stack
“Ik ging naar C. Company en vond daar een tevreden commandant. Hij had de rij met huizen ten noorden van de staalfabriek tot aan het dorp Colombelles veilig gesteld. Hij maakte zich alleen zorgen om het vuur uit de richting van het dorp zelf. Hij dacht dat de 1st Gordons hem aan het beschieten waren. We wisten toen nog niet dat de 1st Gordons er niet in geslaagd waren om hun doelen te veroveren.” – Lieutenant-Colonel Charles Thomson, commandant 5th Black Watch, over de eerste uren van operatie Stack.
 
 
 
KV-85
De KV-85 was een relatief lichte zware tank en had het formidabele 85mm kanon. De koepel van de tank was rond en gegoten en liet granaten afketsen. Anders dan de KV, beschikte de tank op veel plaatsen over schuine bepantsering. Ook was de tank vrij snel. Zes grote wielen – gebaseerd op die van de KV-1 – met drie kleine wielen werden gemonteerd. Net als de T-34 en de KV tanks werd een V-2K V12 dieselmotor gebruikt. Diesel had als voordeel dat de tank bleef rijden onder extreme omstandigheden en het reduceerde ietwat de kans dat de tank in brand vloog bij een voltreffer.
 
 
SOCIALE MEDIA: via Twitter en Facebook blijft u dagelijks op de hoogte van de nieuwste artikelen en recensies op Go2War2.nl.

 
Wereld in Oorlog #41 is verschenen (Redactie Nieuwsbrief)
Deze maand is de 41e editie van Wereld in Oorlog verschenen. Het tweemaandelijks verschijnende magazine Wereld in Oorlog vertelt opmerkelijke, aangrijpende en dramatische verhalen achter belangrijke gebeurtenissen, ontwikkelingen en militaire operaties in de recente oorlogsgeschiedenis. Deze keer in Wereld in Oorlog:
 
 
 
Schilders in dienst van het vaderland: De Section Artistique
In het kleine stukje frontgebied aan de IJzer waren tijdens de Eerste Wereldoorlog vele Belgische schilders actief. Het unieke schouwspel van de oorlog betekende voor hen een haast onuitputtelijke inspiratiebron waar zowel in binnen- als buitenland belangstelling voor bestond.
 
Joodse begraafplaats Weissensee - Openluchtmuseum over voorspoed, ondergang en herrijzing van Joods Berlijn
Verweerde grafstenen en imposante praalgraven bevinden zich in een groene zee van klimop, varens en opgeschoten boompjes. Zonnestralen komen ’s zomers nauwelijks door het dichte bladerdek van hoge bomen heen, waardoor op de schemerige begraafplaats een mystieke sfeer heerst. Het plotselinge zicht op de Berlijnse televisietoren, die een paar kilometer verderop naar de hemel reikt, contrasteert met de sprookjesachtige omgeving.
 
Hoflands oorlog: Oorlogsseks
Op het ogenblik dat ik dit schrijf zijn er op z’n minst twee oorlogen aan de gang: de strijd tussen de Oekraïners en de separatisten, gesteund door hun Russische bondgenoten, en de oorlog tussen de IS, de islamitische staat en het Westen.
 
Vraag & antwoord met… Robert Kershaw
Na een indrukwekkende carière als militair – hij diende o.a. als paratrooper in Ierland en als instructeur in Duitsland - ging de geharde militair Robert Kershaw (1950) boeken schrijven. De militair-historische boeken van Robert Kershaw worden echter niet gekenmerkt door een militair-strategisch perspectief, maar vooral door de bijna sociologische bril waarmee de omstandigheden worden beoordeeld.
 
Glashelder in beeld: Medisch congres in Scheveningen
Het gezegde ‘een vliegende kraai vangt altijd wat’ gaat op voor veel verzamelaars die het internet actief afspeuren. Zo vergaat het ook onze vaste medewerker en Kriegsmarineverzamelaar, Maurice Laarman. Op de Duitse Ebay wordt in 2001 een opvallende menukaart voor een Duits diner in Scheveningen aangeboden. Maurice is geïntrigeerd.
 
De Airborne Pathfinders – 21st Independent Parachute Company
In de jaren voor WO 2 experimenteerden de Russen en Duitsers met legereenheden die per parachute werden gedropt. Nadat de Duitsers succesvolle parachute-operaties uitvoerden (o.a. in Nederland, mei 1940), startten de Britten met het trainen van speciale commando-eenheden als parachutisten.
 
De Slag om Narva 1944 en de ondergang van ‘General Seyffardt’
In de zomer van 1944 was Narva de meest oostelijk gelegen stad die Hitler-Duitsland nog in handen had. De Nederlandse soldaten van het SS-Freiwilligen Panzergrenadierregiment 48 ‘General Seyffardt’ ondergingen hier hun grootste nederlaag. Wie vandaag de dag het oude slagveld bezoekt zal een totaal andere herdenkingssfeer aantreffen dan in de West-Europese landen: Rusland wordt nog altijd beschouwd als de grootste vijand van de Baltische staten.
 

 
Doe mee aan de miniquiz The Rescuers op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
De documentaire The Rescuers vertelt het verhaal van diplomaten die tijdens de Tweede Wereldoorlog Joden redden van nazivervolging. Source 1 Media, de uitgever van deze documentaire, stelt drie DVD’s beschikbaar die verloot worden onder alle goede inzendingen.
 
 
 
Deze film van Emmy Award-winnende filmmaker Michael King, onthult de grotendeels onbekende verhalen van 13 heldhaftige en moedige diplomaten die ten koste van zichzelf, tienduizenden Joden hebben geholpen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De film volgt Stephanie Nyombayire, een jonge Rwandese anti-genocide activist die 100 leden van haar familie in de Rwandese genocide van de jaren ‘90 heeft verloren en Sir Martin Gilbert, de beroemde 20e eeuw en Holocaust historicus. Ze doorkruisen 15 landen en drie continenten om overlevenden en nakomelingen van de diplomaten te interviewen. Hoe je de cyclus van genocide en andere misdaden tegen de mensheid kunt breken is een enorm complex probleem op alle niveaus. The Rescuers zoekt de dialoog op met de huidige regeringsleiders en hun diplomatieke vertegenwoordigers over de hele wereld. Het daagt hen uit, en ieder van ons, om onze morele autoriteit en macht te gebruiken om levens te redden die in gevaar zijn over de hele wereld.
 
Klik hier om mee te doen aan de quiz. Deelnemen kan tot 1 november 2014. Veel succes!

 
Fotoverslag 70 jarige herdenking Slag om de Schelde (Mia van den Berg)
Dit najaar herdenkt het zuiden van Nederland dat het 70 jaar geleden is dat dit deel van het land werd bevrijd. De provincie Zeeland en het westelijke deel van de provincie Noord-Brabant zullen via verschillende activiteiten aandacht aan deze mijlpaal in de geschiedenis schenken en staan in het teken van de “De Slag om de Schelde".

Het monument van Yerseke voorafgaand aan de kranslegging.

 
Recensie: Noord-Brabant 40-45 (Peter Kimenai)
"Noord-Brabant 40-45" is één van de boeken uit een reeks die een vervolg is van het succesvolle "Het Grote 40-45 Boek" uit 2011, dat weer een vervolg is op "Het 40-45 Boek" uit 2002. René Kok en Erik Somers, beiden als historici verbonden aan het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) presenteerden in beide uitgaven een visuele geschiedenis van de oorlogsjaren aan de hand van foto`s, die ze in binnen- en buitenland verzamelden. Uitgeverij WBOOKS brengt in 2014 en 2015 de 40-45 reeks uit over lokale en regionale geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Bekende auteurs verlenen hun medewerking aan de boeken, die telkens zo`n honderd, vaak niet eerder gepubliceerde foto`s bevatten. De reeks die uiteindelijk een veertiental boeken zal omvatten, staat onder redactie van René Kok en Erik Somers. Het eerste boek in deze serie, "Rotterdam 40-45" beleefde inmiddels een herdruk. Zowel "Arnhem 40-45" als "Noord-Brabant 40-45" zijn verschenen in september, toen werd herdacht dat de Slag om Arnhem en de bevrijding van het zuiden van Nederland 70 jaar geleden plaats vonden.
 
"Noord-Brabant 40-45" geeft een alomvattend beeld van de oorlogsjaren in deze provincie. Dit wordt gedaan door 175 foto`s in zowel zwart-wit als kleur van de strijd in de meidagen en de aanloop daarnaar toe tot de stormachtig verlopen bevrijding in de herfst van 1944 en de maanden daarna, toen het bevrijde zuiden de overgang beleefde van vrijheid naar vrede. Maar ook is er aandacht voor de bezettingsjaren, de collaboratie, het verzet en de vervolging. Auteur en provinciaal historicus Jan van Oudheusden (1949) verzamelde talrijke foto’s uit privéverzamelingen en openbare collecties in binnen- en buitenland. De mooiste daarvan, bekende maar ook diverse niet eerder gepubliceerde foto’s, werden geselecteerd voor dit boek.
 
 
 
Alhoewel de Tweede Wereldoorlog centraal staat in "Noord-Brabant 40-45" gaat het werk vooral over mensen. Gewone mensen in ongewone omstandigheden. Mensen die in een voortvarende provincie leefden in een welvarend land. Mensen die in mei 1940 van hun vrijheid beroofd werden en in de viereneenhalf jaar die daar opvolgden steeds meer moesten inleveren en zich steeds meer moesten laten welgevallen. Eten, schoenen en kleding gingen op de bon, werden schaarser en van slechtere kwaliteit. Avondklokken werden ingesteld en alle voor de Duitse oorlogsmachine interessante zaken, zoals grondstoffen en machines, werden in beslag genomen. Mannen moesten gedwongen in Duitsland gaan werken en cultureel erfgoed werd omgetoverd in militaire objecten. Onschuldige burgers werden het slachtoffer van represaillemaatregelen en deportaties.
 

 
Medewerker onder de loep (Redactie Nieuwsbrief)
Naam: Mia van den Berg – 64 jaar – Middelburg.
 
Hoe ben je bij STIWOT terechtgekomen?
Door een foto van een Biber die destijds in Fort Rammekens tentoongesteld stond en waar ik eigenlijk geen raad mee wist wat ermee te doen. Bij het rondkijken en uitzoeken op internet kwam ik bij STIWOT en Oorlogsmusea.nl terecht. Ewoud was heel blij met de foto en ik kwam erachter dat Zeeland niet zo goed vertegenwoordigd was op deze website. Ik ben toen op pad gegaan om meer foto’s te maken van monumenten. Dat werd te tijdrovend voor Ewoud zodat hij vroeg of ik het zelf wilde gaan plaatsen.
 
Wat doe je zoal voor STIWOT?
Na wat koudwatervrees ben ik intussen steeds meer gaan doen maar mijn hoofdtaak is entries toevoegen op TracesOfWar.com, sinds kort ook over de Eerste Wereldoorlog. Daarnaast help ik mee waar het kan voor de andere sites van STIWOT.
 
Hoe lang werk je al voor STIWOT?
Sinds juli 2007 ben ik aan de slag als STIWOT vrijwilliger.
 
Hoeveel tijd ben je per week kwijt aan STIWOT?
Dat is heel verschillend daar ik ook zo’n beetje het aanspreekpunt ben van STIWOT voor Zeeland. Ik kan daarom niet echt aangeven hoeveel tijd ik er aan besteed maar ik kan wel zeggen, veel tijd en met plezier.
 
Wat is het leukste dat je tot nu toe met STIWOT hebt meegemaakt?
Dankzij STIWOT kan ik overal komen. Het contact met mensen die me verder kunnen helpen en attent maken op andere dingen die met WO2 te maken hebben hier in het Zeeuwse. Verder fotoreportages maken of soms een stukje schrijven. Ook het aanbrengen van informatie en hier de vinger aan de pols houden voor STIWOT met alle veranderingen die hier gaande zijn. Het echte leukste wat ik meegemaakt heb? Dat was in Koewacht waar meneer pastoor op een zondag vanachter zijn patatten werd gehaald om foto’s in de kerk te kunnen maken.
 
Met welke STIWOT medewerkers heb je het meeste contact?
Ik heb regelmatig contact met Barry, Jeroen, Kevin, Fedor en af en toe met Paul. Met andere medewerkers als het zo te pas komt.
 
Wat doe je naast STIWOT op WO2 gebied?
Eigenlijk ben ik altijd op zoek als ik ergens binnen of buiten Zeeland ben. Veel dingen hebben mijn interesse tot aan een foto maken van een vlieg.
 
Wat doe je naast STIWOT op persoonlijk gebied (werk/studie)?
Eigenlijk teveel om op te noemen. Als pensionada heb ik de tijd aan mezelf en die is goed gevuld. Het beruchte zwarte gat ben ik nog niet tegengekomen en heb daar ook geen tijd voor om in te vallen. Verder lees ik veel o.a. geschiedenis van WO1 en WO2, maar niet uitsluitend.
Sinds kort komt mijn kleinzoon met vragen over bunkers, vliegtuigen, tanks, bommen enz. en dan is het leuk om te vertellen en te laten zien op de website. We gaan dan samen met een zaklantaarn in een bunker of in een fort rondkijken of naar een museum.
 
Welk aspect van WO2 interesseert je het meest?
Alles. Zowel in Europa als in Azië maar om er dan eentje te noemen… De ‘Slag om de Schelde’.
 
Wat vind je omgeving van je hobby?
Apart en verrassend, dat ik als vrouw zijnde deze Wereldoorlogen interesse heb en daarbij zoveel moeite doe om een behoorlijke foto te maken.
 
Wat is je favoriete internet site (gelieve geen STIWOT site te noemen)?
Alles wat mij informatie kan geven over de geschiedenis vanaf ongeveer eind 1800 tot en met het heden. Voor mij en STIWOT zijn dat vooral de Zeeuwse geschiedenis websites.
 
Op welke dag in de week is het even geen WO2?
Die heb ik niet omdat de binnenkomende informatie hier zo breed is. Zelfs op zondag kan er een bom gevonden worden en dat moet dan gemeld worden op WO2Actueel.nl anders is STIWOT niet up to date.
 
Wat zou je nog een keer willen bezoeken/zien of meemaken?
Ook dat is teveel om op te noemen maar om er twee uit te lichten, ik zou heel graag een foto willen maken van het eenzame CWGC graf op La Palma (Sp) en foto’s maken van een pas gerestaureerde bunker op Gran Canaria (Sp).
 
Wil je nog wat kwijt?
Veel meer aandacht voor Zeeland en het westen van België, voor onze Bevrijders van Zeeland en het westen van België en de ‘Slag om de Schelde’ in het algemeen.

 
Nieuw artikel op Go2War2: Franklin Roosevelt (Redactie Go2War2.nl)
STIWOT-medewerker Kevin Prenger schreef voor Go2War2.nl een artikel over de Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt, dat deze maand gepubliceerd werd. "De grote drie", waar ook de Britse premier Winston Churchill en Sovjetdictator Joseph Stalin deel van uitmaken, zijn nu allemaal beschreven op de website.
 
 
 "De grote drie" tijdens de conferentie van Jalta in februari 1945. © FDR Presidential Library & Museum
 
Twaalf jaar lang, van 1933 tot 1945, was hij president van de Verenigde Staten, de tweeëndertigste en langstzittende Amerikaanse president in de geschiedenis. Bij zijn aantreden verkeerde de natie in grote economische malaise. De toekomst zag er voor miljoenen Amerikanen tijdens de Grote Depressie niet rooskleurig uit. Velen leefden onder het bestaansminimum nadat ze hun werk verloren hadden. Franklin Delano Roosevelt (kortweg: FDR) bracht hen nieuwe hoop. De charmante en sociaal bevlogen president, die zelf afkomstig was uit een elitair milieu, wilde het leven van de gewone Amerikanen weer draaglijk maken. Daartoe waren naar zijn mening revolutionaire maatregelen noodzakelijk. Hij wilde meer zijn dan enkel een afstandelijke bestuurder. "Het presidentschap is geen administratieve functie", zo verklaarde hij kort na zijn ambtsaanvaarding. "Het is een plaats van waaruit moreel leiderschap uitgeoefend wordt."
 
President Roosevelt kreeg ook te maken met een nieuwe wereldoorlog. De Verenigde Staten waren tijdens de Eerste Wereldoorlog de westelijke geallieerden in 1917 te hulp geschoten, maar toen Roosevelt aantrad, heerste er in het land een isolationistische stemming. Weinig Amerikanen waren bereid hun zoons opnieuw op te offeren voor vrede in Europa. De president weigerde echter, ondanks stevige tegenwerking in het Congres, met lede ogen toe te zien hoe bevriende democratieën in Europa onder de voeten gelopen werden door nazi-Duitsland. Door middel van wapenleveranties aan de geallieerde strijdmachten steunde hij de geallieerde zaak. Na de Japanse aanval op de Amerikaanse marinebasis Pearl Harbor op 7 december 1941 ging de VS ook zelf deelnemen aan de oorlog. Na de Verenigde Staten door de Grote Depressie geloodst te hebben, stond FDR vanaf 1941 aan het roer van een wereldmacht in oorlog.
 

 
Verslag STIWOT Reizen Battlefield Tour "Normandië" 2014 online (Redactie STIWOT Reizen)
Net als vorig jaar organiseerde STIWOT Reizen ook dit jaar weer een 5-daagse Battlefield Tour naar Normandië. Ook dit jaar stond de excursie weer onder de deskundige leiding van Barry van Veen en Jeroen Niels. De reis was qua inhoud grotendeels hetzelfde als vorig jaar: we behandelen de vijf invasiestranden en de luchtlandingsgebieden van 6 juni 1944. Op zaterdag 4 oktober vertrokken we met een touringcar van Betuwe Express richting Normandië, Bayeux om precies te zijn. Bayeux ligt centraal en vormt voor STIWOT al jaren een uitvalsbasis voor het bezoeken van de diverse bezienswaardigheden en musea in Normandië.

Rond een uur of half 5 kwam de Pont de Normandie in zicht, de grote brug over de Seine bij Le Havre. Het geeft altijd het gevoel dat je daar Normandië in rijdt, al is het dan officieel het Basse-Normandie deel van Normandië. Een uurtje later rijden we Caen voorbij en we komen mooi rond etenstijd in Bayeux aan. Hier kreeg iedereen een kamer toegewezen in het hotel en vervolgens kon Bayeux verkent worden voor het avondeten.
 


Zondag 5 oktober 2014 - Britse luchtlandingen en Sword Beach
De volgende dag stonden de Britse luchtlandingen en Sword Beach op het programma. We begonnen de dag bij het monument voor het 9th Parachute Battalion. Op deze plek verzamelde zich 150 man om vervolgens de Merville batterij aan te vallen. Wij volgden uiteraard hun route en kwamen zo bij de batterij terecht. Hierna vervolgden wij de tocht naar het Château d’Amfreville. Hier vestigden de parachutisten zich op de heuvelkamp, om de oostelijke flank van Sword Beach verdedigen. Het uitzicht vanaf dit punt geeft meteen een duidelijk beeld van het belang van deze positie. Je hebt zicht op de complete monding van de Orne, Ouistreham en Sword Beach en uiteraard op de Pegasus Brug.
 

 
Verhoor Wilhelm Keitel op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we gekozen voor een fragment uit het verhoor van Wilhelm Keitel, de chef van het Opperbevel van de Duitse Strijdkrachten (OKW). Hieronder wordt hij door zijn raadsman Otto Nelte ondervraagd over het zogenoemde Kommandobefehl van Hitler van 18 oktober 1942, dat inhield dat in Duitse handen gevallen geallieerde commando’s en parachutisten, ongeacht of ze in uniform opereerden of niet, zonder proces geëxecuteerd moesten worden. Dat is een schending van de conventie van Geneve, die eist dat gevangen genomen militairen als krijgsgevangenen behandeld worden, tenzij ze niet in het uniform van hun leger opereren, maar ook dan mogen ze nimmer zonder proces veroordeeld worden.
 
Dr. NELTE: Herinnert u zich een verzoek van de OB West in juni 1944, betreffende de behandeling van sabotagetroepen achter het invasiefront? Er was door de invasie een nieuwe situatie ontstaan en daarmee ook een nieuw probleem voor de commando’s.
KEITEL: Ja, dat herinner ik me omdat deze documenten hier ook aan mij zijn overlegd en dat waren een aantal documenten. Het is waar dat de OB West, na de landing van Anglo-Amerikaanse troepen in noord Frankrijk tot de slotsom kwam dat er een nieuwe situatie was ontstaan betreffende dit Führerbefehl van 18 oktober 1942 gericht tegen para’s en commando’s.
Het verzoek werd zoals gewoonlijk gerapporteerd en Generaal Jodl en ik vertegenwoordigden de visie van de OB West, namelijk dat het bevel hier niet van toepassing was. Hitler weigerde die visie te aanvaarden en gaf als antwoord bepaalde richtlijnen uit, volgens het document in twee versies; nadat de ene was verworpen als onbruikbaar bleef Document 551-PS over als de uiteindelijke versie die tijdens die bespreking door Hitler werd goedgekeurd. Ik herinner me dit zo goed omdat bij gelegenheid van het indienen van dat antwoord tijdens de Lagebesprechung, dit met de hand geschreven aanhangsel door Generaal Jodl werd toegevoegd met betrekking tot de toepassing op het Italiaanse strijdtoneel. Met dat aanhangsel werd deze versie, goedgekeurd en zoals geëist door Hitler, daarna verzonden aan de OB West.
Dr. NELTE: Werd in dit verband de vraag besproken hoe de actieve ondersteuning van zulke sabotagedaden door de bevolking beoordeeld moest worden vanuit het standpunt van internationaal recht?
KEITEL: Ja, die vraag rees regelmatig in verband met het bevel van 18 oktober 1942, en het bekende memorandum dat al eerder is besproken. Ik ben van mening dat het verlenen van assistentie aan agenten of andere vijandelijke organen bij zulke sabotagedaden in strijd is met de Haagse Conventie voor de Oorlogvoering te Land. Als de bevolking deelneemt aan dergelijke acties, erbij helpt of die ondersteunt of de daders dekt, hen verbergt of hen op een of andere wijze helpt, wordt naar mijn mening duidelijk gesteld in de Haagse Conventie voor de Oorlogvoering te Land dat de bevolking dergelijke acties niet moet ondernemen.
Dr. NELTE: De Franse Aanklager heeft een brief ingediend van 30 juli 1944, document 537-PS. Dit document betreft de behandeling van leden van buitenlandse missies die samen met partizanen worden opgepakt. Kent u dit bevel?
KEITEL: Ja, dat ken ik. Ik ben over dit document 537-PS al ondervraagd tijdens het vooronderzoek en daar heb ik de verklaring afgelegd die ik hier zal herhalen: Mij werd gerapporteerd dat er militaire missies waren toegevoegd aan de staven van deze partizanen, in het bijzonder die van de leiders van de Servische en Joegoslavische partizanen; militaire missies die, naar wij geloofden, zeker bestonden uit individuele agenten of eenheden voor het onderhouden van de contacten met de staten waarmee wij in oorlog waren. Dat was mij gerapporteerd en mij was gevraagd wat er moest worden gedaan wanneer er een dergelijke missie, zoals die werd genoemd, werd opgepakt. Toen dit aan de Führer werd gerapporteerd besloot hij de suggesties van de betrokken militaire autoriteiten, namelijk om hen als krijgsgevangenen te behandelen, af te wijzen omdat zij volgens het bevel van 18 oktober 1942 moesten worden beschouwd als saboteurs en als zodanig behandeld. Dit document is daarom het uitgegeven bevel dat mijn handtekening draagt. Dr. NELTE: De kwestie van terreurvliegers en lynchen is genoemd tijdens het verhoor van Reichsmarschall Göring. Ik zal me daarom tot een paar vragen beperken die u in verband met die kwestie persoonlijk betreffen. Weet u welk belang wij hechtten aan het denkbeeld van terreurvliegers en hun behandeling? Wat was uw opvatting over deze kwestie?
KEITEL: Het feit dat vanaf een bepaalde datum in de zomer van 1944, aanvallen met mitrailleurs door vliegtuigen tegen de bevolking, zoals hier al genoemd, in grote mate toenamen met 30 tot 40 doden op bepaalde dagen, bracht Hitler ertoe een passende regeling voor deze kwestie te eisen. Wij soldaten waren van mening dat de bestaande regels voldoende waren en dat nieuwe regels overbodig waren. De kwestie van het lynchen werd erbij gesleept en ook de vraag wat er met de term terreurvlieger werd bedoeld. Deze twee vragen resulteerden in het enorme aantal documenten dat u allen kent en die de tekst van de discussie over deze onderwerpen bevatten.
 
[…]
 
Dr. NELTE: Maar wat was uw houding ten opzichte van het lynchen?
KEITEL: Mijn visie was dat het voor ons als soldaten een volkomen onmogelijke methode was. Er was een geval gerapporteerd aan de Reichsmarschall waarin een proces tegen een soldaat die een dergelijke actie had beëindigd, geseponeerd was. Ik ken geen geval waarin soldaten, in overeenstemming met hun plicht als soldaat, zich anders tegenover een krijgsgevangene gedroegen dan is vastgelegd in de algemene regels. Dat is mij niet bekend.
Ik zou ook nog willen zeggen – en dat is hier nog niet genoemd – dat ik een gesprek over deze hele kwestie had met Reichsmarschall Göring op de Berghof en dat hij het destijds heel duidelijk met mij eens was: Wij soldaten moeten onder alle omstandigheden afzien van lynchen. Ik vroeg hem – in de moeilijke positie waarin wij ons bevonden – Hitler nogmaals persoonlijk te benaderen, om hem over te halen ons niet te dwingen in dit soort zaken een bevel te geven of een bevel op te stellen. Dat was de situatie.
 
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

14de jaargang, 10e editie
  oktober 2014



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.