Overzicht:

- STIWOT Reizen Battlefield Tour "Hürtgenwald"
- Boeken- en filmnieuws
- 4 en 5 mei: herdenken en vieren
- Go2War2 publiceert afscheidsbrief Nederlandse geheim agent
- Fietstocht "De slag om Ypenburg"
- Peter Tazelaar, het boek
- Opmerkelijk
- Miniquiz, win de speelfilm "Eichmann" op DVD
- Tentoonstelling De Bunker in Groningen geopend
- Uitgelezen
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Verhoor Dönitz op Go2War2.nl



STIWOT Reizen Battlefield Tour "Hürtgenwald" (Redactie STIWOT Reizen)
Na de geslaagde Battlefield Tour naar de Betuwestelling van zaterdag 25 april 2009 maakt STIWOT Reizen zich alweer op voor de volgende Battlefield Tour. In 2008 organiseerde STIWOT Reizen met de Battlefield Tour naar Bastogne haar eerste buitenlandse reis voor een grote groep. Dit jaar zullen wij deze jonge traditie voortzetten met een tweedaagse Battlefield Tour naar het Hürtgenwald. Trek dus de wandelschoenen aan en neem een rugzak mee want we trekken op 20 en 21 juni de Eifel in!


De slag om het Hürtgenwald vond plaats tussen september 1944 en februari 1945 en heeft qua belangstelling altijd in de schaduw gestaan van het Ardennenoffensief. Toch is er met een goede gids nog heel veel interessants te zien in de groene driehoek tussen Düren, Aachen en Monschau. En die goede gids hebben we in de persoon van Ron van Rijt zeker gevonden. Bovendien zullen we wanneer zijn gezondheid het toelaat optrekken met de Duitse veteraan Fritz Tillmanns om zijn bijzondere verhaal te horen.

* In verband met de te reserveren touringcar en hotelkamers dienen wij op 2 mei 2009 uitsluitsel te geven over het plaatsvinden van deze Battlefield Tour. Wees er dus snel bij wanneer u wilt deelnemen!

Spreekt deze Battlefield Tour u wel aan? Breng dan snel een bezoek aan onze website voor meer informatie en de mogelijkheid tot inschrijven: STIWOT Reizen Battlefield Tour "Hürtgenwald" 2009



Boeken- en filmnieuws (Redactie Go2War2)
De Band of Brothers-fans komen weer volop aan hun trekken, want er zijn weer verschillende boeken over hun helden verschenen. Bij uitgeverij Mynx verscheen “Veld van eer”, geschreven door Lynn ‘Buck’ Compton.  De schrijver  werd in 1921 in Los Angeles geboren, waar hij ook naar de universiteit ging. Daar was hij een steratleet in het honkbalteam, tot hij in 1943 in het leger ging. Daar kwam hij bij het 506e Parachute Infanterie Regiment terecht. Na de oorlog trouwde hij en kreeg twee kinderen. Hij studeerde rechten en werd inspecteur bij de politie van Los Angeles. In 1990 ging hij met pensioen. De oud-luitenant  vertelt voor het eerst zijn eigen verhaal over zijn jaren als sporter, soldaat en zijn carrière als jurist.

Van diezelfde uitgeverij verscheen ook de autobiografie van Easy-veteraan Don Malarkey. Hij werd  geboren in 1921 te Oregon, waar hij naar een katholieke school ging. Hij was bezig met zijn eerste semester aan de universiteit van Oregon toen de Japanners Pearl Harbor aanvielen. Hij wilde daarna graag in het leger, maar werd wegens een slecht gebit en gebrek aan wiskundige kennis telkens afgewezen. Tot hij in 1942 toch werd aangenomen. Hij werd lid van het 506e Parachute Infanterie Regiment, waarmee hij onder andere meedeed met D-Day. Na de oorlog ging hij verder studeren aan de universiteit, waar hij ook zijn vrouw leerde kennen. Na zijn studie ging hij aan de slag als verzekeringsagent en makelaar. In zijn boek “Soldaat van Easy Company” neemt hij ons niet alleen mee naar de bloedige gevechten van Normandië, naar de concentratiekampen en Hitlers Adelaarsnest, maar werpt ook een blik in het hart en de ziel van de soldaten die maandenlang vochten voor de bevrijding van Europa.

Daarnaast verschenen nog meerdere herdrukken, waaronder “Voorbij Band of Brothers” van Dick Winters (ook uitgegeven door Mynx), “Biggest Brother” van Larry Alexander en “Band of Brothers” van Stephen Ambrose (beide uitgegeven door BZZTôH).

Voor iedereen die genoeg heeft van Easy Company (of daarin nooit geïnteresseerd is geweest) verschenen er de afgelopen weken gelukkig ook meerdere interessante boeken. uitgeverij Balans bracht twee boeken uit die verband houden met collaboratie in Nederland. In Duitsland werden in 1933 de eerste elitescholen gesticht. De toelatingseisen zijn streng: de leerlingen zijn voorbestemd de voorhoede van het Derde Rijk te worden. Ook Nederland krijgt in 1942 twee van zulke instituten: een voor jongens in Valkenburg, een voor meisjes in Heythuysen.
In “Keurkinderen” belicht Paul van der Steen de geschiedenis van de twee Reichsschulen en hun leerlingen.

‘Politiek besmette jeugd’, zo werden ze genoemd, de kinderen van NSB’ers en andere Nederlanders die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan Duitse kant stonden. In de jaren van de wederopbouw hadden kinderen van ‘foute’ ouders een uitzonderlijke positie. Zij werden aangekeken op de daden van hun ouders. Tegelijkertijd kon de overgrote meerderheid van deze kinderen persoonlijk niets worden aangerekend. In “Besmette jeugd” onderzoekt Ismee Tames hoe in het naoorlogse Nederland werd omgegaan met schuld en boete.

Wat betreft de boeken besluiten we met “Hitler, de Duitsers en de Holocaust” van Ian Kershaw, uitgegeven door Het Spectrum. Het is een bundeling van verschillende (wetenschappelijke) essays die de schrijver gedurende zijn carrière geschreven heeft. In dit boek staan de belangrijkste en invloedrijkste aspecten van zijn werk over de Holocaust voor het eerst bij elkaar. Nauwgezet en vanuit verschillende invalshoeken schrijft hij over zijn drie belangrijkste onderzoeksthema’s: Hitler en de Endlösung, de opvattingen van de Duitse bevolking en de positie van de Joden in nazi-Duitsland en de Holocaust in de geschiedschrijving. Hij sluit af met een deel gewijd aan de uniciteit van het nazisme.
Kershaw is één van de eersten die de sociale geschiedenis van het Duitse Rijk bestudeerd heeft en zijn hele loopbaan besteedde aan onderzoek naar de maatschappelijke oorzaken en gevolgen van de nazipolitiek. Zijn werk heeft veel licht geworpen op de manier waarop de houding van de Duitse bevolking de nazipolitiek wel of niet heeft vormgegeven.

Tot slot besteden we nog aandacht aan enkele recent verschenen DVD’s. Dutch Film Works komt met de documentairereeks “March to Victory” bestaande uit drie DVD-boxen. “Road to Berlin” gaat over het Westfront, “Road to Tokyo” over de strijd in de Pacific en “Road to Rome” over de gevechten in Italië. De documentaires zijn Nederlands ondertiteld en elke box bevat 5 DVD’s met een speelduur van vele uren.

STIWOT-partner Just Entertainment bracht ook weer enkele nieuwe documentaires uit, waaronder drie documentaires behorend tot de collectie “Het Duitse Archief”. In “Artsen aan het front” zien we onder meer opnamen van een hoge Duitse legerarts die onlangs werden gevonden. De beelden geven een onopgesmukt beeld van het alledaagse leven van een peloton Duitse hospikken in Frankrijk en Rusland. De nooit eerder vertoonde opnamen vormen een uniek document van een vrijwel onbekend hoofdstuk uit de geschiedenis van de oorlog aan het Duitse west- en oostfront.
Tijdens directe conflicten tussen geallieerde tanks en Duitse Panzerjägers maakte de Duitse majoor Wilhelm Emmerling spectaculaire filmopnamen in zwart-wit en kleur, aan zowel het west- als het oostfront. Het door hem geschoten beeldmateriaal vormt het hart van de film “Panzerjäger im Fronteinsatz”.
De laatste DVD bevat de documentaire “Triumph und Tragödie der Wilhelm Gustloff”. De ondergang van de ‘Wilhelm Gustloff’, op 30 januari 1945, was de grootste scheepsramp uit de geschiedenis van de mensheid. Na een torpedoaanval van de Sovjetmarine op het weerloze vluchtelingenschip kwamen 9.343 mensen om het leven, onder wie meer dan 5.000 kinderen. Deze film is gemaakt met behulp van filmmateriaal, foto’s en documenten die in de loop van meerdere decennia werden verzameld. Overlevenden en reddingswerkers vertellen voor de camera over hun afschuwelijke ervaringen in de nacht dat het schip op de ijskoude Oostzee ten onder ging. Maar ook de jaren voor de tragedie, toen de ‘Wilhelm Gustloff’ nog als ‘Kraft durch Freude’ op Madeira, Noorwegen, Italië en Libië voer, worden gereconstrueerd, aan de hand van deels nog nooit vertoonde filmopnamen.

In de volgende nieuwsbrief besteden we extra aandacht aan nieuwe boeken over D-day, 6 juni 1944, ter gelegenheid van de 65ste herdenking. Ook bespreken we dan de BBC-documentaire “World War II Behind Closed Doors”.



4 en 5 mei: herdenken en vieren (Sebastiaan Vonk)

Op 5 mei 2009 is het 64 jaar geleden dat er een einde kwam aan de vijfjarige bezetting van Nederland door Nazi-Duitsland. Meer dan 200.000 Nederlandse burgers werden het slachtoffer deze oorlog. Op 4 mei worden deze slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog, maar ook de Nederlandse slachtoffers uit latere oorlogen, vredesmissies en gewapende conflicten herdacht. Op 5 mei vieren wij de vrijheid waarin leven.


4 mei: herdenken
Op 4 mei worden de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog en latere oorlogen, vredesoperaties en gewapende conflicten herdacht. Om 20.00 wordt er overal in het land twee minuten stilte gehouden ter nagedachtenis aan de slachtoffers. In Amsterdam zal dit gebeuren bij het Nationaal Monument op de Dam in aanwezigheid van H.M. de Koningin en Z.K.H. de Prins van Oranje en andere hoogwaardigheidsbekleders. Ook zullen er tijdens de ceremonie bij het monument kransen worden gelegd en een gedicht worden voorgelezen door Manon Slob. Voorafgaand aan de Dodenherdenking op de Dam vindt er nog een besloten herdenkingsbijeenkomst plaats in de Nieuwe Kerk.

Zowel de Dodenherdenking op de Dam als de besloten herdenkingsbijeenkomst in de Nieuwe Kerk zijn te volgen op de televisie bij de NOS. Op RTL 4 wordt de herdenking op de Waalsdorpervlakte uitgezonden. Op deze plek werden in de Tweede Wereldoorlog meer dan 250 mensen geëxecuteerd. Een monument herinnert herdenkt de slachtoffers.

Ook lokaal worden er door veel gemeenten herdenkingen georganiseerd. Een (incompleet) overzicht van herdenkingen en activiteiten is te vinden de website van het 4 en 5 mei Comité.

5 mei: vieren
Op 5 mei wordt gevierd dat het Nederlands Koninkrijk werd bevrijd van de Duitse en Japanse bezetter in 1945. En wordt gevierd dat wij nog steeds in vrijheid leven. Door heel het land worden activiteiten georganiseerd.

In dertien steden door het hele land, waaronder in Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Wageningen, worden Bevrijdingsfestivals georganiseerd. Meer dan 250 bands treden op. Ambassadeurs van de Vrijheid van dit jaar zijn Elle ten Damme en Isis, Voicst en Typhoon. Zij zullen de Bevrijdingsfestivals per helikopter aandoen en daar het Lied van de Vrijheid ten gehore brengen.

In Wageningen zal dit jaar ook weer het Bevrijdingsdefilé plaatsvinden. Dit jaar in een andere vorm dan voorgaande jaren. Waar eerst ook veteranen uit latere oorlogen en vredesmissies meeliepen, zal dit jaar de nadruk worden gelegd op veteranen en verzetslieden uit de Tweede Wereldoorlog. Daarnaast zullen ook erfopvolgers, buitenlandse militaire eenheden, NAVO veteranen, schoolkinderen en muziekkapellen mee lopen.

STIWOT zal ook in Wageningen te vinden zijn. De STIWOT stand is te vinden op het terrein ‘De Dreijen’ in Wageningen. Hier worden ook vele andere activiteiten georganiseerd. Voor een overzicht van de activiteiten in Wageningen, bezoek de website van het 4 en 5 Comité Wageningen.

Bevrijdingsdag wordt afgesloten met het 5 mei-concert in Amsterdam. Op de Amstel nabij het Koninklijk Theater Carré ligt een drijvend podium waarop het 5 mei-concert door de Koninklijke Militaire Kapel ‘Johan Willem Friso’ wordt verzorgd in aanwezigheid van H.M de Koningin. De NOS zal het concert live uitzenden.



Go2War2.nl publiceert afscheidsbrief Nederlandse geheim agent (Redactie Go2War2)

Op Go2War2.nl hebben we een brief gepubliceerd van een Nederlandse geheim agent die betrokken was bij het Englandspiel. Zijn naam is Willem van der Wilden. Hij schreef deze brief aan een vriend voorafgaand aan zijn eerste dropping boven Nederland. Die dropping was meteen zijn laatste, want hij werd opgewacht door de Duitse Abwehr, gearresteerd, en uiteindelijk gedeporteerd naar concentratiekamp Mauthausen waar hij in september 1944 overleed.

Willem van der Wilden was één van de meer dan 50 Nederlandse geheim agenten, in dienst van de Britse SOE, die het slachtoffer werd van wat het Englandspiel is gaan heten. Na de oorlog werd hij postuum onderscheiden met het Bronzen Kruis.

De brief die letterlijk weergegeven wordt (met behoud van het authentieke taalgebruik), maakt onderdeel uit van een verzameling originele documenten die dhr. Jan Boon op een openbare veiling heeft gekocht en betrekking heeft op het leven en overlijden van deze geheim agent.

Dhr. Jan Boon gaf ons zijn toestemming om de brief, inclusief een door hem geschreven voor- en nawoord, te publiceren op Go2War2.nl. Met de publicatie van deze brief wil hij de herinnering aan al deze mannen en vrouwen levendig houden, daar zij hun leven offerden voor onze vrijheid, waarin zij geloofden.

Klik hier om de complete brief te lezen.



Fietstocht "De slag om Ypenburg" (Lars van Lier)

Op zondag 10 mei 2009, de dag van de Duitse aanval op Nederland, zal een fietstocht met als thema "De slag om Ypenburg" verreden worden. Tijdens de fietstocht zal een deskundige gids u het verhaal van de Slag om Ypenburg uit de doeken doen. Een verhaal over strijd, heldendom, verliezen en de ongekende strijdlust om de Duitsers te verslaan ondanks de getalsmatige minderheid en de slechte bewapening. Aan deelname zijn geen kosten verbonden.

Vertrek en verzamelpunt: NS Station Voorburg, parkeerplaats Stationsplein Voorburg.
Aankomst vanaf 10:00 uur, vertrek vanaf 10:30 uur.

Lunchpakket en regenpak zelf meenemen en natuurlijk een eigen fiets. Na de fietstocht volgt aansluitend de officiële herdenking met kranslegging in het bijzijn van de laatste veteranen die de strijd hebben overleefd om 14:00 uur.

Afsluiting herdenking om 15:00 uur.
Einde tocht om ongeveer 16:00 uur.

Aanmelden en nadere info via: STIWOT Forum



Peter Tazelaar, het boek (Redactie Nieuwsbrief)
Peter Tazelaar was 21 jaar oud toen hij in de nacht van 22 op 23 november 1941 in opdracht van koningin Wilhelmina voet aan wal zette in bezet Nederland. Gekleed in smoking, met een pistool onder zijn oksel, begon hij aan een levensgevaarlijk avontuur dat later een inspiratiebron zou vormen voor één van de beroemdste films van Nederland, "Soldaat van Oranje". Een film waarin de rol van Tazelaar werd vertolkt door Jeroen Krabbé.

Het verhaal van Peter Tazelaar (1920-1993) is nu opgetekend in een boek. Onder de titel "De Grote Tazelaar. Ridder & Rebel" verschijnt op 5 mei - zijn geboortedag – het verhaal van deze illustere verzetsman, Engelandvaarder en geheim agent, die vanwege zijn onderkoelde moed gekenmerkt kan worden als ‘de Nederlandse James Bond’.


Over de persoon Peter Tazelaar was tot nu toe weinig bekend; na de oorlog koos hij voor de anonimiteit. Het boek "De Grote Tazelaar" is een eerbetoon aan de markante, tegendraadse en eigenzinnige Tazelaar. Het biografisch relaas is geschreven op basis van tientallen interviews en uitgebreid archiefonderzoek in binnen- en buitenland.

De schrijver van "De Grote Tazelaar. Ridder & Rebel" is historicus Victor Laurentius (geb. 1973). Eerder publiceerde hij onder meer "De Betuwe in Stelling" en "De residentie van Seyss-Inquart".

Het boek is te bestellen via www.petertazelaar.nl. De prijs voor de gelimiteerde luxe-editie is 35 euro.



Opmerkelijk (Egbert van de Schootbrugge)

Zie onderstaande foto van een B-17. Het is duidelijk te zien dat één van de vier motoren is uitgevallen. Ook zijn de staart en andere onderdelen zwaar beschadigd. Het vliegtuig staat op het punt om neer te storten. Het volgende wat opvalt, is de Duitse ME-109 welke naast de B-17 vliegt. Onderstaand verhaal heeft betrekking op deze foto.


Charlie Brown was een B-17 “Flying Fortress” piloot bij de “379th Bomber Group”. Zijn eenheid was gestationeerd in Kimbolton, Engeland. Zijn B-17, met de bijnaam “Ye Old Pub”, was in verschrikkelijke staat. Luchtafweergeschut en gevechtsjagers hadden de bommenwerper ernstig beschadigd. Het kompas was onherstelbaar beschadigd, waardoor ze steeds dieper vijandig gebied binnenvlogen in plaats van koers te zetten richting Engeland.

Nadat ze over een vijandig vliegveld vlogen, kreeg een Duitse piloot met de naam Franz Steigler de opdracht om op te stijgen en de B-17 neer te schieten. Toen hij naast het vliegtuig vloog, kon hij zijn ogen niet geloven. Zoals hij later zei: “Ik had nog nooit een vliegtuig in zo’n slechte staat gezien.” De staart en het achterste gedeelte waren zwaar beschadigd en de staartschutter was gewond. De neus van het toestel was verbrijzeld en er zaten overal gaten.

Hoewel hij genoeg ammunitie had, ging Steigler zorgvuldig naast de B-17 vliegen en keek naar Charlie Brown. Brown was doodsbang en deed de grootste moeite om zijn beschadigde en bloedstollende vliegtuig onder controle te houden. Brown’s heldhaftige optreden vond sympathie bij Steigler.

Al gauw werd het Steigler duidelijk dat Brown en zijn bemanning geen idee hadden in welke richting ze vlogen. Zodra ze oogcontact kregen, gebaarde Steigler naar Brown om 180 graden om te draaien. Aarzelend voldeed Brown aan het “verzoek”. Vanaf dat moment begeleidde Steigler met zijn ME-109 de zwaar gehavende B-17 richting de Noordzee en zelfs iets boven de zee. Hij salueerde naar Brown en zette koers naar zijn basis.

Eenmaal geland rapporteerde Steigler aan de bevelvoerende officier dat hij het vliegtuig boven zee had neergeschoten. Hij vertelde de waarheid aan niemand. Charlie Brown en zijn bemanning vertelden tijdens de briefing de waarheid, maar hun werd bevolen om er voortaan over te zwijgen.

Meer dan 40 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog, wilde Charlie Brown de Luftwaffe piloot vinden die het leven van hem en zijn bemanning had gered. Na jaren onderzoek vonden ze Franz Steigler. Niet lang daarna ontmoetten ze elkaar bij een reünie van de 379th Bomber Group, samen met 25 nabestaanden, die in leven zijn, omdat Franz Steigler decennia geleden besloot om niet te vuren.


Charlie Brown leefden in Seattle en Franz Steigler verhuisde na de oorlog naar Vancouver BC. Toen ze elkaar eindelijk weer ontmoetten, kwamen ze erachter dat ze meer dan 50 jaar, minder dan 350 kilometer bij elkaar vandaag woonden!



Miniquiz: win de speelfilm ‘Eichmann’ op DVD (Redactie Go2War2)
Onlangs verscheen bij Dutch Film Works de DVD van de speelfilm “Eichmann” uit 2007. Een recensie van de film is te vinden op Go2War2.nl.


Wilt u kans maken op een exemplaar van deze DVD, beantwoord dan de onderstaande vraag. Het antwoord kunt u nog tot zondag 16 mei a.s., met vermelding van uw naam en adres, toesturen aan:
- quiz@go2war2.nl.

Wat is de naam van de assistent van Adolf Eichmann, die in 2001 in Frankrijk bij verstek tot levenslange gevangenisstraf werd veroordeeld en momenteel nog steeds op de lijst van gezochte nazi-misdadigers van het Simon Wiesenthal Center genoemd wordt?



Tentoonstelling De Bunker in Groningen geopend (Redactie Nieuwsbrief)
Op donderdag 16 april 2009 opende burgemeester Jacques Wallage samen met Groningse scholieren de reizende tentoonstelling De Bunker in Groningen. STIWOT-medewerkster Marene Elgershuizen bezocht de opening, sprak daar met leerlingen, docenten en ouderen, en schreef een reportage die hier te lezen is.

De Bunker is een project van Anno, het promotiebureau voor Nederlandse geschiedenis. Het is een multimediale tentoonstelling over dilemma’s in oorlogstijd die draait om de vraag: Wat zou jij doen? Alle dilemma’s in De Bunker zijn waar gebeurd. Speciaal voor deze editie verzamelde Anno in samenwerking met onder meer het Oorlogs- en Verzetscentrum Groningen en scholieren aanvullende oorlogsverhalen uit Groningen.

De Bunker is gratis toegankelijk en nog tot 27 mei te bezoeken op de Ossenmarkt in Groningen. Daarna gaat de tentoonstelling naar Maastricht van 11-09-2009 t/m 26-10-2009. Middelburg ontvangt De Bunker in mei 2010. Er is ook een speciaal onderwijspakket is voor scholen beschikbaar. Meer informatie op www.tweedewereldoorlog.nl.



Uitgelezen (Egbert van de Schootbrugge)
“De Vreemde Storm” is anders dan de gemiddelde oorlogsroman. Het is een zogenaamde roman waarin de beschreven verhalen, naar zeggen van de schrijver, op waarheid berusten, maar waarin de namen fictief zijn. “De Vreemde Storm” is geschreven door Henri van Hoof en uitgeven in 1941. In deze roman behandelt de schrijver aan de hand van ooggetuigenverslagen de gebeurtenissen in IJmuiden tijdens de woelige meidagen van 1940. Hierbij wordt vooral toegespitst op de vijf oorlogsdagen.


Vanuit diverse invalshoeken en professies worden de verhalen van meerdere personen verteld. Jammer is om te merken dat het romantiseren van de verhalen “overdone” is. Het boek kent helaas weinig diepgang en weinig zaken worden duidelijk aangestipt of uitgediept. Wellicht komt dit doordat het boek in 1941 is uitgegeven waardoor verschillende zaken bewust vermeden werden, om problemen te voorkomen. Wel is iets te merken hoeveel de meningen en inzichten van individuen, in mei ’40, verschilden van elkaar, al blijft dit minimaal. Het is goed te merken dat Van Hoof probeert het verhaal een emotionele lading mee te geven, maar ook op dit punt weet het boek niet echt te boeien.

Als we het boek echter bekijken vanuit de context waarmee het tot stand gekomen, en de tijd waarin het uitgegeven is, dan krijgt het boek een heel andere betekenis. Niet veel gedrukt materiaal was er in die tijd voorhanden waarin verteld werd over de meidagen van ’40. Het hierboven afgebeelde boek is eigendom geweest van een persoon die zelf de oorlog in IJmuiden heeft meegemaakt. Wellicht zijn deze mensen de beoogde doelgroep, aangezien het verhaal voor hun, ondanks de minpuntjes, herkenbaar is. Dat is voor hun hetgeen wat telt.

Voor mensen die, misschien van vroeger uit, binding hebben met IJmuiden, of daar wellicht vandaan komen, is dit boekwerk een hebbeding. Ook voor geïnteresseerden in mei ’40 is dit boek geschikt, maar het kan als geromantiseerd verhaal helaas niet dienen als objectieve bron. Hiermee wordt aan de verwachtingen uit het voorwoord niet voldaan.



Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2)

Het team van Go2war2.nl heeft twee nieuwe auteurs mogen verwelkomen. Bob Erinkveld schreef een artikel over de landingen op Pointe du Hoc in Normandië. Michel Groot over Theodor Morel, Hitlers lijfarts. Van beide nieuwe medewerkers kunt u hopelijk spoedig meer artikelen verwachten! Wilt u zelf ook schrijven voor Go2war2.nl? Stuur dan een berichtje naar redactie@go2war2.nl.

Landingen op Pointe du Hoc
Tussen de voor Amerikanen bestemde strandsectoren (Utah en Omaha) rees een klif van ruim dertig meter boven het water uit: Pointe du Hoc. De uitgebreide verkenningstochten boven Normandië voorafgaande aan de invasie hadden verschillende foto's opgeleverd waarbij op de top van Pointe du Hoc een zestal zware kanonnen te zien waren. Na nader onderzoek bleek het te gaan om 155mm Houwitsers met elk een bereik van 24 kilometer. Daarmee zouden de Duitse verdedigers in staat zijn om tijdens de landingen zowel op Omaha Beach als Utah Beach de geallieerde eenheden met forse vuurkracht te bestoken. Bovendien stelde het de Duitsers in staat om de vuurkracht op de geallieerde schepen in zee te richten.

Het uitschakelen van de stellingen Pointe du Hoc was zodoende onvermijdelijk. Niet alleen het succes van de Amerikaanse infanterie-eenheden op Omaha Beach en Utah Beach zou voor het merendeel afhankelijk zijn van de resultaten die op Pointe du Hoc geboekt zouden worden, de rest van het invasieplan vertrouwde ook op het uitschakelen van de zware Houwitsers. De vraag was echter hoe dit bewerkstelligd zou worden, aangezien de 30-meter hoge klif als een ontzettend moeilijk obstakel gold.

Lees het volledige artikel.


Theodor Morel, Hitlers lijfarts
Door de jaren heen diende Theodore Morell Hitler meer dan zestig verschillende soorten medicijnen toe. Van sommige kreeg de Führer elke dag een injectie. Het was niet altijd duidelijk welke stoffen de medicijnen bevatten, maar velen geloven dat het van invloed was op zowel de opkomst als de ondergang van Adolf Hitler. Morell diende een aantal stoffen zo vaak toe dat er bij Hitler van afhankelijkheid sprake moet zijn geweest, wellicht zelfs van verslaving. Tussen de medicamenten zaten opiaten, codeïne en cocaïne. In 1936 kwamen er voor het eerst amfetaminen op de markt en Hitler kon er niet van afblijven. In 1938 vertelde de koning van Italië tegen zijn minister van Buitenlandse Zaken dat Hitler werd geïnjecteerd met narcotica en stimulerende middelen. Het waren middelen waar Morell onbeperkt toegang toe had. Wanneer Hitler inderdaad verslaafd is geweest, kan dat van invloed zijn geweest op zijn beoordelingsvermogen en daarmee op het verloop van de Tweede Wereldoorlog. Het keerpunt in de Tweede Wereldoorlog was de slag om Stalingrad. Het verloop van deze slag is misschien wel het beste voorbeeld van Hitlers gebrek aan beoordelingsvermogen.

Lees het volledige artikel.



Verhoor Dönitz op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een passage uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we een passage geselecteerd uit het verhoor van Karl Dönitz, de opperbevelhebber van de Kriegsmarine. In zijn testament benoemde Hitler hem tot zijn opvolger als Rijkspresident. Over zijn functioneren als staatshoofd, na Hitlers zelfmoord op 30 april 1945, gaat de onderstaande passage. Ter sprake komt onder andere zijn motivatie voor zijn bevel om de strijd aan het Oostfront door te zetten.

“KOL. POKROVSKI: Edelachtbare, de Sovjet Aanklager heeft Beklaagde Dönitz enkele vragen te stellen.
(tot de getuige) Beklaagde Dönitz, uw toespraak tot het Duitse volk en uw bevel aan de strijdkrachten in verband met Hitler’s dood werd door u op 30 april 1945 opgesteld, niet waar?
DÖNITZ: Ja.
KOL. POKROVSKI: In deze documenten informeerde u het volk dat u Hitler’s opvolger was, aangewezen door Hitler zelf. Dat is toch juist?
DÖNITZ: Ja.
KOL. POKROVSKI: Hebt u zich toen afgevraagd om welke bijzondere reden Hitler u uitkoos?
DÖNITZ: Ja. Ik heb mijzelf die vraag gesteld toen ik het telegram ontving en kwam tot de slotsom dat nadat de Reichsmarschall was ontslagen, ik de hoogste officier van een onafhankelijk onderdeel van de strijdkrachten was en dat dat de reden was.
KOL. POKROVSKI: In uw toespraak tot de strijdkrachten en het volk eiste u het voortzetten van militaire operaties en al diegenen die tegenstand boden werden verraders en lafaards genoemd, niet waar?
DÖNITZ: Ja.
KOL. POKROVSKI: Een paar dagen daarna gaf u Keitel bevel tot onvoorwaardelijke capitulatie, dat is toch juist?
DÖNITZ: Ja, ik stelde in het eerste bevel duidelijk dat ik in het Oosten door zou vechten totdat de troepen en vluchtelingen uit het Oosten naar het Westen waren overgebracht en dat ik daarna geen minuut langer door zou vechten. Dat was mijn bedoeling en dat wordt ook duidelijk in die order uitgedrukt.
KOL. POKROVSKI: Tussen haakjes, in deze order stond daar geen woord over maar dat is niet zo belangrijk. Bent u het met me eens dat op 30 april ...
DÖNITZ: Ik ...
KOL. POKROVSKI: Luistert u eerst naar mijn vraag en geeft u dan antwoord. Bent u het eens met het feit dat ook op 30 april, op dezelfde dag waarop u de twee documenten publiceerde waarover we het nu hebben, het volkomen duidelijk was dat elke tegenstand van Hitler Duitsland volkomen doelloos en zinloos was? Begrijpt u mijn vraag? Bent u het daarmee eens?
DÖNITZ: Ja, ik begrijp de vraag. Mag ik het volgende zeggen: Ik moest in het Oosten doorvechten om de vluchtelingen te redden die naar het Westen trokken. Dat is zeker duidelijk uitgedrukt. Ik zei dat we in het Oosten alleen door zouden vechten totdat de honderden en duizenden gezinnen uit de Duitse gebieden in het Oosten veilig naar het Westen konden worden overgebracht.
KOL. POKROVSKI: U hebt mijn vraag nog niet beantwoord, Dönitz hoewel u het duidelijk stelde. Daarom herhaal ik de vraag zodat u kunt proberen hem te begrijpen. Bent u het eens met het feit dat het al op 30 april volkomen duidelijk was dat verdere tegenstand van Hitler Duitsland volslagen doelloos en zinloos was? Antwoordt u met ja of nee.
DÖNITZ: Nee, dat was niet duidelijk. Vanuit militair oogpunt bezien was de oorlog absoluut verloren en er was alleen nog het probleem zoveel mogelijk mensen te redden en daarom moesten in het Oosten tegenstand blijven bieden. Daarom had die tegenstand in het Oosten een doel.
KOL. POKROVSKI: Goed, ik begrijp het maar ontkent u dat uw bevel tot voortzetting van de oorlog tot verder bloedvergieten leidde?
DÖNITZ: Dat is maar zeer gering, vergeleken met de een of twee miljoen die anders zouden zijn omgekomen.
KOL. POKROVSKI: Een moment graag, wacht u even. Probeert u geen vergelijkingen te trekken. Eerst antwoorden en dan uitleggen. Dat is de procedure die we hier de hele tijd moeten volgen. Eerst ja of nee en dan een uitleg graag.
DÖNITZ: Natuurlijk zouden we gedurende die paar dagen tijdens de gevechten in het Oosten misschien verdere verliezen lijden, maar die waren noodzakelijk om honderdduizenden vluchtelingen te redden.
KOL. POKROVSKI: U hebt mijn vraag nog niet beantwoord. Ik zal hem voor de derde keer herhalen.
De PRESIDENT: Hij heeft wel geantwoord, hij zei ja, dat er bloed vergoten zou worden. Dat is een antwoord op uw vraag.
KOL. POKROVSKI: Dank u.”

Lees het complete verhoor.

 

 

 
STIWOT Nieuwsbrief
9e jaargang, 4e editie
april 2009
 


De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.