Overzicht: 
- Kerst- en nieuwjaarsboodschap STIWOT 2015
- Go2War2.nl opent quiz nr. 45
- Hoe een kerstnummer dé hit van WO2 werd
- Wereld in Oorlog #46 is verschenen
- Fotoverslag Bastogne Historic Walk 2015
- Ondergrondse kerstviering tijdens WO2 in Maastricht 
- Jubileum: 40 jaar '40 - '45 Toen en Nu
- Eerste Amerikaanse militair onderscheiden door Yad Vashem
- Fotoverslag: De verovering van een Clearing Station
- Verhoor Göring op Go2War2.nl
 

 
Kerst- en nieuwjaarsboodschap STIWOT 2015 (Bestuur STIWOT)
 “Dit is een vreemde Kerstavond”, zo sprak de Britse premier Winston Churchill op 24 december 1941 zijn volk toe vanuit het Witte Huis in Washington, waar hij sinds twee dagen verbleef voor besprekingen met president Roosevelt. Hij vervolgde met de volgende woorden:
 
“Bijna heel de wereld is verstrikt in een dodelijke worsteling en met de meest afschuwelijke wapens die de wetenschap kon bedenken, rukken naties op tegen elkaar. Hier, in het midden van de oorlog die raast en brult over alle landen en zeeën en steeds dichterbij kruipt naar onze harten en huizen. Hier, te midden van alle tumult, hebben we vanavond de vrede van de Geest in elk huis en in elk grootmoedig hart. Daarom mogen we tenminste deze avond de zorgen en gevaren die ons belagen aan de kant schuiven en voor de kinderen een avond maken van vrolijkheid in een wereld van storm. Hier zal dan, alleen voor één avond, elk huis over heel de Engelssprekende wereld een helder verlicht eiland zijn van vrolijkheid en vrede.”
 
Het zijn woorden die de gemoedstoestand van velen tijdens die onzekere kerstdagen verwoorden. De wereld zou na 1941 nog drie keer Kerstmis vieren in een wereld die werd verscheurd door oorlog. Of het nou was in bezette gebieden, aan boord van oorlogsschepen op de wereldzeeën, in schuttersputjes of militaire bases in Afrika, Azië en Europa of aan het thuisfront; vrijwel overal werd elk jaar tijdens de Tweede Wereldoorlog Kerstmis ondanks alles gevierd. Als geen ander feest symboliseert kerst immers een belofte van vrede en voorspoed, waarnaar iedereen tijdens deze duistere dagen verlangde.
 
Dat was 74 jaar geleden, maar ook in de verwarrende wereld van tegenwoordig raken Churchills woorden nog steeds een gevoelige snaar. In een tijd van nieuwe oorlogen en bedreigingen blijft STIWOT zich echter als vanouds bezighouden met de oorlog van toen. Een oorlog waarvan we het afgelopen jaar vierden dat deze zeventig jaar geleden afgelopen was. Onze medewerkers bezochten meerdere evenementen en herdenkingen waar bij dit feit stilgestaan werd. Ook organiseerden we drie succesvolle battlefieldtours, naar Hell’s Highway, bunker Diogenes en Fliegerhorst Deelen en de Ardennen.
 
Ook hebben onze vrijwilligers weer ontzettend veel werk verzet aan onze websites. Op TracesOfWar.com werd een totaal van meer dan 60.000 WO2-entries behaald en WW2Awards.com telde begin december inmiddels 52.450 personen en 3.125 medailles. Op Go2War2.nl werden vele recensies en artikelen gepubliceerd, waaronder een uitgebreide en zeer lezenswaardige beschrijving van de geschiedenis van de atoombomaanvallen op Nagasaki en Hiroshima. We zijn ook in het nieuwe jaar altijd op zoek naar nieuwe medewerkers om aan onze projecten bij te dragen.
 
Graag willen we iedereen bedanken die als medewerker heeft bijgedragen aan STIWOT. Het is dankzij al deze vrijwilligers dat we in staat zijn het bovengenoemde te bereiken. Ook danken we onze donateurs, websitebezoekers, deelnemers aan de battlefieldtours en alle anderen die betrokken zijn bij onze activiteiten. We hopen in 2016 weer op ieders steun en belangstelling te kunnen rekenen!
 
 
Bestuur en medewerkers van STIWOT wensen u ten slotte gezellige kerstdagen en een gezond en voorspoedig 2016!


Go2War2.nl opent quiz nr. 45 (Redactie Go2War2.nl)
Na vier maanden hebben wij quiz nummer 44 gesloten. De antwoorden staan inmiddels online. Als winnaar is L. Peters uitgeloot. De prijs is inmiddels naar de gelukkige winnaar toegestuurd. 

Wij hebben op hetzelfde moment een nieuwe quiz geopend. Test opnieuw uw kennis van de Tweede Wereldoorlog in quiz nummer 45! Er staan weer 25 lastige vragen (en een mooie prijs voor de winnaar) op u te wachten. U kunt deelnemen aan deze quiz tot en met tot en met 1 april 2016. Veel succes!
 
 
Door Pen and Sword Booksen Ambo Anthos is voor de winnaar een prijzenpakket beschikbaar gesteld, bestaande uit de volgende titels:

• A Tour of the Battle of the Bulge
• Schindler’s Krakau 
• Panzers of the Wehrmacht
• Het Ardennenoffensief Antony Beevor
 
De winnaar is degene met de meeste antwoorden goed. Indien er meerdere personen zijn, dan zal er een winnaar worden geloot.


Hoe een kerstnummer dé hit van WO2 werd (Kevin Prenger)
Of het nou was op een vliegbasis in Alaska, aan boord van een oorlogsschip op de Stille Oceaan of in een legerkamp in de woestijn van Noord-Afrika; overal waar Amerikaanse troepen waren, klonk gedurende de kerstperiode van 1942 de warme stem van Bing Crosby uit de speakers. Het lied dat hij zong, een kerstnummer, was spontaan uitgegroeid tot dé hit van de Tweede Wereldoorlog en dat terwijl er geen enkele verwijzing naar oorlog of vrede in voorkomt. Integendeel, de zanger zong slechts over iets onbenulligs als het verlangen naar een witte kerst.
 
 
Lees verder op WO2Actueel.nl

 
Wereld in Oorlog #46 is verschenen (Redactie Go2War2.nl)
De 46e editie van Wereld in Oorlog is verschenen. Het tweemaandelijks verschijnende magazine Wereld in Oorlog vertelt opmerkelijke, aangrijpende en dramatische verhalen achter belangrijke gebeurtenissen, ontwikkelingen en militaire operaties in de recente oorlogsgeschiedenis. Voor dit nieuwste nummer schreef Go2War2.nl-medewerker Kevin Prenger een artikel over de Duitse oorlogscorrespondent Hans Bayer, die na de oorlog als Thaddäus Troll furore maakte als schrijver.
 
 
En verder in dit nummer:
- 8 Augustus 1918: de zwarte dag van het Duitse leger
- Fromelles 1916 - Some corner of a foreign field...
- Floor Roodenburg, vermist en nooit teruggevonden
- Het Ehrenkreuz der Deutschen Mutter
- Rolands Kovtunenko, een Letse oorlogsheld
 

 
Fotoverslag Bastogne Historic Walk 2015 (Redactie WO2Actueel)
De 38ste Bastogne Historic Walk was voor uw reporter na 2012, 2013 en 2014 zijn vierde opeenvolgende bezoek aan dit bijzondere evenement. Traditioneel is er in en rondom Bastogne in het weekend van de Bastogne Historic Walk veel meer te doen en ook hierover bericht uw reporter natuurlijk in dit fotoverslag. Na op vrijdagavond te zijn aangekomen in Houffalize ging de wekker op zaterdagochtend al vroeg af om maar op tijd bij het Centre Sportif in Bastogne te zijn voor de start van de Bastogne Historic Walk. Toen uw reporter daar arriveerde was het echter nog verdacht rustig en pas vanaf 08:00 uur kwamen de wandelaars in grote getale opdagen.
 
 
Het dorp Wardin was dit jaar officieel het thema van de mars maar slechts de wandelaars die de 21 kilometer liepen kwamen daadwerkelijk door dit dorp. De routes van de 7,5 en 14 kilometer concentreerden zich met name rondom het Bois Jacques, voor veel mensen een veel aansprekender thema. Het dorp Wardin was tijdens het Ardennenoffensief echter zeer van belang omdat de hoofdweg van Wiltz naar Bastogne net ten zuiden van het dorp loopt. Deze weg was voor de Duitse eenheden een belangrijke opmarsroute in westelijke richting.

 
Ondergrondse kerstviering tijdens WO2 in Maastricht (Kevin Prenger)
Het was koud in het militaire voertuig dat in de avond van 24 december 1944 reed richting de Sint Pietersberg bij Maastricht. De inzittende Amerikaanse militairen voelden hoe de vorst beet aan hun handen en voeten. Onderweg naar hun eindbestemming raakten ze verdwaald op de verduisterde wegen, waardoor ze vreesden te laat te komen. Ze arriveerden echter ruimschoots op tijd en zouden nooit vergeten wat ze die nacht meemaakten. “Nooit eerder hadden we zo’n prachtige mis bijgewoond op zo’n geschikte plek voor een kerstnachtmis”, aldus één van hen.
 
 

 
Jubileum: 40 jaar ’40 - ’45 Toen en Nu (S.I. Publicaties)
Het tijdschrift ’40-’45 Toen en Nu vierde in 2015 zijn 40-jarige jubileum. Het eerste nummer verscheen in 1975, met het verhaal van de landing in Normandië in juni 1944. Veertig jaar later en 162 nummers verder bestaat ’40-’45 Toen en Nu nog steeds, dankzij de unieke formule van originele foto’s uit de oorlog en vergelijkende ‘toen en nu’ foto’s van de huidige situatie, als illustratie bij de artikelen, waarin precies wordt beschreven wat er destijds op een bepaalde plaats of tijdens een operatie is gebeurd.
 
In de vier decennia dat het blad bestaat, is het uitgegroeid tot het grootste en meest gezaghebbende tijdschrift over de Tweede Wereldoorlog. Dankzij auteurs als Karel Margry, Jeffrey Plowman en Jean-Paul Pallud  – om er maar een paar te noemen – publiceert ’40-’45 Toen en Nu voortdurend artikelen van een ongekend hoog niveau, over de meest uiteenlopende aspecten van de Tweede Wereldoorlog en – in mindere mate – de Eerste Wereldoorlog.
 
 
In recente nummers werd onder meer aandacht besteed aan de slag om het Reichswald, de Siegfriedlinie, Auschwitz, de eerste bemande raketlancering, de opstand en belegering van Warschau en de bezetting en bevrijding van Rome.
 
Een jaarabonnement op dit kwartaalblad kost in Nederland € 28,00; in België € 31,50. U kunt ook eerst een proefnummer aanvragen: we zenden u ter kennismaking graag een gratis exemplaar toe.
Kijk voor meer informatie op onze website www.sipublicaties.nl of neem contact op via email si@sipublicaties.nl , of telefoon (026-4430925).
 
’40-’45 Toen en Nu  is een uitgave van S.I. Publicaties BV,  Postbus 188, 6860 AD Oosterbeek

 
Eerste Amerikaanse militair onderscheiden door Yad Vashem (Kevin Prenger)
Het Israëlische Holocaustinstituut Yad Vashem heeft op 2 december de Amerikaanse onderofficier Roddie Edmonds postuum onderscheiden tot Rechtvaardige onder de Volkeren, de hoogste onderscheiding voor niet-Joden voor het redden van Joodse levens tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij is de eerste Amerikaanse militair die deze eer ten deel valt.
 
 
 Master Sergeant Roddie Edmonds. © Yad Vashem
 

 
Fotoverslag: De verovering van een Clearing Station (Redactie WO2Actueel)
Op 19 december 1944 werd het Division Clearing Station van de 326th Airborne Medical Company, 101st Airborne Division in Sainte-Ode aangevallen en overrompelt door Duitse eenheden. Gedurende 15 minuten werd het ziekenhuis beschoten, waarbij vele soldaten sneuvelden of gewond raakten. Op de plek waar dit gebeurde staat tegenwoordig een monument. Drie kilometer ten westen van deze plek vond op zondag 13 december een re-enactment plaats. Wel met een paar kleine aanpassingen. Een Division Clearing Station heeft normaal iets meer tenten en er was geen M10 aanwezig ter verdediging...
 
 

 
Verhoor Göring op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we gekozen voor een fragment uit het verhoor van Rijksmaarschalk Hermann Göring, opperbevelhebber van de Luftwaffe en president van de Rijksdag. Hieronder wordt hij door zijn raadsman ondervraagd over hoe hij als Pruisisch Minister van Binnenlandse Zaken de Gestapo en de concentratiekampen oprichtte.
 
Dr. STAHMER: Hield u toezicht op de behandeling van de gevangenen?
GOERING: Natuurlijk gaf ik opdracht dat dergelijke dingen niet mochten gebeuren. Dat ze wel gebeurden en overal in mindere of meerdere mate gebeurden heb ik net al gezegd. Ik heb er altijd op gewezen dat deze dingen niet mochten gebeuren want het was belangrijk voor mij, sommige van die mensen naar onze kant over te halen en hen opnieuw op te voeden.
Dr. STAHMER: Deed u iets aan misstanden waarvan u hoorde?
GOERING: Ik toonde persoonlijk interesse in de kampen tot aan het voorjaar van 1934. Destijds waren er twee of drie kampen in Pruissen.
Getuige Korner heeft het geval Thalman al genoemd. Ik zou er in het kort iets over willen zeggen want dit was het meest opvallende geval omdat Thalman de leider van de Communistische partij was. Ik zou vandaag niet kunnen zeggen wie het was die mij influisterde dat Thalman was mishandeld.
Ik liet hem direct op mijn kantoor komen, zonder de hogere autoriteiten in te lichten en ondervroeg hem streng. Hij vertelde me dat hij tijdens en in het bijzonder bij het begin van de ondervraging mishandeld was. Daarop, zoals de getuige die erbij was, al gezegd heeft, zei ik Thalman dat het mij speet. Tegelijkertijd zei ik hem: “Beste Thalman, als u aan de macht was gekomen zou ik vermoedelijk niet mishandeld zijn, maar u had vast mijn hoofd onmiddellijk afgehakt.” En daar was hij het mee eens. Daarna zei ik hem dat hij in de toekomst zo vrij kon zijn, mij te laten weten of er iets dergelijks met hem of anderen gebeurde. Ik kon er niet altijd zijn maar ik wilde niet dat er enige daad van wreedheid tegen hen gepleegd zou worden.
Alleen maar als demonstratie van dit geval, dat voor mij niet onbelangrijk was, wil ik benadrukken dat Thalman’s vrouw zich later tot mij wendde voor hulp en dat ik haar brief direct beantwoord heb.
Destijds – en dat kan ik met documenten bewijzen - heb ik voor zover nodig de gezinnen van de gevangenen financieel geholpen.
Bij deze gelegenheid zou ik ook iets willen zeggen over de onofficiële kampen die hier zijn genoemd, die tot doel hadden het afschaffen van wantoestanden. Eerst wist ik daar niets van maar toen kwam ik iets te weten over zo’n kamp bij Stettin. Het was opgezet door Karpfenstein, destijds Gauleiter van Pommeren. Ik heb dit kamp direct laten sluiten – mijn raadsman zal zich herinneren dat hij, onafhankelijk van mij, hierover tijdens dit proces informatie kreeg van een gevangene die ik helemaal niet ken – en heb de schuldigen die daar wreedheden hebben begaan voor een rechtbank gedaagd en laten vervolgen door de Openbaar Aanklager, iets dat ook kan worden bewezen. Karpfenstein werd uit de partij gezet.
Een tweede kamp van dat soort werd aangetroffen in Breslau, dat door Heines was opgezet. Ik herinner me nu niet meer wat daar gebeurde. In ieder geval was het geen kamp dat door mij was goedgekeurd. Dit sloot ik ook direct en liet het ontruimen. Heiness was een van de naaste medewerkers van Röhm, waarover ik het later zal hebben.
Zover ik me kan herinneren- ik kan de exacte plaats niet meer noemen – was er dicht bij Berlijn nog een onofficieel kamp dat in het geheim was opgezet door Ernst, de SA leider in Berlijn die ik altijd al had verdacht van wreedheden. Dat werd ook gesloten. Ernst behoorde tot die kwalijke figuren die tijdens de Röhm Putsch uit de weg werden geruimd. Het is mogelijk om personen te ondervragen die destijds, 1933 en begin 1934 in die kampen gevangen zaten of er in die tijd iets gebeurde dat ook zelfs maar benaderde wat er later gebeurde.
Dr. STAHMER: Liet u na de machtsovername ooit op grote schaal gevangenen vrij en wanneer deed u dat?
GOERING: Met Kerstmis 1933 gaf ik bevel de lichtere gevallen vrij te laten, de minder gevaarlijke gevallen en die gevallen waarvan men de indruk had dat de mensen zich bij de toestand hadden neergelegd; dat waren ongeveer 5.000 mensen. Ik herhaalde dat in november 1934 voor 2.000 gevangenen. Ik benadruk nogmaals dat het hier alleen om Pruissen ging. Destijds, voor zover ik mij herinner – ik kan niet precies zeggen wanneer – werd er een kamp opgeheven of tenminste tijdelijk gesloten. Dat was op een tijdstip waarop niemand eraan dacht dat het ooit nog eens onderwerp van onderzoek voor een internationaal Tribunaal zou worden.
Dr. STAHMER: Hoe lang stond u aan het hoofd van de Gestapo en de concentratiekampen en tot aan welke datum?
GOERING: Feitelijk had ik de leiding tot begin 1934, dat wil zeggen, begin 1934 stond Diels aan het hoofd en hij deed me regelmatig verslag over de Gestapo en de concentratiekampen.
Intussen had er buiten Pruissen een reorganisatie van de politie plaatsgevonden met als resultaat dat Himmler de leiding had over de politie in alle provincies van Duitsland, behalve Pruissen. Waarschijnlijk het voorbeeld van mijn maatregelen volgend had hij daar de Gestapo geïnstalleerd, want destijds was de politie nog steeds een zaak van de deelstaten. Er was de Beierse politie, die van Würtenberg, Baden, Hessen, Saksen enzovoorts.
Hij was de leider geworden van al die politietroepen en natuurlijk probeerde hij natuurlijk ook de leiding over de politie in Pruissen te krijgen. Ik was destijds zeer tevreden met Diels en zag geen reden om iets te laten veranderen.
 
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

15de jaargang, 12e editie
  december 2015



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.