Overzicht: 
- Fotoverslagen 70 jaar Market Garden op WO2Actueel.nl
- Oorlogsmonumenten App
- Recensie: De weggevoerden van mei 1940
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Miniquiz: Documentaire The Rescuers
- Joodse begraafplaats Weissensee in Wereld in Oorlog
- Interview: Robert Kershaw over "De Straat"
- Verhoor Erhard Milch op Go2War2.nl


 
Fotoverslagen 70 jaar Market Garden op WO2Actueel.nl (Redactie WO2Actueel.nl)
Op onze website WO2Actueel.nl zijn vele fotoverslagen van de 70 jaar Market Garden herdenkingen van afgelopen weken te vinden. Klik op onderstaande afbeelding voor een overzicht:
 


Via deze weg willen wij ook al onze vrijwilligers bedanken die deze fotoverslagen mogelijk gemaakt hebben. Well done!

 
Oorlogsmonumenten App (Redactie WO2Actueel.nl)
Recent in het nieuws, het Nationaal Comité komt met een nieuwe app waarin volgend jaar 450 van de 3.500 Nederlandse oorlogsmonumenten te vinden zijn via GPS locaties. Het wordt groot uitgemeten in het journaal, blijkbaar heel bijzonder. Echter het Nationaal Comité heeft al jaren een app, dus zo nieuw is het niet. Daarnaast heeft STIWOT al jaren precies hetzelfde. Sterker nog. Via layar is de layar 'tracesofwar' te downloaden en te bekijken. Hier zijn niet volgend jaar 450 monumenten in de buurt mee te vinden, maar nu al 3.100, met de juiste GPS locaties en allemaal voorzien van foto's.
 
De 3.500 oorlogsmonumenten waar het Nationaal Comité het over heeft hebben betrekking op alle oorlogen, wij kijken slechts naar de Tweede Wereldoorlog. Totaal schatten wij dat er ongeveer 4.000 oorlogsmonumenten met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog zijn.
 
Naast de 3.100 oorlogsmonumenten die dus nu al via onze app te zien zijn, zijn er in totaal 50.000 bezienswaardigheden via deze app te vinden. Waar je ook bent, of het nu in Nederland is, België, Normandië of nog verder, wij hebben het al jaren. STIWOT moet het, in tegenstelling tot het Nationaal Comité, zonder subsidie doen. Toch weten wij met onze vrijwillgers veel te bereiken.

 
Recensie: De weggevoerden van mei 1940 (Gerd Van der Auwera)
Frank Seberechts is niet de eerste de beste. Hij studeerde nieuwste geschiedenis aan de Universiteit Antwerpen en aan de Universiteit Gent. Hij is diensthoofd onderzoek van het ADVN (Archief, Documentatie en Onderzoekscentrum voor het Vlaams-nationalisme) en publiceert over de Vlaamse beweging, het Vlaams-nationalisme en België tijdens de Tweede Wereldoorlog. Seberechts liet in 1994 voor het eerst echt van zich horen met het boek "Ieder zijn zwarte. Verzet, collaboratie en repressie". Dit handelde over de naoorlogse afrekening met Belgische collaborateurs, een tot vandaag gevoelig thema in België. Zijn belangrijkste historische bijdrage is ongetwijfeld "Gewillig België. Overheid en Jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog" dat hij samen met enkele auteurs in 2007 schreef. Deze studie is hét standaardwerk over de Jodenvervolging in België en vooral over de rol van de Belgische overheid daarin.
 
 
 
Met zijn nieuwe boek neemt Seberechts een minder bekende, maar opnieuw gevoelige episode uit de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog onder de loep. Wanneer op 10 mei 1940 België door Duitsland werd aangevallen, liet de Belgische overheid duizenden inwoners arresteren. Waarom? Omdat ze nationaalsocialist, communist, rexist, Vlaams-nationalist of simpelweg van vreemde afkomst waren. Allen werden ze beschouwd als verdacht. De angst voor een vijfde kolonne zat er duidelijk diep in. Sommigen bleken inderdaad spionnen te zijn, maar helaas waren de meeste arrestanten onschuldig. Vele van hen waren zelfs Joods. De autoriteiten brachten hen met de zogenaamde spooktreinen naar gevangenissen of interneringscentra in Frankrijk of Engeland. Tientallen overleefden deze periode niet. Eén van de meest bekende onder hen was Joris Van Severen. Hij was de stichter van het Vlaams-nationalistische Verdinaso en dus verdacht. Hij werd, samen met 20 anderen, zonder enige vorm van proces door zijn Franse bewakers geëxecuteerd. Het is helaas geen alleenstaand geval.
 
Seberechts stelt de terechte vraag: "Hoe is het mogelijk dat in een democratisch en parlementair regime met een onafhankelijk magistratuur de verschillende overheden een operatie opzetten waarbij duizenden mensen worden aangehouden, opgesloten, mishandeld en zelfs worden gedood?" Die operatie was trouwens al voor de oorlog voorbereid. De verantwoordelijken kunnen zich dus niet achter het excuus verschuilen dat het hier ging om overhaaste beslissingen ingegeven door de paniek van het moment. "Typisch voor crisissituaties is dat de wet niet strikt wordt nageleefd en dat alle controle hierop wegvalt", vertelt Seberechts in een interview. "Daaraan kunnen ook democratische staten zich schuldig maken, met als alibi dat dit noodzakelijk is voor de veiligheid van het land en van de instellingen. Het is een moeilijke afweging maar in dit geval was de macht van Duitsland te groot."
 
Lees verder op Go2War2.nl

 
Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Geheim Leger
Niet alle Belgen aanvaardden gewillig de bezetting. Er ontstonden langzaamaan verschillende verzetsgroepen, onder andere gevormd door een aantal militairen die zich niet neerlegden bij de stelling van de koning dat de oorlog voor België gedaan was. Zij wilden de strijd verderzetten aan de zijde van de geallieerden. Anderen keerden zich veeleer af van de regering in Londen en pleitten voor een "rénovation nationale", een politieke vernieuwing van België als een sterke staat onder de rechtstreekse leiding van de koning, en dit van zodra België weer onafhankelijk zou zijn.
 
 
Bombardement op Peenemünde, 17-18 augustus 1943
"Ik kan me herinneren dat hij ons vertelde dat we Peenemünde volledig van de kaart moesten vegen. Als we dat niet zouden doen, zouden we de volgende dag terug moeten en dan zouden de Duitsers ons opwachten." Sergeant Alan Bryett was bommenrichter in één van de 596 bemanningen die gebrieft werden om in de nacht van 17 op 18 augustus 1943 een bombardement uit te voeren op Peenemünde. Hoewel vele vliegers nog nooit van de plaats gehoord hadden, maakten uitspraken als deze het belang van het doel voor hen duidelijk. De aanval, ook wel bekend onder de codenaam Operatie Hydra, was het eerste en gelijk ook het bekendste bombardement in het luchtoffensief tegen de ontwikkeling, de productie en het lanceren van de Duitse langeafstandsraketten V1 en V2.
 
 
Amerikaanse Destroyer Squadron 21 (DesRon 21)
Destroyer Squadron 21 (DesRon 21) diende tijdens de Tweede Wereldoorlog in de Zuid-West Pacific en bestond uit Destroyer Division 41 (DesDiv 41) en Destroyer Division 42 (DesDiv 42). Drie schepen, de USS Nicholas, de USS O'Bannon en de USS Taylor, de eer om de USS Missouri te escorteren bij haar intocht in de Baai van Tokio.
 
 
Britse No. 75 (NZ) Squadron
Op 15 maart 1937 werd het No. 75 (Bomber) Squadron geformeerd. De eenheid werd op 4 april 1940 formeel omgevormd tot een eenheid, geheel uitgerust met Nieuw-Zeelands personeel en door de Nieuw-Zeelandse regering gefinancierde toestellen. Vanaf dat moment droeg de eenheid de formele aanduiding No. 75 (NZ) Squadron.
 
 
Aufklärungsgruppe 120
De Aufklärungsgruppe 120 bestond uit slechts één Staffel en opereerde tijdens de Tweede Wereldoorlog achtereenvolgens in Oost-Pruisen, Polen, vanuit Noorwegen en Duitsland.
 
 
Duitse Onderzeeboten van het Type Biber
De Biber was een éénpersoons onderzeeboot van de Duitse Kriegsmarine, in staat tot het meenemen van twee externe torpedo's. Aanvankelijk zouden deze onderzeeboten worden aangeduid als Type XXVIIc, maar deze typering werd officieel nooit toegewezen.
 
 
1 NEI Transport Squadron
Het 1 NEI Transport Squadron was geformeerd uit de Nederlandse transportafdelingen die in Australië opereerden. Het waren piloten afkomstig van de ML/KNIL, KLM en de KNILM, die hun vliegtuigen kwijt waren en zich zo voor de goede zaak konden inzetten.
 
 
SOCIALE MEDIA: via Twitter en Facebook blijft u dagelijks op de hoogte van de nieuwste artikelen en recensies op Go2War2.nl.

 
Miniquiz: Documentaire The Rescuers (Redactie Go2War2.nl)
Source 1 Media bracht deze maand de documentaire The Rescuers uit op DVD. Deze film van Emmy Award-winnende filmmaker Michael King, onthult de grotendeels onbekende verhalen van 13 heldhaftige en moedige diplomaten die ten koste van zichzelf, tienduizenden Joden hebben geholpen tijdens de Tweede Wereldoorlog.
 
 
 
De film volgt Stephanie Nyombayire, een jonge Rwandese anti-genocide activist die 100 leden van haar familie in de Rwandese genocide van de jaren ‘90 heeft verloren en Sir Martin Gilbert, de beroemde 20e eeuw en Holocaust historicus. Ze doorkruizen 15 landen en drie continenten om overlevenden en nakomelingen van de diplomaten te interviewen.
 
Hoe je de cyclus van genocide en andere misdaden tegen de mensheid kunt breken is een enorm complex probleem op alle niveaus. The Rescuers zoekt de dialoog op met de huidige regeringsleiders en hun diplomatieke vertegenwoordigers over de hele wereld. Het daagt hen uit, en ieder van ons, om onze morele autoriteit en macht te gebruiken om levens te redden die in gevaar zijn over de hele wereld.
 
Go2War2.nl mag van de uitgever drie exemplaren van de DVD weggeven. Om kans te maken op de DVD doet u mee aan de miniquiz die begin oktober op te vinden zal zijn op: www.go2war2.nl/quiz.asp.
 
Joodse begraafplaats Weissensee in Wereld in Oorlog (Redactie Nieuwsbrief)
Binnenkort ligt er bij abonnees van het tijdschrift Wereld in Oorlog weer een nieuwe editie op de deurmat. Voor dit nummer schreef Go2War2.nl-medewerker Kevin Prenger een artikel over de Joodse begraafplaats Weissensee in Berlijn. De begraafplaats is een openluchtmuseum over de voorspoed, ondergang en herrijzing van Joods Berlijn.
 
Verweerde grafstenen en imposante praalgraven bevinden zich in een groene zee van klimop, varens en opgeschoten boompjes. Zonnestralen komen ‘s zomers nauwelijks door het dichte bladerdek van hoge bomen heen, waardoor op de schemerige begraafplaats een mystieke sfeer heerst. Het plotselinge zicht op de Berlijnse televisietoren, die een paar kilometer verderop naar de hemel reikt, contrasteert met de sprookjesachtige omgeving. Midden in de agglomeratie van de Duitse hoofdstad vormt de uitgestrekte Joodse begraafplaats Weissensee, met circa 115.600 graven, een wereld op zich, die getuigt van een rijke Joodse geschiedenis, maar ook van de ondergang van de Berlijnse Joden tijdens het nazitijdperk.
 
Nog geen abonnee van Wereld in Oorlog? 3 nummers voor 15,- via Bladenbox. Bezoek de website op www.wereldinoorlog.com, volg WIO op Twitter, 'like' de Facebookpagina of wordt lid van de actieve LinkedIn-groep, waar u relevante links kunt delen met andere lezers of met elkaar in gesprek kunt gaan.

 
Interview: Robert Kershaw over “De Straat” (Frans van den Muijsenberg)
Naar aanleiding van het verschijnen van zijn nieuwe boek, “De Straat”, werd de Britse schrijver Robert Kershaw geïnterviewd door Go2War2.nl-medewerker Frans van den Muijsenberg.
 
Robert Kershaw (1950) ging na zijn afstuderen aan de Reading University in 1973 het leger in als beroepsmilitair door lid te worden van het Parachute Regiment. Als paratrooper diende hij zijn land onder meer in Noord-Ierland toen de ‘troubles’ daar op hun hoogtepunt waren. Nadat hij eerst leiding had gegeven aan het 10th Batallion The Parachute Regiment (10 PARA) trad hij in het kader van NAVO-activiteiten toe tot de Duitse ‘Führungsakademie’, waar hij twee jaar lang instructeur voor de Bundeswehr was. Zijn laatste militaire benoeming was bij de Intelligence Division op het hoofdkwartier van de NAVO in Brussel. Via zijn dienstverband binnen de NAVO was Kershaw onder meer gestationeerd in Bosnië en het Midden-Oosten.
 
 
 
Hij sloot zijn militaire carrière in 2006 op 56-jarige leeftijd af en begon een tweede carrière als consultant voor militaire aangelegenheden. Daarnaast werd hij een veelgevraagd reisleider van “battleground tours”, waarbij hij niet alleen rondleidingen gaf langs de West-Europese slachtvelden van de 20e eeuw, maar ook langs de terreinen waar de Amerikaanse Burgeroorlog, de Boerenoorlog in Zuid-Afrika en diverse oorlogshandelingen in het Midden-Oosten plaatsvonden. Deze opsomming is slechts een zeer summiere samenvatting van het indrukwekkende CV op zijn website.
 
De geharde militair ging ook boeken schrijven die, zoals men kan verwachten, gaan over beroemde veldslagen en oorlogssituaties. Maar de militair-historische boeken van Robert Kershaw worden opvallend genoeg niet gekenmerkt doordat hij kijkt vanuit een militair-strategisch perspectief, maar vooral door de bijna sociologische bril waarmee hij de omstandigheden beoordeelt. Zijn laatste publicatie “De Straat”, over de ervaringen van de gewone soldaat aan Britse en Duitse kant en van de omwonenden aan de Utrechtseweg tussen Oosterbeek en Arnhem bij de mislukte operatie Market Garden, is daar een perfecte illustratie van. Die inslag is ook terug te zien in andere werken die hij schreef: “Tank men” (2008) over de ervaring van tankbemanningen in oorlogssituaties, “Never Surrender” (2009) over de karaktereigenschappen van de Britse generatie die de Tweede Wereldoorlog mee maakte en “Sky Men”(2010) over de gevoelens van parachutisten tijdens een oorlog.
 

 
Verhoor Erhard Milch op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we gekozen voor een stuk uit het verhoor van Erhard Milch. Van 1933 tot 1945 was hij staatssecretaris van het Rijksluchtvaartministerie en sinds 1940 Generalfeldmarschall in de Luftwaffe. Hij werd tijdens het IMT opgeroepen als getuige, maar stond van 2 januari tot 17 april 1947 zelf terecht voor het Amerikaanse militaire tribunaal in Neurenberg. Hij kreeg  levenslange gevangenisstraf. In het onderstaande fragment komt onder andere de vraag aan bod of de Luftwaffe in september 1939 bij de inval in Polen (deze maand 75 jaar geleden) voorbereid was op de oorlog.
 
Mr. JACKSON: U hebt een zeer hoge positie bekleed in de Duitse Luftwaffe?
MILCH: Ik was Inspecteur-generaal.
Mr. JACKSON: U was namens Göring regelmatig aanwezig bij conferenties?
MILCH: Namens Göring zeer zelden.
Mr. JACKSON: U ontkent dat u regelmatig namens Göring conferenties bijwoonde?
MILCH: Nee, dat ontken ik helemaal niet maar ik werd vanwege mijn functie opgeroepen bij zulke conferenties aanwezig te zijn. Ik had zelden de gelegenheid Göring te vertegenwoordigen omdat hij die conferenties gewoonlijk zelf bijwoonde.
Mr. JACKSON: U had een groot aandeel in de opbouw van de Luftwaffe, niet waar?
MILCH: Ja.
Mr. JACKSON: En u werd daarvoor in 1941 door het regime Hitler onderscheiden, niet waar?
MILCH: 1941? Ik denk, Mr. Jackson dat u 1940 bedoelt.
Mr. JACKSON: 1940, nou goed, misschien vergis ik me.
MILCH: U bedoelt mijn bevordering tot Feldmarschall, niet waar?
Mr. JACKSON: Wanneer werd u tot Feldmarschall bevorderd?
MILCH: Op 19 juli 1940.
Mr. JACKSON: En kreeg u van Hitler geen geschenk als erkenning voor uw diensten?
MILCH: In 1942 kreeg ik, bij gelegenheid van mijn 50ste verjaardag een onderscheiding.
Mr. JACKSON: En die onderscheiding was in de vorm van contant geld, niet waar?
MILCH: Ja, het was een geschenk in contanten waarmee ik voor mijzelf een landgoed kon kopen.
Mr. JACKSON: En waar bestond dat uit?
MILCH: Het was een bedrag van 250.000 Mark.
Mr. JACKSON: En nu komt u hier om te getuigen, zoals ik uit uw getuigenis begrijp, dat het regime waarvan u deel uitmaakte Duitsland in een oorlog stortte waarop het op geen enkele wijze was voorbereid. Heb ik u goed begrepen?
MILCH: Het is in zoverre juist dat Duitsland in 1939 een oorlog begon waarop zij, voor wat de Luftwaffe betrof, niet was voorbereid.
Mr. JACKSON: Waarschuwde het hoofd van de Luftwaffe de Duitse bevolking ooit voor dat feit?
MILCH: Dat kan ik niet zeggen. Ik denk niet dat hij dat kon doen.
Mr. JACKSON: U weet niet of hij dat ooit deed, niet waar?
MILCH: Ik kan me niet herinneren dat hij de bevolking in het openbaar ooit een dergelijke waarschuwing gaf. Ik neem aan dat de waarschuwing werd gegeven aan zijn hogere militaire officier.
Mr. JACKSON: En welke officier zou boven hem staan?
MILCH: Dat zou de Führer zijn, Adolf Hitler.
Mr. JACKSON: De Führer, ja.
MILCH: Als soldaat kon de Reichsmarschall zich niet tot het publiek wenden?
Mr. JACKSON: Kunt u een willekeurig moment op een willekeurige bijeenkomst van het Opperbevel noemen, of welke andere vergadering Hitler bijeen riep, waarop Reichsmarschall Göring in het bijzijn van enige van deze mensen het onderwerp aanroerde dat Duitsland niet klaar was voor een oorlog?
MILCH: Ik kan me een dergelijke bijeenkomst niet herinneren want dat soort bijeenkomsten vonden alleen maar plaats tussen de twee betrokken personen. De Reichsmarschall bood in het openbaar of voor iedere willekeurige grote groep officieren nooit sterke tegenstand tegen Hitler omdat Hitler een dergelijke tegenstand nooit zou hebben getolereerd.
Mr. JACKSON: Weet u van een gelegenheid waarop een van de beklaagden op de tribune ooit in het openbaar stelling heeft genomen tegen het beginnen van een oorlog?
MILCH: In het openbaar? Ik kan me geen enkele gelegenheid herinneren. Maar ik denk eerder dat ook voor de heren die nu zijn aangeklaagd, de hele kwestie van een oorlog als een grote verassing kwam.
Mr. JACKSON: U zou dat willen geloven?
MILCH: Dat geloof ik zeker, ja.
Mr. JACKSON: U gelooft het zeker. Hoe lang deden de Duitse strijdkrachten erover om Polen te veroveren?
MILCH: Om Polen te veroveren – 18 dagen meen ik.
Mr. JACKSON: 18 dagen. Hoe lang duurde het om Engeland van het continent te verdrijven, inclusief de ramp van Duinkerken?
MILCH: Ik meen zes weken.
Mr. JACKSON: Hoe lang duurde het om Nederland en België onder de voet te lopen?
MILCH: Een paar dagen.
Mr. JACKSON: Hoe lang duurde het om Frankrijk onder de voet te lopen en Parijs te veroveren?
MILCH: Alles bij elkaar twee maanden.
Mr. JACKSON: En hoe lang duurde het om Denemarken onder de voet te lopen en Noorwegen in te nemen?
MILCH: Ook maar korte tijd. Denemarken duurde maar heel kort omdat het land zich onmiddellijk overgaf en Noorwegen na een paar weken.
Mr. JACKSON: En u getuigt, en u als officier wilt dit Tribunaal doen geloven dat er aan de officieren geen voorbereidingen bekend waren voorafgaand aan die operaties? Is dat uw getuigenis als officier?
MILCH: Neemt u mij niet kwalijk, ik heb u niet begrepen.
Mr. JACKSON: U getuigde dat dat voor de officieren van de Luftwaffe allemaal verrassingsoperaties waren. U werd door elke operatie verrast, zei u.
MILCH: Ik zei verrast door het uitbreken van de oorlog omdat het eerst alleen om Polen ging. De andere operaties kwamen zeer veel later en er was meer tijd van voorbereiding op deze oorlog.
Mr. JACKSON: Wel dan, met betrekking tot Polen, u ontkent toch niet dat Duitsland goed was voorbereid op een oorlog met Polen, niet waar?
MILCH: De kracht van Duitsland, in vergelijking met die van Polen, was groot genoeg. Wat ik in mijn getuigenis bedoelde te zeggen met voorbereid zijn op oorlog was de mate van voorbereiding om een wereldoorlog te beginnen. Daarvoor was Duitsland in 1939 niet klaar.
Mr. JACKSON: Maar het land was voorbereid op de campagne die het begon, niet waar?
MILCH: Dat zou ik niet willen zeggen. Ik zou zeggen dat we natuurlijk over wapens beschikten, op dezelfde manier als andere landen met een leger. Onze strijdkrachten werden klaargemaakt voor een aanval op Polen en tot onze eigen verrassing bleken ze sterk genoeg om Polen in korte tijd te verslaan.
Mr. JACKSON: Zou u betwijfelen of ontkennen dat Duitsland in vergelijking met andere mogendheden op het Europese continent op de eerste dag van september 1939 het beste was voorbereid op een oorlog?
MILCH: Ik meen dat, alles bijeen genomen de Britse luchtmacht destijds sterker was dan de Duitse.
Mr. JACKSON: Ik vroeg u in vergelijking tot andere continentale mogendheden. Betwijfelt u dat Duitsland veel beter op oorlog was voorbereid dan haar directe buren?
MILCH: Ik ben ervan overtuigd dat Frankrijk en Polen, op grond van hun respectievelijke sterkte, net zo goed op oorlog waren voorbereid als Duitsland. Zij hadden het voordeel van een veel langere tijd om zich te bewapenen terwijl Duitsland pas vijf jaar voor het uitbreken van de oorlog met bewapening kon beginnen.
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

14de jaargang, 9e editie
  september 2014



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.