Overzicht: 
- Kerst- en nieuwjaarsboodschap STIWOT
- Fotoverslag Bastogne Historic Walk 2014
- Go2War2.nl opent quiz nr. 42
- Fotoverslag Slag om Recogne 2014
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Fotoverslag Parade Bastogne 2014
- Kerstdagen onder vuur in Noord-Brabant
- Recensie: Heinrich Himmler privé
- Verhoor Alfred Rosenberg op Go2War2.nl


 
Kerst- en nieuwjaarsboodschap STIWOT (Redactie Nieuwsbrief)
Kerstmis 1942. Ver verwijderd van hun veilige huiskamers met kerstboom en kerstdiners met familie vieren deze Amerikaanse militairen kerst in Buna op Nieuw-Guinea. Voor hen geen sneeuw en dennenbomen, maar tropische omstandigheden. Praktisch als ze ingesteld zijn, is het hen met palmtakken gelukt een kerstboom te improviseren, compleet met kerstversiering, zo te zien gemaakt van verbandmateriaal.
 
 
 
Amerikaanse en Australische troepen waren op 16 november 1942 geland bij Buna en het nabijgelegen Gona. De slag om Buna-Gona duurde voort tot 22 januari 1943. Getergd door tropische ziekten en met een gebrek aan basisvoorraden van voedsel en medicijnen, voerden de geallieerde troepen een felle strijd met de Japanners die zich in het dicht begroeide gebied verschanst hadden in honderden goed gecamoufleerde bunkers. De geallieerde overwinning ging ten koste van 2.300 doden en vele duizenden gewonden. Het aantal dodelijke slachtoffers aan Japanse zijde was nog groter.
 
Terug naar het heden: op de valreep naar 2015 willen wij al onze medewerkers, donateurs, bezoekers, volgers en contacten bedanken voor hun aandacht, steun en medewerking gedurende het bijna afgelopen jaar. Ook in het nieuwe jaar hopen wij weer op u te kunnen rekenen.
 
Het bestuur en alle STIWOT-medewerkers wensen u fijne kerstdagen en een voorspoedig 2015!

 
Fotoverslag Bastogne Historic Walk 2014 (Redactie WO2Actueel.nl)
Net als in 2012 en 2013 was uw reporter ook in 2014 weer aanwezig bij de Bastogne Historic Walk. Voor het weekend was 10 graden en droog weer voorspeld... Helaas blijken voorspellingen niet altijd uit te komen want toen om 06:00 uur de wekker ging bleek het regenachtig te zijn in de Ardennen. De regen ging al snel over in sneeuw en de temperatuur daalde naar de nul graden. Het zorgde voor mooie plaatjes en koude handen. De dag begon bij de start van de Bastogne Historical Walk. Al vroeg gingen de eerste wandelaars op pad en uw reporter volgde met de auto een deel van de route die de wandelaars ook zouden afleggen.

 

Lees op WO2Actueel.nl het complete verslag van de Bastogne Historic Walk 2014.


 
Go2War2.nl opent quiz nr. 42 (Redactie Go2War2.nl)
Na vier maanden hebben wij quiz nummer 41 gesloten. De antwoorden staan inmiddels online. Onder de vijf foutloze inzendingen hebben we Ed Woertman uitgeloot als winnaar. Hij ontvangt spoedig het boekenpakket van uitgeverij Pen & Sword of heeft dat inmiddels al in zijn bezit. Van harte gefeliciteerd en veel leesplezier!
 
Wij hebben op hetzelfde moment een nieuwe quiz geopend. Test opnieuw uw kennis van de Tweede Wereldoorlog in quiz nummer 42! Er staan weer 25 lastige vragen (en een mooie prijs voor de winnaar) op u te wachten. U kunt deelnemen aan deze quiz tot en met tot en met 1 april 2015. Veel succes!
 

 
De winnaar is degene met de meeste antwoorden goed. Indien er meerdere personen zijn, dan zal er een winnaar worden geloot. Door Just Publishers is voor de winnaar een boekenpakket beschikbaar gesteld, bestaande uit de volgende titels:
 
• Erwin Rommel: de man achter de mythe
• Heydrich: het gezicht van het kwaad
• Zeno Arnhem '44
• En als (actueel) extraatje: Vladimir: de waarheid over Poetin
 

 
Fotoverslag Slag om Recogne 2014 (Redactie WO2Actueel.nl)
Net als in 2012 en 2013 vond er ook dit jaar weer een re-enactmentevent plaats tussen Recogne en Cobru. Waar we gisteren al een bezoekje brachten aan de Amerikaanse zijde, begonnen we vanochtend vroeg aan de Duitse kant. De sneeuw van gisteren was blijven liggen, de temperatuur zo rond het vriespunt. De hemel was strakblauw, op sommige plekken was het een beetje mistig, erg mooi. Na een aantal foto's in Cobru gemaakt te hebben liep uw reporter bovenlangs naar Recogne om daar een kaartje te kopen voor het event. Daarna was het wachten op wat er komen ging. Om 13:00 uur barstte de strijd los en de Amerikaanse troepen werden al snel verdreven. Gelukkig bracht een tegenaanval uitkomst waarna de Amerikanen alsnog wisten te winnen.


Lees op WO2Actueel.nl het complete verslag van de Slag om Recogne 2014.


 
Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl) 
Martin Bormann
Martin Bormann wordt door sommige aangeduid als de man in de schaduw. Wat men ook beweert over deze bijnaam, hij klopt wel gedeeltelijk. Bormann trad bijna nooit in de openbaarheid. Toch was zijn macht binnen het Derde Rijk aanzienlijk. Vanaf 12 april 1943 was Martin Bormann de persoonlijke secretaris van Adolf Hitler. Hij bevond zich altijd in de nabijheid van Hitler en sommige bestempelen Bormann zelfs als de op een na machtigste figuur binnen het Derde Rijk. In dit artikel zal een levensbeschrijving worden gegeven van deze persoon en zal geprobeerd worden te achterhalen hoe groot zijn macht daadwerkelijk was.
 
 
 
Pieter Schelte Heerema
Op dinsdag 30 oktober 1945, om vijf uur 's-middags, werd een Proces-verbaal van Aanhouding van ene Pieter Schelte Heerema opgemaakt, verdacht van lidmaatschap van de NSNAP-Majoor Kruyt en van het directeurschap van de Nederlandsche Oost Compagnie (NOC).
 
 
 
Nederlandse niet-gemilitariseerde hulpschepen: tankers
Een belangrijke groep koopvaardijschepen die voor de Koninklijke Marine dienst deed in Nederlands Oost-Indië werd gevormd door tankers en benzinetransportschepen. Omdat de Nederlandse marine zelf niet de beschikking had over vloottankers was zij vanaf 1939 sterk afhankelijk van vooral Shelltankers om de oorlogsschepen een grotere actieradius te geven.
 
 
 
Nederlandse niet-gemilitariseerde hulpschepen: transportschepen
Tijdens de meidagen van 1940 vorderde de Koninklijke Marine enige veerboten en vrachtschepen om troepen, goederen en scheepsonderdelen te transporteren.
 
 
 
Nederlandse niet-gemilitariseerde hulpschepen: sleepboten
Vanaf augustus 1939 eiste de Koninklijke Marine vrijwel alle grotere sleepboten in Nederland op. Een groot aantal werd gemilitariseerd en ingezet als bewakingsvaartuig of hulpmijnenveger. Een andere groep kreeg niet de status van oorlogsschip en werd opgeëist om ingezet te worden als sleepboot. Hieronder bevonden zich acht motorsleepboten die het IJsselmeerflottielje zouden gaan vormen.
 
 
 
Nederlandse niet-gemilitariseerde hulpschepen: zinkschepen
In mei 1940, net voor de Nederlandse capitulatie, vorderde de Koninklijke Marine enkele koopvaardijschepen die als blokschepen afgezonken zouden worden. Samen met de mijnenvegers Hr. Ms. M1, Hr. Ms. M3 en Hr. Ms. M4 en twee gevorderde sleepboten van de Gebr. Goedkoop, werden in IJmuiden nog drie schepen afgezonken om de haven te blokkeren. In Stavoren werden voor dit doel een koopvaardijschip en in Enkhuizen twee veerboten tot zinken gebracht. In Nederlands Oost-Indië werden twee Duitse prijsschepen en drie koopvaardijers, waarvan er twee niet op tijd weg konden komen uit Soerabaja, door de marine opgeëist en als blokschepen afgezonken.
 
 
 
22. Panzer-Division
De 22. Panzer-Division werd in 1941 geformeerd en streed aan het Oostfront. In april 1943 werd de eenheid opgeheven en werden de onderdelen ingedeeld bij de 23. Panzer-Division.
 
 
 
John Coke
De Britse Major John S. A. Coke, bijgenaamd ‘Corgi’, werd geboren op 7 september 1911 en sneuvelde op 33-jarige leeftijd op 18 november 1944. Hij was de zoon van Brigadier General Edward D’ Ewes Coke (1872-1941) en Helen Maud A’ Deane (1876-1956).
 

 
Fotoverslag Parade Bastogne 2014 (Redactie WO2Actueel.nl)
Na 2012 en 2013 stond uw reporter ook dit jaar weer klaar voor de jaarlijkse parade door de straten van Bastogne. Gelukkig was het weer beter dan gisteren en langs de route door de hoofdstraat stonden dan ook meer toeschouwers dan tijdens de patriottistische parade. Ondanks dat het dit jaar de 70 jarige herdenking was viel de parade zelf echter wat tegen. Het kan ook aan ons gelegen hebben maar het lijkt elk jaar wel minder te worden. Dit ondanks de deelname van enkele voertuigen van de Bastogne Barracks. Dat een Sherman van dit museum aan het eind van de parade reed was dan wel weer een leuke verrassing!

 

 
Kerstdagen onder vuur in Noord-Brabant 1944 (Redactie Go2War2.nl) 
Hieronder volgen enkele fragmenten uit het dagboek dat mevrouw Toke Dankers-Van Beek bijhield van 3 september 1944 tot 5 mei 1945. De op 24 april 1918 geboren dagboekschrijfster woonde indertijd in de boerderij Morgenrust in Dongen in Noord-Brabant. In oktober 1944 werd Dongen bevrijd door de geallieerden. De kleinzoon van de schrijfster is Go2War2.nl-medewerker Wesley Dankers. Op zijn aanwijzing is de tekst in de oorspronkelijke staat gelaten.
 
20 Dec.
Woensdag. Minder goed nieuws. De moffen zijn België weer ingevallen met een berg tanks en vliegtuigen. De menschen zijn allen weer onder de moed, en sommige verwachten ze zelfs nog hier in Brabant. `t Is toch niet te hopen hoor, want als dat waar zou zijn, dan kunnen we wel `t beste terug trekken met den Tommie.
 
Een V 1 valt op den Kaatsheuvel op een huis en doodt twee menschen. Heel den dag trekken die dingen maar door, en zijn verschrikkelijk angstig als hun moter stil valt omdat ze dan elk oogenblik naar beneden kunnen komen, sommige drijven nog wel enkele kilometers door, om daarna met een geweldige slag uit elkaar te springen. En zoo met al die misere`s gaan we Kerstmis op aan,dat waarschijnlijk wel dit jaar nog de lang verwachte vrede niet zal brengen. Och was `t eens waar!!
 
23 Dec.
Zaterdag. Nog steeds trekken de moffen op in België, hoe lang nog, en hoe ver zullen ze nog komen?
 
`s Middags om drie uur valt den moter van `n V1 recht boven ons huis stil, terwijl er een groote vlam uitslaat. `t Was me een consternatie, in een wip lagen we met ons allen op onze knieën in `t water, want we juist achter in de keuken aan `t schuren, en dachten hem elk oogenblik op ons huis te krijgen. Maar na enkele angstige minuten waagde we `t om eens te kijken waar hij bleef, en Goddank hij dreef gelukkig nog door. Dat was me `n opluchting, maar toch bibberde den bezem nog in m`n handen toen hij weer over de tegels schuurde.
 
24 Dec.
Zondag. Drukker dan ooit vliegen de bommen, en dat is nou dags voor Kerstmis, `t Vrede feest. Iedereen is benieuwd hoe de mof z`n eigen zal houden in den Kerstnacht, of hij dan ook nog door zal gaan met z`n onmenschelijke uitvinding. Des avonds vallen er verschillende V1 in den omtrek, en vliegen er zeker wel drie in de tien minuten. En dan is `t maar steeds luisteren of den motor niet stil valt, en dan is `t Goddank weer voorbij, en zoo gaan we de H.Kerstnacht in. De Nachtmis is pas om zes uur, en bij de Zusters is het heelemaal geen nachtmis, vanwege `t licht, en omdat ze geen zangeressen hebben, want die vieren hun Kerstfeest in den hemel.
 
25 Dec.
Kerstnacht. Geen enkele nacht is er zoo geschoten dan juist nu. Aan èèn stuk door hebben de kanonnen gebulderd, op een kwartier afstands, en maakte zoo`n leven en geweld, dat er geen man bij ons geslapen had. Nog verschillende ruiten op de Vaart werden er de dupe van. Wat een verschil met andere Kerstnachten die anders zoo intens stil, en iets vredigs over zich hebben.
 
Kerstdag. Allen op Jos en Piet na zijn we naar de Nachtmis geweest, waar wij, en ieder wel bijzonder voor de vrede gebeden hebben, want juist na zoo`n nacht en dan zoo in zoo`n Plechtige Mis voelt men pas aan wat wreed zoo`n oorlog is, en wat hij `n ellende over de menschen brengt. Ze hadden heel prachtig gezongen, `n schoone driestemmige Mis en daarna nog verschillende kerstliedjes.
 
Na de H. Mis allen zoo vlug mogelijk naar huis, vanwege de kou want de wind was omhoog gegaan en `t vroor dat `t kraakte. Nou maar thuis was `t gezellig hoor, met `t Stalleke, de mooi versierde kerst tafel, en al de brandende kaarsjes, en dan de koffie van echte koffieboonen na vier lange jaren. Want als Kerst tractatie waren er koffieboonen op de bon verkrijgbaar. Nou `t was een echt goei bakske hoor. We hadden heel gezellig in den huiselijke kring Kerstmis gevierd, en zonder de V1 ook in den Kerstnacht zijn er geen geweest. Och de moffen zijn nog niet zoo slecht maar ze moeten ook.
 
26 Dec.
2de Kerstdag. DeV1 zijn weer in actie, en `t ijs op de plas achter `t huis houdt. Met `n man of vijftien waren wij aan `t schaatsen, toen er rond een uur of vier plotseling geschoten werden er vliegtuigen over ons heen ronkte. Wij allen plat op onze buik op `t ijs, terwijl de kogels op een tien M. afstand van ons neersloegen. Was me dat een schrik. Een Duitsche bommenwerper was zoo vrij geweest om eens boven `t vliegveld een kijkje te gaan nemen, en werd toen eventjes door drie jagers achterna gezeten. Toch moesten ze hem laten gaan hoor, maar onze ijspret was in eens gedaan.
 
En zoo waren we onze drie Zondagen door gekomen, en nog steeds schieten de Tommies over de Maas op de moffen die aan den overkant zitten, en wordt er ook weer in België hard gevochten, arme menschen die `t daar weer mee moeten maken.
 
Klik hier om het volledige dagboek te lezen
 
Recensie: Heinrich Himmler privé (Kevin Prenger)
"Lieve mammie van me", zo onschuldig beginnen veel van de brieven die Heinrich Himmler tijdens de oorlogsjaren aan zijn vrouw Marga stuurde. De SS-leider schreef zijn echtgenote over het weer, de drukte op zijn werk en het rapport van hun dochter Gudrun. Koetjes en kalfjes dus; onvermeld blijven de misdaden waartoe hij – "jullie pappie" – in diezelfde jaren opdracht gaf.
 

 
In "Heinrich Himmler privé" is de correspondentie tussen Himmler en zijn vrouw gedurende de jaren 1927-1945 integraal overgenomen. De eerste brieven dateren uit de tijd dat de twee elkaar net hadden ontmoet. Hij was sinds 1924 actief voor de NSDAP en in 1926 gepromoveerd tot plaatsvervangend Rijkspropagandaleider en plaatsvervangend gouwleider van Niederbayern. Zij was hoofdzuster in een privékliniek. De twee ontmoetten elkaar in de trein waarmee Himmler terugkeerde vanuit Berchtesgaden, waar Hitler later zijn zomerverblijf zou vestigen. Ze wisselden adressen uit en hun daaropvolgende brieven vormen het bewijs van een ontluikende liefde. Het formele "beste meneer Himmler" veranderde in "liefbeminde stijfhoofd van me, beste, beste man van me" en Himmler ondertekende zijn pennenvruchten algauw met "jouw Heini".
 
De tortelduifjes traden op 3 juli 1928 in Berlijn – de woonplaats van Marga – in het huwelijk. Ze begonnen een landbouwbedrijfje in Waldtrudering, vlakbij München, maar uit de brieven blijkt dat het vooral Marga was die de boerderij bestierde, terwijl haar man voor zijn werk heel Duitsland en later ook Europa doorkruiste. Zijn benoeming tot Reichsführer-SS in 1929 legde de basis voor zijn uiteindelijke macht tijdens de oorlogsjaren. Toen voerde hij het bevel over zowel de Duitse veiligheidsdiensten en politie als het concentratiekampsysteem en gaf hij vorm aan de uitroeiing van de Joden. Over die massamoord, en over antisemitisme, is vrijwel niets terug te vinden in de brieven, een enkele antisemitische uitlating van Marga ("Jodentuig") en een verwijzing van Heinrich naar Auschwitz als reisdoel daargelaten.
 
Het is dat in de brieven geregeld de namen van diverse nazi-oorlogsmisdadigers genoemd worden, waarmee het echtpaar bevriend was of waarmee hij samenwerkte, want anders zou je haast denken dat Heinrich Himmler niets meer dan een willekeurige, hard werkende handelsreiziger was. Op 11 april 1943, terwijl in Warschau het getto in brand stond en Joodse strijders tot de laatste man vochten tegen troepen van de SS om te ontsnappen aan deportatie naar vernietigingskamp Treblinka, stuurde de SS-leider haarwasmiddelen en haarspeldjes voor "ons rakkertje" (dochter Gudrun) en sloot hij zijn brief af met: "Nu een heleboel lieve groetjes en kusjes voor Jou en ons rakkertje!" Op 15 mei, toen de opstand vrijwel in de kiem gesmoord was, volgden bloemen voor Moederdag en "een heleboel lieve, goede gedachten."
 


Verhoor Alfred Rosenberg op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we ee passage geselecteerd uit het verhoor van Alfred Rosenberg, nazi-ideoloog en minister van het Oosten. Ter sprake komen Rosenbergs kennis van de concentratiekampen en zijn vermeende bemiddeling bij de gevangenschap van pastoor en nazitegenstander Martin Niemöller. De ondervrager is zijn eigen raadsman, dr. Alfred Thoma.
 
Dr. THOMA: Weet u iets over concentratiekampen?
ROSENBERG: Ja. Deze vraag is natuurlijk aan iedereen gesteld en het feit dat concentratiekampen bestonden werd mij in 1933 bekend. Maar hoewel dit een herhaling lijkt moet ik stellen dat ik slechts twee concentratiekampen van naam kende, Oranienburg en Dachau. Toen deze instellingen aan mij werden uitgelegd werd ik onder andere erover ingelicht dat er zich in een kamp ongeveer 800 Communistische functionarissen bevonden van wie de eerdere vonnissen vier jaar gevangenisstraf bedroegen of ook gedeeltelijk tuchthuisstraf. Gezien het feit dat dit een volledige ommekeer betekende en hoewel het een wettelijke basis had vond ik het onbegrijpelijk dat deze nieuwe Staat preventieve hechtenis aan deze vijandige personen oplegde. Maar op hetzelfde moment zag en hoorde ik hoe onze felste tegenstanders, tegen wie anders geen beschuldigingen werden geuit, zo royaal werden behandeld dat bijvoorbeeld onze sterkste tegenstander, de Pruisische Minister Severing ontslagen werd met behoud van zijn volledige ministerspensioen en ik beschouwde juist deze houding als Nationaalsocialistisch. Ik moest dus aannemen dat deze maatregelen politiek en nationaal noodzakelijk waren en daar was ik vast van overtuigd.
Dr. THOMA: Nam u deel aan de evacuatie van Joden uit Duitsland?
ROSENBERG: Ik moet er misschien nog iets aan toevoegen; ik heb nooit een echt concentratiekamp bezocht, Dachau niet noch enig ander. Een keer – in 1938 – heb ik Himmler ernaar gevraagd hoe het er in de concentratiekampen werkelijk aan toe ging en zei hem dat men uit de buitenlandse pers allerlei negatieve rapporten over wreedheden kon vernemen. Himmler zei tegen mij: “Waarom komt u niet naar Dachau om de dingen zelf te bekijken? We hebben daar een zwembad, we hebben sanitaire voorzieningen, alles onberispelijk, niemand kan bezwaar maken.”
Ik bezocht dit kamp niet want als er echts iets ontoelaatbaars was gebeurd had Himmler, na erom gevraagd te zijn, het me waarschijnlijk niet laten zien. Aan de andere kant zag ik af van een bezoek om redenen van goede smaak, ik wilde niet naar mensen kijken die van hun vrijheid waren beroofd. Maar ik dacht dat een dergelijk gesprek met Himmler hem ervan bewust maakte dat zulke geruchten de ronde deden.
Een tweede keer, later – ik kan echter niet meer zeggen of het voor of na het uitbreken van de oorlog was – sprak Himmler zelf met mij over de kwestie van de Jehova getuigen, met andere woorden, een kwestie die ook door de Aanklager is opgevat als religieuze vervolging. Himmler vertelde me alleen maar dat het zeker onmogelijk was, rekening te houden met gewetensbezwaarden, gezien de situatie waarin het Reich zich bevond; dat het onvoorspelbare gevolgen zou hebben en hij ging verder met te zeggen dat hij vaak persoonlijk met deze gevangenen sprak teneinde hen te begrijpen en hen eventueel te overtuigen. Dat, zei hij, was onmogelijk want ze gaven op iedere vraag antwoord met teksten, teksten uit de Bijbel die ze uit het hoofd hadden geleerd, zodat je niets met ze kon beginnen. Uit die verklaring van Himmler begreep ik dat wanneer hij me een dergelijk verhaal vertelde hij onmogelijk het plan kon hebben gehad deze Jehova getuigen uit te roeien.
Een Amerikaanse aalmoezenier was zo vriendelijk mij in mijn cel een herdersbrief uit Columbus, Ohio te geven. Ik begreep daaruit dat ook de in de Verenigde Staten tijdens de oorlog Jehova getuigen waren gearresteerd en dat er tot december 1945 nog steeds 11.000 in kampen vastzaten. Ik neem aan dat onder dergelijke omstandigheden iedere staat op een of andere manier zou reageren op dienstweigering en dat was mijn opvatting ook. Ik kon Himmler op dit punt geen ongelijk geven.
Dr. THOMA: Kon u tussenbeide komen in de zaak van Pastoor Niemöller?
ROSENBERG: Ja. Toen de zaak tegen Pastoor Niemöller in Duitsland voorkwam stuurde ik een van mijn stafleden naar het proces omdat het mij in zowel politiek als humaan opzicht interesseerde. Deze ambtenaar – zijn naam was Dr. Ziegler – bracht rapport aan mij uit waaruit ik opmaakte dat deze regeling gedeeltelijk gebaseerd was op misverstanden aan de kant van de autoriteiten en verder dat hij niet zo ernstig was beschuldigd als ik had aangenomen. Ik overlegde dat rapport toen aan de plaatsvervanger van de Führer, Rudolf Hess en vroeg hem of hij deze zaak ook niet eens kon bekijken en na enige tijd, toen ik bij de Führer was bracht ik het gesprek op dit onderwerp en verklaarde dat ik dit hele proces en de daaropvolgende afhandeling hoogst ongelukkig vond. De Führer zei tegen mij:
“Ik heb slechts een bindende verklaring van Niemöller geëist dat hij als geestelijke de Staat niet meer zal uitdagen. Hij heeft die geweigerd en daarom kan ik hem niet vrijlaten. Afgezien daarvan heb ik bevel gegeven dat hij de best mogelijke behandeling krijgt, dat hij als zwaar roker de beste sigaren krijgt en dat hij de middelen krijgt om alle wetenschappelijke studies te doen die hij wenst.” Ik weet niet op welke rapporten de Führer deze verklaring baseerde maar wat mij betrof was het duidelijk dat ik niet in een positie verkeerde om in deze kwestie nog verder tussenbeide te komen.
 
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

14de jaargang, 12e editie
  december 2014



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.