Overzicht: 
- STIWOT Reizen Battlefield Tour "Hell's Highway" - 25 april 2015
- Medewerker tv-gids gezocht
- Verloting van het boek "De Churchill Factor"
- Een bezoek aan Museum 40-45 in Dordrecht
- Fotoverslag "In the Footsteps of the 82nd Airborne Division" 2015
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Recensie: Het hele leven is hier een wereld op zichzelf
- "Dead Man's Ridge Walk" 2015 op zondag 22 maart 2015
- Drager Militaire Willems-Orde Van den Hoek (93) overleden
- Verhoor Alfred Balachowski op Go2War2.nl


 
STIWOT Reizen Battlefield Tour "Hell's Highway" - 25 april 2015 (Redactie STIWOT Reizen)
Wegens grote belangstelling organiseert STIWOT Reizen op 25 april 2015 een tweede Battlefield Tour naar de Hell’s Highway. Hell’s Highway was de naam die de geallieerden in september 1944 gaven aan de opmarsroute, die hen vanaf de Belgisch-Nederlandse grens via Eindhoven en Nijmegen naar Arnhem en vervolgens het Ruhrgebied moest leiden. Deze tour wordt u aangeboden in samenwerking met Hell's Highway Battlefield Tours.

Tijdens deze Battlefield Tour bezoeken we het operatiegebied van de 101st US Airborne Division. Zij vochten in het zuidelijk deel van opmarsroute in de regio ten noorden van Eindhoven. Hun taak was om verschillende strategische posities -waaronder een aantal belangrijke bruggen- langs deze route in te nemen en deze te verdedigen, om zodoende het voor het grondleger mogelijk te maken op te rukken naar het noorden.
 
 
Na een presentatie zullen we met een luxe touringcar een bezoek brengen aan één van de landingszones waar op zondag 17 september 1944 Amerikaanse parachutisten zijn geland. Ook begeven we ons naar de Sonseweg, een gebied wat het toneel is geweest van zware man-tegen-man gevechten. Bij de bruggen van Best en Son zullen we het verhaal te horen krijgen over de aanvallen op deze bruggen.
 
Na een geheel verzorgde lunch keren we terug naar de brug van Son. Daar hoort u het verhaal over de eerste grote aanval van de Duitsers. Hierna volgt een kleine rit naar Veghel waar we zullen stoppen bij het hoofdkwartier van het 101st US Airborne Division in Veghel `Villa Klondike’. Daarna zullen we vertrekken richting Eerde, waar we bij de Eerdse molen zullen stoppen. De laatste halte waar we stoppen is bij de Koevering. De Duitsers slaagden er hier in om de corridor diverse malen af te snijden. 
 
Spreekt deze STIWOT Reizen Battlefield Tour u wel aan? Ga dan naar onze website voor het gehele programma en de mogelijkheid tot inschrijven!

 
Medewerker tv-gids gezocht (Redactie WO2Actueel)
Op de televisie zijn vaak programma’s te zien die de Tweede Wereldoorlog als onderwerp hebben. Denk aan Apocalypse: WOII, Nazi Megastructures en de NPS-serie de oorlog. Bepaalde geschiedkundige programma’s zoals Andere Tijden, behandelen regelmatig een onderwerp dat nauw samenhangt met WOII. Dan worden de (fictionele) series die zich afspelen tijdens deze periode nog geen eens genoemd. Bijvoorbeeld Allo Allo, Dad’s Army, Band of Brothers en The pacific.
 
STIWOT zou haar lezers graag weer een overzicht aanbieden van al het WOII-gerelateerde aanbod (van documentaires, dramaseries tot speelfilms) op de televisie. Hiervoor zoeken wij een medewerker die per week alle tv-programma’s gerelateerd aan de tweede Wereldoorlog opzoekt en invoert zodat STIWOT de tv-tips kan opnemen in de kalender. Geïnteresseerd? Stuur een bericht naar info@stiwot.nl.

 
Verloting van het boek "De Churchill Factor" (Redactie Go2War2.nl)
Een wat oudere, gezette man met een ouderwetse hoed, sigaar en een Thompson-machinegeweer in zijn handen. Of, met een sigaar in zijn mond het V-teken gevend. Een beeld dat velen voor ogen hebben wanneer zij aan Winston Churchill denken.
 
Dezelfde man die antwoordde op een verbale aanval (‘u bent dronken’) met de woorden ‘maar morgenvroeg ben ik weer nuchter en ú nog steeds lelijk’… Churchill, de man die kon toveren met woorden. Al vele boekwerken zijn er geschreven over hem. Het nieuwste boek over de man is het boek ‘De Churchill Factor’ van Boris Johnson.
  
  
Van Uitgeverij Unieboek/Spectrum mogen we een exemplaar van dit boek verloten. Like onze Facebookpagina en het hier bovenaan vastgepinde bericht over deze actie en stuur een e-mailtje aan quiz at go2war2.nl met vermelding van "De Churchill Factor" en uw adres.
 
Adresgegevens worden door ons niet verspreid en worden vernietigd na afloop van deze actie. Deelnemen kan tot 7 maart a.s.

 
Een bezoek aan Museum 40-45 in Dordrecht (Redactie TracesOfWar.com)
De oorlogsgeneratie, daartoe worden de Nederlanders gerekend die tussen 1920 en 1935 geboren zijn en de Tweede Wereldoorlog dus bewust meegemaakt hebben. 70 jaar geleden kwam een einde aan deze oorlog en langzaamaan, maar onvermijdelijk sterft de oorlogsgeneratie uit. Wat is er dan mooier om in een oorlogsmuseum rondgeleid te worden door iemand van deze generatie, wiens gevorderde leeftijd niets afdoet aan het enthousiasme waarmee hij bezoekers vertelt over de oorlog.
 
Eind tachtig is hij, de museumvrijwilliger die mij op een rustige zondagmiddag rondleid door het Museum 40-45 in Dordrecht. Het is een klein, maar sfeervol museum in een historisch pand in het oude centrum van de voormalige garnizoensstad waar de rivieren de Beneden-Merwede, de Noord en de Oude Maas samenkomen. Het twee verdiepingen tellende pand herbergt een bonte collectie van objecten uit de oorlogstijd, die afkomstig zijn uit Dordrecht en omgeving waar gedurende de jaren 40-45 veel gebeurd is. Tijdens de Meidagen van 1940 vonden vanwege de strategische ligging hevige gevechten plaats in en om de stad. 200 Nederlandse militairen sneuvelden bij de strijd om het Eiland van Dordrecht.

Lees meer op WO2Actueel.nl.

 
Fotoverslag "In the Footsteps of the 82nd Airborne Division" 2015 (Redactie WO2Actueel.nl)
Twee jaar geleden waren we er ook al eens bij; In the footsteps of the 82nd Airborne Division is een jaarlijks georganiseerde mars rond de gevechten van de 82nd Airborne Division in de Ardennen. Dit jaar werden de locaties gerelateerd aan het 504th Parachute Infantry Regiment aan gedaan. De start en de finish lagen in La Gleize, wereldberoemd vanwege de enorme Tiger II Tank. Uw reporter vertrok vrijdag vanuit Nederland, om vanaf de Duitse grens in twee dagen in westelijke richting via La Gleize naar het verste punt van de Duitse opmars tijdens het Ardennenoffensief bij Dinant rijden.
 
 
We begonnen de tocht dan ook bij Lanzerath waar de Duitse eenheden op 16 december 1944 in gevecht raakten met de eerste Amerikaanse linies. Na het monument gevonden te hebben reden we door naar het Baugnez 44 Historical Center om daar een indruk te krijgen van de opmars van Kampfgruppe Peiper. Daarna was het door naar La Gleize waar we de nacht doorbrachten in een gezellig B&B. De eigenaren wisten ons nog op wat mooie plekjes te wijzen met de bijbehorende geschiedenis. De grote ontbijttafel was uitermate geschikt om de route van morgen op onze wandelkaarten in te tekenen.

 
Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Slag om Lenino
De slag om Lenino vond tussen 12 en 13 oktober 1943 plaats en was het eerste grote wapenfeit van de Poolse Strijdkrachten in het Oosten (Polskie Sily Zbrojne na Wschodzie), dat onder direct bevel stond van het Rode Leger. De slag werd een grote mislukking, met vele doden aan beide kanten tot gevolg. Tot aan het uiteenvallen van het Oostblok werd de slag in Polen gezien als een grote overwinning op het fascisme en een bezegeling van de Poolse-Sovjet broederschap. In de huidige geschiedschrijving wordt de slag echter als een zinloos bloedbad omschreven.
 
 
 
Tankontwikkeling in de Sovjet-Unie
De ontwikkeling van het Sovjet-tankapparaat is een interessant verhaal. Lange tijd had de Sovjet-Unie niet de ervaring, middelen en mogelijkheden om tanks te produceren. Pas vanaf de jaren dertig was de Sovjet-Unie in staat grote aantallen tanks te fabriceren. Daarvoor was wel een grootschalige industrialisatie vereist. Dit artikel geeft een geschiedkundig overzicht van de Sovjet-tankontwikkeling. Zodoende kunnen lezers Sovjettanks in een historische context plaatsen. Daarbij komen de belangrijkste Sovjettanks aan bod.
 
 
 
Mijnenveegacties op de Schelde, 1944
De meest directe en zichtbare bijdrage die de Koninklijke Marine leverde aan de bevrijding van Nederland, was de deelname aan de mijnenveegacties op de Schelde in de tweede helft van 1944.
 
 
 
Dood van een zoon
Dit is een op het eerste gezicht gewoon persoonlijk verhaal over vriendschap en verdriet tijdens en vlak na de Tweede Wereldoorlog en de reactie van een vader, die na de oorlog hoort hoe zijn zoon tijdens de Slag in de Javazee was omgekomen. Door Pieter Robert Boele van Hensbroek.
 

 
Recensie: Het hele leven is hier een wereld op zichzelf (Redactie Go2War2.nl)
 ‘Zij die het niet meegemaakt hebben en dit eens zullen lezen, (…) moeten weten het grote leed dat ons is aangedaan’ schreef Klaartje de Zwarte-Walvisch (1911-1943) als Joodse gevangene in Kamp Vught in haar dagboek. In juli 1943 werd ze in Sobibor vermoord. Klaartje was een van de ruim honderdduizend Nederlandse Joden die tussen 1942 en 1944 vanuit Westerbork naar vernietigingskampen in het Oosten werden afgevoerd. In bijzijn van kampcommandant Albert Gemmeker werden ze op de trein gezet door veelal Nederlandse marechaussees en Joodse leden van de Ordedienst. Iedere dinsdag, drieënnegentig keer.
 
Uit Klaartje’s dagboek en andere indringende ooggetuigenverslagen weten we al veel over de mensonterende toestanden in Kamp Vught en Westerbork. En natuurlijk uit Lou de Jongs 'Koninkrijk der Nederlanden' (1978) en 'Ondergang' (1965), Jacques Pressers beroemde kroniek van de Jodenvervolging in Nederland, die de lezer op onnavolgbare wijze bij de keel grijpt.
 
Voor het eerst sinds Presser en De Jong verschenen onlangs twee uitvoerige en in hun uitwerking vergelijkbare studies over beide kampen: 'Het hele leven is hier een wereld op zichzelf. De geschiedenis van kamp Vught' van Marieke Meeuwenoord (1978) en 'Als ik morgen niet op transport ga. Kamp Westerbork in beleving en herinnering' van Eva Moraal (1982). Aan de hand van een groot aantal zorgvuldig geselecteerde egodocumenten (dagboeken, brieven en memoires) graven deze historici, die allebei op hun onderwerp promoveerden, diep in het dagelijkse kampleven van mannen én vrouwen en kinderen. Beiden schetsen een rijk geschakeerd beeld van twee nazikampen, die elk een heel eigen karakter hadden.
 
 
Kamp Vught, officieel Konzentrationslager Herzogenbusch, was een concentratiekamp naar Duits model, het enige in Nederland en buiten het Duitse Rijk. Hier zaten op een terrein van nog geen halve vierkante kilometer van januari 1943 tot september 1944 zo’n 32.000 mannen en vrouwen uit alle lagen van de bevolking in verschillende subkampen, bewaakt door Duits en Nederlands burger- en SS-bewakingspersoneel, voor kortere of langere tijd gevangen. Wegens verzet tegen de Duitsers, als gijzelaar, als ‘asociaal’ of gewoon omdat ze, zoals Klaartje de Zwarte-Walvisch, Joods waren.
 
In 'Het hele leven is hier een wereld op zichzelf' ontrafelt Marieke Meeuwenoord de geschiedenis van die extreem complexe dwangsamenleving. Gedetailleerd beschrijft ze hoe bewoners en werknemers hier leefden en werkten en schetst ze de achtergronden van de verhoudingen in het Schutzhaftlager, Judendurchgangslager en Frauenlager. Interessant genoeg zoomt ze daarbij niet alleen in op de slachtoffers, maar belicht ze ook levens en gedrag van de drie kampcommandanten, Duitse en Nederlandse SS'ers en Aufseherinnen (vrouwelijke bewakers) en de omgang tussen bewakers en gevangenen. Die verhoudingen hadden, zo blijkt, vele dimensies en een heel eigen dynamiek. Dat alles geeft een diffuus beeld van een dwangkamp dat in een aantal opzichten afweek van andere Duitse concentratiekampen, zoals Meeuwenoord laat zien.
 

 
"Dead Man's Ridge Walk" 2015 op zondag 22 maart 2015 (Redactie WO2Actueel)
De datum voor de 2015 editie van de "Dead Man's Ridge Walk" is bekend: zondag 22 maart 2015. Tijdens deze 7e editie van de mars zullen de deelnemers herdenken dat het dit jaar 70 jaar geleden is dat de Amerikaanse 17th Airborne Division het strijdtoneel in de Ardennen betrad. Meerdere veteranen van de divisie en hun families zullen op deze dag aanwezig zijn.

Op 4 januari 1945 lanceerde de divisie haar eerste tegenaanval vanuit Mande-Saint-Etienne en Houmont in de richting van Flamièrge. De heuvelrug nabij Flamièrge werd later door de manschappen "Dead Man's Ridge" genoemd. Tijdens de acties die volgden wist de divisie veel dorpen in de regio van Saint-Ode en Bertogne te bevrijden. De divisie verloor hierbij ruim 3.000 manschappen.
 
Lees meer op WO2Actueel.nl.

 
Drager Militaire Willems-Orde Van den Hoek (93) overleden (Redactie WW2Awards.com)
Ridder Militaire Willems-Orde Cornelis Pieter van den Hoek is afgelopen donderdag op 93-jarige leeftijd in Werkendam overleden. De verzetsstrijder ontving de hoogste Nederlandse dapperheidsonderscheiding voor zijn heldendaden tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland.
 

Van den Hoek heeft eind 1944 en begin 1945 de geheime verbinding tot stand gebracht tussen bezet en bevrijd Nederland. Dat gebeurde voor het Bureau Inlichtingen van de Nederlandse Regering. Van den Hoek legde 37 keer 18 kilometer af door de Biesbosch en over de Merwede. Hij roeide tussen tal van uiterst waakzame vijandelijke posten en patrouillerende boten. Op een van zijn tochten werd de boot van Van den Hoek met kogels doorzeefd en viel hij in handen van de vijand. Maar Van den Hoek wist binnen een maand te ontsnappen en zorgde opnieuw voor verbinding tussen bezet en bevrijd gebied.

 
Verhoor Dr. Alfred Balachowski op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een passage uit een verhoor van het Internationaal Militair Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we een passage geselecteerd uit het verhoor van de Fransman Dr. Alfred Balachowski, die als getuige werd opgeroepen. Na in 1943 gearresteerd te zijn door de Duitsers kwam hij in februari 1944 uiteindelijk aan in het concentratiekamp Mittelbau-Dora, waarover hij hieronder verslag doet.
 
M. DUBOST: Bent u op 16 januari 1944 gedeporteerd nadat u op 2 juli 1943 gearresteerd bent. Hebt u 6 maanden in de gevangenis gezeten, eerst in Fresnes, toen in Compiègne? Bent u daarna overgebracht naar Kamp Dora?
BALACHOWSKI: Dat is correct.
M. DUBOST: Kunt u ons snel vertellen wat u over het Kamp Dora weet?
BALACHOWSKI: Het Kamp Dora ligt 5 kilometer ten noorden van de stad Nordhausen, in zuid Duitsland. Het kamp werd door de Duitsers beschouwd als een geheime afdeling, een Geheimkommando; gevangenen die daar verbleven kwamen er nooit meer uit. Dit Geheimkommando had tot taak het vervaardigen van de V-1 en de V-2, de "Vergeltungswaffen", de vliegende bommen die Duitsland op Engeland afstuurde. Daarom was Dora een Geheimkommando. Het kamp was in tweeën verdeeld, het buitenste deel bevatte een derde van het totaal aantal gevangenen in het kamp, het resterende deel bevond zich in de ondergrondse fabriek. Dora was dus een ondergrondse fabriek voor het vervaardigen van de V-1 en de V-2. Ik kwam op 10 februari 1944 in Dora aan vanuit Buchenwald.
M. DUBOST: Wilt u alstublieft langzamer spreken? U kwam in Dora aan vanuit Buchenwald op..?
BALACHOWSKI: Op 10 februari 1944, dat was in een periode waarin het leven in Dora bijzonder hard was.
Op 10 februari werden we met 76 man in een grote Duitse vrachtwagen geladen. We werden gedwongen te knielen, vier SS bewakers zaten op de stoelen voor in de vrachtwagen. We konden niet allemaal knielen, omdat we met te veel waren en zo gauw dus iemand zijn hoofd oprichtte kreeg hij een klap met de kolf van een geweer zodat in de loop van onze vier uur durende reis velen van ons gewond raakten.
Na onze aankomst in Dora brachten we een hele dag en nacht, zonder voedsel door in de kou en in de sneeuw, wachtend op al die formaliteiten bij inschrijving in het kamp -formulieren invullen met naam en achternaam, enzovoort.
In vergelijking met Buchenwald troffen we in Dora een aanzienlijke verandering aan, want de algehele leiding van het kamp was toevertrouwd aan een speciale groep gevangenen die allemaal misdadigers waren. Deze misdadigers waren onze blokleiders, brachten ons onze soep en zorgden voor ons. In tegenstelling tot de politieke gevangenen die een rode driehoek droegen, onderscheidden deze misdadigers zich door een groene driehoek met daarop een zwarte S. We noemden ze de S mannen (Sicherungsverband). Het waren mensen die al lang voor de oorlog door Duitse rechtbanken waren veroordeeld wegens misdaden en die in plaats van na het uitzitten van hun straf niet naar huis werden gestuurd maar levenslang in concentratiekampen werden vastgehouden om toezicht te houden op de andere gevangenen. Onnodig te zeggen dat dat soort gevangenen, die misdadigers met die groene driehoeken, asociale mensen waren. Soms hadden ze vijf, tien of zelfs twintig jaar in de gevangenis gezeten en daarna vijf of tien jaar in een concentratiekamp. Deze asociale paria's hadden geen enkele hoop meer ooit nog het concentratiekamp uit te komen. Deze misdadigers hadden echter, dankzij de steun en samenwerking die ze van de SS kampleiding kregen, nu de kans op een carrière. Deze carrière bestond uit het beroven van andere gevangenen en het bij de anderen eruit persen van de hoogst mogelijke prestatie, die door de SS werd geëist. Ze sloegen ons van 's ochtends tot 's avonds. We moesten om vier uur 's ochtends opstaan en moesten binnen vijf minuten klaarstaan in de ondergrondse slaapzalen waar we zonder ventilatie, in smerige lucht, in ruimten zo groot als deze zaal, met 3.000 tot 3.500 gevangenen opeen gepakt zaten. Er stonden vijf rijen met britsen met rottende stromatrassen. Nieuwe matrassen werden nooit uitgereikt. We kregen maar vijf minuten om op te staan want we gingen geheel gekleed naar bed. We konden nauwelijks slapen want er werd steeds heen en weer gelopen en er vonden bij de gevangenen allerlei diefstallen plaats. Bovendien was het onmogelijk te slapen want we waren overdekt met luizen; het hele kamp was vergeven van het ongedierte. Het was bijna onmogelijk om van de luizen af te komen. In vijf minuten moesten we in de tunnel in het gelid staan en naar een bepaalde plek marcheren.
 
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief

15de jaargang, 2e editie
  februari 2015



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.