Overzicht: 
- STIWOT Reizen Battlefield Tour "Betuwe oktober 1944" - Zaterdag 6 juli 2013
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Recensie: Tobie Goedewaagen - Een onverbeterlijke nationaalsocialist
- Fotoverslag Santa Fe Event 2013

- Heeft u al meegedaan aan de Go2War2.nl WO2 Quiz?
- Recensie: In zoeklicht en afweervuur
- Fotoverslag onthulling monument Halifax W7930
- Verhoor Karl Dönitz op Go2War2.nl 



STIWOT Reizen Battlefield Tour "Betuwe oktober 1944" - Zaterdag 6 juli 2013 (STIWOT Reizen)
Op zaterdag 6 juli 2013 organiseert STIWOT Reizen een Battlefield Tour naar de slagvelden in de Betuwe rond Bemmel, waar in de eerste week van oktober 1944 zware gevechten plaatsvonden. Na operatie Market Garden stabiliseerde het front in de Betuwe zich rond half oktober 1944. De Betuwe werd door de Duitsers onder water gezet, de bevolking werd - op een klein aantal mannelijke inwoners na – geëvacueerd. Tot het voorjaar van 1945 bleef deze toestand ongewijzigd. Deze stabilisatie is echter niet zonder slag of stoot ontstaan...



STIWOT nodigt u uit voor een Battelfield Tour waar de nadruk zal liggen op de gebeurtenissen rond die eerste week van oktober 1944. Na een korte lezing over de afloop van operatie Market Garden en de daaropvolgende gebeurtenissen in de Betuwe, gaan we op pad om een aantal markante locaties van die eerste oktoberweek van 1944 te bezoeken.
 
Er zijn nog enkele plaatsen voor deze Battlefield Tour berschikbaar. Spreekt deze Battlefield Tour u wel aan? Klik dan hier voor meer informatie en de mogelijkheid tot inschrijven.


Nieuwe artikel op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Ontsnappingspoging met Hr. Ms. Endeh
25 dagen overleven onder de Indische tropenzon: Op 1 maart 1942 ondernamen 24 officieren en manschappen van de Koninklijke Marine en de gemilitariseerde Gouvernements Marine een poging om van Java naar Australië te ontsnappen met de tot hulpmijnenveger omgebouwde politiekruiser Hr. Ms. Endeh. Elf van de opvarenden moesten dit avontuur met de dood bekopen en voor de overige dertien eindigde de ontsnappingspoging, na veel geleden ontberingen, in Japans krijgsgevangenschap.
 
 
Tip: via Twitter en Facebook blijft u dagelijks op de hoogte van de nieuwste artikelen en recensies op Go2War2.nl.


Recensie: Tobie Goedewaagen - Een onverbeterlijke nationaalsocialist (Frans van den Muijsenberg)
De NSB’er Tobie Goedewaagen behoorde tijdens de eerste drie bezettingsjaren tot de leiding van het Duitse nationaalsocialistische bestuur in Nederland. Als secretaris-generaal van het Departement van Volksvoorlichting en Kunsten was hij verantwoordelijk voor de nazificatie van de Nederlandse cultuur. Hij nam omstreden maatregelen zoals de gelijkschakeling van de pers en omroepen. Ook was Goedewaagen ervoor verantwoordelijk dat kunstenaars werden gedwongen lid te worden van de Kultuurkamer. Als gevolg van deze twee maatregelen werd hij een alom gehate NSB'er, aan wie met een aardige woordspeling de scheldnaam "Rotkar" werd gegeven. Na de oorlog raakte Goedewaagen al snel in de vergetelheid, maar een belangrijk deel van zijn gedachtengoed, onder meer de subsidiëring van kunst en literatuur, bleef in stand en maakt tot op de dag van vandaag deel uit van het naoorlogse overheidsbeleid.

 
Historica Benien van Berkel (1965) haalde Tobie Goedewaagen in 2012 via haar proefschrift weer terug uit de vergetelheid. Van dat proefschrift is nu de populaire versie verschenen. In "Tobie Goedewaagen (1895-1980)" vertelt ze het verhaal van de man die opgroeide in een zeer welgestelde Amsterdamse bankiersfamilie. In zijn jonge jaren was hij bevriend met toonaangevende kunstenaars zoals de beeldhouwer John Rädecker en de dichter Adriaan Roland Holst. Goedewaagen ontwikkelde zich tot een redelijk vooraanstaand filosoof die vervolgens, tot ieders verbazen en afgrijzen, een overtuigd en rechtlijnig nationaalsocialist werd. En bleef, want tot aan zijn dood in 1980 was hij overtuigd van de juistheid van die idealen en verkeerde hij in rechts-radicale kringen in Duitsland.
 
Over de enorme gedaanteverwisseling die Goedewaagen vanaf halverwege de dertiger jaren onderging, werd op basis van wat vóór het verschijnen van deze studie over Goedewaagen bekend was, altijd betoogd dat zijn lidmaatschap van de NSB voornamelijk was ingegeven door puur opportunisme en uit frustratie vanwege een gemiste benoeming tot hoogleraar aan de universiteit van Utrecht. Na een tijdje binnen de NSB te hebben meegelopen zou hij zich pas in mei 1940 bij de partij hebben aangesloten om daar razendsnel in allerlei hoge functies binnen de partij en de politiek terecht te komen. Zijn lage stamboeknummer zou een persoonlijke gunst van Mussert zijn geweest.
 
Van Berkel betoogt dat opportunisme en frustratie aanzienlijk minder dan altijd werd verondersteld de bepalende motieven waren.
 


Fotoverslag Santa Fe Event 2013 (Redactie WO2Actueel)

Santa Fe was altijd een tweejarig event maar door het succes van vorig jaar werd besloten om ook dit jaar weer een event te organiseren. Een maand geleden stond Oorlogsmuseum Overloon nog in het teken van de Duitse voertuigen tijdens Militracks, dit weekend was het de beurt aan de geallieerde voertuigen. Uiteraard was uw reporter er dit keer ook weer bij.

Het grote voordeel ten opzichte van Militracks is dat er nu ook vuurwapendemonstraties en mockbattles gehouden werden. Helaas was de militariamarkt wel een stuk kleiner dan tijdens Militracks, dat werd echter weer uitstekend gecompenseerd met de aanwezigheid van modelbouwvereniging TWENOT.


Lees verder op WO2Actueel.nl

 
Heeft u al meegedaan aan de Go2War2.nl WO2 Quiz? (Redactie Go2War2.nl)
Op Go2War2.nl kunt u sinds april weer meedoen aan een nieuwe quiz over de Tweede Wereldoorlog. Er staan weer 25 lastige vragen (en een mooie prijs voor de winnaar) op u te wachten. U kunt deelnemen aan deze quiz tot en met tot en met 1 augustus 2013. Veel succes!
 
Door Dutch FilmWorks is voor de winnaar een DVD-pakket beschikbaar gesteld, bestaande uit de volgende titels:
 

 

 
Recensie: In zoeklicht en afweervuur (Pieter Schlebaum)
Binnen de geschiedschrijving over de Tweede Wereldoorlog zijn enkele publicaties te classificeren als echte klassiekers. Zo zijn er bijvoorbeeld de boeken van Cornelius Ryan over de geallieerde landing in Normandië (‘De langste dag’) en de luchtlandingen bij Arnhem (‘Een brug te ver’). Deze werden beide verfilmd en genieten bekendheid onder een groot publiek. Op het gebied van de luchtoorlog kunnen de memoires van de Britse bommenwerperpiloot Guy Gibson worden gezien als klassieker. Ook dit verhaal vormde de basis voor een film, ‘The Dam Busters’, over de aanval op de Ruhrdammen in mei 1943. Exact zeventig jaar na deze befaamde operatie bracht Just Publishers een herdruk uit van Gibsons legendarische autobiografie ‘In zoeklicht en afweervuur’.

 
Guy Gibson (1918-1944) is één van de bekendste vliegers uit de Tweede Wereldoorlog. Hij maakte snel carrière, vooral binnen Bomber Command. In 1943 kreeg hij de leiding over een speciaal geformeerd eskader dat als doel had om de Ruhrdammen te bombarderen. Deze succesvolle missie maakte van Gibson een legende. In de verplichte rustperiode die volgde op de missie besloot Gibson zijn memoires op papier te zetten. Nadat hij op 19 september toch weer een vlucht maakte en hierbij sneuvelde, werd zijn verhaal ‘Enemy Coast Ahead’ in de winter van 1944-1945 in delen gepubliceerd in de Sunday Express. In 1946 werd het manuscript uiteindelijk in boekvorm uitgegeven. Nauwelijks een jaar later verscheen er ook een Nederlandse vertaling met de pakkende titel ‘In zoeklicht en afweervuur’. Het boek vormde tevens de basis voor het script voor de succesvolle film ‘The Dam Busters’, die in 1955 uitkwam.
 
Gibson toonde zich een vaardig schrijver en wist een zeer prettig leesbare beschrijving van zijn ervaringen op papier te krijgen. Hij besefte goed dat zijn herinneringen interessant zouden zijn voor het grote publiek en hield hiermee rekening door bepaalde procedures, vaktermen en gebruiken van de Royal Air Force te verklaren of in zijn beschrijving te vermijden. Tegelijkertijd bleek hij nog altijd in staat een zeer authentiek en waarheidsgetrouw verslag van de luchtoorlog te schrijven. Gecombineerd met zijn persoonlijke status binnen Bomber Command en de Royal Air Force maakte dit zijn boek vrijwel direct tot een klassieker.
 

 
Fotoverslag onthulling monument Halifax W7930 (Redactie WO2Aceel)
Op zaterdagmiddag 22 juni 2013 vond in Renswoude de onthulling van het monument voor de Handley Page Halifax W7930 YE-W plaats. De viermotorige Halifax bommenwerper was in de nacht van 22 op 23 juni 1943 op weg naar het Ruhrgebied om deel te nemen aan de luchtstrijd. De bommenwerper werd aangeschoten door afweergeschut bij Soesterberg. Ten zuidwesten van Renswoude volgde een fataal luchtgevecht met een Duitse nachtjager. Het toestel stortte neer op de boerderij 'De Wetering' welke volledig werd verwoest. De zeven bemanningsleden kwamen allen om het leven. De bewoners van de boerderij, de familie Vlastuin, kwamen met de schrik vrij.

Lees verder op WO2Actueel.nl


 
Verhoor Karl Dönitz op Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer hebben we een passage geselecteerd uit het verhoor van admiraal Karl Dönitz, vanaf 1939 bevelhebber van de Duitse onderzeebotenvloot en daarna vanaf 1943 tot het einde van de oorlog opperbevelhebber van de Kriegsmarine. Hieronder wordt hij ondervraagd over de aanvallen van U-boten op koopvaardijschepen.
 
Dr. KRANZBÜHLER: Hoe luidden de orders die u aan het begin van de oorlog kreeg, dat wil zeggen begin september 1939 voor het voeren van een duikbootoorlog.
 DÖNITZ: Strijd tegen koopvaardijschepen volgens het Reglement Oorlogsbuit, dat wil zeggen, volgens de Overeenkomst van Londen.
 Dr. KRANZBÜHLER: Welke schepen kon u op grond van die order zonder voorafgaande waarschuwing aanvallen?
 DÖNITZ: Destijds kon ik zonder waarschuwing vooraf alle schepen aanvallen die onder bescherming van marineschepen voeren of luchtdekking hadden. Verder was het mij toegestaan wapengeweld te gebruiken tegen schepen die radioberichten verzonden, de opdracht tot stoppen weerstonden of niet opvolgden, wanneer ze werden aangehouden.
 Dr. KRANZBÜHLER: Het lijdt geen twijfel dat een paar weken na het begin van de oorlog, de strijd tegen de koopvaarders heviger werd. Wist u of een dergelijke verheviging was voorgenomen en zo ja, waarom?
 DÖNITZ: Ik wist dat de Staf Marineoperaties van plan was, al naar gelang de gebeurtenissen, al naar gelang de tactiek van de vijand, slag met slag te vergelden, zo staat of stond het in de orders, door middel van verhevigde actie.
 Dr. KRANZBÜHLER: Wat waren de maatregelen van de vijand en aan de andere kant, wat waren uw eigen ervaringen met de door de vijand genomen maatregelen die leidden tot een verheviging van de strijd?
 DÖNITZ: Direct aan het begin van de oorlog ondervonden wij dat alle koopvaarders niet alleen gebruik maakten van hun radio's wanneer geprobeerd werd ze aan te houden maar dat ze onmiddellijk berichten verzonden wanneer ze een U-boot aan de horizon zagen. Het was daarom volkomen duidelijk dat alle koopvaarders samenwerkten met de militaire inlichtingendiensten. Verder ontdekten we, slechts een paar dagen na het begin van de oorlog, dat koopvaarders bewapend waren en hun wapens ook gebruikten.
 Dr. KRANZBÜHLER: Welke orders aan Duitse zijde waren het gevolg van deze ervaringen?
 DÖNITZ: De eerste order die daaruit voortvloeide was dat koopvaarders die berichten uitzonden als ze werden aangehouden zonder waarschuwing konden worden aangevallen. Er vloeide ook een order uit voort dat koopvaarders waarvan de bewapening duidelijk was herkend, dat wil zeggen waarvan men de bewapening uit Britse publicaties kende, zonder waarschuwing konden worden aangevallen.
 Dr. KRANZBÜHLER: Deze order betreffende aanvallen op bewapende koopvaarders werd op 4 oktober 1939 uitgegeven, klopt dat?
 DÖNITZ: Dat denk ik.
 Dr. KRANZBÜHLER: Verscheen er nog een tweede order, kort daarna, op grond waarvan alle vijandelijke koopvaarders konden worden aangevallen en waarom werd die order uitgegeven?
 DÖNITZ: Ik denk dat de Staf Marineoperaties tot deze order besloot op basis van een Britse publicatie waarin werd gemeld dat het bewapenen van koopvaarders nu voltooid was. Bovendien was er op 1 oktober een bericht van de Britse Admiraliteit verschenen dat luidde dat koopvaarders opdracht hadden gekregen, Duitse U-boten te rammen en verder, zoals in het begin al gezegd, dat er niet aan kon worden getwijfeld dat elke koopvaarder een onderdeel was van de militaire inlichtingendienst van de vijand en dat hun radioberichten bij het zien van een U-boot de inzet van oppervlakteschepen of luchtsteun bepaalde.
 Dr. KRANZBÜHLER: Kreeg u daar rapporten over van U-boten die werkelijk in gevaar werden gebracht door deze tactiek van de vijandelijke koopvaarders en aangevallen werden door vijandelijke oppervlakteschepen of vliegtuigen?
 DÖNITZ: Ja, ik heb in dit verband een groot aantal rapporten ontvangen en omdat de maatregelen van de Duitsers altijd werden genomen vier weken nadat bekend was geworden dat de vijand deze tactieken toepaste, leed ik in de tussentijd zware verliezen –in de periode waarin ik aan de éénzijdige, en voor mij gevaarlijke verplichtingen moest voldoen.
 Dr. KRANZBÜHLER: Deze verplichtingen, bedoelt u de verplichting, strijd te voeren tegen koopvaarders volgens het Reglement Oorlogsbuit gedurende de periode waarin de koopvaardijschepen van de vijand hun vreedzame karakter hadden verlaten?
 DÖNITZ: Ja.
 Dr. KRANZBÜHLER: Protesteerde u later tegen de richtlijnen van de Staf Marineoperaties, die leidden tot een verhevigen van de strijd tegen de koopvaarders of stemde u er mee in.
 DÖNITZ: Nee, ik protesteerde er niet tegen. In tegendeel, ik achtte die gerechtvaardigd want anders, zoals ik al heb gezegd, had ik me moeten houden aan een verplichting die eenzijdig was en voor mij ernstige verliezen betekende.
 
 
 



STIWOT Nieuwsbrief

13de jaargang, 6e editie
  juni 2013



De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.