Overzicht:

- STIWOT Meeting: zaterdag 8 november 2008
- STIWOT op promotietour
- Verkiezing beste historische website
- De actualiteit van de Tweede Wereldoorlog
- Medewerker onder de loep
- Uitgelezen!
- Boeken- en filmnieuws
- WW2Awards.com zoekt medewerkers voor grote en kleine klussen
- 'De verzwegen graven van de oorlog'
- Auteurs gezocht voor Go2War2.nl
- Herdenkingsweekend Heteren 2008
- Vonnis Von Ribbentrop op Go2War2.nl

 



STIWOT Meeting: zaterdag 8 november 2008 (Comité STIWOT Meeting)
Op zaterdag 8 november 2008 zal de jaarlijkse STIWOT Meeting plaatsvinden. Na het succes van vorig jaar maken we ook dit jaar weer gebruik van de aula van het Liberty Park te Overloon.

Het dagprogramma zal starten om 11.30 uur. Naast diverse interessante lezingen zal er natuurlijk ook weer een informatiemarkt zijn. Diverse STIWOT projecten, externe partijen en sponsoren zullen hun werk weer presenteren in stands met interessante uitstallingen. Het officiële programma zal rond 16.00 uur afgesloten worden met de prijsuitreiking van een kleine quiz.
De inhoud van de lezingen...? Tsja, die houden we nog even onder de pet. In de komende STIWOT Nieuwsbrieven maar ook op de websites komen we hier zeker op terug! Wil je weten wat je te wachten staat, lees dan het verslag van de STIWOT Meeting 2007.

Dus wil je naar een interessante lezing, een dagje met die STIWOT-fanaten doorbrengen of gewoon gezellig discussiëren over WOII? Noteer dan de STIWOT Meeting alvast in je agenda. Zaterdag 8 november 2008, Overloon.



STIWOT op promotietoer (
Lars van Lier & Gerd Van der Auwera)

Na enkele vergaderingen met de STIWOT-medewerkers en -bestuur werd besloten een heuse PR-afdeling op te richten. Lars van Lier werd bereid gevonden om hiervan de leiding op zich te nemen. STIWOT vindt deze PR belangrijk omdat, naast onze activiteiten op het internet - en die blijven de belangrijkste - het ook nuttig is om onze boodschap onder de aandacht te brengen bij een geschikte doelgroep die ons nog niet heeft gevonden via de digitale snelweg.

Daarom werd vanaf januari 2008 tijd gestoken in het leggen van contacten en voorbereiden van dit nieuw stukje activiteit binnen STIWOT. Hiervoor zijn 2 nieuwe activiteiten op poten gezet die vallen onder de noemer PR: het uitbreiden en onderhouden van de externe contacten én het plaatsen van infostands op WOII-gerelateerde evenementen.

Met betrekking tot de eerste pijler zochten we naar een mogelijkheid om in daarvoor geschikte bladen en magazines ruimte te krijgen onder gunstige voorwaarden om via een advertentie of interview STIWOT op positieve wijze onder de aandacht te brengen. Voorbeelden hiervan zijn onder andere advertenties in het magazine Armex, het Keep Them Rolling-magazine, Pijler, Wapenbroeders, en een interview met Checkpoint (Veteraneninstituut).

Voor de tweede pijler trokken we erop uit. Zo waren we te vinden op het vrijheidsdéfilé in Wageningen, in Roermond bij het grote Santa Fé-evenement en in Overloon bij een grote beurs in het Liberty Park. Ook in België waren we actief: op de opendeurdag van de kazerne Leopoldsburg en op het mega-evenement Wings and Wheels op de vliegbasis van Ursel.


Opvallend voor al onze PR-activiteiten waren de vele positieve reacties die we kregen. Vele mensen kenden ons van onze websites, anderen vonden onze projecten uitermate interessant, sommigen zegden hun medewerking toe. Na enige tijd herkenden mensen ons van andere evenementen. De herkenbaarheid is dus groot en dat op zich is al een positief resultaat. Ook leuk om vast te stellen was dat meerdere STIWOT-medewerkers vlot bereid waren om deze infostands te bemannen.

We zijn ook kritisch en een aantal dingen kunnen nog echt beter. Ons standje kan zeker nog een stuk professioneler, zodat we minder afhankelijk zijn van de plaatselijke organisatoren. Daarnaast moeten we ook vaststellen dat, ondanks toezeggingen, er niet echt nieuwe medewerkers en donateurs zijn bijgekomen.

Natuurlijk zijn we nog niet lang geleden van start gegaan met deze PR-activiteiten en dit alles moet nog groeien. Globaal gezien zijn we zeker tevreden over de respons die we kregen van redacteurs van magazines, organisatoren en bezoekers van evenementen. 2008 was vooral pionieren in onbekend terrein, veel zaken kunnen beter en zullen ook anders worden opgezet in het komende jaar. U hoort dus nog van ons!



Verkiezing beste historische website (Redactie Nieuwsbrief)

Historisch Nieuwsblad organiseert samen met DE REE-archiefsystemen de Archieven.nl Prijs 2008. Lezers mogen hun favoriete historische websites voordragen en maken zelf ook kans op een prijs. Go2War2.nl, WW2Awards.com, Oorlogsmusea.nl en STIWOT.nl zijn aangemeld.


De Archieven.nl Prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan de makers van de beste historische website van Nederland. De jury bestaat dit jaar uit historica en columnist Amanda Kluveld en Tweede-Kamerlid en historicus Ronald van Raak. Samen met een redactielid van Historisch Nieuwsblad beoordelen zij websites in vier categorieën: musea, verenigingen, archieven en themasites.

In elke categorie valt een eervolle vermelding te verdienen. Wie onbetwistbaar de beste historische website van Nederland maakt, krijgt de Archieven.nl-Prijs 2008. Die bestaat uit een geldbedrag van 2500 euro. De winnaar zal worden bekendgemaakt in Historisch Nieuwsblad nummer 1 van 2009.

Om een zo goed mogelijk beeld te krijgen van wat er aan geschiedenis op internet te vinden is, mogen lezers van Historisch Nieuwsblad hun favoriete websites aandragen. Een mailtje – met link naar de desbetreffende website – sturen naar redactie@historischnieuwsblad.nl is voldoende. Uiterlijk 10 oktober moeten de voordrachten binnen zijn. Alleen Nederlandse websites maken kans op de Archieven.nl-Prijs 2008.

Inzenders maken zelf ook kans op een prijs. Wie een website aandraagt, dingt mee naar een van de vijfentwintig prijzen naar eigen keuze: óf de Historische Scheurkalender 2009 (winkelwaarde € 14,95) óf het boek De Tweede Gouden Eeuw van Frederik H. Krueger (winkelwaarde € 19,95), plus één paar professionele archiefhandschoenen. Wie de winnende website nomineert, maakt kans op de dvd-box De Loopgravenoorlog (winkelwaarde € 39,95).



De actualiteit van de Tweede Wereldoorlog (Egbert van de Schootbrugge)
Precies 64 jaar geleden was operatie “Market Garden”, beter bekend als “De Slag om Arnhem” in volle gang. Dit plan van de fameuze Britse veldmaarschalk Bernard Law Montgomery had tot hoofddoel om vanuit België, via Nederland een snelle doorstoot naar Berlijn te maken, om zodoende nog voor kerst 1944 de oorlog in Europa te beëindigen.


Na de landingen in Normandië op 6 juni 1944, vochten de geallieerden zich in enkele maanden tijd een weg door Europa. Begin september 1944 stonden de geallieerde troepen voor de Belgisch-Nederlandse grens opgesteld. Het was in deze periode dat Montgomery het plan ontwikkelde om de geallieerde troepen als een speerpunt Nederland binnen te laten dringen. Eenmaal aangekomen ter hoogte van het IJsselmeer, zouden de geallieerde troepen afzwenken naar het oosten en dwars door het Roergebied (het industriële hart van Duitsland) doorstoten naar Berlijn.

Het slagen of falen van deze gewaagde operatie hing voor een groot deel af van het veroveren van een aantal bruggen in Nederland. Hieronder vallen onder andere de bruggen bij Nijmegen, Son, Grave en natuurlijk de brug Arnhem. Montgomery’s plan was een omvangrijke en gecompliceerde samenwerking tussen luchtlandingstroepen en grondtroepen. Het uiteindelijke plan kreeg de codenaam: “Market Garden”. Deze codenaam is op te splitsen in:

Operatie Market: Amerikaanse, Engelse en Poolse luchtlandingstroepen zouden volgens het plan springen bij vitale bruggen in Holland, ze veroveren en vasthouden. Tevens was hun taak om de wegen richting deze bruggen te veroveren en vast te houden, zodat de grondtroepen een snelle opmars richting Arnhem konden maken.

Operatie Garden: De grondtroepen, het Britse XXX Corps, onder leiding van Brian Horrocks zou vanuit hun bruggenhoofd bij Neerpelt (België) over de door de luchtlandingstroepen gelegde loper, oprukken via Eindhoven, Sint Oedenrode, Veghel, Uden, Grave, Nijmegen, Arnhem en daarna doorstoten naar het IJsselmeer om de Duitse troepen in West-Nederland af te snijden. Daarna zou het XXX Corps bruggenhoofden over de IJssel moeten slaan bij Doesburg, Zutphen en Deventer van waaruit men in het Roergebied zou kunnen doordringen.

Het begin van de operatie werd vastgesteld op zondag 17 september 1944. Na goedkeuring van de Amerikaanse Generaal Eisenhower op 10 september, was er slechts een week tijd om deze gewaagde en omvangrijke operatie voor te bereiden. De eerste problemen deden zich voor…

Lees voor verdere details over de voorbereiding en het uiteindelijke verloop van Operatie Market Garden het artikel op Go2War2.nl.



Medewerker onder de loep (Redactie Nieuwsbrief)

Naam: Fedor de Vries
E-mailadres: fedor@oorlogsmusea.nl

Hoe ben je bij STIWOT terechtgekomen?
Google wees me op de entries in www.oorlogsmusea.nl (OM): een flinke bron van informatie wat betreft WW2 en tevens een medium waar ik mijn eigen foto’s op kon (in eerste instantie laten) plaatsen

Wat doe je zoal voor STIWOT?
Vrijwel alleen entries verwerken in OM, en al dan niet zelf foto’s maken en achtergrondinformatie zoeken. Laatst bezig geweest met het uitzetten van routes over het Hürtgenwald (samen met Barry en Jeroen) om dit als reisbestemming te “promoten”.

Hoe lang werk je al voor STIWOT?
Sinds begin 2008.

Hoeveel tijd ben je per week kwijt aan STIWOT?
Nu heel veel: zo’n 20-30 uur per week. Dit komt door het vergaren van heel veel info (met toestemming) van andere sites zoals die van de VDK en CWGC om op die manier OM te verbreden. Die bronnen raken nu langzaam “uitgeput”, daarna zal het aantal benodigde uren wel afnemen al heb ik nog veel in de planning om zelf weer foto’s te gaan maken en die te verwerken.

Wat is het leukste dat je tot nu toe met STIWOT hebt meegemaakt?
De Hürtgenwald-tocht: 2 dagen met z’n drieën info en foto’s vergaren in een mooi wandelgebied met veel historie en met perfect weer. Was overigens niet door STIWOT georganiseerd maar een “spontaan” initiatief.

Met welke STIWOT medewerkers heb je het meeste contact?
De mensen die bij OM betrokken zijn.

Wat doe je naast STIWOT op WO2 gebied?
Voornamelijk lezen (sites en boeken). En natuurlijk van alles bezoeken, dat doe ik uit eigen interesse. Dat daarna de foto’s op OM komen is mooi meegenomen ;-)

Wat doe je naast STIWOT op persoonlijk gebied (werk/studie)?
Momenteel ben ik teamleider van een ICT-applicatieteam (12 personen) dat het landelijke meldkamersysteem voor politie, brandweer en ambulancediensten onderhoudt.

Welk aspect van WO2 interesseert je het meest?
Verschillende kanten interesseren mij. De veldslagen (en dan m.n. de “vergeten” slag in het Hürtgenwald) maar ook de Holocaust.

Wat vind je omgeving van je hobby?
Mijn vrouw vindt het wel interessant maar gaat niet mee in mijn “fanatisme” ;-). Mijn voorkeur voor begraafplaatsen heeft echter wel veel wenkbrauwen doen fronsen.

Wat is je favoriete Internet site (gelieve geen STIWOT site te noemen)?
Op WW2-gebied is dat waarschijnlijk wel de site van Scorpio over het Hürtgenwald. Daar zit heel veel kennis in verwerkt. Maar ik bekijk veel sites. Naast WW2 heb ik de afgelopen jaren (naast alle nieuwssites) het meest op www.motor-forum.nl gezeten. Verder schrijf ik soms reisverslagen voor www.wereldfietser.nl (al had ik daar nu even wat minder tijd voor ;-)).

Op welke dag in de week is het even geen wo2?
Zaterdag, althans wat Internet betreft. Bij weekendjes weg telt deze natuurlijk wel mee.

Wat zou je nog een keer willen bezoeken/zien of meemaken?
Ik ben nog nooit in Polen geweest om de concentratie- en vernietigingskampen daar te bezoeken. Planning was er wel maar toentertijd werd het zeer afgeraden om alleen met de motor die kant op te gaan. Misschien dat het nog wel eens zal gebeuren. Waarom bezoeken? Tja, ik weet niet… die plaatsen ademen hun gruwelijke historie. Ik denk dat er weinig plaatsen zijn waar WW2, en speciaal de Holocaust, zo “voelbaar” zijn als daar… zolang de originaliteit gehandhaafd blijft.

Wil je nog wat kwijt?
Mwah ik denk dat ik het meeste wel verteld heb. Misschien hobby's naast WW2? Motorrijden, fietsen & wandelen (goed te combineren met WW2 natuurlijk) en (metal-)muziek. Vakanties zijn vaak duikvakanties of stedenbezoek.



Uitgelezen! (Egbert van de Schootbrugge)

Op 24 januari 1932 vond er in Berlijn een treffen plaats tussen de Hitlerjugend en Duitse communisten. Tijdens deze onenigheid werd een lid van de Hitlerjugend vermoordt, Het was de slechts 15 jaar oude Herbert Norkus. In de daarop volgende jaren zou Norkus als symbool voor de Hitlerjugend gebruikt worden. Zijn dood is veelvuldig als propagandamiddel gebruikt door de nazi’s. Verschillende schrijvers hebben boeken geschreven over de Hitlerjugend en hebben als rolmodel Herbert Norkus gebruikt. Zo zijn meerdere boektitels bekend met zijn naam erin verwerkt. Niet alleen boeken, maar ook scholen, straten en wijken werden naar hem vernoemd.

In 1944 verscheen bij de “Volksche Uitgeverij Westland Amsterdam”, het boek:”Herbert Norkus, de Hitlerjongen”. Het is de Nederlandse vertaling van de Duitse versie die geschreven is door Gerhard Mondt. Mondt was eind jaren ’20, begin jaren ’30 zelf een actief lid van de Hitlerjugend. Hij kende Herbert Norkus persoonlijk en was aanwezig bij de onenigheid die resulteerde in de dood van Herbert Norkus.


Mondt geeft duidelijk aan dat zijn boek als doel heeft om de herinnering aan Herbert Norkus in leven te houden. Het spreekt dan ook voor zich dat dit boek vol staat met allerlei propaganda uitingen voor de nazi’s. Vlak na de moord op Herbert Norkus is er veel over hem geschreven, uiteraard vol met propaganda. Daardoor is het moeilijk om na te gaan in hoeverre de geschiedenis die bijvoorbeeld door Gerhard Mondt geschetst wordt, klopt.

Het boek is volledig geschreven vanuit het oogpunt van de Mondt zelf. De titel is dus een misleiding. Wie denkt een boek over Herbert Norkus te lezen, komt bedrogen uit. Natuurlijk wordt er in dit boek aandacht besteed aan de persoon, het handelen en het overlijden van Norkus, maar het is niet persé een boek over Norkus.

Tijdens het lezen van diverse verhalen blijven voor de lezer veel vragen onbeantwoord. Om een voorbeeld te noemen: op de dag van de moord op Norkus was een groep van de Hitlerjugend aanwezig in een communistische wijk. In deze wijk verbleven ze in achtertuinen van de communisten. Wat het doel daarvan was, of wat ze er deden wordt niet vermeldt. Hierdoor is het niet goed te begrijpen waarom de communisten zich tegen de groep jonge jongens richtten. Wel is het prettig dat de verhalen ordelijk en chronologisch verhaald worden. Het boek is geen brei van allerlei korte verhalen die door elkaar gehutseld zijn.

Opvallend is om te lezen dat de schrijver verteld dat direct na de moord duidelijk was dat Herbert Norkus voor de Hitlerjugend zou worden wat Horst Wessel voor de SA geworden was, een symbool en een voorbeeld. Hij werd aldus de schrijver: “Het zinnebeeld van hun leven en sterven in dienst der Beweging. Daarover worden niet veel woorden gesproken, dat is zoo vanzelfsprekend als het groot en heilig is. Zoo namen ook wij, zoo nam de geheele Hitlerjugend, zoo namen de vader en de SA, de Beweging en de Führer dit offer aan… …En voor de kameraden was het als een nieuwe eed, toen zij op een wekdag daarna de handen strekten, om den dooden Herbert Norkus op zijn laatste weg naar het graf te groeten: ‘Wij vechten je vrij, Duitsland’.”

Door de vele pathetiek leest het boek niet prettig. Het overdreven zwartmaken van de communisten en aan de andere kant het bijna belachelijke pochen, maken dit boek behoorlijk ongeloofwaardig. Kortom: een hebbeding voor de verzamelaar en een irritatie voor mensen die een beschrijving verwachten van het leven van Herbert Norkus.



Boeken- en filmnieuws (Redactie Go2War2.nl)
In oktober verschijnt bij uitgeverij BZZTôH een nieuw boek van auteur Alex Kershaw die we onder andere kennen van “De Bedford Boys” en “Het Verbond”. De titel van zijn nieuwste boek is “De overlevenden” en gaat over de overlevenden van de ramp met de Amerikaanse onderzeeër USS Tang. Op 25 oktober 1944 voerde de Amerikaanse onderzeeër zijn vijftiende gevechtsmissie uit. Met nog slechts twee torpedo’s werd er een laatste beschieting uitgevoerd, waarna de bemanning begon met de voorbereiding van de terugreis. Maar het onverstelbare gebeurde: de torpedo veranderde van koers en raakte de onderzeeër, die daarop 180 meter naar de zeebodem zonk. Slechts een handvol bemanningsleden overleefde deze ramp, waarop hun een angstaanjagende vlucht naar de oppervlakte wachtte. Maar daarmee waren ze nog niet gered – de overlevenden werden opgepikt door een Japans oorlogsschip en geïnterneerd in een krijgsgevangenkamp.

In “De kinderen van de tuinder”, nieuw verschenen bij uitgeverij Artemis & co, ontrafelen twee kleindochters de geschiedenis van hun grootouders, een Hollandse familie van tuinders in de tumultueuze periode vanaf de jaren dertig tot aan hun emigratie naar Canada in de jaren vijftig. Uit mondelinge overlevering, brieven en dagboekaantekeningen hebben Kristen den Hartog en Tracy Kasaboski een prachtig familieportret samengesteld van een gezin dat haar eigen strijd voerde tegen de bezetting. Zij verweven hierin ook het verhaal van de Koninklijke familie tijdens de donkere dagen van de oorlog en plaatsen historische gebeurtenissen in een persoonlijk perspectief. Het boek ontving lovende recensies in Canada waar het eerder dit jaar is verschenen. Voor een indruk van dit verhaal en een collectie foto’s kunt u de volgende website bezoeken: www.dekinderenvandetuinder.nl.

We besluiten met een controversiële, maar historisch interessante film die in oktober uitgebracht wordt op DVD:  Leni Riefenstahls “Triumph des Willens”. Het is onmiskenbaar een propagandafilm, gewijd aan de verheerlijking van Adolf Hitler. Tegelijkertijd zijn de wapperende hakenkruisbanieren, zeeën van marcherende nazi-uniformen en Duitsers in vervoering zo geraffineerd en met zulk baanbrekende camera- en montagetechnieken in beeld gebracht dat Riefenstahl niet alleen nazi-propaganda maakte, maar tegelijkertijd filmgeschiedenis schreef. Leni Riefenstahl, die op 101 jarige leeftijd overleed, had alleen oog voor schoonheid. Wat niet mooi was, negeerde ze. De indrukwekkende partijdag die de nazi's in 1934 in Neurenberg hielden bracht ze schitterend in beeld in “Triumph des Willens”.



WW2Awards.com zoekt medewerkers voor grote en kleine klussen (Redactie WW2Awards.com
Het team van WW2Awards.com werkt bijna dagelijks aan het uitbreiden en verbeteren van de website. Een flinke klus, want nog heel wat ontvangers ontbreken op de website. Ook moeten er nog bij vele personen en onderscheidingen die al op de website staan de nodige aanvullingen worden gedaan. Voor al dit werk kunnen we zeker hulp gebruiken. Het maakt niet uit of je dagelijks of bijvoorbeeld maar een uurtje per week mee kan helpen: iedere hulp is welkom!

Wat kan er dan zoal worden gedaan? We kunnen mensen gebruiken die grote en kleine klussen aanpakken. Dit is zeer uiteenlopend.
Zo zou je bijvoorbeeld alle ontvangers van een specifieke onderscheiding kunnen aanvullen of die specifieke onderscheiding aanvullen bij personen die al op de website staan. Of je kunnen richten op een specifiek land, of een specifieke veldslag en daar personen en onderscheidingen van opzoeken. Je zou ook de personen die al op de website staan kunnen voorzien van geboorte- en sterftedata die van veel personen gewoon op internet te vinden zijn.
En dan hebben we het nog niet eens gehad over het speuren naar bruikbare foto's, het schrijven van stukken over de onderscheidingen of zelfs het maken van biografieën bij de personen.

Misschien ben jij wel net diegene die dat ontbrekende stukje kan aanvullen wat wij nog missen of kan je ons gewoon helpen met het nog beter en nog mooier maken van de website. Lijkt het je wat, of wil je eerst nog meer weten. Neem dan contact op met wilco@stiwot.nl of egbert@ww2awards.com. We vertellen je graag meer of helpen je op weg.

Niet aarzelen hoor, gewoon doen ;-)!



‘De verzwegen graven van de oorlog’ ( René ten Dam)
Deze bijdrage is geschreven door René ten Dam, eindredacteur van Go2War2.nl en beheerder van de website Dodenakkers.nl.

Elk onderwerp kun je vanuit verschillende invalshoeken benaderen, zo ook zaken die zich rond de Tweede Wereldoorlog hebben afgespeeld. Soms raken verschillende disciplines elkaar daarbij. Zo ook met een tweetal verhalen die in het verleden op Go2War2.nl zijn verschenen, te weten ‘Onbedoelde aanslag op Rauter bij Woeste Hoeve’ en ‘Robert van Genechten’. Beide artikelen zijn in eerste instantie geschreven voor de website ‘Dood in Nederland, maar wekten de interesse van anderen. Omdat ‘Dood in Nederland’ en Go2War2.nl beiden twee verschillende doelgroepen dienen, leek er ook geen bezwaar om beide artikelen op Go2War2.nl te plaatsen, hoewel het niet gebruikelijk is artikelen te plaatsen die eerst elders verschenen zijn.

Beide artikelen zijn voor ‘Dood in Nederland’ geschreven vanuit een funerair perspectief, de focus ligt op de dood van de betrokkenen, hun begrafenis en hun graf. Het artikel over de gebeurtenissen bij Woeste Hoeve is een inleidend artikel over de slachtoffers.
Het oorspronkelijke artikel over Robert van Genechten heeft een tweetal extra paragrafen handelend over de gestorven zoon van Van Genechten en over hun gedeelde graf in Utrecht.

Het artikel over Van Genechten was een eerste in een nieuwe reeks getiteld “De verzwegen graven van de oorlog – ‘fout’ funerair erfgoed” op ‘Dood in Nederland’. Deze reeks wil een deel van de geschiedenis laten zien dat over het algemeen liever vergeten wordt, namelijk die van collaboratie en verraad. Duizenden Nederlanders kozen in de Tweede Wereldoorlog voor de kant van de Duitse bezetter. Sommigen verloren daarbij hun leven door aanslagen van het verzet, een kleine groep werd na de oorlog terechtgesteld en gefusilleerd. Van enkelen van hen bestaan de graven nog, van anderen werden de graven geruimd. Soms uit schaamte, vaak ook om die donkere kant van de oorlogsjaren te vergeten. Wil je echter het verhaal van de Tweede Wereldoorlog volledig vertellen, dan horen daar ook zaken bij die liever niet verteld worden.
In de reeks ‘De verzwegen graven van de oorlog’ verschenen onlangs een viertal artikelen die weliswaar niet op Go2War2.nl zullen verschijnen, maar die voor tal van lezers van Go2War2.nl ook interessant kunnen zijn.

Een tweetal artikelen handelt over de verdwenen graven van een aantal vooraanstaande NSB-er’s die na de oorlog zijn gefusilleerd. De graven van Max Blokzijl en Meinoud Rost van Tonningen zijn geruimd. Over de laatste rustplaats van Anton Mussert is meer te doen geweest. Zo hebben aanhangers in de jaren vijftig geprobeerd de resten van Mussert te roven. Over het succes van die poging bestaat nog steeds discussie.
In Groningen liggen de graven van vijf gefusilleerde oorlogsmisdadigers. Van een van hen is een aanwijsbaar graf bekend, over de andere graven, ondermeer dat van Robert Lehnhof, wordt uitermate geheimzinnig gedaan.
Het vierde artikel verhaalt over de dood en begrafenis van Peter Ton. Deze WA-man was de eerste NSB-er die tijdens de bezetting gewelddadig om het leven kwam. Zijn graf is één van de bekendste NSB-graven in Nederland.
Toekomstige artikelen zullen gaan over graven met NSB-symboliek en de graven van Hermannus Reydon, Pieter Johan Faber en nog andere geëxecuteerde oorlogsmisdadigers.
       


Auteurs gezocht voor Go2war2.nl
(redactie Go2War2.nl)
Ben je net als wij gefascineerd door de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en wil je je kennis graag delen met een groot publiek? Dan kunnen we je heel goed gebruiken als auteur voor Go2War2.nl, de grootste Nederlandstalige website over de Tweede Wereldoorlog.

Auteurs van historische artikelen schrijven over meestal zelfgekozen onderwerpen over de zeer diverse geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Objectiviteit, een goede bronvermelding en een goed leesbaar en correct taalgebruik zijn enkele belangrijke eisen die wij stellen aan de artikelen. Een beginnende auteur wordt, indien nodig, begeleid door een ervaren auteur.

Om te kunnen beoordelen of iemand geschikt is als auteur  verlangen we bij aanmelding een proefartikel. Het onderwerp wordt in overleg bepaald. Wil je meer informatie of meteen aan de slag? Stuur dan een mailtje naar: redactie@go2war2.nl.



Herdenkingsweekend Heteren 2008 (Redactie Nieuwsbrief)
Al een paar jaar heeft er geen herdenking meer plaatsgevonden bij het 101st Airborne Division monument langs de dijk onder de snelweg A50 bij Heteren. De Tweede Wereldoorlog mag dan al meer dan 63 jaar geleden tot een einde gekomen zijn, toch is het nog geen tijd om dit te vergeten.
Zo vindt ook de organisatie "Never Forget Them". Tijd dus om deze herdenking dus weer eens groots aan te pakken. Dit zal gebeuren met een speciaal herdenkingsweekend dat zal plaatsvinden op zaterdag 4 en  zondag 5 oktober 2008.

Tijdens dit weekend zal een militair kamp zoals in de Tweede Wereldoorlog worden opgebouwd aan de Bretagnesingel in Heteren. Op dit kamp zullen alle spullen inclusief de kleren van de deelnemers eruit zien zoals in de Tweede Wereldoorlog.
Op zaterdag 4 oktober zal er een herdenking zijn bij het monument. Naast schoolkinderen zal ook wethouder Ruud Mooij van de gemeente Overbetuwe aanwezig zijn. Iedereen is uitgenodigd om op deze dag naar onze activiteiten te komen kijken.
Zondag 5 oktober zullen er nabij Heteren parachutesprongen met militaire parachutes plaatsvinden, en aansluitend kan het publiek het militaire kamp bezichtigen. De deenemers die er rondlopen kunnen over alle spullen wel wat vertellen. Er zal ook informatie gegeven worden over toen, een leerzaam en leuk bezoek voor jong en oud dus.

Voor meer informatie kunt u kijken op never-forget-them.nl.



Vonnis Von Ribbentrop op Go2War2.nl

Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een stuk uit een verhoor van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Net als de vorige keer maken we hierop een uitzondering door een passage uit een vonnis te plaatsen, dit keer uit het vonnis van Joachim von Ribbentrop, Hitlers minister van Buitenlandse Zaken. Weergegeven is het deel dat betrekking heeft op Ribbentrops betrokkenheid bij ‘misdaden tegen de vrede’.

“Von Ribbentrop was niet aanwezig bij de Hossbach conferentie gehouden op 5 november 1937 maar op 2 januari 1938, toen hij nog Ambassadeur in Engeland was stuurde hij een memorandum aan Hitler waarin hij als zijn mening gaf dat een wijziging in Duitse zin in de status quo in het Oosten alleen maar met geweld kon worden doorgevoerd en hij stelde methoden voor om Engeland en Frankrijk ervan te weerhouden tussenbeide te komen in een Europese oorlog die werd gevoerd om een dergelijke wijziging tot stand te brengen. Toen Von Ribbentrop Minister van Buitenlandse Zaken werd, zei Hitler hem dat Duitsland nog vier problemen had: Oostenrijk, het Sudetenland, het Memelland en Danzig en hij stipte de mogelijkheid aan van een soort van krachtmeting of een militaire regeling om die op te lossen.

Op 12 februari 1938 woonde Von Ribbentrop de vergadering tussen Hitler en Schuschnigg bij waar Hitler door te dreigen met een invasie, Schuschnigg dwong een aantal concessies te doen die bedoeld waren om de Nazis in Oostenrijk te versterken, waaronder de benoeming van Seyss-Inquart tot Minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken met controle over de politie. Von Ribbentrop was in Londen toen de bezetting van Oostenrijk werkelijk werd uitgevoerd en deelde de Britse regering mee, op basis van informatie die hem door Göring was verstrekt, dat Duitsland geen ultimatum aan Oostenrijk had overhandigd maar in Oostenrijk alleen maar tussenbeide was gekomen om een burgeroorlog te voorkomen. Op 13 maart 1938 ondertekende Von Ribbentrop de wet waardoor Oostenrijk werd opgenomen in het Deutsches Reich.

Von Ribbentrop had deel aan de agressieve plannen tegen Tsjechoslowakije. Vanaf maart 1938 stond hij in nauw contact met de SudetenDuitse partij en gaf instructies die tot gevolg hadden dat de SudetenDuitse kwestie een heikele kwestie bleef en als excuus zou kunnen dienen voor de aanval die Duitsland op Tsjechoslowakije aan het voorbereiden was. In augustus 1938 nam hij deel aan een conferentie met als doel de steun van Hongarije te verkrijgen in geval van een oorlog met Tsjechoslowakije. Na de Overeenkomst van München bleef hij diplomatieke druk uitoefenen met het doel de rest van Tsjechoslowakije te bezetten. Hij hielp de Slovaken bij het uitroepn van hun onafhankelijheid. Hij was aanwezig op de conferentie van 14 en 15 maart 1939 waar Hitler, door met een invasie te dreigen, President Hacha dwong in te stemmen met de bezetting van Tsjechoslowakije door Duitsland. Nadat de Duitse troepen waren binnengetrokken ondertekende Von Ribbentrop de wet waardoor de Protektoraten Bohemen en Moravië werden gesticht.

Von Ribbentrop speelde een bijzonder belangrijke rol in de diplomatieke activiteiten die leidden tot de aanval op Polen. Hij nam op 12 augustus deel aan een conferentie die werd gehouden met het doel Italiaanse steun te verkrijgen als de aanval tot een algemene Europese oorlog zou leiden. In de periode tussen 25 en 30 augustus 1939 besprak Von Ribbentrop de Duitse eisen met betrekking tot Danzig en de Poolse Corridor met de Britse ambassadeur toen hij al wist dat de Duitse plannen om Polen aan te vallen slechts tijdelijk waren uitgesteld in een poging de Britten te bewegen hun garanties aan de Polen op te geven. De manier waarop hij deze onderhandelingen voerde maakt duidelijk dat hij die niet aanging met de goede bedoeling een regeling te treffen om de problemen tussen Duitsland en Polen op te lossen.
Von Ribbentrop werd tevoren ingelicht over de aanval op Noorwegen en Denemarken en de aanval op de Lage Landen en stelde de officiële memoranda van het Ministerie van Buitenlandse Zaken op waarin werd geprobeerd deze agressieve acties te rechtvaardigen.

Von Ribbentrop woonde op 20 januari 1941 een conferentie bij waar Hitler en Mussolini de voorgenomen aanval op Griekenland bespraken en in januari 1941 een conferentie waar Hitler van Antonescu toestemming kreeg voor deze aanval Duitse troepen door Roemenië te laten trekken. Op 25 maart 1941, toen Joegoslavië toetrad tot het Tripartite Pact van de As, had Von Ribbentrop Joegoslavië verzekerd dat Duitsland haar onafhankelijkheid en territorium zou respecteren. Op 27 maart 1941 woonde hij de vergadering bij, die na de staatsgreep in Joegoslavië werd gehouden en waarop plannen werden gemaakt om Hitler's voornemen uit te voeren Joegoslavië te vernietigen.

Von Ribbentrop woonde in mei 1941 een conferentie bij met Hitler en Antonescu met betrekking tot de Roemeense deelname aan de aanval op de Sovjet Unie. Hij overlegde ook met Rosenberg over de voorlopige voorbereiding op de politieke exploitatie van Sovjet gebieden en in juli 1941, na het uitbreken van de oorlog, drong hij er bij Japan op aan Rusland aan te vallen.”

Lees het complete vonnis.


 

STIWOT Nieuwsbrief
8e jaargang, 9e editie
  september 2008
 
 




De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.