Overzicht:

- Prijsvraag - Soldaat van Oranje
- Uitgelezen - Op de grens van twee werelden
- Nieuwe artikelen op Go2War2.nl
- Tweede Wereldoorlog in het theater
- Opmerkelijk - Luitenant Waverly Wright "The Deacon" Wray
- Wereld in Oorlog nr. 16 is verschenen
- Vacature: medewerker Go2War2.nl quiz
- Verhoor Hermann Göring op Go2War2.nl



Prijsvraag - Soldaat van Oranje (Redactie Nieuwsbrief)
Ook Stichting Peter Tazelaar herdenkt de geboortedag van Soldaat van Oranje Erik Hazelhoff Roelfzema (Soerabaya, 3 april 1917).

Erik Hazelhoff Roelfzema zette op 23 november 1941 de geheim agent Peter Tazelaar, gekleed in smoking, in Scheveningen aan land. Op meeslepende wijze beschrijft historicus Victor Laurentius in zijn boek “De Grote Tazelaar - Ridder & Rebel” het nu toe onbekende spionageverhaal van Peter Tazelaar.

Ter gelegenheid van de geboortedag van Erik Hazelhoff Roelfzema verloot Stichting Peter Tazelaar i.s.m. STIWOT een overnachting in het Scheveningse Kurhaus op 3 april a.s., met welkomstdrankje en ontbijt. Tevens verschaft de auteur een rondleiding langs Haagse adressen die een rol speelden tijdens de geheime missie van Tazelaar.

De spelregels: stuur voor zondag 28 maart a.s. een e-mail naar quiz
@go2war2.nl waarin u verwoordt wat het begrip Soldaat van Oranje voor u betekent.


Uitgelezen - Op de grens van twee werelden (Egbert van de Schootbrugge)
Vlak voor en direct na de Duitse inval in Nederland verschenen er diverse publicaties over de politieke, culturele en militaire situatie in Europa op dat moment. Een interessante schrijver in dit geheel is Dr. H. Colijn, destijds Minister van Staat. In een ruim 50 pagina’s tellend boekje evalueert Colijn de jaren tussen de twee wereldoorlog in. Hierbij behandelt hij diverse onderwerpen, zoals de invulling van het Verdrag van Versailles en, zoals hij het zelf omschrijft, het verval van de democratie in Europa. In dit boekje wordt helaas bijna geen ruimte geschonken aan het goed onderbouwen van een mening, het geven van een gedegen motivatie, of het uitleggen van achtergronden bij bepaalde gebeurtenissen of conventies. Dat is absoluut een gemis voor de lezer.

 
In dit boekje uit Colijn onverbloemd harde kritiek op het Verdrag van Versailles. Hij spreekt over “haast onbegrijpelijke fouten” en dat “de meeste verantwoordelijke leiders de oogen gesloten hebben voor de gevolgen van de verdragen, die in den loop van 1919 gesloten werden”. Daarbij stelt hij ook in 1940: “De ruim twintig jaren, die sinds dat jaar verstreken zijn, hebben hun loop volbracht onder den verpletterenden druk van de in die vredesverdragen neergelegde regelingen op politiek, financieel en economisch gebied. Men overdrijft geenszins als men constateert, dat een groot deel van die twintig jaren gekenmerkt is geworden door een voortzetting, zij het in gewijzigden vorm, van het niet finaal opgeloste conflict dat in 1914 was uitgebroken.” Over de herstelbetalingen schrijft Colijn: “Het ergst van al waren de werkelijk onbegrijpelijk domme eischen inzake de herstelbetalingen. Men had evengoed kunnen vragen om het mannetje in de maan als om de absurde sommen, die men meende te kunnen verlangen van een land, dat men eerst economisch zoo gekortwiekt had, dat er nauwelijks bestaansmogelijkheid was overgebleven.” Maar niet alleen de opstellers krijgen kritiek: “de Duitschers zelf bleken ook weinig inzicht te hebben in de mogelijkheden op dat gebied.”
 
Niet alleen de regelingen op financieel en economische gebied, maar ook de regelingen over de ontwapeningen zijn in bepaalde opzichten een doorn in het oog bij Colijn. Hij schrijft letterlijk: “Naast al deze haast onbegrijpelijke fouten moet nu ten slotte ook nog genoemd worden het gepruts over de z.g. ontwapening.” Zo was in het Verdrag van Versailles vastgelegd dat Duitsland tot op bepaalde hoogte gedwongen werd tot ontwapening. Dit hield in: een beroepsleger met een grootte van 100.000 man, een kleine zeemacht, geen luchtmacht en geen zwaar geschut. Hier maakt Colijn de terecht kanttekening bij “dat deze maatregel een inleiding was tot een algemeene vermindering van de bewapeningen, waaromtrent in artikel 8 van het Volkenbondspact regelen waren gesteld.” Hier vloeide uiteindelijk de ontwapeningsconferentie in 1932 uit voort. Volgens Colijn “werd daar theoretisch de eisch van Duitschland’s gelijkberechtigdheid erkend, maar practisch leidde zulks tot geen resultaten. Dit had tengevolge dat Duitschland van de z.g. ontwapeningsconferentie afscheid nam en ook den Volkenbond verliet. Interessant is dat Colijn verderop stelt: “De rechtvaardigheid gebiedt te erkennen, dat sinds de feitelijke mislukking der ontwapeningsconferentie Duitschland nog enkele malen aanbiedingen gedaan heeft om het ontwapeningsvraagstuk te regelen.” Het was destijds Frankrijk dat in 1934 de deur op slot hield en geen onderhandelingsruimte bood. Colijn vat bovenstaande samen in de woorden: “Het waren de laatste kilometerpalen op den langen weg van Versailles naar Polen, d.i. naar het uitbreken van een nieuwen Europeeschen oorlog.”
 
Hoewel Colijn stelt dat het verval van de Duitse democratie in verband staat met het falen van het vinden voor oplossingen voor bepaalde vraagstukken, is hij niettemin van oordeel, “dat men de verzwakking der democratie niet uitsluitend mag toeschrijven aan de kortzichtigheid in de leiding der buitenlandsche staatkunde van enkele der groote mogendheden gedurende de jaren 1919-1939.”
 
Achterin het boekje trekt Colijn enkele conclusies en formuleert hij zijn verwachtingen voor de toekomst van Europa en de rol van Nederland daarin. Hij schrijft dat de Europese bevolking destijds leefde op de grens van twee werelden: “Het feit zelf dat wij ons thans in een overgangsperiode bevinden, dat wij als het ware tusschen twee werelden instaan, zal wel niemad willen betwisten. Van het oude, dat we gekend hebben, zullen we veel niet meer terugzien en van het nieuwe dat komt, kunnen we den inhoud nog niet met stelligheid vaststellen.”

Nieuwe artikelen op Go2War2.nl (Redactie Go2War2)
Ook in deze Nieuwsbrief weer een selectie van recent op Go2War2.nl artikelen:
 
Hitlerjugend: De Hitlerjugend was de jeugdorganisatie van de NSDAP. Uiteindelijk werd vrijwel de gehele Duitse jeugd (behalve Joden) in deze organisatie gemobiliseerd en werd ze daarin vanaf een leeftijd van tien jaar zowel geestelijk als fysiek gevormd volgens de idealen van de nazi's. De geestelijke (‘intellectuele’) vorming werd gebruikt voor indoctrinatie van de jeugd op nationaalsocialistische leest, terwijl het fysieke aspect zich voornamelijk richtte op paramilitaire training. De jeugd zou klaargestoomd worden voor een toekomst waarin ze als volgzame en goed getrainde soldaten het Derde Rijk van Hitler zou dienen.
 
Torpedobootjagers van de Admiralenklasse: de torpedobootjagers van de Admiralenklasse waren zeer zeewaardig, wendbaar en snel. De Piet Hein haalde bij een proefvaart in Schotse wateren een snelheid van meer dan 36 mijl. Dit was meer dan 4 mijl sneller dan in het ontwerp was voorzien.
 
Dagblad De Gelderlander in oorlogstijd: Het boek “De Gelderlander in oorlogstijd” geeft aan de hand van de persoonlijke ervaringen van haar directeur G.H.J.B. Bodewes en ter beschikking staande documenten, die integraal zijn overgenomen, een mooi inzicht hoe de “Gleichschaltung” zich van stapje tot stapje voltrok voor het dagblad.
 
Kanonneerboot Hr. Ms. Johan Maurits van Nassau: vanaf augustus 1933 werd de Johan Maurits van Nassau het vaste stationschip in de West. Op basis van het ontwerp van de kanonneerboten van de Floresklasse werd Hr. Ms. Johan Maurits van Nassau op 17 juli 1931 op stapel gezet bij de Koninklijke Mij. De Schelde (KMS) te Vlissingen. Het schip werd geen zusterschip van Hr. Ms. Flores en Hr. Ms. Soemba maar een sterk verbeterde versie van deze kanonneerboten.
 
Lichte kruisers van de Java-klasse: in de Nederlandse staatsbegroting van 1915 werd een plan goedgekeurd voor de aanbouw van twee kruisers die later gevolgd zouden worden door nog vier kruisers. Hr. Ms. Java werd pas op 1 mei 1925 in dienst gesteld en Hr. Ms. Sumatra, door de problemen met de voortstuwingsinstallatie, pas op 26 mei 1926. De extreem lange bouwtijd had er voor gezorgd dat de beide kruisers hun technische voorsprong, vooral op snelheid ten opzichte van de waterverplaatsing, kwijt waren. Op sommige punten waren de schepen zelfs al verouderd. Geen enkele marine had nog 15cm kanonnen achter schilden. Bijna alle oorlogsschepen bezaten toen al dubbeltorens met betere richtmiddelen.


Tweede Wereldoorlog in het theater (Sebastiaan Vonk)
Het theaterseizoen 2009-2010 is inmiddels al enkele maanden aan de gang. Wat is er dit seizoen aan de Tweede Wereldoorlog gerelateerde voorstellingen te zien. In deze STIWOT nieuwsbrief ‘Allo ‘Allo en de toneelvoorstelling Anne en Goebbels.
 
‘Allo ‘Allo
Iedereen die naar de Britse BBC komedie serie ‘Allo ‘Allo uit de jaren ’80 en ‘90 heeft gekeken zal uitspraken als Listen very carefully, I shall say this only once, Goodmoaning en It is I, Leclerc bekend voorkomen. In totaal werden er negen seizoenen gemaakt van de serie die afspeelt in het Franse Nouvion tijdens de Tweede Wereldoorlog en draait om café-eigenaar René Artois.

 
3 and a Crowd Entertainment heeft het aangedurfd om een Nederlandse theaterversie te produceren, gebaseerd op het originele stuk van de schrijvers Jeremy Lloyd en David Croft, ook de schrijvers van de Tv-serie. In de cast van de Nederlandse versie zitten o.a. Alfred van den Heuvel, bekend van de Tv-serie Kinderen geen bezwaar en ook Esther Roord, bekend van de TV-serie Kees&Co.
 
In de voorstelling komen veel personages uit de TV-serie terug. Zo zien we natuurlijk René en Edith, maar ook de serveersters Yvette en Mimi en Duitse personages als Herr Flick en Helga. Ook de policeman who thinks that he can speak French, Officer Crabtree, komt zo nu en dan langs in het café. Goodmoaning wordt nu Geudemeurgen en woorden als nieuws en afleveren worden neus en aflebberen. Het levert enkele lachwekkende momenten op. Ook het schilderij de Gevallen Madonna met de grote memmen, dat regelmatig terugkomt in de serie, is verwerkt in de voorstelling.
 
‘Allo ‘Allo is nog tot en met 24 mei 2010 te zien in theaters door heel Nederland. Voor meer informatie, zie: www.alloallo.nu
 
Anne en Goebbels
De Joodse Anne Frank en de Nazi propagandist Joseph Goebbels spreken aan de hand van hun dagboeknotities in dezelfde tijd hun verwachtingen over de toekomst uit, maar met totaal verschillende uitgangspunten. Ze spreken beiden dezelfde God aan en smeken om verandering. Goebbels verlangt zeer intens naar de vernietiging van een onbekende, anonieme 'ander'. Anne Frank heeft niemand ooit iets aangedaan en verlangt naar haar vrijheid. Hoe de angst en de intolerantie er ook uit zien, ze zijn van alle tijden.

 
Met Victor Löw als Joseph Goebbels en Meral Polat als Anne Frank. De voorstelling is te zien in meerdere theaters in Nederland tot eind mei 2010. Voor meer informatie, zie: www.annegoebbels.nl


Opmerkelijk - Luitenant Waverly Wright "The Deacon" Wray (Egbert van de Schootbrugge)
In een tweeluik willen we aandacht schenken aan de markante geschiedenis van Luitenant Waverly Wright “The Deacon” Wray van het 505th Parachute Infantery Regiment, 82nd Airborne Division. Zijn dood tijdens Operatie Market Garden kwam als een schok voor de gehele divisie. Hij was de man die tijdens de invasie in Normandië in zijn eentje de commandant en de gehele staf van het 1. Bataljon, 1058e Grenadier Regiment uitschakelde. Hij werd genomineerd voor de Congressional Medal of Honor, maar ontving het Distinguished Service Cross.
 
Op het eerste gezicht voldeed Wray bij zijn kameraden absoluut niet aan de verwachtingen van een gemiddelde parachutist. Hij was ingedeeld bij E Company. Hoewel hij groot gebouwd was en ruim 100 kilo woog, maakten zijn buddies zich nogal zorgen om hem. Hij sprak met een Mississippi accent, had een zachtaardig gezicht, las dagelijks uit zijn bijbel, rookte niet, dronk niet en zat nooit achter vrouwen aan. Dit stond haaks op het gedrag van de gemiddelde parachutist. Dat schijn bedriegt zou tijdens de training al blijken. De toenmalige kolonel Gavin gaf het 505e PIR opdracht tot een mars van 24 uur, met volledige bepakking, welke uiteindelijk 54 mijl lang zou zijn. Nogal wat para’s gaven op. Zeker voor de para’s die de lichte machinegeweren moesten dragen, was er reden om te klagen. Gezien de vormgeving van dit machinegeweer, was er geen manier dit te dragen, zonder dat het pijn zou doen. Luitenant Frank Woosley zag op een gegeven moment Wray de machinegeweren van twee mannen uit zijn peloton overnemen. Dit verbaasde hem en iedereen die het zag gebeuren. Hij zegt: “Dit leek onmogelijk. Tijdens een pauze, liep hij op en neer over de weg, waarnaast het peloton lag te rusten in een greppel, met de machinegeweren nog steeds op zijn schouders. Dit bleef hij volhouden tot de volgende pauze. Niemand twijfelde meer, wij hadden een echte man in ons midden.”
 
Ook Dave Bowman uit D Company had een soortgelijke ervaring. Dit speelde zich af toen de vliegtuigen voor de invasie op Sicilië werden geladen, waarbij de bundels met bepakking in de onderkant van het vliegtuig werden vastgemaakt: “Die mannen van het luchtkorps stonden op het asfalt te hannesen om een van de bundels met uitrusting in het vliegtuig te krijgen. Wray liep op dat moment langs en observeerde een ogenblik het geworstel van deze mannen. Toen pakte hij helemaal alleen de bundel op en tilde hem naar binnen, tot grote ontzetting van de mannen. Toen hij wegliep riep één van de mannen uit: “Tsjee, zijn alle paratroepers zo sterk? Nou, nee, hoe graag we dat ook wilden, dat waren we niet. Hij was sterk, zelfs voor een paratroeper. Hij was een buitengewoon sterke kerel. Ik ben van mening dat hij, zonder te overdrijven, machtig sterk genoemd mag worden.”
 
Wray kwam uit Batesville, Mississippi en geboren op 17 september 1919. Hij bezat de juiste kwaliteiten wdie een soldaat nodig heeft. In zijn handen was een geweer een dodelijk precisie instrument. Hij claimde zelf dat hij nooit een schot gemist had, wat niet de bedoeling was. Voor in de twintig, op de top van zijn lichamelijke gezondheid en mentale snelheid, bezat hij het zesde zintuig in een gevecht, aldus zijn kameraden. Deze onverklaarbare intuïtie waarschuwt een mens voor gevaar, voordat dit er is. Zijn bijnaam “The Deacon” dankte hij aan zijn diepe religieuze overtuiging. Volgens zijn kameraden wandelde hij met God en als hij boos was beperkte hij zich tot de uitdrukking “John Brown”. Dat was de enige “krachtterm” die hij gebruikte. Dave Bowman omschrijft hem als: “zonder angst in zijn streven om Duitsers te doden". Hij ging naar plaatsen waar niemand durfde te komen, dan tenzij hij hen leidde. Na de invasie op Sicilië werd Wray overgeplaatst van E naar D Company als uitvoerend officier, in welke hoedanigheid hij deelnam aan operatie Giant I. Zowel van zijn optreden in Sicilië en Italië, is helaas niet meer bekend dan een paar onbetekenende gebeurtenissen. Dit zou veranderen door zijn optreden tijdens de gevechten in Normandië in juni 1944 dat hem onsterfelijk zou maken bij zijn kameraden.
 
Volgende maand meer.


Wereld in Oorlog nr. 16 is verschenen (Redactie Nieuwsbrief)
Op 16 februari is het nieuwste nummer van het magazine Wereld in Oorlog verschenen. Goed nieuws! De nieuwe aflevering van Wereld in Oorlog verschijnt met 4 extra pagina’s en een glossy omslag. Dat is opnieuw een stapje voorwaarts in de optimalisatie van het tijdschrift.
 


In deze Wereld in Oorlog treft u aan:

- Bij de Duitse Kriegsmarine in WO2 zijn zeilschepen wel het laatste waar men aan denkt. Toch maakten drie, goedgebouwde, zeewaardige driemastbarken actief deel uit van de Kriegsmarine. Alledrie overleefden ze de oorlog en bevaren ze nog steeds de zeeën. Edgar van Engeland schreef een boeiend artikel over deze zeilschepen.

- Alex Dekker schreef, naar aanleiding van de vragen die binnenkwamen over zijn eerste artikel, een verrassend tweede deel over zijn familie-roots. Aan de hand van herinneringen, foto’s en documenten volgt Dekker het spoor terug naar zijn opa. De oorlog bracht Herbert Noah van Hannover, Moskou en Alkmaar weer terug naar Hannover.

- De klassieker Sporen van een slag van prof. dr. Henk Jonker is al bijna dertig jaar uitverkocht. Het boek heeft een legendarische status en in WO1-verzamelaarskringen werden er hoge bedragen voor neergeteld. Richard Heijster vertelt waarom het zijn favoriete WO1-boek is en waarom hij zo ijverde voor een herdruk.

- In een boeiend artikel met veel fotomateriaal vertelt Martijn Steenbergen de roemruchte geschiedenis van de meest politieke Olympische Spelen ooit: ‘De Spelen van Hitler’ in 1936. Zij moesten van de nazi’s beslist het ‘Höhepunkt aller Olympiaden’ worden. Zelfs de jodenvervolging moest er voor wijken.

- Tom Tacken schetst de ontstaansgeschiedenis van het, naar zijn en de mening van velen met hem, meest indrukwekkende en ontroerende WO1 monument: het rouwende ouderpaar van de Duitse beeldhouwster Käthe Kollwitz.

Daarnaast zijn er de recensies, de inmiddels bekende en steeds succesvollere lezersactie en Thomas Ross met een opvallend mysterie over de wederwaardigheden van de vooroorlogse internationale spionage in het Rotterdamse ‘Barretje Weimar’.

Onze trouwe abonnees ontvangen de DVD War in the Artic over een vrijwel vergeten episode uit WO2.

Nog geen abonnee?
Ga dan snel naar De Bladenbox of bel 0900 – 226 52 63. Een jaarabonnement (6 nummers en 6 DVD’s) kost slechts € 50,-. Als gratis welkomstgeschenk ontvangt u de complete NPS-serie De Oorlog. Dit aanbod geldt tot 13 april 2010.


Vacature: medewerker Go2War2.nl quiz (Redactie Go2War2)
Om het team van quizsamenstellers te versterken zijn we op zoek naar een gemotiveerde quizmedewerker. De Go2War2 Quiz, met voor de winnaar altijd een mooie prijs, wordt al acht jaar lang samengesteld. Het quizteam stelt eens per vier maanden een quiz samen van 25 vragen over de Tweede Wereldoorlog. Het is de bedoeling om iedere keer een afwisselende, interessante en uitdagende quiz te maken, met niet al te moeilijke, maar ook niet al te makkelijke vragen. Onderschat dit niet; je bent maar drie maal per jaar met deze taak bezig, maar het is wel de bedoeling dat er geen twijfel kan ontstaan over wat het juiste antwoord is, wat dus enig onderzoek vereist. Tevens is het de bedoeling dat andermans vragen telkens kritisch nagekeken worden.

Lijkt dit je wat of wil je graag meer informatie? Mail dan naar redactie@go2war2.nl.

Functievereisten:
• Een uitstekende beheersing van de Nederlandse taal
• De leeftijd van 16 jaar en ouder
• Redelijke kennis over de Tweede Wereldoorlog
• Een zekere mate van zelfstandigheid
• Goed te bereiken via e-mail, PB of MSN

Medewerkers verrichten hun werkzaamheden op vrijwillige basis.


Vonnis Hermann Göring op Go2War2.nl (Redactie Go2War2)
Elke maand citeren we in de STIWOT-nieuwsbrief een passage uit een processtuk van het Internationale Militaire Tribunaal in Neurenberg. Dit keer selecteerden we een passage het vonnis van Hermann Göring. Het gaat om de schuld van de Rijksmaarschalk en opperbevelhebber van de Luftwaffe aan oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid.
 
“Als gevolmachtigde [voor het Vierjarenplan] was Göring de actieve autoriteit bij de plundering van veroverde gebieden. Hij ontwierp lang voor de oorlog tegen de Sovjet Unie plannen voor de plundering van Sovjet gebieden. Twee maanden voor de invasie van de Sovjet Unie gaf Hitler Göring de algehele leiding over het economische bestuur in het gebied. Göring zette tot dit doel een economische staf op. Als Reichsmarschall des GrossDeutschen Reiches “gelden de orders van de Reichsmarschall voor alle economische sectoren waaronder voeding en landbouw.” Met het zogenoemde Grüne Heft, uitgegeven door de Wehrmacht, zette hij de Wirtschaftsstab Ost op. Deze richtlijn ging over plundering en het achterlaten van alle industrieën in de gebieden met een voedseltekort en uit de gebieden met een voedseloverschot het ombuigen van de voedselstroom naar Duitse behoeften. Göring beweert dat de doelstellingen daarvan niet waren begrepen maar geeft toe dat hij “als vanzelfsprekend en als een kwestie van plicht, Rusland voor onze doeleinden gebruikt zou hebben wanneer dat eenmaal was veroverd.”
 
Hij nam deel aan de conferentie van 16 juli waar Hitler zei dat de Nationaalsocialisten niet van plan waren de bezette landen ooit nog te verlaten en dat alle noodzakelijke maatregelen – fusillades, gedwongen herhuisvesting en dergelijke, moesten worden genomen.
 
Göring vervolgde de Joden, in het bijzonder na de ongeregeldheden van november 1938 en niet alleen in Duitsland waar hij, zoals elders vermeld een boete van 1 miljard Mark aan de Joden oplegde, maar ook in de bezette gebieden. Zijn uitlatingen van destijds en zijn getuigenis nu tonen aan dat zijn belang voornamelijk economisch was – hoe hen hun eigendommen af te nemen en hoe hen uit het economische leven van Europa te elimineren. Terwijl deze landen vielen voor het Duitse leger breidde hij de Rijksrassenwetten tot die landen uit; het Reichsgesetzblatt voor 1939, 1940 en 1941 bevat diverse anti-Joodse besluitten, ondertekend door Göring. Hoewel het uitroeien van de Joden in handen van Himmler lag was Göring verre van ongeïnteresseerd of inactief, ondanks zijn protesten in de beklaagdenbank. Per decreet van 31 juli 1941 droeg hij Himmler en Heydrich op “een definitieve oplossing van het Jodenvraagstuk in de Duitse invloedssfeer binnen Europa tot stand te brengen.”
 
Er kan niets als verzachtende omstandigheid worden aangevoerd. Want Göring was vaak, nee bijna altijd de drijvende kracht na zijn leider. Hij was de belangrijkste oorlogsophitser, zowel als politiek en als militair leider; hij stond aan het hoofd van het programma van slavenarbeid en was de schepper van het programma van onderdrukking van Joden en andere rassen zowel in eigen land als daarbuiten. Al deze misdaden heeft hij openlijk toegegeven. In sommige bijzondere gevallen mag er sprake zijn van tegenstrijdig bewijs maar in grote lijnen zijn zijn eigen bekentenissen meer dan voldoende bewijs voor zijn schuld. Die schuld is uniek in haar omvang. Het verslag toont geen enkele verontschuldiging voor deze man.
 
Conclusie: het Tribunaal acht Göring schuldig aan alle vier de Punten van de Aanklacht.”
 
Lees het complete vonnis.




STIWOT Nieuwsbrief

10de jaargang, 2e editie
  februari 2010











De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.