Overzicht:
- Winactie: De tatoeërder van Auschwitz
- In the footsteps of the 82nd Airborne Division
- Recensie: Stad in oorlog - Amsterdam 1940-1945 in foto's
- Auteurs gezocht voor Go2War2.nl
- Recensie: The Price of Victory
 

 
Winactie: De tatoeëerder van Auschwitz (Redactie nieuwsbrief)
Deze maand verscheen bij uitgeverij HarperCollins de roman “De tatoeëerder van Auschwitz”,
het waargebeurde verhaal van de uitzonderlijke liefde tussen gevangene 32407 en 34902. STIWOT mag vijf exemplaren verloten. Het enige dat u hoeft te doen om kans te maken op dit boek is een e-mail versturen naar quiz@go2war2.nl met vermelding van “Winactie De tatoeëerder” en uw adres. Deelnemen kan tot 14 februari. Winnaars ontvangen van ons bericht.
 
 
Over het boek:
In april 1942 wordt een jonge Slowaakse Jood naar Auschwitz gedeporteerd. Lale Sokolov staat vanaf dan bekend als gevangene 32407. De SS-officieren benoemen hem tot 'Tätowierer', tatoeëerder. Tweeënhalf jaar lang is hij degene die van duizenden gevangenen een nummer moet maken. Zoals van Gita, vanaf dan gevangene 34902. Terwijl hij gedwongen wordt haar te brandmerken, kerft zij haar naam voor altijd in zijn hart. Na drie jaar wordt Gita op dodenmars gestuurd en komt Lale in een ander kamp terecht. Beiden weten te ontsnappen en gaan op zoek naar elkaar. Gedurende zeventig jaar zwijgen Lale en Gita over het begin van hun relatie. Pas na Gita's dood durft Lale hun uitzonderlijke overleversverhaal te delen.

 
In the footsteps of the 82nd Airborne Division 2018 (Redactie nieuwsbrief)
De datum voor de 2018 editie van "In the footsteps of the 82nd Airborne Division" is bekend: zaterdag 24 februari 2018. Ook de 36ste editie van deze mars is weer georganiseerd door de "82nd Airborne All American Jeep Group Society". Ditmaal zal deze bijzondere en vaak winterse mars het spoor volgen van het 505 Parachute Infantry Regiment en het 551st Parachute Infantry Battalion van de 82nd Airborne Division.
 
 
Het startpunt van de 18 kilometer lange mars is in Saint Jacques (Trois-Ponts). Hier kunnen de deelnemers het inschrijfgeld van € 7,00 voldoen en vanaf 9.30 uur starten. Vanaf hier volgen de deelnemers dit jaar in het bijzonder het spoor van het 505 Parachute Infantry Regiment en het 551st Parachute Infantry Battalion langs de dorpjes Fosse, Grand-Halleux, Rochelinval en Dairomont. In Grand-Halleux wordt warme soep verstrekt en is het tevens mogelijk om drank en hamburgers te kopen bij de mobiele veldkeuken. Bij de finish is er gluhwein en ontvangen alle deelnemers een certificaat.

Klik op onderstaande links voor meer informatie over de 2018 editie:
In the footsteps of the 82nd Airborne Division


Ons fotoverslag van de 33ste editie in 2015 staat hier online:
Fotoverslag In the footsteps of the 82nd Airborne Division 2015

 
Recensie: Stad in oorlog - Amsterdam 1940-1945 in foto’s (Marie-Cécile van Hintum)
In het in 2017 verschenen fotoboek ‘Stad in oorlog, Amsterdam 1940-1945 in foto’s’ van René Kok en Erik Somers verbeelden honderden afbeeldingen, voorzien van korte begeleidende teksten, in twaalf chronologisch opgebouwde thematische hoofdstukken de oorlogsjaren in Amsterdam: van de eerste oorlogsdreiging, de jaren van onderdrukking, vervolging, terreur en verzet tot en met de Hongerwinter en de nasleep van al die gebeurtenissen. Maar ook het alledaagse leven trekt voorbij, de collaboratie met de Duitsers en de uiteindelijke bevrijding, inclusief de afrekening met collaborateurs en ‘moffenmeiden’.
 
Voor dit prachtboek doken Kok en Somers, beiden werkzaam bij het NIOD en samenstellers van meerdere fotoboeken over de oorlog, talloze archieven en collecties in en diepten daaruit het mooiste en indringendste beeldmateriaal op. Zoals foto’s van NSB’er en fotograaf Bart de Kok, pas enkele jaren geleden ontdekt in de kelder van een woning aan de Amsterdamse Gerrit van der Veenstraat - in de oorlog na ‘vertrek’ van een Joodse familie bewoond door NSB’ers. En werk van de Duitser Franz Anton Stapf, eigenaar van ‘Stapf Bilderdienst’, vanaf 1935 gevestigd in Amsterdam. Met zijn Leica-kleinbeeldcamera maakte deze nationaalsocialistische fotograaf propagandafoto’s voor Duitse instanties en illustraties voor nazi-blaadjes, bij elkaar zo’n vijfduizend afbeeldingen. Zo registreerde hij het Joodse leven in Amsterdam, kort voordat de Jodenvervolging in alle hevigheid losbarstte.
 
 
Naast werk van (gecensureerde) officiële persfotografen en in Amsterdam gelegerde Duitse soldaten bevat ‘Stad in oorlog’ ook veel foto’s van ‘Verborgen Camera’-fotografen als Cas Oorthuys, Charles Breijer en Emmy Andriesse én van gewone Nederlanders: in Nederland bestond nooit een officieel fotografeerverbod, al bracht het fotograferen van de Duitsers onwelgevallige zaken risico’s met zich mee. Na de oorlog kon het RIOD (het latere NIOD) een unieke collectie van duizenden (heimelijk gemaakte) amateurfoto’s bijeenbrengen van vaak schokkende gebeurtenissen, zoals razzia’s op Joden.
 
‘Stad in oorlog’ gaat steeds over mensen: burgers, soldaten, daders, slachtoffers, kinderen, ouderen, toeschouwers. We zien gasmaskerles op een lagere school, slachtoffers van het bombardement op de Blauwburgwal, Heinrich Himmler op het Museumplein, Duitse militairen op de Dam, gewelddadige WA’ers bij een café op het Thorbeckeplein, waarvan de eigenaar weigert het bordje ‘Joden niet gewenst’ voor zijn raam te hangen, verzetsvrouw Pauline van Waasdijk met haar Joodse onderduikbaby en vele, vele andere tot de verbeelding sprekende oorlogsgebeurtenissen.
 

 
Auteurs gezocht voor Go2War2.nl (Redactie Go2War2.nl)
Erik Hazelhoff Roelfzema, Günther Prien, Koningin Wilhelmina, Douglas MacArthur, vernietigingskamp Chelmno, de Hongerwinter, kamp Amersfoort, het beleg van Leningrad, de slagen om El Alamein, de slag om Guadalcanal, de Mauser C96 en de conferentie van Potsdam. Het zijn zomaar wat onderwerpen die op Go2War2.nl nog onbeschreven zijn.
 
Ben je net als wij gefascineerd door de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en wil je je kennis graag delen met een groot publiek? Dan kunnen we je heel goed gebruiken als auteur voor Go2War2.nl, de grootste Nederlandstalige website over de Tweede Wereldoorlog.
 
Auteurs van historische artikelen schrijven over meestal zelfgekozen onderwerpen over de zeer diverse geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Objectiviteit, een goede bronvermelding en een goed leesbaar en correct taalgebruik zijn enkele belangrijke eisen die wij stellen aan de artikelen. Een beginnende auteur wordt, indien nodig, begeleid door een ervaren auteur.
 
Om te kunnen beoordelen of iemand geschikt is als auteur verlangen we bij aanmelding een proefartikel. Het onderwerp wordt in overleg bepaald. Wil je meer informatie of meteen aan de slag? Stuur dan een mailtje naar: redactie@go2war2.nl.

 
Recensie: The Price of Victory (Auke de Vlieger)
Decennialang is het totale aantal oorlogsslachtoffers dat de Sovjet-Unie heeft geleden angstvallig door de Sovjetautoriteiten verhuld. Niet lang na de oorlog, in een interview met de krant Pravda in maart 1946, verklaarde Stalin dat er 7 miljoen Sovjetsoldaten en -burgers waren gesneuveld in de oorlog met de Duitsers, onder de Duitse bezetting en in de concentratiekampen. Tegelijkertijd stelde de Sovjetregering speciale commissies in om het werkelijke aantal slachtoffers vast te stellen. Rond het einde van de oorlog concludeerde een van deze commissies dat er, inclusief krijgsgevangenen, meer dan 9 miljoen militairen waren omgekomen. Aangezien de burgerslachtoffers buiten beschouwing waren gelaten, was dit cijfer aanmerkelijk hoger dan Stalins 7 miljoen. De nieuwe cijfers werden niet bekendgemaakt en ruim 40 jaar lang werd vastgehouden aan het officiële, door Stalin medegedeelde slachtofferaantal.
 
Onder de glasnost (openheid) van de tweede helft van de jaren tachtig besloot president Gorbatsjov om een nieuwe commissie in te stellen om het slachtoffervraagstuk opnieuw onder de loep te nemen. Na enkele maanden kwam deze commissie tot de conclusie dat er circa 8,6 miljoen militairen waren gesneuveld tijdens de oorlog. Deze periode, waarin verscheidene historische kwesties uit de doofpot werden gehaald, culmineerde in 1993, twee jaar na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, in een publicatie van generaal Grigory Krivosheyev waarin het aantal van 8,6 miljoen militaire verliezen uitvoerig wordt toegelicht. Eind jaren negentig werden ook deze cijfers door een archiefonderzoeker als te laag beoordeeld en begon het aantal van 14,6 miljoen doden te circuleren.
 
 
Het is dat cijfer, 14,6 miljoen, dat Lopukhovsky, een kolonel buiten dienst die het bevel heeft gevoerd over een Sovjetregiment langeafstandsraketten en sindsdien werkzaam is als hoogleraar militaire wetenschappen, en Kavalerchik, een voormalig werktuigbouwkundige uit het Rode Leger die later naar de VS is geëmigreerd, in deze studie bevestigen en uitgebreid toelichten. Het is evident dat zij een appeltje te schillen hebben met Krivosheyev en zijn onderzoeksteam. In plaats van een op zichzelf staand werk te schrijven over het slachtoffervraagstuk, menen zij zich doorlopend af te moeten zetten tegen Krivosheyev, zijn werkwijze en zijn uitkomsten. Er gaat geen pagina voorbij of de naam Krivosheyev passeert in negatieve zin de revue. Te pas en te onpas komen we overbodige retorische vragen tegen: "Why were all these contrivances with the casualty figures necessary? Why did the authors of The Seal of Secrecy Has Been Removed ignore the summary report of the Steppe Front to the General Staff about casualties for 20-31 July?" (p. 64). Of "[I]t was Krivosheev's team who in their books repeatedly (and, judging by everything, deliberately) distorted the most important historical facts. Is this becoming of the respected officers of the General Staff and Military-Memorial Centre of the Armed Forces of the Russian Federation? Do the interests of Russia not suffer here?" (p. 14-15).
 
Dergelijke polemiek is in de Russische historiografie niet ongebruikelijk, maar doet in de westerse academische context vreemd aan - Krivosheyev lijkt immers naar eer en geweten te hebben gehandeld en zijn boek reflecteerde de laatste kennis op het gebied van de slachtofferkwestie, gebaseerd op de op dat moment beschikbare archiefbronnen. In de ogen van het schrijversduo lijkt het bestaansrecht van hun boek echter besloten te liggen in het ontkrachten van Krivosheyevs conclusies, en dat doen de twee auteurs dan ook onophoudelijk, waarbij Krivosheyevs statistieken soms cijfertje voor cijfertje worden afgegaan.
 
Lees verder op Go2War2.nl
 
 
 
 

STIWOT Nieuwsbrief
18de jaargang, 1e editie
 januari 2018

 


De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.