Overzicht:
- Online archief TracesofWar.nl
- Fotoreportage: Herdenking Slag om de Javazee 
- Nieuwe artikelen op TracesOfWar.nl
- Recensie: Rauter - Himmlers vuist in Nederland
- Heeft u al meegedaan aan onze WO2-quiz?
- Recensie: Target Rotterdam
- Auteurs gezocht voor TracesOfWar.nl
- STIWOT Reizen Battlefield Tour "Slag om het Hürtgenwald"
 

 
Online archief (Redactie TracesOfWar.nl)
In de loop der jaren kreeg STIWOT vele publicaties van tijdens en kort na de oorlog toegestuurd voor ons WO2-archief. Sinds kort is een deel hiervan gedigitaliseerd op onze website. Het online archief is te vinden onder “Meer” of via deze link. Meer materiaal zal in de toekomst volgen. Heeft u in hoge resolutie ingescand materiaal dat volgens u het toevoegen waard is? Neem dan contact met ons op.
 

 
Fotoreportage: Herdenking Slag in de Javazee op Bronbeek (Redactie Actueel)
Op 27 februari 1942 werd tijdens de Slag in de Javazee de Allied Striking Force onder het commando van de Nederlandse schout-bij-nacht Karel Doorman door de Japanse marine verslagen. Op 27 februari 2019 was de jaarlijkse herdenking in de Kloosterkerk in Den Haag.
 
 
Een dag later was op Bronbeek een herdenking voor deze slag. De plechtigheid werd vooraf gegaan door een lezing over de slag door Willem Remmelink. 
 

 
Nieuwe artikelen op TracesOfWar.nl (Redactie Artikelen)
 
Afro-Amerikanen in de Amerikaanse marine
De Amerikaanse marine was gesegregeerd, net als de Amerikaanse samenleving. Zo waren er bijvoorbeeld aparte scholen of cafés voor Afro-Amerikaanse burgers en blanke burgers. Tot 1920 werden Afro-Amerikanen gemengd op schepen van de Amerikaanse marine, maar dat was daarna niet meer toegestaan. In plaats daarvan moesten er speciale eenheden komen, maar lang bestonden die niet. Vanaf 1922 werden Afro-Amerikanen helemaal niet meer toegelaten in de marine. In plaats daarvan werden bewoners van de Filipijnen gehaald om verschillende eenvoudige taken aan boord van de schepen uit te voeren. Dit ging door tot 1932, toen de Filipijnse onafhankelijkheidsbewegingen zich begonnen te roeren en er weer behoefte was aan nieuwe vrijwilligers. Afro-Amerikanen konden vanaf dat moment echter enkel als Stewards aan de slag, wat betekende als keukenpersoneel. Dit hield in dat ze onder andere eten klaarmaakten en serveerden, de was deden en ander eenvoudig werk uitvoerden.
 
 
Elvin Bell, de brandblussende held van USS Lexington
Aan boord van USS Lexington (CV-2) bevond zich een wees uit de New Yorkse wijk Jamaica, genaamd Elvin Bell. Toen het vliegdekschip op 8 mei 1942 tijdens de Slag in de Koraalzee in de problemen kwam door Japanse bommen en torpedo’s, was hij degene die terugkeerde om drie mannen uit het vuur te redden. Voor deze daad zou hij de Navy and Marine Corps Medal krijgen.
 
 
Franse bommen (1940-1942)
Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren vliegtuigen uitgerust met bommen om gronddoelen aan te vallen. Grondaanvalsvliegtuigen en (duik)bommenwerpers waren met name geschikt om bommen te vervoeren. De Franse luchtmacht beschikte in 1940 over een aantal soorten munitie waarvan het merendeel bestond uit conventionele, explosieve bommen. De Franse luchtmacht had verschillende soorten bommen die bijvoorbeeld geschikt waren om ingezet te worden tegen infanterie, licht gepantserde gronddoelen en schepen. Het Franse leger vocht in 1940 dapper tegen het Duitse leger maar werd uiteindelijk binnen enkele weken verslagen.
 
 
William Pinckney (1915-1976)
William Pinckney werd geboren in South Carolina als zoon van Renty en Jenny Pinckney op 27 april 1915. Vanaf zijn jeugd af aan had het gezin al te kampen met armoede. Williams vader werkte als timmerman voor de vele garnalenvissers in en rondom zijn geboorteplaats. Williams moeder overleed toen hij 8 jaar was en zijn oudere zus Ethel nam de opvoeding over. Een paar jaar later stopte William met school en begon voor zichzelf te werken. Hij had enkel 7th grade afgemaakt, vergelijkbaar met de brugklas in Nederland. Net als zijn vader ging hij aan de slag als timmerman aan de waterkant. Uiteindelijk werkte hij samen met zijn schoonbroer, totdat hij bij de marine ging.
 
 
Charles Jackson French (1919-1956)
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de torpedobootjager waarop Charles Jackson French zich bevond naar de kelder gejaagd door Japanse oorlogsschepen. De overlevenden belandden in het water en dreigden door de Japanners gevangen genomen te worden. Daarop onderscheidde Charles Jackson French zich. Een vlot vol met gewonde kameraden voortrekkend, zwom hij tussen de haaien om zijn maten en zichzelf in veiligheid te brengen. Aanvankelijk kreeg hij geen erkenning voor zijn daad, pas nadat vaandrig Robert Adrian, die erbij betrokken was, erover bericht had, kwam French in de belangstelling te staan.
 
 
Italiaanse bommen (1940-1943)
Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren vliegtuigen uitgerust met bommen om gronddoelen aan te vallen. Grondaanvalsvliegtuigen en (duik)bommenwerpers waren met name geschikt om bommen te vervoeren. De Italiaanse luchtmacht (Regia Aeronautica Italiana) maakte gebruik van verschillende soorten conventionele, explosieve bommen. Die bommen waren vooral geschikt tegen grond- en soms zeedoelen en liepen uiteen van lichte tot zware bommen. De Italiaanse oorlogscampagne tegen Ethiopië verliep succesvol omdat de tegenstander over geen of weinig technologische middelen en moderne wapens zoals luchtdoelgeschut beschikte.
 
Klik hier voor het artikel

 
Recensie: Rauter - Himmlers vuist in Nederland (Luuk van Rinsum)
De Oostenrijker Hanns Rauter was tijdens de Tweede Wereldoorlog de tweede man in het Reichskommissariat Niederlande, het Duits bestuur over het bezette Nederland. Rauter, door historicus Loe de Jong omschreven als de ‘Gier uit de Alpen’, groeide in de bezettingsjaren uit tot het symbool van de naziterreur. Hij was onder andere verantwoordelijk voor de meedogenloze strijd tegen het verzet, het gewelddadig neerslaan van de Februaristaking en April-meistakingen en hij was één van de drijvende krachten achter de deportatie van de Nederlandse Joden. Maar ondanks de grote rol die Rauter tijdens de oorlogsjaren in ons land speelde, was er maar weinig over hem bekend. Een biografie over hem ontbrak bijvoorbeeld. In 2018 verscheen deze van de hand van Theo Gerritse.
 
 
Dat er geen biografie over Hanns Rauter was, lag niet zozeer aan het feit dat er weinig informatie over hem te vinden zou zijn. Hoewel Rauter zijn eigen archief tegen het einde van de oorlog had vernietigd, waren er talloze bronnen waaruit geput kon worden. Maar al de researchers die aan de klus begonnen, liepen vast in de persoon Rauter: een rechtlijnige, harde nazi die een sober leven leidde en daarvan nimmer iets aan de buitenwacht liet zien. Theo Gerritse deed er elf jaar over om uit de beschikbare bronnen het leven en werk van Hanns Albin Rauter te beschrijven. Het resultaat is een veelomvattend en compleet boek dat geen moment verveelt.
 
Obergruppenführer - de hoogste generaalsrang binnen de SS - Rauter bekleedde in het bezettingsbestuur twee functies. Die van höhere SS und Polizeiführer, waarmee hij de hoogste vertegenwoordiger van de Schutzstaffel (SS) in Nederland was. Daarnaast was hij Generalkommissar für das Sicherheitswesen, waarmee hij verantwoordelijk was voor de orde en veiligheid. Voor zijn taak binnen de SS viel hij rechtstreeks onder Heinrich Himmler, de Reichsführer-SS. Himmlers beeld van een höhere SS und Polizeiführer kwam precies overeen met Rauter zijn persoonlijkheid: het moest een strijder zijn, compromisloos en hard. Tijdens de Eerste Wereldoorlog raakte hij als officier in het Oostenrijks-Hongaarse leger gewond. Na de oorlog was hij in Oostenrijk actief in rechtse paramilitaire organisaties waarmee hij regelmatig de confrontatie aanging met communisten. Voor zijn taak als Generalkommissar stond Rauter onder de Rijkscommissaris van Nederland, Arthur Seyss-Inquart, die hij bij diens afwezigheid verving. Hoewel beide mannen geen hechte band hadden, heeft hun samenwerking tijdens de bezetting nooit tot problemen geleid. Naast Rauter bestond het bezettingsbestuur uit drie andere leden: Hans Fischböck, Fritz Schmidt (die na zijn dood in 1943 werd opgevolgd door Willi Ritterbusch) en Friedrich Wimmer.
 
De Führer zelf had bepaald dat het Nederlandse volk als een broedervolk beschouwd moest worden. Om die reden stelde hij een civiel bezettingsbestuur in en geen militair bestuur, wat in eerste instantie de bedoeling was. Rauter zei na de oorlog dat Adolf Hitler de ‘Germanen voorkomend wilde behandelen’. Hij voegde er wel gelijk aan toe dat de ontwikkelingen in de oorlog ervoor hadden gezorgd dat de Nederlanders van deze ‘voorkomendheid’ weinig hadden gemerkt. Volgens Rauter had Hitler hem bij zijn aanstelling vier opdrachten meegegeven: zorgen voor rust en orde, een goede samenwerking onderhouden met de Rijkscommissaris en de bevelhebber van de Wehrmacht, de Nederlandse bevolking warm maken voor de Groot-Germaanse gedachte en een goede verstandhouding met het werkende deel van de Nederlanders. Het is de vraag of al deze vier opdrachten wel door de Führer gegeven zijn. Rauter heeft zijn hele leven de neiging gehad om zijn eigen positie groter te maken dan die in werkelijkheid was. Het rijp maken van de Nederlandse bevolking voor het nazi-gedachtegoed was namelijk de taak van Arthur Seyss-Inquart en niet van een SS-Obergruppenführer die hard en compromisloos de orde en rust moest bewaren.
 
Lees verder op TracesOfWar.nl

 
Heeft u al meegedaan aan onze quiz?
Op 1 april plaatsen we op TracesOfWar.nl weer een nieuwe WO2-quiz. Tot die tijd kunt u nog deelnemen aan: quiz nummer 54. De winnaar ontvangt een boekenpakket, bestaande uit de volgende titels:
 
- Kerstmis onder vuur, Kevin Prenger
- Albert Speer, een Duitse carrière, Magnus Brechtken
- Galicische wetten, Philippe Sands
 

 
Recensie: Target Rotterdam (Wijnand de Gelder)
Over de meidagen van 1940, het Duitse bombardement op Rotterdam en de bezetting van de stad zijn al veel boeken geschreven. "Target Rotterdam" beschrijft de geallieerde bombardementen op Rotterdam en omgeving in de periode van 1940 tot 1945, de gehele oorlog dus. In deze tijd zijn er meer dan 300 bombardementen uitgevoerd op Rotterdam en omgeving door de Britse RAF en de Amerikaanse Eighth Air Force, onder meer het bombardement op Rotterdam van 31 maart 1943. Er zijn meer slachtoffers gevallen door deze bombardementen dan door het Duitse bombardement van 14 mei 1940. Dat maakt het ook zo’n lastig onderwerp.
 
 
De verantwoordelijken, de Britten en de Amerikanen, waren wel onze bevrijders, maar toch, zijn zoveel schade en burgerslachtoffers gerechtvaardigd? Een vraag die ook de Nederlandse regering in ballingschap bezig heeft gehouden en waar in Londen menig woord over gesproken is. Rotterdam werd, als grote havenstad en vanwege het economische belang, beschouwd als legitiem en ook onvermijdelijk doel voor de geallieerde luchtstrijdkrachten. De luchtoorlog in en om Rotterdam is een onderbelicht onderdeel van de Tweede Wereldoorlog in Nederland, zeker in vergelijking met de strijd in en rondom Arnhem (operatie Market Garden).
 
Bijzonder is dat deze luchtoorlog boven de stad allerlei facetten heeft gekend: van nachtelijke bombardementen tot aan bombardementen bij daglicht, en van het op grote hoogte onnauwkeurig afwerpen van bommen tot precisiebombardementen en alles wat er tussenin zit. Aan het begin van de oorlog zijn nog niet alle toestellen technisch goed uitgerust en zijn de bemanningen ook niet ingespeeld op elkaar of bekend met allerlei technieken. Naarmate de oorlog voortduurt, veranderen de politieke zienswijzen, maar ook de technieken en tactieken. Er is dan ook meer ervaring bij de bemanningsleden, er komen betere toestellen, betere richtmiddelen en ook de navigatie verbetert, evenals de inzichten en ondersteuning met meteorologische kennis.
 
"Target Rotterdam" is zeer gedetailleerd beschreven, en belicht de bombardementen vanuit alle kanten. Burgers vertellen als ooggetuige hun verhalen. Zoals tramconducteur Henk Bloemendaal die over een bombardement vertelt alsof je er zelf middenin zit. Bij de boekpresentatie in november 2018 werd een geluidsfragment afgespeeld met de herrie van een luchtbombardement dat dit verhaal ondersteunt en tastbaar maakt, al is dat bij deze meeslepende getuigenverklaring niet per se nodig. Ook zijn er verhalen van bemanningsleden, zoals van piloot Paul Tibbets. Een saillant detail: Tibbets, die in 1942 gedurende zijn eerste missie naar Rotterdam vloog, was in 1945 de piloot die de atoombom op Hiroshima afgooide.
 
Het boek is het resultaat van een jarenlange samenwerking tussen twee schrijvers. Jac. J. Baart (1943) schreef eerder diverse artikelen over de luchtoorlog boven Rotterdam en is auteur van verschillende boeken, waaronder "Rotterdam Oorlogshaven". Drs. Lennart van Oudheusden (1980) is historicus en gespecialiseerd in de luchtoorlog boven West-Nederland. Hij werkt als onderzoeker in de particuliere explosieven-opsporingsbranche. Zoals ze het zelf zeggen: de één heeft de ‘grond’ onderzocht (schade, impact, slachtoffers, etc.) en de andere de ‘lucht’, oftewel de rapportages (vluchtrapporten en statistieken) van de bombarderende squadrons.
 
Lees verder op TracesOfWar.nl

 
Auteurs gezocht voor TracesOfWar.nl (Redactie Artikelen)
De Enigma, Albert Speer, Koningin Wilhelmina, Douglas MacArthur, operatie Torch, de Britse SAS, kamp Amersfoort, de Poolse opstand in Warschau, de Slagen om El Alamein, de Slag om Guadalcanal, de Mauser C96 en de conferentie van Potsdam. Het zijn zomaar wat onderwerpen die op TracesOfWar.nl nog onbeschreven zijn.
 
Ben je net als wij gefascineerd door de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog en wil je je kennis graag delen met een groot publiek? Dan kunnen we je heel goed gebruiken als auteur voor TracesOfWar.nl, de grootste (Nederlandstalige) website over de Tweede Wereldoorlog.
 
Auteurs van historische artikelen schrijven over meestal zelfgekozen onderwerpen over de zeer diverse geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog. Objectiviteit, een goede bronvermelding en een goed leesbaar en correct taalgebruik zijn enkele belangrijke eisen die wij stellen aan de artikelen. Een beginnende auteur wordt, indien nodig, begeleid door een ervaren auteur.
 
Om te kunnen beoordelen of iemand geschikt is als auteur verlangen we bij aanmelding een proefartikel. Het onderwerp wordt in overleg bepaald. Wil je meer informatie of meteen aan de slag? Stuur dan een mailtje naar: kevin@tracesofwar.com.

STIWOT Reizen Battlefield Tour "Slag om het Hürtgenwald"
Op zaterdag 6 en zondag 7 april 2019 organiseert STIWOT Reizen een Battlefield Tour waarbij de Slag om het Hürtgenwald centraal staat. De Slag om het Hürtgenwald vond plaats tussen september 1944 en februari 1945 in de omgeving van Aken. Het Amerikaanse VII Corps probeerde hier door de Duitse Westwall te breken, waar zij op grote tegenstand stuitte.

 
Spreekt deze STIWOT Reizen Battlefield Tour u wel aan? Ga dan naar onze website voor het gehele programma en de mogelijkheid tot inschrijven.


STIWOT Nieuwsbrief
19de jaargang, 2e editie
februari 2019

 


De schrijvers in deze Nieuwsbrief zijn onafhankelijk en niet gebonden aan enig politiek denkbeeld of groepering. Grote interesse in de Tweede Wereldoorlog en de behoefte om er iets mee te doen hebben geresulteerd in dit continue project op vrijwillige basis.

Indien u ideeën, vragen of opmerkingen heeft verzoeken wij u om contact op te nemen met STIWOT.